آهنگ بی نهایت با درخواست اجازه انجام شد

قبل از اینکه Infinity Song نام، کاتالوگ یا مخاطبی داشته باشد، خواهر و برادر Boyd یک زبان مشترک داشتند. موسیقی در خانه آنها در دیترویت جریان داشت، جایی که پدرشان گروه های کر را رهبری می کرد و ایمان ارتباط دیگری را ایجاد می کرد، بنابراین آواز خواندن با هم کمتر شبیه تصمیم شغلی و بیشتر شبیه به گسترش زندگی خانوادگی بود.

آبراهام بوید، عضو Infinity Song به نیوزویک گفت: «از زمانی که واقعا جوان بودیم با هم آواز می‌خواندیم. "موسیقی خانواده ماست. این زبان در خانواده ماست. ایمان و موسیقی دو مخرج مشترک هستند."

گروه‌های کر پدرشان به خواهران و برادران آموزش اولیه در ترکیب و نظم دادند، در حالی که خود خانه موسیقی را به «چیزی که ما در آن شادی و امنیت می‌یابیم» تبدیل کرد.

پایه و اساس دقیق و گسترده بود. آبراهام «تریفکتا: کلاسیک، جاز و انجیل» را با روح دنبال می‌کند. از آنجایی که این سنت‌ها غرایز خواهر و برادر را زود شکل می‌دادند، هارمونی لایه‌ای آنها هم دقت فنی و هم سهولت افرادی را که یک عمر صرف گوش دادن به یکدیگر کرده‌اند، دارد.

اسرائیل بوید این ارتباط را با خاطراتی که هر خواهر و برادری در آن جمع می‌کنند مقایسه کرد - «خانه دوران کودکی» یا «مسیری که هر روز به مدرسه می‌رفتند» - اگرچه موسیقی به یکی از عمیق‌ترین نقاط مرجع آهنگ Infinity تبدیل شد.

او گفت: «این بخشی از نحوه هدایت زندگی‌مان با هم است.

تاریخ مشترک سلیقه افراد را از بین نمی برد و روند خلاقانه گروه به ایجاد فضایی برای گفتگو بدون اجازه دادن به آن برای توقف کار بستگی دارد. آبراهام گفت که پدرشان که این گروه را نیز مدیریت می کند، به آنها کمک کرد تا یک تمایز مهم را تشخیص دهند: "توافق هدف نیست، درک هدف است."

آبراهام گفت: «هر کس دیدگاه، جهان بینی و روش خاص خود را دارد که دوست دارد کارها را انجام دهد. از آنجایی که مومو، فرشته، اسرائیل و آبراهام هر کدام به گونه‌ای متفاوت با زندگی روبرو می‌شوند، گروه به دنبال یک درک قابل اجرا هستند، حتی زمانی که اجماع دور از دسترس باشد.

ضرب‌الاجل‌ها گاهی اوقات به هم می‌پیوندند، با این حال هنر و صنعت استاندارد جمعی باقی می‌ماند. آنجل بوید گفت: «گاهی اوقات به جدول زمانی برای یک محصول قابل تحویل می‌رسد.

با این حال، وقتی زمان اجازه می‌دهد، خواهر و برادرها به اصلاح ادامه می‌دهند، زیرا همانطور که آنجل می‌گوید، «همه ما می‌خواهیم موسیقی خوب، بهترین موسیقی ممکن را بسازیم».

اعتقاد نیز وزن دارد، و هر عضو می تواند از یک ایده دفاع کند در حالی که برای پیشرفت باز است. گاهی بحث ادامه پیدا می کند. گاهی همه یک آهنگ تمام شده یکسان را می شنوند.

آنجل گفت: "لحظه هایی وجود دارد که به اتفاق آرا مانند "این خوب است. نیازی به تغییر نیست."

پس از یک فصل کشف، Infinity Song نام خود را برای چهارمین آلبوم خود که در 12 ژوئن منتشر شد، انتخاب کرد، زیرا این عنوان می‌توانست هم قطعیت داشته باشد و هم ادامه تکامل. این رکورد پس از تک‌آهنگ‌های «One Foot Out» و «Hurricane» به دست آمد، که ترکیب گروه از هارمونی‌های کرال، گرمای ملایم راک و جلای ریتمیک را گسترش داد.

