آنچه کودکان فلسطینی در بازداشت اسرائیل تحمل می کنند

فدای زالبانی هر روز صبح اتاق پسر 17 ساله‌اش محمد را در اردوگاه آوارگان شعفت در قدس شرقی اشغالی چک می‌کند و لباس‌هایی را مرتب می‌کند که تا پایان روز دست نخورده باقی می‌مانند.

محمد از زمانی که نیروهای اسرائیلی او را بیش از سه سال پیش دستگیر کردند پا به اتاقش نگذاشته است، اما مادرش هر روز صبح همین روال را تکرار می کند.

او در فوریه 2023 در سن 13 سالگی به اتهام چاقو زدن به سربازی در اتوبوس در یک ایستگاه بازرسی در اردوگاه آوارگان شعفت، دو هفته پس از کشته شدن دوست نوجوانش توسط یک سرباز اسرائیلی دستگیر شد.

در جریان این حادثه، یک گارد امنیتی تیراندازی کرد و به طور تصادفی به سرباز اسرائیلی که چاقو خورده بود شلیک کرد که بعدا جان باخت. محمد متعاقبا به اتهام عامل مرگ به 18 سال زندان محکوم شد.

حدود دو سال است که فداه گفته است که اجازه ملاقات با پسرش در زندان مگیدو در شمال اسرائیل را نداشته و او را به شدت نگران سلامتی او کرده است. او همچنین معتقد است که محمد و سایر کودکان بازداشت شده مورد ضرب و شتم و سایر اشکال بدرفتاری قرار گرفته اند.

او به الجزیره گفت: «وکیل طی چندین ملاقات به ما گفت که بچه‌های زندانی در آنجا بیشتر روزها گرسنه می‌خوابند؛ نگهبان‌ها بیش از چهار قرص نان به 13 زندانی اجازه نمی‌دهند، وضعیتی که من را نگران وضعیت او بیدار نگه داشت.»

در سپتامبر 2025، دادگاه عالی اسرائیل دریافت که سرویس زندان اسرائیل در تامین غذای کافی به زندانیان فلسطینی کوتاهی کرده است - اگرچه سرویس زندان که تحت نظارت وزیر امنیت ملی راست افراطی ایتامار بن گویر است - اتهامات مربوط به گرسنگی را رد کرده است.

فدا گفت که زندان مگیدو اخیرا اجازه داده است که کودکان بازداشت شده بیش از یک بار در هفته حمام کنند، امتیازی که قبلا برای بیش از دو سال از آن محروم بود. او گفت که گال و سایر بیماری های پوستی در میان زندانیان در میان ازدحام بیش از حد و بهداشت نامناسب شیوع یافته است.

با این حال، فدایی بیشترین نگرانی را در مورد یورش به سلول های زندان، ضرب و شتم کودکان، و اعمال محدود کردن شدید آنها برای ساعت ها دارد.

سازمان‌های مدافع اسرای فلسطینی گزارش می‌دهند که بر اساس داده‌ها و اسناد موجود، از اکتبر 2023، زمانی که جنگ نسل‌کشی اسرائیل علیه غزه آغاز شد، حدود 1900 کودک فلسطینی از کرانه باختری اشغالی دستگیر شده‌اند.

در همین حال، تعداد کودکان بازداشت شده از نوار غزه به دلیل ناپدید شدن اجباری مداوم و دشواری دسترسی به اطلاعات در مورد وضعیت آنها نامشخص است.

سازمان های اسرای فلسطینی گزارش می دهند که 360 کودک فلسطینی همچنان در بازداشت اسراییل هستند. گروه‌های حقوق بشر و نهادهای سازمان ملل گزارش‌هایی از ضرب و شتم، محدودیت‌های شدید غذا، بی‌توجهی به پزشکی، سلول‌های انفرادی و سایر اشکال بدرفتاری با کودکان زندانی را مستند کرده‌اند.

اولا قاتیشات، 16 ساله، از تامون در شمال کرانه باختری، در نیمه شب 24 مه با خواهرش، آسیا، صحبت می کرد. او با هیجان در مورد برنامه های جشنی به مناسبت موفقیت آسیا در امتحانات دبیرستان خود صحبت می کرد.

سپس ارتش اسرائیل به خانه آنها یورش برد و اولا را به اتهام تحریک علیه اسرائیل دستگیر کرد. خانواده جزئیات بیشتری در مورد اتهامات او ندارند و از بازداشت او در شوک هستند.

آسیا به الجزیره گفت: "ما به تعقیب خودروی نظامی پرداختیم، درحالی که آنها او را می بردند و فریاد می زدند: "او فقط یک کودک است! چه کار می کنی؟" آنها یک نارنجک صوتی به سمت من و مادرم پرتاب کردند تا ما را وادار کنند.

اولا عاشق مدرسه بود و اندکی قبل از دستگیری، در یک مسابقه نقاشی دیواری در آنجا شرکت کرده بود. زمانی که در بازداشت بود، از وکیلش فهمید که مقام اول را در سراسر کرانه باختری به دست آورده است.

خواهرش آسیا در ماه ژوئیه گذشته امتحانات خود را با ممتاز گذراند، اما با توجه به اینکه خواهرش در زندان دیمون در شمال اسرائیل زندانی است، گفت که احساس شادی نمی کند.

آسیه افزود: "وکیل یک ماه پیش با او ملاقات کرد و به ما گفت که او به دلیل عدم رعایت بهداشت و حمام کردن مکرر دچار گال شده است؛ یک افسر پشت در حمام می ایستد و به هر زندانی زن می گوید: "پنج دقیقه فرصت دارید، اگر حمام را تمام نکنید، من می آیم و شما را بیرون می کشم."

نگرانی خانواده اولا هر روز بیشتر می شود زیرا او در بازداشت باقی می ماند و منتظر جلسه دادگاه او در ماه اکتبر است.

این شرایط سوالاتی را در مورد پایبندی به پادمان های ویژه تضمین شده توسط قوانین بین المللی برای کودکان بازداشت شده، به ویژه در شرایطی که سازمان های حقوق بشری از شرایط سخت در زندان های اسرائیل گزارش می دهند، ایجاد می کند.

وکیل لوبنا توما، از مرکز حقوقی Adalah، به الجزیره گفت که کودکان فلسطینی در زندان های اسرائیل با انزوای کامل از جهان خارج روبرو هستند. هنگامی که کودکی را برای ملاقات با وکیل خود می آورند، آنها را با چشمان بسته به داخل هدایت می کنند و آنها را از محیط اطراف خود جدا می کنند و آنها را از دید و احساس فضای اطراف خود محروم می کنند.

وی به سیاست صریح ارائه تنها حداقل نیازها اشاره کرد و توضیح داد که این به حداقل های لازم برای زنده نگه داشتن زندانی اشاره دارد نه آنچه که کودک برای رشد و حفظ سلامت و منزلت خود به آن نیاز دارد.

او گفت: «بر اساس این رویکرد، با کودک فلسطینی به‌عنوان یک زندانی که باید مجازات شود، رفتار می‌شود، نه به‌عنوان کودکی که از حقوق و حمایت‌های خاص برخوردار است».

معین صلاحات، 16 ساله، اهل بیت فجار، در جنوب بیت لحم، ژوئن گذشته پس از گذراندن 16 ماه در بازداشت اداری، بدون اطلاع از اتهاماتش آزاد شد.

در دوران بازداشت، او به بیماری گال مبتلا شد، اما هیچ درمانی دریافت نکرد، سرنوشتی که سایر کودکان زندانی در زندان مگیدو نیز در آن سهیم بودند. پس از آزادی، او دچار ضایعات پوستی شدید شد و او را در شب بیدار نگه داشت.

پدرش، غسان، به الجزیره گفت که علیرغم تلاش برای تامین هزینه دارو، او در درمان پسرش اصرار داشت. بیش از دو ماه طول کشید تا وضعیت موین بهبود یابد.

موین نمی‌خواهد با رسانه‌ها صحبت کند، اما پدرش گفت که آثار بازداشت او همچنان در رفتار او آشکار است.

"وقتی برای غذا خوردن می‌نشینیم، بشقابش را دست نخورده رها می‌کند و به حالت خلسه می‌رود. سپس شروع می‌کند درباره غذای وحشتناک زندان صحبت می‌کند. ناگهان به توصیف اینکه چگونه سربازان به سلول‌های تنگ بچه‌های زندانی هجوم می‌برند و بدون هیچ دلیلی کپسول‌های گاز شلیک می‌کنند و باعث می‌شود که آنها زمین بخورند."

موین به این فکر می کند که مدرسه را رها کند زیرا همه دوستانش به کلاس یازدهم رفته اند در حالی که او در کلاس دهم باقی مانده است.

پدرش که معلم ریاضیات او نیز هست، توضیح می‌دهد که بی‌میلی او برای ادامه تحصیل به درد و رنجی مربوط می‌شود که حتی پس از به دست آوردن آزادی، هنوز هم دارد.

گروه حقوق بین‌الملل دفاع از کودکان - فلسطین در ارسالی در اکتبر 2025 به کمیته سازمان ملل متحد علیه شکنجه گفت که 74 درصد از 325 کودک زندانی فلسطینی که شهادت‌های آنها جمع‌آوری شده است، گزارش داده‌اند که مورد خشونت قرار گرفته‌اند.

از میان شرکت کنندگان در نظرسنجی، 26 درصد گفتند که تحت فشار بازجویی شده اند، در حالی که 21 درصد گزارش کردند که به مدت دو روز یا بیشتر در سلول انفرادی به عنوان ابزاری برای اعمال فشار در طول بازجویی نگهداری می شوند.

عید ابوقطایش، کارشناس حقوق کودک، به الجزیره گفت که استرس روانی که کودکان در طول بازداشت تحمل می کنند، لزوما با آزادی آنها پایان نمی یابد. اثرات می توانند مدت طولانی پس از آزاد شدن باقی بمانند.

او گفت که شرایط داخل بازداشتگاه ها جدا از سرکوبی که بر زندانیان فلسطینی از جمله کودکان اعمال می شود، مانع از آن می شود که کودکان در حین بازداشت زندگی عادی داشته باشند.

این روند، زندانیان را در حالت دائمی هوشیاری و فرسودگی روانی قرار می دهد.

وی در پایان خاطرنشان کرد: این شرایط به شیوع اختلالات روانی و مسائل بهداشت روانی در بین زندانیان کمک کرده است و تأثیر این تجربیات به دلیل سن کم و آسیب‌پذیری روانی بر کودکان بیشتر است.