آیا امانوئل ماکرون می تواند فرانسه را از پرتگاه عقب بکشد؟

امانوئل مکرون یک فنر در گام خود داشت. او از کنار خبرنگارانی که او را در سفر چهار روزه اش به خلیج فارس همراهی می کردند، چشمکی به آنها زد.

این یک چرخش در روحیه رئیس جمهور فرانسه بود. او یکشنبه 18 اکتبر در زیر ابری پاریس را به مقصد کویت ترک کرده بود.

بقایای تالار شهر لیموژ هنوز در حال دود شدن بود. درحالی‌که بدترین ناآرامی‌ها کاهش یافته بود، گروه‌هایی از جوانان همچنان در منطقه Marais پاریس پرسه می‌زدند و به دنبال ویترین مغازه‌ها برای شکستن بودند. سخنرانی قبر رئیس جمهور در عصر یکشنبه خطاب به ملت بی نتیجه ماند.

اما اکنون ماکرون یک پیروزی برای اعلام داشت: او محموله‌های گاز طبیعی مایع شده از قطر را برای تجهیز فرانسه در طول زمستان، و فروش اضافی گازوئیل از امارات متحده عربی و بحرین تضمین کرده بود.

مکرون به خبرنگاران گفت که این قرارداد «تأثیر مستقیمی بر شهروندان فرانسوی» خواهد داشت و «از کمبودهایی که تأمین‌کنندگان پیش‌بینی می‌کردند، جلوگیری می‌کند».

با این حال مطبوعات به او اجازه ندادند که برای مدت طولانی در مورد موفقیت خود صحبت کند.

خبرنگاری شروع کرد: «آقای رئیس جمهور، 24 ساعت پس از سخنرانی بسیار مورد انتقاد شما خطاب به مردم فرانسه، این روز شنبه، 24 اکتبر، فراخوانی برای تظاهرات تازه وجود دارد.

"خشونت، خرابکاری، غارت، تالار شهر لیموژ در خاکستر... آیا نگران بازگشت به خشونت هستید؟ آیا نگران از دست دادن کنترل هستید؟" با نزدیک شدن به پایان آخرین دوره ریاست جمهوری خود، مکرون با نتیجه تاریک 10 ساله در قدرت مواجه است.

زمانی که در 39 سالگی در سال 2017 در رأس یک جنبش سیاسی تازه ایجاد شده که مرکز فرانسه را متحد می کند، انتخاب شد و وعده داد که از تقسیمات سنتی فرانسه بالاتر برود و افراد شایسته خارج از سیاست را وارد دولتی کند که رشد اقتصادی را احیا کند، اهداف او بلندپروازانه بود.

یک دهه بعد، فرانسه بیش از هر زمان دیگری تقسیم شده است. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که رای‌دهی بین نامزدهای چپ و راست تندرو قطبی شده است و مرکز آن چندپاره است.

در این هفته، هزینه ای که فرانسه باید برای استقراض بپردازد برای اولین بار از سال 2002 برای اوراق قرضه بلندمدت از 5 درصد فراتر رفت، زیرا سرمایه گذاران وحشت زده به شکاف سیاسی، صحنه های ناآرامی و یکی از بالاترین کسری بودجه در منطقه یورو اشاره کردند.

بدهی عمومی افزایش یافته است، زیرا مخارج دولت در طول همه گیری کووید-19 از کنترل خارج شد و پس از آن تلاش کرد تا دوباره کاهش یابد.

پاییز خشمگین اروپا: چه چیزی باعث موج اعتراضات می شود؟

زمزمه می شد که فرانسه، شاید حتی بیشتر از یک حباب احتمالی هوش مصنوعی، می تواند محرک یک بحران جدید اقتصادی جهانی باشد.

در مرکز احساس بحران، پارلمان معلق فرانسه قرار دارد که توانایی دولت را برای اقدام محدود می کند. این نتیجه تصمیم فاجعه بار ماکرون برای برگزاری انتخابات زودهنگام در تابستان 2024 است که اکثریت پارلمانی ائتلاف میانه رو را از دست داد.

