آیا اتحاد شورشی هفت گروهی اتیوپی می تواند ابی احمد را به چالش بکشد؟

دو روز پس از آنکه هفت گروه مسلح اتیوپی تشکیل اتحاد نیروهای مردمی اتیوپی برای بقا را اعلام کردند و متعهد به برکناری نخست وزیر ابی احمد شدند، از یکی از مقامات ارشد جبهه آزادی‌بخش خلق تیگری (TPLF) پرسیده شد که آیا این بیانیه به منزله اعلان جنگ است یا خیر.

مردد شد و بعد با سوال خودش جواب داد.

او در حال صحبت با Kjetil Tronvoll، استاد مطالعات صلح و درگیری در کالج دانشگاه نیو اسلو بود که به الجزیره گفت که این پاسخ نشان می دهد که اتحاد شورشیان جدید چه چیزی را تغییر داده است.

این یک نیروی نظامی واحد و منسجم ایجاد نکرده است که بتواند به آدیس آبابا لشکرکشی کند. چندین درگیری جداگانه اتیوپی را در چارچوب سیاسی یکسان و به طور بالقوه در یک محاسبات نظامی قرار داده است.

اکنون سؤال این است که این امر تا چه اندازه می‌تواند گسترش یابد و آیا هفت جنبش با دشمنان مختلف، ادعاهای سرزمینی و تاریخ‌ها می‌توانند در واقع به عنوان یک مبارزه با یکدیگر بجنگند.

روز سه شنبه هواپیماهای بدون سرنشین به دو مدرسه در آلاماتا در جنوب تیگری حمله کردند و شهردار این شهر گفت که 14 غیرنظامی کشته و 22 نفر زخمی شدند. این حساب به طور مستقل تأیید نشد و دولت فدرال بلافاصله اظهار نظر نکرد.

خبرگزاری فرانسه به نقل از یک کارمند فرودگاه و یک منبع امنیتی سفارت غربی گزارش داد تا روز چهارشنبه، نیروهای تیگرایان فرودگاه بین المللی آلولا آبا نگا در مکله را تصرف کردند. کارمند فرودگاه گفت که به کارکنان گفته شده که هیچ پروازی وجود ندارد.

این ائتلاف، که بیانیه موسس آن، زمنه کاسی، فرمانده فانو، روز یکشنبه در تلویزیون تیگرای خوانده شد، جنبش ملی آمهارا فانو، TPLF و ارتش آزادیبخش اورومو (OLA)، به همراه جبهه آزادیبخش ملی اوگادن (ONLF)، جبهه وحدت دموکراتیک انقلابی افار، جبهه وحدت دموکراتیک انقلابی افار، و حزب مردمی دموکرات بنیشانگولوز را گرد هم می آورد. حرکت.

این نوید یک دولت انتقالی را پس از رفتن ابی می دهد.

بیلن سیوم، سخنگوی ابی، به رویترز گفت که این اعضا برای مدتی با حمایت مالی اریتره همکاری می کردند، اتهامی که اسمارا بارها آن را رد کرده است.

TPLF به مدت 27 سال بر اتیوپی تسلط داشت تا اینکه ابی در سال 2018 قدرت را در دست گرفت و آن را به حاشیه راند.

در نوامبر 2020، ارتش فدرال، با حمایت نیروهای اریتره و نیروهای آمهارا، وارد جنگ با آن شد. این درگیری به یکی از مرگبارترین درگیری ها در تاریخ مدرن اتیوپی تبدیل شد. اولوسگون اوباسانجو، میانجی اتحادیه آفریقا، معتقد است که حدود 600000 نفر جان خود را از دست داده اند، اگرچه برآوردها از تلفات متفاوت بوده است.

آن جنگ در نوامبر 2022 با توافقنامه ای که در پرتوریا، آفریقای جنوبی امضا شد، پایان یافت.

