آنچه Twin Peaks و Coyote vs. Acme در مورد ارزش آنچه شرکت ها رها می کنند به ما می آموزند

در سال 1991 در فینال Twin Peaks، لورا پالمر معروف به مامور کوپر می گوید: "25 سال دیگر دوباره شما را خواهم دید." ABC قبلا نمایش را لغو کرده بود. بیست و شش سال بعد، Showtime این خط را به معنای واقعی کلمه پذیرفت و آن را احیا کرد، با خالقان دیوید لینچ و مارک فراست هنوز.

این تصمیم واحد درسی را به همراه دارد که کسب و کارها در صنایع مختلف به یادگیری مجدد ادامه می دهند: یک کار تمام شده و رها شده به ندرت بی ارزش است. دارایی‌های غیرفعال عادت دارند که دوباره در ترازنامه شخص دیگری ظاهر شوند، اغلب با یک نشانه‌گذاری تند، زمانی که بازار دوباره آنچه را که یک شرکت تصمیم به فراموشی گرفته است، کشف کند.

تعداد کمی از الگوها شکاف بین نحوه ارزش گذاری مالی شرکت ها برای مالکیت خلاق و معنوی و ارزش گذاری بازارهای واقعی برای آن را آشکارتر نشان می دهند. این اصطکاک به همان اندازه که در هالیوود جریان دارد، از طریق داروسازی، تولید خودرو، و فناوری مصرف کننده جریان دارد.

برادران وارنر دیسکاوری مورد کتاب درسی معاصر را عرضه کرد. در سال 2023، استودیو محاسبه کرد که حذف کردن بازی Coyote vs Acme، یک ویژگی تکمیل شده 70 میلیون دلاری Looney Tunes، پس از در نظر گرفتن هزینه های بازاریابی و توزیع، سود مالیاتی بیشتری نسبت به انتشار آن در تئاتر ایجاد می کند. این تصمیم منعکس کننده یک شکست خلاق اساسی نیست. فیلم در داخل به خوبی تست شده بود. این یک محاسبه ترازنامه خالص بود، بهینه سازی جایی که یک دارایی غرق شده بازده فوری بیشتری ایجاد می کرد: روی صفحه یا دفتر کل مالیات.

چیزی که صفحه گسترده نتوانست آن را ثبت کند، سرمایه مصرف کننده انباشته بود. طوماری با 20000 امضا، Coyote vs Acme را در آگاهی عمومی زنده نگه داشت. هنگامی که یک توزیع‌کننده مستقل در نهایت حقوق انتشار را به دست آورد، محصول جدیدی را معرفی نمی‌کرد، بلکه در صورت درخواستی که شرکت برادران وارنر دیسکاوری ساخته شده بود، پول نقد می‌کرد. در نتیجه این فیلم بیش از 100 میلیون دلار در گیشه فروش جهانی داشته است.

احیای Twin Peaks Showtime بر اساس منطق استراتژیک موازی و بدون انگیزه حذف مالیات اجرا شد. این شبکه روی جمعیتی اثبات نشده قمار نمی کرد. در حال جذب مخاطبان داخلی بود که یک ربع قرن را صرف حفظ اسطوره‌شناسی نمایش از طریق کنوانسیون‌ها، تحلیل‌های آکادمیک و تکرارهای ویدیویی خانگی کرده بودند.

از آن زمان استریمینگ این کتاب راهنما را نهادینه کرد: نتفلیکس هفت سال پس از اینکه فاکس آن را کنار گذاشت، Arrested Development را احیا کرد زیرا داده‌های مشاهده پلتفرم ثابت کرد که مخاطب اصلی هرگز آن را ترک نکرده است. به دست آوردن ملک لغو شده، خرید ساعت تولید خام نیست. این مجوز یک پایگاه مصرف کننده درگیر است که مالک قبلی آن را به عنوان یک بدهی تمام شده حذف کرده است.

موسیقی تقریبا قوس اقتصادی یکسانی را ارائه می دهد که با دهه ها از هم جدا شده است. برایان ویلسون آلبوم Smile را در سال 1967 کنار گذاشت، زمانی که سیاست Capitol Records و کمال‌گرایی خودش با هم برخورد کردند و این پروژه را به عنوان معروف‌ترین غیبت راک باقی گذاشت: بیش از آنچه شنیده می‌شد، مخدوش، اسطوره‌سازی و تحلیل شد.

هنگامی که ویلسون سرانجام نسخه ای را در سال 2004 تکمیل کرد و کاپیتول متعاقبا نوارهای اصلی اصلی 1966-1967 را با عنوان The Smile Sessions در سال 2011 بازسازی کرد، این نسخه با نوستالژی رقابت نکرد. از آن درآمدزایی کرد

برعکس، آن موری در اینجا شما هستید، مکانیسمی را که به صورت معکوس اجرا می شود را نشان می دهد. به جای اینکه هنرمندی یک اثر گمشده شناخته شده را تکمیل کند، یک سوپر طرفدار نوارهای فراموش شده جلسه کاپیتول را که یونیورسال موزیک سال ها قبل بی سر و صدا به دانشگاه کلگری اهدا کرده بود، ردیابی کرد، آنها را دیجیتالی کرد و 44 قطعه را که خود موری فراموش کرده بود وجود داشت را منتشر کرد. او 11 آلبوم را برای اولین آلبوم جدیدش در 17 سال انتخاب کرد. هیچ استراتژیست شرکتی اقدام دوم آن دارایی را برنامه ریزی نکرد. تداوم آرشیو خارجی آن را مهندسی کرد.

این غریزه نهادی برای حذف، گلوله و متعاقبا قیمت گذاری نادرست دارایی های خفته بسیار فراتر از سرگرمی است. شرکت‌های داروسازی این پویایی را به‌عنوان استفاده مجدد از دارو رسمیت بخشیده‌اند: مصرف ترکیباتی که آزمایش‌های بالینی اولیه را برای یک نشانه شکست خورده‌اند، یا پس از تایید باقی مانده‌اند، و شناسایی کاربردهای درمانی ثانویه. از آنجایی که پروفایل های ایمنی پیش بالینی در حال حاضر وجود دارد، داروهای تغییر کاربری معمولا طی سه تا دوازده سال با کسری از سرمایه مورد نیاز برای توسعه de novo به بازار می رسند.

سیلدنافیل، که ابتدا به عنوان یک درمان قلبی عروقی پیش از یافتن حیات تجاری خود به عنوان ویاگرا دنبال می شد، مطالعه موردی متعارفی است که هر مدیر علوم زندگی به طور صمیمانه می شناسد.

خودروسازان یک کتاب بازی مشابه را با استفاده از پلاک‌های قدیمی اجرا می‌کنند. احیای Bronco توسط فورد، یک ربع قرن پس از توقف، کاملا متکی به ارزش ویژه برند است که توسط علاقه مندان آفرود حفظ می شود. تویوتا استراتژی تطبیقی ​​را با سوپرا اجرا کرد، درست همانطور که لندرور با دیفندر انجام داد.

هیچ یک از این شرکت ها تقاضای پایه جدیدی را ابداع نکردند. آنها یک خط تولید را بازنشسته کردند، به کمبود و حافظه مصرف کننده اجازه دادند سربار بازاریابی را به صورت رایگان مدیریت کنند، و زمانی که این احساسات به چیزی قابل دوام تجاری تبدیل شد، دارایی را دوباره منتشر کردند.

با این حال، فناوری یک مثال متقابل احتیاطی ارائه می دهد. برخلاف فیلم‌های قفسه‌بندی‌شده، سریال‌های تلویزیونی لغو شده، نوارهای اصلی بایگانی‌شده یا ترکیب دارویی در قفسه، یک پروژه نرم‌افزاری متوقف‌شده در حالی که ناقص باقی می‌ماند هزینه‌های نگهداری و فرصت مستمر را به همراه دارد، و بازار هدف اغلب فراتر از شناسایی تکامل می‌یابد در حالی که کد بیکار می‌ماند.

درس استراتژیک زیربنایی واضح است: صبر تنها زمانی سودمند است که دارایی پایه در زمانی که غیرفعال است، به همان روشی که مالکیت معنوی، ضبط اصلی، یا ارزش ویژه برند ارزش دارد، ارزش گذاری شود، به جای اینکه به روشی که نرم افزارهای ناهماهنگ انجام می دهند، منسوخ شود.

این تمایز یک واقعیت ناراحت کننده برای اتاق های هیئت مدیره ایجاد می کند که این تماس های تخصیص دارایی را انجام می دهند. مدل های گزارشگری مالی سه ماهه به مدیران برای تبدیل درآمدهای نامشخص در آینده به برخی کسرهای مالیاتی فعلی پاداش می دهد. آنها از نظر ساختاری برای داشتن دارایی که ارزش اقتصادی واقعی آن ممکن است سالها بعد توسط یک رقیب زیرک، یک جانشین مستقل یا حتی یک طرفدار مبتکر با آرشیو آرشیوی باز شود، پاداش نمی دهند.

هر شرکتی که روی یک محصول قفسه‌بندی شده، یک خط تحقیقاتی متوقف شده، یا یک برند پر از گلوله نشسته است، بی‌سر و صدا همان شرطی را می‌بندد که برادران وارنر اکتشاف کرده بود: اینکه ارزش قطعی حذف آن امروز از ارزش نامشخص آنچه ممکن است تبدیل شود، بیشتر است. گاهی اوقات آن ریاضی دفتر کل درست است. اما صبر نیز می تواند یکی از موارد ترازنامه باشد. آن را به سادگی موفق به ثبت نام تا سال های بعد.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد