آژانس بین المللی انرژی می خواهد ذخایر نفت خود را سریعتر تخلیه کند. یک ناظر فدرال می گوید ایالات متحده برای آنچه در آینده خواهد آمد آماده نیست

دولت‌ها سریع‌تر از هر زمان دیگری از نفت اضطراری خود استفاده می‌کنند و فضا برای ادامه این کار در حال کاهش است.

در 7 اکتبر، دولت‌های عضو آژانس بین‌المللی انرژی از سرعت بخشیدن به انتشار ذخایر نفتی که بر اساس اقدام جمعی مارس 2026 آژانس تعهد کرده بودند، با هدف پایان دادن به آنها در اسرع وقت، حمایت کردند. آنها همچنین موافقت کردند که با توجه به اینکه این بازار چقدر تنگ شده است، دیزل را در اولویت قرار دهند. به گزارش رویترز، تحلیلگران جی‌پی مورگان این اقدام را به‌عنوان تسریع تولید بشکه‌هایی که قبلا وعده داده شده بود خوانده‌اند، نه یک مداخله جدید.

اقدام مارس به خودی خود تاریخی بود. در واکنش به جنگ ایران و اختلال در تردد نفتکش ها از طریق تنگه هرمز، اعضای آژانس بین المللی انرژی موافقت کردند که 400 میلیون بشکه نفت در اختیار بازار قرار دهند. این تنها ششمین اقدام جمعی از زمان تأسیس آژانس در سال 1974 بود و تا حد زیادی بزرگترین.

هفت ماه بعد، بافر به وضوح نازک تر است. این آژانس می گوید که دولت های آژانس بین المللی انرژی هنوز حدود 1.1 میلیارد بشکه ذخایر اضطراری عمومی، از جمله بیش از 200 میلیون بشکه گازوئیل، در اختیار دارند. در ماه مارس، این رقم بیش از 1.2 میلیارد بشکه بود. امین ناصر، مدیر عامل شرکت آرامکو عربستان، این هفته تخمین زد که بیش از 1 میلیارد بشکه از ذخایر در سراسر جهان خارج شده است.

G7 وارد عمل می شود

این اقدام آژانس بین‌المللی انرژی به دنبال کنفرانس ویدیویی رهبران گروه ۷ در ۲ اکتبر توسط امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه برگزار شد. در بیانیه ای مشترک، رهبران گفتند که بر روی اقدامات هماهنگ برای "تثبیت منابع انرژی فوری، محافظت از خانوارها و مشاغل در برابر شوک های قیمتی" توافق کرده اند.

هسته اصلی این طرح، انتشار هماهنگ 100 میلیون بشکه ای از طریق آژانس بین المللی انرژی طی چهار ماه، با سهم بزرگی از گازوئیل بارگیری شده از جلو در 20 روز اول است. G7 همچنین متعهد شد که تعمیر و نگهداری پالایشگاه را سرسام‌آور کند تا کارخانه‌ها همزمان آفلاین نشوند. اعضا گفتند که آنها پالایشگاه ها را تحت فشار قرار خواهند داد تا در صورت امکان بیشتر کار کنند و کشورهایی را که ظرفیت پالایش قابل توجهی دارند تشویق کنند تا تولید دیزل را افزایش دهند. آنها همچنین تاکید کردند که صادرات انرژی را بین خود محدود نخواهند کرد.

دیزل نقطه فشار است. آسیب به پالایشگاه‌ها و اختلال در حمل‌ونقل ناشی از جنگ‌های ایران و اوکراین، گازوئیل را در بسیاری از بازارها به رکورد بالایی رسانده است و مستقیما به هزینه‌های حمل و نقل، کشاورزی و حمل‌ونقل کمک می‌کند. روز یکشنبه، فاتح بیرول، مدیر اجرایی آژانس بین‌المللی انرژی، پیش از نشست هیئت مدیره آژانس در 15 اکتبر به دولت‌های عضو نامه نوشت. او از همه آن‌ها، از جمله آن‌هایی که قبلا عرضه‌های تعهد شده خود را تکمیل کرده‌اند، خواست تا بررسی کنند که آیا گازوئیل بیشتری باید از انبار خارج شود یا خیر.