این یک توقف دائمی درگیری ها بود. اسلحه ها را خاموش کرد و شرایطی را برای خلع سلاح تیگری تعیین کرد، اما سؤالات مهمی را برای بعدها، بالاتر از همه تیگری غربی، قلمرو حاصلخیز مورد ادعای هر دو طرف و تحت مدیریت نیروهای آمهارا از زمان جنگ، باقی گذاشت.

فقط آدیس آبابا و TPLF امضا کردند. نه اریتره و نه نیروهای آمهارا کرسی نداشتند.

جاور محمد، سیاستمدار اورومو که زمانی از متحدان ابی بود و مدتی را در زندان گذراند، به الجزیره گفت که بستن آنها به آنها دلایلی برای به هم زدن این معامله دارد.

اتحاد جدید نیروهایی را گرد هم می‌آورد که از مذاکرات پرتوریا با یکی از امضاکنندگان توافق حذف شدند.

آرامشی که ایجاد کرد در ماه مه پایان یافت، زمانی که TPLF شورای قانونگذاری را که قبل از جنگ وجود داشت احیا کرد و رئیس آن، دبرتشن گبرمایکل را به عنوان رئیس منطقه منصوب کرد، و عملا یک مرجع سیاسی رقیب برای دولت موقت ایجاد شده بر اساس توافق پرتوریا ایجاد کرد. TPLF دولت فدرال را متهم کرد که به طرف خود در این معامله احترام نمی گذارد.

سپس نیروهای فدرال و تیگرایان در 1 اوت در شرینا، نزدیک مرز سودان با هم درگیر شدند. در این نبرد از توپخانه و پهپادهای سنگین استفاده شد و صدها تن از تیگرایان، از جمله جنگجویان مجروح، به سودان گریختند.

به گفته TPLF، در 20 اوت، دو هواپیمای بدون سرنشین به خانه هایی در مکله حمله کردند و 13 نفر را مجروح کردند. الجزیره نتوانست به طور مستقل این حساب را تأیید کند.

به گفته TPLF، در 20 سپتامبر، یک هواپیمای بدون سرنشین یک کامیون حامل 41 تن کمک غذایی را در نزدیکی آدی دیرو منهدم کرد. آدیس آبابا هیچ یک از حملات گزارش شده را تایید نکرده است.

مایکل آسگدوم، سخنگوی TPLF به الجزیره گفت: «ما قرارداد پرتوریا را امضا کردیم، اما رژیم از این توافق برای کشتن مردم تیگری به طور سیستماتیک استفاده کرد.

او گفت که این اتحاد برای آوردن صلح و دموکراسی به اتیوپی ایجاد شد.

او همچنین گفت که نظم جدیدی را "بر سر ویرانه های سیستم ابی احمد" ایجاد خواهد کرد و این "زمان مناسب برای ریشه کن کردن رژیم" است.

او گفت که اگر جنگ بیاید، "برای بقا خواهد بود."

یک فیلمنامه برای دیپلمات ها است، دیگری برای جنگجویان.

ترونول آن را ابهام سازنده می نامد، عبارتی که مناسب اتحاد است.

اینکه ائتلاف ادعا می‌کند برای هفت ملت صحبت می‌کند، می‌تواند ابی را در خارج از کشور مشروعیت بخشد و قیمت هر حل و فصل را بالا ببرد، خواه یک گلوله شلیک کند یا نه.

اولین آزمایش، اریتره است، همسایه ای که نامش در هیچ کجای بیانیه تاسیس دیده نمی شود.

طی دو سال گذشته، اریتره با TPLF، دشمنی که نیروهایش در سال 2020 به سرکوبی آن کمک کردند، آشتی کرده است، زیرا ابی شروع به درخواست دسترسی به دریای سرخ کرد، که اسمارا آن را به عنوان ادعایی در ساحل خود تفسیر کرد.

جاور استدلال می کند که حداقل هدف اریتره حفظ هرگونه درگیری در سمت مرز اتیوپی است.

گروه بین المللی بحران به طور مشابه ارزیابی کرده است که اریتره می خواهد یک منطقه حائل در مرز جنوبی خود ایجاد کند.

