پرش به محتوای اصلی

آنچه که فصل جدید خائنان درباره کسانی که به آنها اعتماد داریم فاش می کند | نظر

نیوزویک۱۴۰۵ مهر ۹, پنجشنبه، ساعت ۱۲:۳۰حدود 4 دقیقه مطالعه

هیچ کس سر میز گرد نمی نشیند و تصمیم نمی گیرد بر اساس خطوط نژادی رای دهد.

استادیار حقوق در کالج حقوق دانشگاه تولدو

چهار قسمت از The Traitors: New Blood، اولین فصل تماما غیرنظامی NBC از سری رقابت های موفق خود، این سریال پنج شرکت کننده را حذف کرده است. سه نفر از آنها، کیم دیلی، خاویر اسکراگز، و آریسا توماس، رنگین پوست بودند، علیرغم اینکه رنگین پوستان تنها هفت نفر از 22 شرکت کننده را تشکیل می دادند، یعنی حدود یک سوم میدان. اگر هر فصل قبلی The Traitors را تماشا کرده اید، این شما را شگفت زده نخواهد کرد، اگرچه باید شما را آزار دهد.

پیش فرض نمایش ساده است. گروهی از غریبه ها برای یک جایزه مشترک رقابت می کنند در حالی که یک اقلیت مخفیانه منصوب شده، خائنان، بدون اینکه گرفتار شوند، سعی می کنند بقیه، مؤمنان را حذف کنند. هر شب، مؤمنان بر اساس حدس و گمان و سوء ظن به شخصی رای می دهند: مکثی قبل از پاسخ، نگاهی که به نظر می رسد، لحنی که به نظر اشتباه می رسد. این یک بازی مهندسی شده است تا یک چیز را جدا کند: قضاوت خامی که مردم در مورد اینکه وقتی هیچ مدرک واقعی برای ادامه ندارند به چه کسی اعتماد کنند می‌کنند.

این همان چیزی است که آن را به یک آزمایش غیرعادی صادقانه تبدیل می کند. هر رأیی مستند، ضبط و پخش می شود. در سرتاسر فصل‌های غیرنظامی آمریکایی و بریتانیایی فرنچایز، الگویی قبل از پخش New Blood ظاهر شد. احتمال اینکه شرکت کنندگان سیاهپوست و سایر غیرسفیدپوستان حدود 59 درصد بیشتر از شرکت کنندگان سفیدپوست در رای گیری اول شرکت کنند، و زنان حدود 72 درصد بیشتر احتمال دارد که ابتدا تبعید شوند و دو برابر بیشتر احتمال دارد که توسط خائنان به قتل برسند.

از هر شرکت کننده سیاه پوستی که در یک فصل غیرنظامی بازی کرده است، دقیقا یکی برنده شده است و او با بازی در نقش یک خائن به جای جلب اعتماد وفاداران برنده شد.

هیچ‌کدام از این‌ها اتفاق نمی‌افتد، زیرا هر کسی در برنامه چنین قصدی دارد. هیچ کس سر میز گرد نمی نشیند و تصمیم نمی گیرد بر اساس خطوط نژادی رای دهد. این دقیقا نکته است و دقیقا چرا باید باعث نگرانی بیشتر و نه کمتر شود. سوگیری ضمنی خود را اعلام نمی کند. در درون خود همان احساسی را پنهان می کند که مردم بیشتر به آن اعتماد دارند، این حس که می دانند چه کسی مشکوک به نظر می رسد.

دهه‌ها تحقیق روان‌شناسی اجتماعی همان غریزه‌ای را در کار نشان می‌دهد که به دور از هر گونه تولید برنامه‌های واقعیت‌بیانی، افرادی که برای مصاحبه شغلی احضار می‌شوند، متهمانی که هیئت منصفه آن را معتبر می‌دانند، و پزشک دردهایشان را جدی می‌گیرد. خائنان به سادگی دوربین را روی تصمیمی قرار می دهند که معمولا در خلوت اتفاق می افتد.

اتفاقی که در قسمت‌های اول New Blood می‌افتد تصادفی نیست و به خودی خود اثبات هم نیست. حذف پنج عدد بسیار کوچکی است که نمی‌تواند به تنهایی ادعای آماری داشته باشد. با این حال، آنچه که هست، یک پیش نمایش زنده از الگویی است که قبلا در هشت فصل قبلی و دو کشور تکرار شده است و بار دیگر در زمان واقعی، در مقابل تماشاگران ملی پخش شده است. تا کنون، رنگین پوستان 60 درصد از حذف ها را به خود اختصاص داده اند در حالی که 32 درصد از بازیگران را تشکیل می دهند.

درس ناراحت کننده این نیست که تلویزیون واقعیت خراب است. این است که غرایز یکسانی که این حذف‌ها را ایجاد می‌کنند، غرایزاتی هستند که ما هر روز روی آن‌ها تکیه می‌کنیم، در اتاق‌هایی با ریسک‌های بسیار بالاتر از نمایش بازی. ما تمایل داریم که سوگیری را چیزی با صدای بلند تصور کنیم: یک توهین، یک سیاست، یک تصمیم گیرنده آشکارا متعصب. با این حال، اغلب اوقات به این شکل به نظر می‌رسد: یک احساس درونی آرام و مطمئن، که توسط افراد عادی اعمال می‌شود که با این پیشنهاد که نژاد ربطی به آن دارد، آزرده می‌شوند.

هیچ کدام از اینها به این معنی نیست که ما باید به طور کامل به غرایز خود اعتماد نکنیم. این بدان معناست که ما بیشتر از آنچه که در حال حاضر به آنها می کنیم، مدیون این غرایز هستیم، به ویژه در اتاق هایی که در آن یک قضاوت فوری تصمیم می گیرد چه کسی استخدام شود، چه کسی باور شود، یا چه کسی از شک بهره مند شود.

خائنان نمی توانند کمیته استخدام یا اتاق هیئت منصفه را تعمیر کنند. چه کاری می تواند انجام دهد این است که آن اتاق ها به ندرت از خود سوال می پرسند: اگر همه رای ها به شکلی که در نمایش هستند ثبت می شد و محاسبه می شد، آیا این الگو تا این حد تمیز به نظر می رسید؟ چهار قسمت از New Blood، پاسخ در حال حاضر در NBC، در دید آشکار، منتظر است تا کسی غیر از Faithful متوجه آن شود.

دکتر تایسون-لرد گری، استادیار حقوق در کالج حقوق دانشگاه تولدو است، جایی که انجمن های تجاری و اخلاق حقوقی را تدریس می کند، و استاد کمکی در مدرسه بازرگانی NYU Stern است. او دارای مدرک دکتری است. در اخلاق و جامعه از دانشگاه وندربیلت و دکتری از دانشکده حقوق الیزابت هاوب دانشگاه پیس. او در حال تکمیل کتابی درباره خائنان و تعصب ناخودآگاه است.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است.

خواندن متن کامل در نیوزویکبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

What the New Season of The Traitors Reveals About Who We Trust | Opinion

"Nobody sits down at the Round Table and decides to vote along racial lines. That is precisely the point."

همه‌ی اخبار فناوری