آیا اندی برنهام یک تله برگزیت می چیند یا در یک تله می افتد؟

آیا اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا، برای کیمی بادنوک، رهبر حزب محافظه‌کار، تله بریگزیت می‌سازد یا خودش وارد آن می‌شود؟ مفسران تقسیم شده اند.

بحث برگزیت از زمان فروپاشی به اصطلاح «دیوار قرمز» در سال 2019، زمانی که سنگرهای حزب کارگر در پاسخ به واکنش مخالف حزب نسبت به برگزیت به رای دادن به محافظه‌کاران روی آوردند، تابو بود.

کیر استارمر رویکرد باسیل فالتی را اتخاذ کرد که «به جنگ اشاره نکنید».

به نظر می‌رسد برنهام در کنفرانس حزبی ماه گذشته این سیاست را کنار گذاشت و گفت که بریتانیا باید یک بحث صادقانه درباره «زیانی» که برگزیت وارد کرده است داشته باشد. و در نظر گرفتن بهترین گزینه برای روابط نزدیکتر با اتحادیه اروپا، خواه شامل پیوستن مجدد به اتحادیه گمرکی بلوک باشد یا بازیابی حرکت آزاد از طریق عضویت در بازار واحد.

برنهام گفت که گفتگو باید شامل امکان پیوستن مجدد کامل باشد. استارمر یک مایل از چنین لفاظی فرار می کرد.

اما در داخل دولت بریتانیا این احساس وجود دارد که روحیه عمومی در مورد برگزیت در حال تغییر است.

یک نظرسنجی ملی اخیر تعداد رأی دهندگان موافق پیوستن مجدد را 59 درصد نشان می دهد که تقریبا دو برابر مخالفان آن است. در میان رای دهندگان حزب کارگر، موافقان 85 درصد بودند.

دیدگاه آیریش تایمز در مورد بودجه بریتانیا: درک رشد

برنهام از آن زمان بر محور سیاست خود دوچندان شد و مدعی شد که مایل است در طول عمرش شاهد پیوستن بریتانیا به بریتانیا باشد و در عین حال مدعی است که روسیه در رای‌گیری برگزیت 2016 مداخله کرده است و در واقع اعتبار نتیجه را زیر سوال می‌برد.

اگرچه او برگزاری مجدد احتمالی رای برگزیت در این پارلمان را رد کرده است، اما اشاره کرده است که می تواند در انتخابات عمومی بعدی با وعده بازگرداندن بریتانیا به اتحادیه اروپا در صورت حمایت رای دهندگان از این اقدام در رفراندوم دوم، مبارزه کند.

موضع صریح جدید او در مورد حساس ترین مسائل بریتانیا، پتانسیل ربودن آرا از احزاب لیبرال و سبز طرفدار اروپا را دارد، اما مطمئنا هدف واقعی بادنوک است.

هنگامی که اکثر رأی دهندگان آن را یک شکست می دانند، مجبور می شود زیر پرچم «نجات برگزیت» به مبارزات انتخاباتی بپردازد. با شکستن رمز سکوت در مورد برگزیت، او همچنین بادنوک را ترک می کند و از وضعیت کم رشد بریتانیا که از نظر اکثریت به عنوان چالش اصلی تلقی می شود، دفاع می کند.

اقتصاددانان صریح هستند. برگزیت به ضرر اقتصاد بریتانیا تمام شده است. در نتیجه 6-8 درصد کوچکتر است (از آنچه ممکن است باشد). صادرات به اتحادیه اروپا 14 درصد کاهش یافته است.

در تجارت، بریتانیا نمی تواند از کشش گرانشی بروکسل اجتناب کند. اگر هدف احیای اقتصاد و اجتناب از مارپیچ بدهی مانند فرانسه است، داشتن یک رابطه تجاری نزدیک تر با بزرگترین شریک تجاری شما منطقی است.

فرانسه احتمالا به سمت حمایت بانک مرکزی اروپا و ریاست مارین لوپن می رود

و این قبل از اینکه محیط امنیتی تغییر یافته را در نظر بگیرید با ایالات متحده که اکنون از کشوری حمایت می کند که به جناح شرقی اروپا حمله می کند.

تله برگزیت برنهام همچنین بادنوک را بیشتر زیر چتر راست ضد مهاجرت سوق می‌دهد و احتمالا رأی‌دهندگان میانه‌روی را که در وهله اول به برگزیت رأی نداده‌اند، بیگانه می‌کند.

تغییر سیاست او بدون خطر نیست. احیای برگزیت می تواند پهنای باند سیاسی را مختل کند و دستور کار داخلی او را به یک نمایش فرعی تبدیل کند. خلاصه ای از جلسه کابینه دولت بریتانیا قبل از بودجه چهارشنبه، نظرات برنهام در مورد برگزیت را حتی از نظرات مربوط به بودجه که قرار بود به زودی پس از آن ارائه شود، بالاتر می برد.

بدترین سناریو برای حزب کارگر این است که بحث از یک بحث اقتصادی به یک ردیف در مورد فرهنگ و هویت و کارت های تلفن پوپولیستی تبدیل شود.

این می تواند به نفع اصلاحات باشد، که رای دهندگان آن بیشتر از مسائل مربوط به حاکمیت و مهاجرت انرژی گرفته اند.

نایجل فاراژ، رهبر اصلاحات بریتانیا، اقدام برنهام برای بازگشایی بحث را یک "هدیه" توصیف کرده است.

اما برنهام استدلال کرده است که کنترل بریتانیا بر مهاجرت - هدف اصلی طرف ترک - به دلیل برگزیت ضعیف شده است.

او می‌گوید که مهاجرت از روند درهای گردان – با ورود و خروج دانشجویان (از اتحادیه اروپا) پس از اقامت کوتاه – به روند اقامت طولانی‌مدت تغییر کرده است.

برنهام گفت: «من فکر می‌کنم اکنون کنترل ضعیف‌تری داریم. دلیل بروز بحران قایق‌های کوچک این است که نمی‌توانیم مردم را برگردانیم، و مردم می‌دانند که نمی‌توانیم این کار را به همان روشی که قبلا می‌توانستیم انجام دهیم.

"تمرکز بر یافتن افرادی از ایرلند است": درخواست بزرگ اتحادیه اروپا برای مترجمان انگلیسی جدید

بادنوک به جای اینکه در دفاع از دولت‌های حزب محافظه‌کار گذشته غرق شود، سعی کرده روایت را تغییر دهد و برنهام را "برکسیت خسته کننده" نامیده است. او همچنین ادعا می‌کند که حزب کارگر از «آزادی‌های برگزیت» - به ویژه در مورد مالیات بر ارزش افزوده - برای اهداف خود سوء استفاده می‌کند. اما این فقط قلدر است. او به پاسخ منسجم تری نیاز دارد که چرا بریتانیا نباید به دنبال تقویت مسیر رشد خود از طریق روابط نزدیک تر با اتحادیه اروپا باشد.

بازگشایی بحث برگزیت خطر افشای اختلافات درون حزب کارگر را به دنبال دارد. گفته می شود که شبانه محمود، وزیر کشور از این جابجایی ناراحت است. نمایندگان «دیوار قرمز» این حزب از حضور در انتخابات بعدی در پشت یک بحث قطبی دیگر برگزیت لذت نخواهند برد.

به نفع برنهام این است که مواضع طرفدار اروپا آن نوع واکنش عمومی را که بسیاری پیش بینی می کردند ایجاد نکرده است. شاید حال و هوای سیاسی در بریتانیا تغییر کرده باشد.