Asgedom حضور نظامی اریتره در Tigray را رد کرده است، اما در را باز گذاشته است.

«اگر اریتره بتواند به دلیل خطر بالقوه برای بقای خود اقدامی انجام دهد، این اریتره‌ای‌ها هستند که باید به این سؤال پاسخ دهند.»

ترونول می گوید که نیروهای اریتره اکنون در تیگری هستند، ادعایی که الجزیره نمی تواند مستقلا تأیید کند. مگنوس تیلور، معاون پروژه شاخ آفریقا گروه بین المللی بحران، به الجزیره گفت که محتاط تر است.

او گفت: «این اساسا یک پدیده داخلی اتیوپی است.

آزمون دوم این است که آیا هفت فرمان می توانند به عنوان یکی مبارزه کنند یا خیر.

زمنه ریاست ائتلاف را بر عهده دارد، اما بیانیه موسس هیچ فرماندهی را برای کمپین مشترک نام نمی برد.

اگر خط در آدیس آبابا پیشروی کند، ترونول می پرسد که سربازان چه کسی اول می روند؟

"اگر یک ژنرال تیگرایان فرمانده آمهارا باشد که ابتدا برای نجات سربازان تیگرایان قربانی شود، بلافاصله آن را تقسیم می کند."

تیگری غربی نیز در بیانیه ذکر نشده است.

تیلور می‌گوید که فانوها خودشان بر سر آن اختلاف دارند: فرماندهان در گوجام و ولو می‌توانند با تیگری به اتحاد بیندیشند، در حالی که آن‌هایی که نزدیک‌تر به سرزمین مورد مناقشه هستند، نمی‌توانند.

تیلور گفت: «همه این گروه ها گوشت گاو متفاوت خود را با دولت فدرال دارند، و بیشتر آن به سال اول ابی باز می گردد.

در سال 2018، ابی شورشیان تبعیدی را به خانه دعوت کرد و OLA و ONLF از آسمارا بازگشتند.

اما OLA برای ادامه جنگ از هم جدا شد و مذاکرات با آن در تانزانیا در سال 2023 شکست خورد.

ONLF سپس در سال 2025 پس از آنکه رئیس وقت آن خواستار بازگشت به مبارزه مسلحانه در میان اختلاف بر سر امتیاز گاز طبیعی چین در منطقه سومالی شد، منشعب شد.

فانو آمهاران در سال 2023 پس از اینکه ابی دستور داد نیروهای ویژه منطقه در ارتش فدرال جمع شوند، علیه دولت شورش کردند، اقدامی که به عقیده بسیاری از آمهارا مساوی با خلع سلاح بود.

در ماه ژوئن، حزب شکوفایی ابی 438 کرسی از 486 کرسی پارلمان را به دست آورد. رای گیری در تیگری برگزار نشد و به دلیل ناامنی در بخش هایی از آمهارا و ارومیه مختل شد.

اما نارضایتی آنها فقط از دولت ابی نیست.

جاور با اشاره به اخبار این ائتلاف گفت که پس از سال ها اتهامات مبنی بر اینکه جنگجویان فانو غیرنظامیان اورومو را در وولگا کشته اند، «هیچ چیز را در میان اوروموها نامحبوب ندیده است».

OLA مشارکت خود را یک "اجماع رویه ای" می نامد و از فانو خواسته است که جناحی در وولگا را که می گوید دولت مسلح است، رد کند.

جاور گفت: «هیچ هدف سیاسی مشترکی وجود ندارد. آنها حتی یک هدف تاکتیکی مشترک ندارند."

و ترونول فراتر می رود: "اگر اعضا به کاخ برسند، بلافاصله جنگ جدیدی بین آنها آغاز خواهد شد."

سپس از مردم خواسته می شود که بجنگند.

تیگرایان در کنار نیروهایی که از چهار سال پیش به یاد دارند بسیج می‌شوند، زمانی که به تعبیر ترونول، «اریتره‌ها و فانو آمهاراها علیه آنها نسل‌کشی می‌کردند».

