آیا اعدام های جوخه تیرباران شاهد احیای مجدد در ایالات متحده هستند؟

پادگان انضباطی ایالات متحده، جایی که نیدال مالک حسن در انتظار اعدام است، در فورت لیونورث دیده می شود. حسن، سرگرد ارتش ایالات متحده که به کشتن 13 نفر و زخمی کردن 32 نفر دیگر در جریان تیراندازی دسته جمعی در فورت هود در سال 2009 محکوم شده بود، توسط رئیس جمهور دونالد ترامپ برای اعدام توسط جوخه شلیک نظامی تایید شده است. —پل هنسی—تصاویر SOPA/LightRocket/Getty Images

تزریق کشنده مدت‌هاست که روش رایج برای اجرای مجازات اعدام در ایالات متحده بوده است، اما مسائل مربوط به زنجیره تامین و یک سری اعدام‌های ناموفق به طور فزاینده‌ای باعث می‌شود مقامات در سراسر کشور به بررسی گزینه‌های جایگزین بپردازند - از جمله گزینه‌هایی که تا همین اواخر، به طور کامل در گذشته رها شده بود.

پس از اعدام نافرجام کریستا پایک در تنسی در هفته گذشته - دومین اعدام ناموفق در این ایالت در سال جاری با استفاده از تزریق کشنده - چندین قانونگذار تنسی علنا خواستار روی آوردن ایالت به روش های دیگر شده اند.

جک جانسون، رهبر اکثریت سنای تنسی روز دوشنبه هنگام سخنرانی در یک برنامه رادیویی محلی گفت: «اگر ما با این ابزار خاص اعدام اینقدر مشکل داریم، باید آن را از روی میز برداریم و به سراغ چیزی برویم که بسیار قابل‌اعتمادتر و قابل پیش‌بینی‌تر است». نماینده جمهوری خواه تیم بورچت که نماینده دومین حوزه کنگره ایالت تنسی در مجلس نمایندگان است، جمعه گذشته به ایستگاه محلی WVLT گفت که تنسی باید تزریق کشنده را به نفع روش های دیگری که "جای بسیار کمی برای اشتباه دارند" کنار بگذارد. کامرون سکستون، رئیس مجلس نمایندگان تنسی به آسوشیتدپرس آی

در مصاحبه‌ای که روز دوشنبه منتشر شد، «فکر نمی‌کنم در این مرحله روشی وجود داشته باشد که از روی میز خارج باشد».

در میان گزینه های بالقوه ای که جانسون و بورچت نام بردند، اعدام با جوخه شلیک بود. این روش به ندرت در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفته است: بین سال های 1976 تا 2024، فقط سه نفر در این کشور با جوخه شلیک به قتل رسیدند که همه آنها در یوتا بودند.

اما قانونگذاران تنسی تنها کسانی نیستند که اخیرا احیای این رویه را پیشنهاد کرده اند - و برخی از مقامات ایالتی و رئیس جمهور دونالد ترامپ قبلا اقداماتی را برای انجام این کار انجام داده اند.

ترامپ روز دوشنبه اولین اعدام یک سرباز ارتش ایالات متحده از طریق جوخه تیر از زمان جنگ جهانی دوم را تایید کرد و به استفاده از این روش برای کشتن نیدال حسن، سرگرد و روانپزشک سابق ارتش ایالات متحده که به دلیل قتل 13 نفر در تیراندازی دسته جمعی در فورت هود در تگزاس توسط Secretary Defense در سال 2009 محکوم شد، چراغ سبز نشان داد. اعدام حسن قرار است در 3 دسامبر در فورت هود انجام شود و هگزت اعلام کرده است که به صورت زنده پخش می شود.

این تایید ماه ها پس از آن صورت می گیرد که ترامپ مجوز استفاده از جوخه های تیراندازی در اعدام های فدرال در ماه آوریل را صادر کرد.

هر دو کارولینای جنوبی و آیداهو نیز در ماه‌های اخیر اقداماتی را انجام داده‌اند تا امکان استفاده از اعدام‌های جوخه‌ای را فراهم کنند یا آنها را اجرا کنند.

سال گذشته، در پی یک اقدام نافرجام برای اعدام در سال 2024 با استفاده از تزریق کشنده در این ایالت، کارولینای جنوبی سه نفر را با جوخه تیراندازی به قتل رساند که تعداد این گونه اعدام‌ها را که در نیم قرن گذشته در کل ایالات متحده انجام شده بود، دو برابر کرد.

آیداهو، در عین حال، اوایل سال جاری قانونی را وضع کرد که جوخه تیراندازی را به عنوان روش اصلی ایالت برای اجرای مجازات اعدام تعیین کرد. این اقدام نیز به دنبال یک اعدام ناموفق معروف از طریق تزریق کشنده در ایالت در سال 2024 صورت گرفت.

