آهنگ Rockin در دنیای آزاد بهترین آهنگ راک سال است: 5 نسخه عالی را تماشا کنید

نیل یانگ و گروه بی‌قرار، که شامل فرانک "پونچو" سامپدرو گیتاریست Crazy Horse بود، در اوایل سال 1989 در حال تور آمریکا بودند که پیشنهاد تبادل فرهنگی با اتحاد جماهیر شوروی - که گروه راک را به کشور سرکوبگر کمونیست و باله روسی را به آمریکا می‌فرستاد - از هم پاشید.

سمپدرو در سال 2013 به رولینگ استون به یاد می آورد: «نیل مثل این بود که «لعنتی، من واقعا می خواستم بروم.» «من گفتم: «من هم. حدس می زنم که باید در دنیای آزاد به تکان ادامه دهیم.» او مثل این بود: «وای، این یک خط باحال است.» سپس دوباره آن را گفتم و او گفت: «من از آن جمله خوبی استفاده می کنم.»

چند روز بعد، در 21 فوریه 1989، Young and the Restless اولین نمایش "Rockin' in the Free World" را طی نمایشی در تئاتر پارامونت در سیاتل به نمایش گذاشت. اشعار عمیقا ریشه در آن لحظه از زمان دارند و به جورج اچ. سخنرانی «هزار نقطه نورانی» بوش در کنوانسیون ملی جمهوری خواهان در سال 1988، شعار جسی جکسون «امید را زنده نگه دارید» از تلاش ناموفق او برای کسب نامزدی دموکرات در آن سال، و اعلام مکرر ایران در دهه هشتاد مبنی بر اینکه آمریکا «شیطان بزرگ» است.

اما پس از حضور در آلبوم 1989 یانگ در LP Freedom به سرعت به یک سرود همه منظوره تبدیل شد. تنها در عرض چند سال، همه از پرل جم گرفته تا ون هالن این آهنگ را در برنامه های خود پخش می کردند. محبوبیت آن در تابستان امسال به حدی رسید که ظاهرا نیمی از بازیگران اصلی راک در جاده‌ها آن را به یکباره به برنامه‌های خود اضافه کردند - در زمانی که ما بار دیگر با ایران درگیر هستیم و رهبری آمریکا، به بیان ملایم، فاقد آن است. (یک اتفاق بسیار مشابه در سال 2003-04 زمانی که کل دنیای راک به طور همزمان متوجه شدند که جورج دبلیو.

بوش شخصیت زنده "پسر خوش شانس" جان فوگرتی بود و کلاسیک CCR را به مجموعه آنها اضافه کرد.)

در اینجا نگاهی به پنج نسخه مختلف از "Rockin' in the Free World" در چند هفته گذشته و سپس پنج نسخه از قابل توجه ترین نسخه های گذشته می اندازیم.

راجر دالتری به استثنای معدود مواردی مانند «بابا اوریلی» و «تو کی هستی» تا حد زیادی از آهنگ‌های Who در تور انفرادی تابستانی خود به نفع کاورهایی مانند «آیا تابه‌حال باران را دیده‌ای» از CCR، «پسر در حباب» پل سیمون و «روزها» از گروه Kinks کنار گذاشته است. نزدیک به پایان هر نمایش، او «راکین در دنیای آزاد» را پخش می‌کند. دالتری به جمعیت حاضر در کازینو Parx گفت: "من به این آهنگ نیل یانگ گوش می دادم زیرا او آهنگ های عالی می نویسد." او خواننده خوبی است، نیل یانگ، اما او این آهنگ را نوشت که زمان آن را فراگرفته است.

او آن را چرند می خواند، زیرا او واقعا یک خواننده راک نیست. او نوعی ... من نمی دانم او چیست. او هر زمانی که بخواهد می تواند در مزرعه من کار کند. به هر حال، بنابراین فکر می‌کردم که این می‌تواند واقعا خوب باشد اگر نیش بیشتری داشته باشد، کمی عصبانیت بیشتری داشته باشد.» دو روز بعد در تاون هال نیویورک، او نسخه اصلی یانگ را با "گوز خیس" مقایسه کرد. راجر، با تمام احترامی که برای ما قائل هستم، و ما این را با عشق فراوان می گوییم، باید ادامه دهیم و با شما مخالفت کنیم. شاید شما فقط به نسخه آکوستیک که آزادی را شروع می کند گوش داده باشید. برای مسیر الکتریکی 12 به جلو بروید.

این کاملا باورنکردنی است، حتی اگر صدای یانگ برای همه نباشد. اما هیچ چیز گوز مانندی در آن وجود ندارد، خیس یا غیر آن.