آن صداهای عجیب ترامپ چیست؟

در آستانه سونامی میان دوره ای هفته گذشته، من از نحوه صحبت رئیس جمهور ترامپ گیج شدم. و از آنجا که او اکنون همان آدمی است که در آن زمان بود - و شاید حتی "همانطور" که ممکن است بگوید - من همچنان گیج هستم.

مسئله این نیست که ترامپ اغلب به سختی می تواند یک اسم و یک فعل را به هم بمالد. من عموما احساس می‌کنم که سبک صحبت کردن او تا حدی تابعی از رویکرد غیررسمی فزاینده آمریکا به سخنرانی است، و تا حدی به این دلیل که ترامپ متوجه شده است که کیش شخصیت او نیاز به بیان شیوای قدرت را از بین می‌برد.

و همانطور که اخیرا نوشتم، استفاده فزاینده او از فحاشی به این دلیل است که تازگی از بین می رود و شما باید همیشه شعله را بالاتر ببرید. Oreo اکنون نه تنها در انواع Double Stuf - چه انفجار Dionysian برای یک بچه بود که در دهه 1970 معرفی شد - بلکه اکنون یک Mega-Stuf حتی پرشده تر است. مگا استف ترامپیانی، از جمله تلاش‌های اخیر او در جنبه‌های به ظاهر همجنس‌گرا، مخاطب را به حرکت وا می‌دارد.

من سخنرانی های ترامپ را در طول این سال ها تماشا کرده ام. اما در راهپیمایی های اخیر او چیز جدیدی دیدم.

ماه گذشته در کارولینای جنوبی، ترامپ از نیکی هیلی فرماندار سابق کارولینای جنوبی به عنوان "فرماندار EEHHP" یاد کرد. صدای آروغ مانند عجیبی بود، چیزی کنترل نشده بود. آیا ترامپ به دنبال دیس هیلی بود؟ اگر چنین است، برای استادی که در حالت ایستاده ایستاده بود، به طرز عجیبی دست و پا چلفتی بود. "فرماندار EEHHP"؟

روز بعد، ترامپ در مورد عبدالالسید امیدوار به سنا گفت و گو کرد: «اگر نمی‌خواهید کمونیست‌ها مجلس سنای ایالات متحده را که بین JAYYT است کنترل کنند، آقایی از محلی به نام میشیگان چطور؟» "JAYYT" معنایی ندارد، و چرا "مکانی به نام میشیگان"، گویی ترامپ به Brigadoon اشاره می کند؟ آیا این به او کمک کرد تا چهره خود را برای یک نقص کلامی حفظ کند؟

ادامه پیدا کرد. مواقعی وجود داشت که ترامپ به وضوح مفاهیم اساسی را درک می کرد و حتی در تلاش برای اصلاح اشتباه می کرد. "آنها جایزه شگفت انگیز صلح را دادند، درست است؟ آیا کسی نام آن جایزه صلح را می داند؟" ترامپ پرسید. اما چرا در مورد نام جایزه ای که به اندازه اسکار مشهور است خجالت زده باشیم؟ منطقی است که تعجب کنیم که آیا او نام جایزه صلح نوبل را خالی کرده است یا خیر - به خصوص که او از آن به عنوان پولیتزر یاد کرد. «جایزه پولیتزر را به یک خانم جوان دادند…»

اکنون، ما باید خطاهای غیرعادی واقعی را از آنچه که زبان شناسان به عنوان خطاهای گفتاری معمولی می شناسند، تشخیص دهیم. وقتی ترامپ می‌گوید ما باید با هر کسی که «یک افسر پلیس یا یک افسر قانونی را می‌کشد» پرخاشگرانه رفتار کنیم، این فقط سخنان شلخته‌ای است که تعداد کمی از ما از آن مصون هستیم.

او گفت: «کالج‌ها و دانشگاه‌ها یهودی‌ستیزی و تروریسم‌ستیزی را پاک می‌کنند... زمین... و کاری که شما انجام می‌دهید.» ترامپ مدت‌هاست که با این ابهامات راحت است.

من و یکی از همسایه ها داشتیم در مورد سگ همسایه ای صحبت می کردیم که تحت عمل جراحی قرار گرفته بود، و او به طور اتفاقی گفت: "خب، آنها به او حفره باز دادند ... باز ... خوب ، آنها به داخل او رفتند!" منظور او "قلب باز" بود، اما به طور خود به خود "حفره" را پرتاب کرد، زیرا کسی فکر می کند که جراحی چیست. او فردی کاملا خوش بیان بود.

گفتار معمولی کمتر از زبان نوشتاری مرتب است. ما در کارهای کوچک حدودا هفت تا 10 کلمه ای صحبت می کنیم که با ابهامات و شروع های نادرست همراه است.

اما ترامپ به گونه‌ای صحبت می‌کند که حتی برای یک زبان‌شناس هم عجیب به نظر می‌رسد.

به عنوان مثال، او اخیرا از "ساخت یک کارخانه کشتی سازی 3.2 میلیارد دلاری" صحبت کرد. قهقهه خندیدن "کشتی سازی چیست؟" اما ترامپ آن را با این جمله دنبال کرد که «شما 10 هزار شغل درست در اینجا ایجاد خواهید کرد». بنابراین، «عقد» در «کارخانه کشتی‌سازی» این بود که ترامپ پیش‌بینی می‌کرد که می‌خواهد بگوید «ایجاد». این همان چیزی است که زبان شناسان آن را "خطای پیش بینی" می نامند. برای "لیست خواندن"، ممکن است "l" را در "لیست" پیش رو حس کنید و بگویید "لیست پیشرو". برای «پرتاب آزاد» ممکن است، به همین دلیل، بگویید «سه پرتاب».

اما در واقع، "قانون کشتی سازی" ترامپ هنوز عجیب بود. او فقط «shipyardcree» را به‌عنوان یک کلمه به خودی خود می‌گوید، و سپس مکث می‌کند، گویی «خلق» «ایجاد» به‌طور تصادفی از چیزی که می‌خواست بگوید به عقب پرید و به کلمه‌ی قبل از آن نگاه کرد. این خطای پیش‌بینی عادی نیست. حتی برای یک زبان شناس هم به نظر می رسد آشفته، رندو، شکسته است.

ترامپ از میان این فوران‌های عجیب و غریب و ناهماهنگی‌های فاحش به‌گونه‌ای می‌گذرد که گویی این فوران‌ها همتای مسیر هستند. اگر پرزیدنت جو بایدن حتی یک نمونه از آنچه را که اکنون به صورت شفاهی برای ترامپ معمول است بیان می‌کرد، علاقه‌مندان به MAGA آن را به‌طور مسلم وخیم طبقه‌بندی می‌کردند. یکی فرض می‌کند که با ترامپ همین کار را نخواهند کرد.

جان مک وورتر (@JohnHMcWhorter) دانشیار زبان‌شناسی در دانشگاه کلمبیا است. او نویسنده کتاب «نه کلمه زننده: انگلیسی در ناودان: سپس، اکنون و برای همیشه» و اخیرا «نژادپرستی بیدار شده: چگونه یک دین جدید به آمریکای سیاه خیانت کرده است» است. @ JohnHMcWhorter