اسرائیل گفت: «فکر نمی‌کنم شما هرگز وارد شده باشید. "ما باید تکامل بیشتری انجام دهیم. ما باید رشد بیشتری انجام دهیم."

با این حال، عنوان اعتماد به نفس را اعلام می کند: "این یک بیانیه است. این یک سوال نیست."

برای گروهی که هنوز صدای خود را گسترش می دهد، کلمات Infinity Song به عنوان اعلام حضور عمل می کند: "ما نمی پرسیم که آیا به آن تعلق داریم یا نه. ما نمی پرسیم که آیا فضایی برای ما وجود دارد یا خیر."

اسرائیل گفت که هیچ آهنگ واحدی تمام تز را ندارد، زیرا اعتماد در فرآیند به اندازه ضبط نهایی زنده است. او گفت: "این بسیار عمیق تر از محصول، محصول نهایی است." "این کل روند و کل فصل است."

گروه همچنین با جاه طلبی اصلی به آلبوم نزدیک شد و آبراهام گفت که خواهران و برادران یاد گرفتند که چگونه روند خود را با نشانه های پاپ قابل تشخیص وفق دهند و هویت خود را حفظ کنند.

او گفت: "در چند ماه تا 12 ماه آینده، من انتظار موفقیت های زیادی را دارم زیرا ما یاد گرفتیم که چگونه از طریق این آلبوم موفق شویم."

پروژه قبلی آنها، Metamorphosis، به تدریج مخاطبان خود را قبل از اینکه آنها را به سراسر جهان ببرد، پیدا کرد، بنابراین او منتظر یک "سوختن آهسته" دیگر است، عبارتی که او با قدردانی شنیدنی از جناس بیان کرد.

آنجل تغییر صوتی را به صورت مستقیم توضیح داد: "ما قطعا فقط می خواستیم صدای خود را به جلو ببریم" در حالی که جذب آهنگ ها را برای یک شنونده معمولی آسان تر می کرد. هدف همه لایه‌ها را تحت تأثیر قرار داد - «ترانه‌نویسی، اجرای آواز، قابلیت شنیدن، شخصیت، احساسات» - و با تشدید این عناصر، واژگان سافت راک گروه به روی مخاطبان گسترده‌تری باز شد.

آبراهام با وجود تمام مراقبت هایی که در استودیو انجام داد، گفت که صحنه گروه را به طور کامل نشان می دهد.

او گفت: «اینفینیتی سانگ یک گروه نمایش زنده است. ما عاشق اجرا برای طرفداران خود هستیم. ما عاشق اجرا برای افرادی هستیم که طرفدار نیستند، زیرا تا پایان زمان مشترکمان، کارهای زیادی برای انتقال شما به ستون هواداران انجام خواهیم داد."

زمین بازی بازی است، اگرچه هدف عمیق تر است. از آنجایی که خواهر و برادرها با فشارهای مشابهی در میان جمعیت روبرو هستند، آنها می خواهند کنسرت این فشارها را برای همه به یکباره متوقف کند. آبراهام گفت: «فرار بخش بزرگی از نمایش و موسیقی ما است. "دنیا دیوانه است، [بنابراین] وقتی به یک [نمایش] آهنگ بی نهایت می آیید، امیدوارم همه آن دیوانگی را بیرون از در بگذارید."

چنین فراری مستلزم مشارکت است و گروه اجرا را به عنوان "تجربه ای مشترک بین هنرمند و مخاطب" می داند، جایی که شنوندگان و نوازندگان می توانند زندگی مشترک را پردازش کنند. رکورد ممکن است یک فصل را مستند کند، با این حال نمایش به آهنگ ها یک زمینه زنده می بخشد، که هر شب با پیوستن یک اتاق جدید به گفتگوی خانوادگی تغییر می کند.

مدتها قبل از تورهای بین المللی، Infinity Song در دیترویت و نیویورک به صورت عمومی اجرا می کرد، جایی که بی تفاوتی می توانست فوری باشد و توجه باید جلب شود. اسرائیل انتقال از اجرای خیابانی به صحنه کنسرت را با حرکت از رولربلید به اسکیت روی یخ مقایسه کرد: "آنها متفاوت هستند، اما وقتی یکی یا دیگری را دریافت کردید، مکانیزم های مشابه به اندازه کافی وجود دارد [بنابراین] می توانید به نوعی به اصل ماجرا پی ببرید."

