آنچه که یک کتاب شعر قدیمی Leaving Cert در مورد تفکر به من آموخت
ما مجبور شدیم خودمان فکر کنیم زیرا گزینه دیگری وجود نداشت
My Soundings، کتاب درسی شعر Leaving Certificate که از سال 1969 تا 2000 استفاده میشد، مدتهاست که از بین رفته است، اما کتاب همسرم - احتمالا در کتابفروشی The Shelf در اسکلهها در کورک خریداری شده است - در کتابخانه کوچک خانوادگی ما در طبقه بالا با خیال راحت نگهداری میشود.
صفحات داخلی آن که به قیمت 2.50 پوند خریداری شده است حاوی یادداشت های مدادی فراوانی است. پاراگراف ها و پاراگراف هایی از یادداشت های با دقت نوشته شده، هنوز کاملا خوانا، از صفحه اول به بعد وجود دارد. به ناچار، این کتاب همچنین شامل نام خواهران او است، همانطور که از یکی به دیگری منتقل شده است، و همچنین نام پسران مختلفی که احتمالا سه زن در آن زمان به آنها علاقه مند بودند.
این مصنوع که ضرب و شتم و قابل احترام است، به زمانی برمی گردد که کتاب های یادداشت به هنجار تبدیل شوند. در حالی که اکنون هر دانش آموز چند صفحه یادداشت در مورد هر شعر در کتاب درسی خود می گیرد، اشعار Soundings تا هفت سوال دنبال می شد و بس. پشت کتاب زندگی نامه های کوتاهی داشت و کلمه عجیب و غریب توضیح داده شده بود، اما هیچ یادداشتی برای تحلیل معنی یا زبان شعرها وجود نداشت. این به شاگرد و استاد بستگی داشت.
Kavanagh’s Inniskeen Road: Jule Evening یک مثال کامل است. بعد از شعر شش سوال دارد. سوال شماره پنج از دانش آموزان می خواهد: "نشان دهید که چگونه شعر ویژگی های غزل شکسپیر و پترارکان را ترکیب می کند."
با ورق زدن سریع صفحات کپک زده به پشت کتاب، با دقت به گونه ای که از هم نپاشد یا کاغذ دیواری بیشتری گم نشود، نشان می دهد که تنها یادداشت های روی شعر توضیحی درباره اینکه الکساندر سلکرک چه کسی بوده است. هیچ چیز دیگری. هیچ توضیحی در مورد غزل، شکسپیر یا غیره. برای نوشتن این پاسخ، من، همسرم و خواهرانش باید به دانش خود یا معلم مقابلمان تکیه میکردیم. ما باید غزل های مختلف را می شناختیم و قبل از پاسخ دادن به بخش آخر سؤال: "آیا فکر می کنید که فکر در چارچوب با موفقیت کامل شده است؟"
ما مجبور شدیم خودمان فکر کنیم. هیچ گزینه دیگری وجود نداشت
دانشجویان این روزها چطور؟
خوب، بعضی چیزها تغییر نکرده اند. آنها هنوز شعر را با معلم مرور می کنند، هنوز باید به سؤال فکر کنند، اما همچنین می توانند یادداشت های کتاب را مرور کنند و می توانند آنلاین شوند و به وب سایت های مختلف نگاه کنند. آنها می توانند حساب های TikTok خود را بررسی کنند، یوتیوب را جستجو کنند یا یادداشت های اضافی را از یک معلم در اینستاگرام بخرند. آنها می توانند از هوش مصنوعی استفاده کنند.
آنها گزینه های بسیار بیشتری نسبت به من یا همسرم دارند، خوب، بی ادبانه است که سن همسرم را بگذارم، بنابراین بیایید بگوییم "آن زمان".
دانشآموزان دیگر با دانش درون کلاس درس یا کتابهای موجود در کتابخانه محلی مانع نمیشوند. اطلاعات بسیار بیشتری در دسترس آنها وجود دارد.
جنبه منفی؟
اطلاعات بسیار بیشتری در دسترس آنهاست. تمام وقت.
تماشای ویدیویی در مورد شعر امیلی دیکنسون (تنها شاعر زن در Soundings) باعث می شود که الگوریتم رسانه های اجتماعی ویدیوهای بیشتری از شاعر را در جدول زمانی شما قرار دهد.
این برای دانش آموزان طاقت فرسا است. در حالی که قبل از اینکه میتوانستیم کتابهایمان را ببندیم و بازرس مورس را روشن کنیم، حالا دانشآموزان کتابهایشان را میبندند، به شبکههای اجتماعی میروند و دوباره امیلی دیکنسون وجود دارد. شاعر گوشه گیر همه جا هست.
این کلیپ ها به ندرت با یکدیگر همخوانی دارند. متفاوت بودن نقطه فروش آنهاست.
اغلب آنها به سادگی اشتباه می کنند.
من برای سرگرمی دانش آموزانم در این سایت ها ظاهر شده ام، اما سعی کرده ام که مزخرفات دیگران را متعادل کنم.
اگر امروز از دانشآموزی سؤالات کاوانا پرسیده میشد، بیشتر آنها اطلاعات غزل را از سایت یادداشتها یا یوتیوب دریافت میکردند، اما سپس به یک تأثیرگذار در TikTok یا Instagram مراجعه میکردند یا از هوش مصنوعی میپرسیدند. آنها این کار را به عنوان گام بعدی طبیعی انجام خواهند داد. اعتماد به تفکر انتقادی خودشان ممکن است اصلا اتفاق نیفتد.
اخیرا مقالات فوقالعادهای دریافت کردهام که توسط جملات تصادفی، عجیب و غریب و پر از اطلاعات نادرست خراب شدهاند. هوش مصنوعی که توسط این "متخصصان آنلاین" مشکوک تغذیه می شود، وارد این مقاله شده است.
امسال برای اولین بار دانش آموزان از من خواستند که به یک شاعر خاص آموزش بدهم. واکنش اولیه من این بود که از اشتیاق آنها به شعر هیجان زده شوم. من میتونم خیلی ساده لوح باشم نه، آنها شعرای دیگر را نخوانده بودند. اینفلوئنسر گفت که شاعر خواهد آمد. من آنها را موظف کردم و شاعر را مطالعه کردیم. انجام این کار خیال آنها را راحت کرد و به من و نه اینستاگرام اجازه داد تا آنها را راهنمایی کنم.
پیش بینی شاعران برای Leaving Cert یک بازی شارلاتانی است، کسی که به دنبال کلیک و لایک است.
چرا دانش آموزان به اینفلوئنسرهایی که کالاهایشان را می فروشند گوش می دهند؟ زیرا Leaving Cert رقابتی است که دانشآموز را در مقابل دانشآموز قرار میدهد تا بیشترین امتیاز CAO را برای «خرید» دوره سطح سوم خود در سیستمی بی شباهت به قیمتگذاری پویا که برای فروش بلیتهای کنسرت استفاده میشود، به دست آورد. دانشآموزان، از ترس اشتباه کردن، به صفحهنمایش و کارت اعتباری والدین خود نگاه میکنند تا هر کمکی دریافت کنند.
دانش آموزان از این کلیپ ها خسته شده اند. هر کلیپ نویدبخش توصیه های بیشتر، یادداشت های بیشتر، بینش های بیشتر از قبل است.
نتیجه؟
دانش آموزانی که اعتماد به نفس کافی برای فکر کردن به یک متن یا موضوع ندارند، دانش آموزانی پر از شک و تردید.
متن اصلی (انگلیسی)
What an old Leaving Cert poetry book taught me about thinking
We were forced to think for ourselves because there were no other options