در حالی که دستاوردهای ماکرون در عرصه بین‌الملل به چشم می‌خورد، مدت‌هاست که به‌طور مختلط‌تر دیده می‌شود.

رنو فوکارت، اقتصاددان دانشگاه لنکستر، معتقد است که شکست در اصلاح سیستم بازنشستگی فرانسه، که امور مالی عمومی را مختل می کند، «میراث اصلی داخلی مکرون به عنوان رئیس جمهور» خواهد بود.

فوکارت خلاصه کرد: «مردی که با اکثریت عظیمی برای اصلاحات انتخاب شد، که نتوانست این کار را انجام دهد و کشوری تقسیم شده از مردم خشمگین را ترک کرد که به نظر می‌رسد دلیل مشکلات خود را نمی‌دانند.»

اعلامیه کاخ الیزه بعدازظهر یکشنبه گذشته مبنی بر اینکه رئیس دولت عصر همان روز برای مردم فرانسه سخنرانی خواهد کرد، حائز اهمیت بود.

کانال های تلویزیونی زنده برای نشان دادن رئیس جمهور در حالی که ساعت ها ساعت 8 شب را نشان می دادند تغییر کردند. او از روی میز خود در کاخ طلاکاری شده الیزه، که پرچم های فرانسه و اتحادیه اروپا پشت سر او مستقر بودند، شروع کرد: «امروز عصر در یک لحظه بسیار سخت با شما صحبت می کنم.

او گفت که دولت "حداکثر" را برای رسیدگی به قیمت های بالای سوخت انجام می دهد و روی راه حل هایی برای مشکلات مطرح شده توسط دانشجویان کار می کند. "ما به اقدامات خود ادامه خواهیم داد."

او گفت که مقامات محلی در نظر خواهند گرفت که آیا اجازه تظاهرات بیشتر را بدهند یا خیر، و ممکن است برخی را رد کنند - کاری که قبلا انجام می دهند. ما به وحدت، آرامش و احترام نیاز داریم.»

زمانی که یک تهیه کننده رادیویی مدت کوتاهی بعد با این خبرنگار تماس گرفت تا بپرسد ماکرون چه گفته است، مشخص کردن چیز خاصی دشوار بود.

اظهارنظرهای گیج‌آمیزی در میان سیاستمداران، مقامات، روزنامه‌نگاران و عموم مردم منتشر شد و این سوال را مطرح کرد که چرا رئیس‌جمهور فقط برای اینکه حرفی برای گفتن نداشته باشد، خطاب به ملت اعلام کرده است.

ادوار فیلیپ، سیاستمدار راست میانه که در زمان مکرون نخست وزیر بود، در پیامی عمومی خطاب به رئیس جمهور نوشت: «من ترجیح می دادم تصمیم بگیرم. کشور ما باید اداره شود.

دیگران خشن تر بودند. برونو رتالو، نامزد محافظه‌کار ریاست‌جمهوری آمریکا نوشت: «نطق امانوئل ماکرون عمیقا نگران‌کننده است. "رئیس جمهور جمهوری به نظر کاملا غرق شده است." معترضان و هواداران آنها گفتند که مکرون باید اقداماتی را برای برآورده کردن خواسته های آنها اعلام می کرد. برخی دیگر خواستار اعلام وضعیت اضطراری برای بازگرداندن نظم شدند.

مکرون تقریبا بلافاصله پس از آن کشور را ترک کرد تا سفر خود به خلیج فارس را آغاز کند.

"چیزی باقی نمانده": مشاغل فرانسوی هزینه یک آخر هفته ناآرامی را محاسبه می کنند

فرانسوا هایسبورگ، مشاور مکرون از موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک در لندن، به روزنامه فرانسوی لوموند گفت: «چند نفر از ما سعی کردیم او را از رفتن منصرف کنیم، اما او مصمم بود.