ماندگارترین دروس روانشناسی بود. اسرائیل گفت: «استقامت و نگرش، سخاوت و باور - خودباوری». "اینها بزرگترین نقل و انتقالات هستند، احتمالا بر سر هر چیزی که مربوط به مهارت یا استعداد باشد."

آبراهام موافقت کرد، توضیح عملکرد عمومی به خانواده اعتماد به نفس می‌داد، در حالی که آموزش‌های پدرشان باعث می‌شد که جای تعالی را جایگزین نکند.

آبراهام گفت: «ذهنیت در انجام هر کاری بیشترین اهمیت را دارد.

او استدلال کرد که چه کسی میز انتظار باشد، چه تمرین کند، چه برای سه نفر آواز بخواند یا با هزاران نفر روبرو شود، استاندارد داخلی مقدم بر شناخت عمومی است. او می‌گوید: «آهنگ بی‌نهایت داستان خانواده‌ای است که قبل از اینکه در فضای عمومی تجلی پیدا کند، خود را باور داشتند.

این باور عمدا جلوتر از شواهد باقی می ماند. آبراهام گفت: «امروز ما سوپراستار نیستیم. ما معتقدیم که فوق ستاره هستیم و همینطور خواهد بود.»

ستاره‌داری، در گفتار او، به‌عنوان «وضعیت وجود» آغاز می‌شود، سپس از طریق نظم، تکرار و امتناع از کوچک شدن قابل مشاهده می‌شود.

همچنین اعتماد به نفس چگونگی نزدیک شدن آهنگ Infinity Song به انتظارات پیرامون هنرمندان سیاه پوست و موسیقی راک را شکل می دهد. ابراهیم در برابر اجازه دادن به کلیشه ها برای تعیین شرایط گفتگو مقاومت کرد.

او گفت: «اگر مردم فکر می‌کنند ما بیش از حد سیاه‌پوست هستیم، خوب است.

آبراهام گفت: «ما فقط یک خانواده از خواهر و برادرهای غرب دیترویت هستیم که به نیویورک نقل مکان کردند تا پتانسیل خدادادی خود را دنبال کنند.

اعتماد به نفس آنها تناقض و کنجکاوی را در بر می گیرد: "ما همچنین مشکلی نداریم که آدم های خردسال، باهوش کتاب، باهوش در کسب و کار، یا فنی باشیم. این یک طیف است، و ما بدون عذرخواهی در هر جنبه ای ظاهر می شویم."

علایق فرشته به مد، استایل و طراحی، مکالمات بصری گروه را تغذیه می کند، در حالی که هر خواهر و برادر میدان توجه جداگانه ای را به اتاق می آورند. او گفت: "هیچ محدودیتی برای فردیت و علایق خودمان [یا آنچه] می توانیم برای چیزهایی که ایجاد می کنیم بیاوریم وجود ندارد."

دیدگاه‌های متمایز آن‌ها هویت Infinity Song را نمی‌شکند. وقتی هر صدا آزادانه وارد می شود و دیگران با دقت گوش می دهند، تفاوت ها به صدای خانواده ابعاد بیشتری می بخشد.

همانطور که گروه به حرکت آینده نگر خود ادامه می دهد، Infinity Song تلاش می کند تا اثری بر شنوندگان بدون به خطر انداختن دیدگاه جمعی آنها بگذارد.

اسرائیل گفت: «ما می‌خواهیم آنها از آنچه ما به جهان ارائه می‌دهیم، تجربه خوبی کسب کنند،» زیرا یک آلبوم می‌تواند در لحظات زیادی با مردم ملاقات کند و از آهنگی به آهنگ دیگر معانی متفاوتی داشته باشد.

ما می‌خواهیم موسیقی با شما صحبت کند، و می‌خواهیم چیزی باشد که بتوانید در طول روز و در طول زندگی‌تان به آن تکیه کنید—موسیقی که برای شما وجود دارد.» آهنگ Infinity Song را اینجا بشنوید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک مویر و سام ویلسون.