دوستان در Tigray به Tronvoll از استخدام اجباری گفته اند. او تخمین می زند که ده ها هزار نفر پیش از یک جنگ احتمالی و پیش نویس، منطقه را ترک کرده اند.

او گفت: «مردم با پای خود رای می دهند. "آنها قبلا زانو زده اند. پس چه جایگزینی برای آنها به جز جنگیدن وجود دارد؟"

ترونول گفت: «تا زمانی که قصر در آرات کیلو را تهدید نکنند، او می‌تواند با آن زندگی کند. فکر نمی‌کنم به این دلیل ناهار را حذف کند.»

"آیا این یک سردرد است؟ آیا تحریک کننده است؟ آیا ضربه است؟ ترکیبی از این چیزها است."

در ارزیابی وی، TPLF که بیشتر تسلیحات سنگین خود را در سال 2022 از دست داد، در درگیری های اخیر علیه نیروی هوایی فدرال بدتر شده است. او می‌گوید که مسیر محتمل‌تر، بدتر شدن آهسته است و تیگری جنوبی نقطه اشتعال است.

جاور رویکرد ابی را مهار می‌داند: پروازها را به سمت Tigray ادامه دهید تا کسانی که می‌خواهند این کار را انجام دهند، و اجازه دهید جنگی که کمتر کسی می‌خواهد افکار عمومی را ترش کند.

با تصرف نیروهای تیگرایان فرودگاه مکله، این خروجی بسته شده است.

تام گاردنر، نویسنده پروژه ابی، می‌گوید: «برای ماه‌ها استراتژی ابی حفظ درگیری سطح پایین بوده است که عمدتا از طریق هواپیماهای بدون سرنشین، نیروهای نیابتی و تاکتیک‌های محاصره انجام می‌شود. این می‌تواند لحظه‌ای باشد که استراتژی شکسته شده و یک جنگ تمام عیار آغاز شود.»

جداسازی بعد منطقه ای از درگیری در داخل اتیوپی سخت تر می شود.

گروه بین‌المللی بحران می‌گوید که چندین هزار تن از مردم تیگری، که عمدتا اهل تیگری/ولکیت غربی هستند، در کنار ارتش سودان علیه نیروهای پشتیبانی سریع جنگیده‌اند.

خارطوم همچنین آدیس آبابا را متهم کرده است که به هواپیماهای بدون سرنشین اجازه داده است از خاک اتیوپی به سودان حمله کنند که اتیوپی آن را رد می کند.

اریتره خود را با ارتش سودان همسو کرده و با مصر، مخالف آدیس آبابا در مناقشه پیرامون منابع آبی نیل، روابط برقرار کرده است.

گروه بین المللی بحران مصر را متحد نزدیک ارتش سودان در زمان جنگ توصیف کرده است.

این صف بندی ها لزوما اتحاد جدید اتیوپی را به یک بلوک نظامی منطقه ای تبدیل نمی کند. اما آنها تلقی با درگیری های اتیوپی را به عنوان یک کل داخلی سخت تر می کنند.

آسگدوم گفت: "زندگی بهتر از مردن است و رژیم به ما اجازه زندگی نمی دهد."

روزنامه‌نگاری در مکله که به شرط ناشناس ماندن با الجزیره صحبت کرد، گفت که مردم ماه‌ها در یک وضعیت بدون جنگ و بدون صلح زندگی کرده‌اند و بسیاری اکنون می‌خواهند که هر دو طرف تصمیم بگیرند.

این اتحاد مسیری را برای جنگ ارائه می‌کند بدون اینکه مشخص کند این جنگ چه هزینه‌ای را در پی خواهد داشت.

ساکنان پس از ماه ها بدون حقوق و دارو به خبرنگار در مکله گفتند: «ما به صلح نیاز داریم.

در شهر، یک باور قدیمی وجود دارد که یک روز آفتابی و بادی غیرمنتظره، جنگ را پیش‌بینی می‌کند. سه شنبه هر دو بود.