اعدام جوخه تیراندازی چگونه کار می کند؟

به گفته آستین سارات، استاد حقوق و علوم سیاسی در کالج امهرست و نویسنده کتاب نمایش های وحشتناک: اعدام های نافرجام و مجازات اعدام آمریکا، روش خاص اعدام با جوخه تیراندازی در ایالت های مختلف متفاوت است، اما روش کلی یکسان است.

او توضیح می دهد که به طور سنتی، یک فرد را به صندلی می بندند، یک کاپوت روی سرش می گذارند و یک هدف را روی قلبش می گذارند تا مشخص شود تیراندازان باید کجا را نشانه بگیرند.

سپس بین سه تا پنج نفر با تفنگ های پرقدرت به سمت هدف شلیک می کنند. در برخی ایالت ها، یک تفنگ با یک گلوله خالی پر می شود، به طوری که تیراندازان نمی دانند چه کسی تیرهای مرگبار را شلیک کرده است. صراط می گوید: «وقتی علامت داده می شود، به قلب محکوم شلیک می کنند.

کدام ایالت ها اعدام با جوخه شلیک را مجاز می دانند؟

اعدام جوخه های آتش در حال حاضر فقط در پنج ایالت مجاز است: آیداهو، می سی سی پی، اوکلاهاما، کارولینای جنوبی و یوتا.

آیداهو، طبق قانون اخیرا تصویب شده خود، تنها ایالتی است که از جوخه شلیک به عنوان روش پیش فرض خود استفاده می کند.

سایر ایالت ها اعدام با تیراندازی را به عنوان روش بازگشتی در صورتی که قادر به اجرای مجازات اعدام با تزریق کشنده نیستند، یا به عنوان یکی از چندین روشی که می تواند توسط مقامات اصلاحی یا خود زندانیان برای اجرای یک اعدام انتخاب شود، تعیین کرده اند.

یوتا در سال 2015 جوخه تیراندازی را به عنوان روش جایگزینی تعیین کرد که برای مثال اگر ایالت نتواند داروهای لازم را برای اجرای یک اعدام با تزریق کشنده به دست آورد. اوکلاهاما در سال 2011 جوخه های تیراندازی را به عنوان آخرین راه حل مجاز دانست.

می سی سی پی در سال 2022 به مقامات اصلاحات اختیار داد تا از بین چهار روش از جمله جوخه تیر انتخاب کنند.

و در کارولینای جنوبی، جوخه تیراندازی از سال 2021 یکی از روش‌های متعددی است که محکومان به اعدام می‌توانند به همراه برق گرفتگی و تزریق کشنده برای اعدام انتخاب کنند. اگر روشی را انتخاب نکنند، از برق گرفتگی استفاده می شود.

رابین ماهر، مدیر اجرایی مرکز اطلاع رسانی مجازات اعدام، یک سازمان غیرانتفاعی که تجزیه و تحلیل و تحقیق در مورد مجازات اعدام ارائه می دهد، به تایم می گوید که به نظر می رسد حداقل یک زندانی سال گذشته به دلیل کمبود اطلاعات ارائه شده در مورد سایر اشکال مجازات اعدام، جوخه تیراندازی را در ایالت انتخاب کرده است.

ماهر می‌گوید: «زندانیانی که درباره دو روش دیگر اعدام یعنی صندلی برقی و تزریق کشنده اطلاعات می‌خواستند، پاسخ کاملی برای درک نحوه استفاده از این روش‌ها داده نشد و بنابراین حداقل در یکی از این موارد، زندانیان احساس می‌کردند که جوخه تیر تنها روش اعدامی است که آن‌قدر می‌دانند که انتخاب کنند.»

مشکلات تزریق کشنده جستجو برای راه حل را تحریک می کند

اوکلاهاما اولین ایالتی بود که در سال 1977 اجازه تزریق کشنده را داد، زیرا به دنبال روش های انسانی تر برای مجازات اعدام بود. ریچارد لوی، متخصص بیهوشی در دانشگاه کلمبیا، توضیح می دهد که از اواخر دهه 1970، تزریق کشنده در اوکلاهاما و بعدا در ایالت های دیگر با استفاده از پروتکل سه دارویی انجام شد: یک دارو، تیوپنتال سدیم، برای ایجاد بیهوشی. دومین داروی فلج کننده برای توقف تنفس؛ و کلرید پتاسیم برای جلوگیری از تپش قلب.

