آنچه 1000 زن کارگر می توانند در مورد زنده ماندن در گرمای شدید به ما بیاموزند

ویدئو: ONE HOT DAY، تهیه‌شده توسط جولی وینوکور و اد کاشی / رسانه سخنگو. این داستان توسط مرکز پولیتزر حمایت شد.

در 2 سپتامبر 2026، گزارش برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد، با عنوان محدود کردن بیش از حد، اعلام کرد که جهان نتوانسته گرمایش جهانی را تا 1.5 درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی نگه دارد، و برای اصلاح مسیر نیاز به اقدام فوری است. در همان هفته، NPR گزارش داد که گرمای شدید تقریبا پنج برابر بیشتر از آنچه که سوابق رسمی نشان می‌دهد، در ایالات متحده کشته شده است.

این یافته ها به دنبال دو تابستان متوالی وحشیانه بود. شمار تلفات ناشی از موج گرما در سراسر اروپا امسال در چرخه خبری غالب بود، زیرا زیرساخت های قدیمی این قاره تلاش می کرد تا خنک شود. «گنبدهای حرارتی» گرما را در سراسر ایالات متحده به دام انداختند.

اما صرفا شمارش مرگ و میر ناشی از گرما باعث از بین رفتن تأثیر آن بر زندگی انسان می شود. هر گنبد حرارتی در ایالات متحده بیش از 100 میلیون نفر را تحت تأثیر قرار داده است. در میان آنها کارگران ساختمانی، کارگران در فضای باز، کارگران تحویل در تاکسی های بدون تهویه مطبوع، کارگران مزرعه، افراد فاقد مسکن، فقرایی که قادر به پرداخت هزینه تهویه مطبوع نبودند، کسانی که از داروها استفاده می کردند و تأثیر گرما بر روی آنها تشدید شده بود، کسانی که دارای اختلالات سلامت روان بودند، و کسانی که دسترسی کم یا بدون دسترسی به مراقبت های بهداشتی داشتند.

بر اساس گزارش سازمان بین المللی کار، سالانه میلیاردها کارگر در سراسر جهان در معرض گرمای شدید قرار می گیرند. در حالی که اکثریت قریب به اتفاق آنها نمی میرند، بسیاری از آنها عمیقا از تحقیر زندگی در معرض گرما، روز و شب، سال به سال رنج می برند.

در حالی که شمارش مرگ و میر ناشی از گرما یک علم ناقص است، تعیین کمیت تأثیر گرما بر سلامت روان، رفاه جسمی، دستمزدها، امنیت غذایی، زیستگاه و زیرساخت‌ها حتی پیچیده‌تر است. هزار زن شاغل در اقتصاد غیررسمی کار هند تلاش کرده اند تا این بار را کمی محاسبه کنند - تا بفهمند گرما و رطوبت محیط زندگی آنها در خانه و محل کار چه تأثیری بر سلامت، دستمزد و رفاه آنها دارد.

انجمن زنان خوداشتغال در هند با همکاری تیم ما در هاروارد، زنانی را از مشاغلی از جمله فروشندگان خیابانی، بازیافت زباله‌ها، صنعتگران خانگی و کشاورزان برای شرکت در مطالعه استراتژی‌های سازگاری با گرمای اجتماعی و درمان (CommHATS) استخدام کرده است. به مدت 13 ماه، هر زن مجهز به مچ دست پوشیدنی، ریزحسگرهایی برای اندازه‌گیری گرما و رطوبت در خانه و محل کار، آزمایشگاه‌هایی که نشانگرهای زیستی حیاتی را اندازه‌گیری می‌کنند، و بررسی‌هایی که طرح‌بندی خانه و محل کار، رفاه و دستمزد را مستند می‌کنند، دارند.

در مجموع، این داده‌ها یکی از بزرگترین پایگاه‌های اطلاعاتی تأثیر گرما بر سلامت انسان را می‌سازد.

پروژه CommHATS با تکیه بر کار قبلی که نشان داده است قرار گرفتن طولانی مدت در معرض گرما بر سیستم های اندام متعددی از جمله قلب و کلیه ها تأثیر می گذارد، به دنبال پاسخگویی به سؤالات بی پاسخ در تلاش های ما برای انطباق با گرمای شدید است: چگونه بفهمیم سقف های خنک کار می کنند؟ معیار موفقیت ما چگونه باید باشد؟ اگر دما کمی کاهش یابد، اما من هنوز نتوانم آرام بخوابم، آیا مداخله معتبر است؟ آستانه یک محصول جدید بیمه گرما چقدر باید باشد: دمای فرودگاهی که ایستگاه هواشناسی در آن قرار دارد یا دمای خانه من که در واقع چقدر احساس گرما می کنم؟ در هند، w

در اینجا بیش از نیمی از زنان در سنین باروری کم خون هستند، گرما چگونه بیشتر بر قلب آنها فشار می آورد؟

از طریق جلسات اجتماعی و گروه‌های واتس‌اپ، یافته‌های پژوهشی به طور منظم با همه شرکت‌کنندگان به اشتراک گذاشته می‌شود، که به طور معمول از آنها می‌پرسند که چگونه داده‌ها به بهبود زندگی آنها کمک می‌کند. یافته های اولیه که در هفته آب و هوای نیویورک به اشتراک خواهیم گذاشت، کاهش دستمزد ویرانگر در روزهای گرم، کوتاه شدن مدت خواب و استرس قلبی بالا را نشان می دهد. این نوع گرمای بی امان و غیرقابل بخشش، نوع دیگری از محاسبه را وادار می کند که فراتر از مقررات OSHA و راه حل های بازار است.

در جاهایی مانند هند که حدود 90 درصد کارگران به طور غیررسمی شاغل هستند، کارفرمایی وجود ندارد که پاسخگو باشد. فقرا چاره ای جز سازگاری ندارند. آنها ساعات کاری را به بهای مراقبت از کودک تغییر می دهند. آنها پس انداز را مجددا برای محافظت از سلامت و دستمزد اختصاص می دهند. آنها کوزه های آب برای حمل آب آشامیدنی و سایبان برای ایجاد سایه و صندوقچه های یخی برای خنک کردن محصولات خود می خرند. ابزارهای مالی جهانی که به طرز غم انگیزی برای سازگاری با گرما کم بودجه هستند، هیچ مکانیسم ساختاری موجودی برای دستیابی به آسیب پذیرترین افراد ندارند، و بنابراین کسانی که بیشتر در معرض خطر هستند، قیمت خود را متحمل می شوند.

پروژه CommHATS هر روز توسط کارگران مردمی اجرا می شود که گواهی بر سهولت استفاده از آن است. آنها سنسورها و پوشیدنی ها و مهمتر از همه، کارگران شرکت کننده را بررسی می کنند. شرکت کنندگان روی سوالات، ابزارها و تجزیه و تحلیل سرمایه گذاری می کنند. بنابراین این ابزار برای مقیاس ساخته شده است و می تواند به جوامع در هر نقطه از جهان کمک کند تا درک کنند که قرار گرفتن در معرض محیطی آنها در یک مقیاس عملی است که مربوط به تصمیم گیری است. این به اندازه گیری قرار گرفتن در معرض و همچنین اثربخشی مداخلات کمک می کند.

در مطالعه خود، متوجه می‌شویم که هزینه انفعال جمعی ما از قبل توسط کسانی که زندگی‌شان از قبل تحت فشار است، متحمل شده است. روح انسان مقاوم است و شاید زندگی ادامه دارد. اما در این جهان گرم، زندگی به خطر افتاده و کاهش یافته است. میلیون ها نفر ممکن است هنوز در گرمای شدید زندگی کنند و هنوز وارد شمارش مرگ و میر نشده باشند، اما نمی توانند رشد کنند.