هایسبورگ گفت، این سفر "خارج از واقعیت است و نشان می دهد که رئیس جمهور آنچه را که در کشور اتفاق می افتد درک نکرده است."

تجمع ملی راست افراطی که پس از ناآرامی‌ها حمایتش در نظرسنجی‌ها افزایش یافته است، به حامیان خود قول داد در صورت انتخاب مارین لوپن تا شش ماه دیگر، اقتدار دولت را بازگرداند.

این حزب به هواداران خود گفت: «در مواجهه با صحنه‌هایی از شورش و جنگ داخلی که کشور را فراگرفت، دولت از سلطنت کناره‌گیری کرد.

ماکرون این انتقاد را رد کرد و به خبرنگاران گفت که مهم است که "عصبی بودن" و "پایبندی به طرح اولیه" را نشان ندهیم.

او گفت: «دست نباید در راس کشور بلرزد.

مکرون در بازگشت به فرانسه مجموعه‌ای از جلسات را تشکیل داد و سرویس‌های اطلاعاتی را صبح پنجشنبه به الیزه احضار کرد و مذاکرات را با احزاب اصلی سیاسی از سر گرفت.

به نظر می رسید ماکرون همه چیز را به خود اختصاص دهد، زیرا پس از آن اظهارات عمومی کرد. به سرعت مشخص شد که هیچ اعلام وضعیت اضطراری وجود نخواهد داشت.

وی اعلام کرد: توصیه کلی این است که در روزهای آینده تظاهراتی برگزار نشود. تنها اعتراض اتحادیه‌های کارگری مجاز خواهد بود و آنها را از مراکز شهر دور می‌کنند «برای اطمینان از آرامش، محافظت از مشاغل و حفاظت از ساختمان‌های عمومی».

یک اعتراض دانشجویی در منطقه 13 پاریس با انتشار این خبر جمع شد و حکم دادگاه مبنی بر لغو ممنوعیت اولیه پلیس را تضمین کرد. تظاهرات غیرمجاز در لیون شکل گرفت، جایی که تظاهرکنندگان چند روز پیش دفتر گردشگری را غارت کرده و سوزاندند.

یکی از اعضای اتحادیه دانشجویی به تلویزیون فرانسه در لیون گفت: "ما ساکت نخواهیم شد." خشم با واکنش سرکوبگرانه دولت فروکش نخواهد کرد... آنچه ما می خواهیم شنیده شدن است تا خواسته های ما برآورده شود.»

به اعضای جنبش جلیقه زردها اجازه راهپیمایی در روز شنبه از میدان باستیل به میدان اوپرا در پاریس داده نشد، مسیری که آنها را به سمت کرسی های قدرت فرانسه می برد.

با این حال، اتحادیه CGT، یکی از بزرگترین و قدیمی‌ترین اتحادیه‌های کارگری در فرانسه، مجوز راهپیمایی از میدان باستیل به میدان ملت را دریافت کرد - راهپیمایی در جهت مخالف، هنوز در مرکز پاریس، اما در حال حرکت به سمت حومه‌ها.

جلیقه زردها - که از فاصله گرفتن از خشونت خودداری کرده و خواستار "پرده دوم" شده اند - بلافاصله اعلام کردند که به آن خواهند پیوست.

دولت فرانسه برای تضمین نظم، از جمله استقرار اعضای ارتش، وعده حضور گسترده امنیتی را داد.

با این حال، شهر پاریس متقاعد نشده بود. موزه لوور و موزه اورسی اعلام کردند که درهای خود را خواهند بست. بالا و پایین خیابان های اصلی خرید، مغازه هایی دیده می شد که شیشه های خود را با نئوپان می پوشانند.

مکرون محدودیت های اعتراضی را تشدید کرد و چپ افراطی را به "اقدامات فتنه انگیز" متهم کرد