در سال 2011، شرکت تولید کننده تیوپنتال سدیم، Hospira، تولید دارو را متوقف کرد و ایالت ها را مجبور به تجدید نظر در پروتکل های خود برای تزریق کشنده کرد.

لوی با اشاره به پروتکل اصلی سه دارویی می گوید: «هر ایالت اساسا تغییراتی را در موضوع اتخاذ کرده است. او توضیح می‌دهد که اکثر ایالت‌ها از آن زمان «به سمت رویکرد تک دارویی رفته‌اند»، روشی که او آن را «نقص و مشکل‌ساز» توصیف می‌کند.

بسیاری از ایالات از یک دوز واحد پنتوباربیتال استفاده می کنند که سیستم عصبی مرکزی را تضعیف می کند. لوی توضیح می‌دهد که در مقایسه با تیوپنتول، پنتوباربیتال به‌طور مؤثری بی‌هوشی را القا نمی‌کند، «و احتمالا به‌طور قابل اعتمادی مانع از تنفس نمی‌شود». پایک قبل از اینکه در بیمارستان بستری شود در تلاش ناموفق خود برای اعدام دو دوز پنتوباربیتال داده شد. او شکایت داشت که در هنگام تجویز پنتوباربیتال، پس از استفاده ناموفق از چندین سوزن برای دسترسی به رگ، دست‌هایش می‌سوختند.

پس از تلاش ناموفق، وکلای او بر این باور بودند که او روز دوشنبه، قبل از اینکه روز سه‌شنبه از خواب بیدار شود، دچار مرگ مغزی شده است. به گفته وکیلش، از روز پنجشنبه، پایک "بلند شده بود و راه می رفت".

ایالت ها همچنین در نتیجه مخالفت شرکت های داروسازی با عرضه محصولات خود برای اعدام، برای به دست آوردن داروهای تزریقی کشنده تلاش کرده اند. در نتیجه، بسیاری از ایالت ها داروهای مختلف را جایگزین کرده اند یا روش های اعدام جایگزین را انتخاب کرده اند.

برای مثال، در کارولینای جنوبی، ایالت بیش از یک دهه پس از تلاش برای به دست آوردن داروهای تزریقی کشنده، قادر به اعدام نبود تا اینکه در سال 2021، ایالت جوخه های تیراندازی را مجاز کرد و برق گرفتگی را روش پیش فرض خود قرار داد.

در سال 2023، دفتر فرمانداری فاش کرد که قبل از دریافت پنتوباربیتال، با بیش از 1300 تماس برای داروهای اعدام تماس گرفته است. سپس ایالت اعدام با تزریق کشنده را از سر گرفت، اما در مارس 2025، یک زندانی محکوم به اعدام به دلیل ترس از رنج طولانی مدت مربوط به تزریق کشنده، اعدام را با جوخه تیراندازی انتخاب کرد و اولین فردی بود که توسط جوخه تیراندازی در تاریخ این ایالت اعدام شد.

پس از اینکه نتوانست سدیم تیوپنتال یا پنتوباربیتال را به دست آورد، اوکلاهما در سال 2014 به استفاده از میدازولام روی آورد که از آن زمان در اعدام های متعددی که نادرست تلقی می شدند استفاده شده است. یک اعدام در اوکلاهاما با استفاده از میدازولام در آن سال 45 دقیقه به طول انجامید.

پل ری، نماینده جمهوریخواه ایالت یوتا، که حمایت مالی از لایحه احیای جوخه های تیراندازی در ایالت خود بود، هنگام صحبت با لس آنجلس تایمز در سال 2015، مشکل در دستیابی به داروهای لازم را دلیل این اقدام عنوان کرد. "ما سال گذشته متوجه شدیم که در آنجا توانایی خرید مواد مخدر بیشتری نداریم. بنابراین به رای گفتیم که با یک برنامه ریزی مجدد به سمت بالا برویم." ما تصمیم گرفتیم که رفتن به جوخه آتش را خودکار کنیم.»

مقامات فدرال استدلال های مشابهی را مطرح کرده اند. قبل از اینکه ترامپ اجازه استفاده از جوخه‌های تیراندازی برای اعدام‌های فدرال را صادر کند، وزارت دادگستری در ماه آوریل گزارشی منتشر کرد که در آن گفت که تغییر به شیوه‌های اعدام که در حال حاضر توسط قوانین برخی از ایالت‌ها پیش‌بینی شده است، به اطمینان از آمادگی وزارتخانه برای اجرای اعدام‌های قانونی حتی اگر داروی خاصی در دسترس نباشد، کمک می‌کند. این گزارش همچنین به «چالش‌های زنجیره تأمین که دسترسی به داروهای تزریقی کشنده را محدود می‌کند» اذعان داشت.

از آنجایی که این مسائل در سال‌های اخیر تلاش‌ها برای اجرای اعدام‌های تزریقی کشنده را پیچیده کرده است، تلاش‌های ناموفق مانند موردی که در مورد پایک وجود داشت نیز به تصمیم‌گیری مقامات برای تغییر روش‌های جایگزین کمک کرده است.

بر اساس تحقیقات انجام شده توسط سارات، استاد کالج Amherst، تزریق کشنده، تا حد زیادی رایج ترین روش مجازات اعدام در ایالات متحده، همچنین با بالاترین میزان تلاش های ناموفق همراه است. در یک مطالعه جامع که اعدام‌های بین سال‌های 1890 تا 2010 را مورد بررسی قرار داد، صراط دریافت که بیش از 7 درصد از اعدام‌های با تزریق کشنده ناموفق بوده است. در مطالعه بعدی که به بررسی اعدام های انجام شده بین سال های 2010 تا 2020 می پردازد، او دریافت که این میزان بیش از 8 درصد بوده است.

بروس اسکاگ، نماینده ایالت آیداهو، که حمایت مالی از لایحه ای بود که جوخه تیراندازی را به عنوان روش پیش فرض ایالت تعیین کرد، گفت: "این امر مسلم است. سریع است. و عدالت را برای قربانیان و خانواده های آنها به شیوه ای سریعتر از سایر انواع دیگر به ارمغان می آورد."

طبق مطالعه صراط، از نظر تاریخی، در موارد اندکی که اعدام جوخه های تیراندازی در ایالات متحده انجام شده است، به ندرت - اگر هرگز - شکست خورده است. او دریافت که از بین 34 اعدام با جوخه تیر بین سال‌های 1890 تا 2010، هیچ یک از آنها به طور قابل توجهی اشتباه نکرده است.

در یکی از سه اعدام جوخه تیراندازی که در سال گذشته در کارولینای جنوبی انجام شد، یک گزارش کالبد شکافی به این نتیجه رسید که جوخه تیراندازی قلب قربانی را از دست داده است، که نشان می‌دهد او بلافاصله نمرده و ممکن است رنجی را متحمل شده باشد.

صراط استدلال می‌کند که جوخه‌های تیراندازی، اگرچه در اعدام‌های نادرست بسیار کمتری دخیل هستند، اما نوعی «وحشیانه» از مجازات اعدام باقی می‌مانند که «به دلیل اینکه استانداردهای متحول نجابت جامعه را برآورده نمی‌کرد، رها شد».

صراط به تایم می گوید: "از پایان قرن نوزدهم، ایالات متحده در جستجوی یافتن روشی برای اعدام است که ایمن، قابل اعتماد و انسانی باشد. جوخه تیراندازی هرگز نقش مهمی در آن داستان نداشته است." نقش مهمی در آن داستان بازی نکرده است زیرا روشی وحشیانه برای کشتن یک نفر است و وحشیگری آن بسیار آشکار است.

سایر اشکال مجازات اعدام نیز در سال های اخیر در جستجوی جایگزین های بالقوه برای تزریق کشنده مورد توجه قرار گرفته اند. گزارش وزارت دادگستری در ماه آوریل به زندان‌های فدرال دستور داد تا روش‌های اعدام خود را گسترش دهند تا شامل جوخه‌های تیراندازی، خفگی گاز و برق گرفتگی شود. آلاباما در سال 2024 اولین ایالتی بود که یک زندانی محکوم به اعدام را با استفاده از گاز نیتروژن اعدام کرد و چهار ایالت دیگر از آن زمان این روش را اتخاذ کردند. بر اساس گزارش مرکز اطلاع رسانی مجازات اعدام، در سال 2025، 19 قبض در 14 ایالت برای تغییر یا تقویت روش های اعدام ارائه شد.

با وجود اقداماتی که برای احیای روش‌های اعدام تا حد زیادی گذشته یا اجرای روش‌های جدید انجام می‌شود، صراط تاکید می‌کند که مجازات اعدام به طور کلی رو به کاهش است.

به گزارش مرکز اطلاع رسانی مجازات اعدام، در حال حاضر در 23 ایالت، مجازات اعدام غیرقانونی است، در حالی که 10 ایالت دیگر در دهه گذشته اعدام نشده اند. چهار ایالت دیگر در پنج سال گذشته اعدام نشده اند.

صراط می‌گوید: «ایالات متحده در راه الغای است... مجازات اعدام در حال مرگ است. فکر نمی‌کنم کاری که ترامپ در مورد جوخه تیراندازی انجام داده یا اعدام نافرجام کریستا پایک، به خودی خود باعث ایجاد ضربه بزرگی در مجازات اعدام آمریکا شود.»