ذخایر آمریکا رو به اتمام است و قدیمی می شود

در ایالات متحده، این فشار در ذخایر استراتژیک نفت خود را نشان می دهد. دولت ترامپ آزادسازی اضطراری 172 میلیون بشکه ای را در ماه مارس به عنوان سهم خود در تلاش آژانس بین المللی انرژی آغاز کرد. SPR از آن زمان به حدود 284 میلیون بشکه کاهش یافته است که پایین ترین سطح آن از سال 1982 است، و در مسیر کاهش به حدود 243 میلیون بشکه پس از تحویل نهایی است. کریس رایت، وزیر انرژی، هشدار داده است که کاهش بیش از حد ذخایر می تواند به غارهای نمکی که نفت در آن ذخیره می شود آسیب برساند. این یک معکوس شدید از وعده قبلی دولت برای پر کردن مجدد SPR "راست به بالا" است.

گزارشی از دفتر پاسخگویی دولت، که در ماه مه منتشر شد و در ماه ژوئن به طور عمومی منتشر شد، نشان می‌دهد که مشکلات عمیق‌تر از سطح موجودی هستند. GAO دریافت که DOE از سال 1985 بیش از 500 میلیون بشکه نفت خام از SPR آزاد کرده است که بیش از نیمی از آن برای شرایط اضطراری مانند جنگ است. تقریبا 70 درصد از کل عرضه‌ها بین سال‌های 2014 تا 2025 اتفاق افتاده است.

این سرعت با زیرساخت های قدیمی برخورد کرده است. GAO متوجه شد که سرمایه گذاری در ذخیره با نیازهای آن مطابقت ندارد، و یک عقب ماندگی رو به رشد تعمیر و نگهداری باقی می ماند. خود DOE هشدار داده است که تجهیزات قدیمی به طور فزاینده ای توانایی SPR را برای انجام سفارشات پر کردن یا تخلیه محدود می کند.

GAO استدلال می کند که شکاف بزرگتر استراتژیک است. DOE از سال 2016 بررسی بلندمدت SPR را تکمیل نکرده است و کنگره هرگز اندازه هدفی را تعیین نکرده است.

"بدون برنامه بلندمدت یا اندازه هدف به روز شده برای SPR، DOE و کنگره تصمیمات عملیاتی و سرمایه گذاری در میان عدم قطعیت در مورد آنچه که SPR در حال حاضر قادر به انجام آن است، آنچه باید در آینده برای پاسخگویی به نیازها و تعهدات ایالات متحده در حال تغییر باشد، و سرمایه گذاری ها و اقدامات دیگری که ممکن است برای پر کردن شکاف های گزارش مورد نیاز باشد، اتخاذ می کنند."

GAO از کنگره خواست تا از DOE بخواهد برنامه های بلندمدت SPR را در یک جدول زمانی مشخص تکمیل کند. همچنین توصیه می‌کند که DOE معیارهای فنی مربوط به سرعت برداشت و پر کردن ذخیره را مجددا ارزیابی کند. DOE با توصیه ها موافقت کرد.

بعد چه اتفاقی می افتد

بر اساس قوانین آژانس بین المللی انرژی، کشورهای عضو باید ذخایر نفتی معادل حداقل 90 روز واردات خالص داشته باشند. صادرکنندگان خالص معاف هستند. دولت‌ها در نحوه اجرای این تعهدات، با استفاده از ترکیبی از ذخایر دولتی، آژانس‌های سهامداری اختصاصی، و سهامی که صنعت ملزم به نگه‌داشتن آن‌ها است، آزادی عمل گسترده‌ای دارند.

سوال سخت تر این است که چگونه و چه زمانی آن سهام بازسازی می شوند. G7 از آژانس بین‌المللی انرژی خواست تا ظرف 20 روز گزارشی را با توصیه‌هایی برای بهبود پاسخ‌های آینده، از جمله نحوه پر کردن ذخایر ارائه کند. دولت های آژانس بین المللی انرژی مجددا در نشست هیئت مدیره 15 اکتبر وضعیت را بررسی خواهند کرد.

پر کردن مجدد ارزان یا سریع نخواهد بود. تحلیلگران خاطرنشان کرده‌اند که دولت‌ها با بازسازی ذخایر خود پس از جنگ، احتمالا تا سطوحی بالاتر از آنچه قبل از آن بودند، لایه جدیدی از تقاضای نفت را در کنار مصرف عادی ایجاد می‌کنند. این می تواند قیمت ها را تا مدت ها پس از توقف تیراندازی بالا نگه دارد.

در حال حاضر، دولت ها به بالشتکی تکیه کرده اند که قبلا نازک پوشیده اند. همانطور که آژانس بین المللی انرژی اعلام کرد، آماده است تا «در صورت لزوم و در صورت لزوم» موارد بیشتری را منتشر کند. سوال این است که چقدر برای دادن باقی مانده است.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد