آیا انسان تنها حیوانی است که گریه می کند؟ اگر چنین است، چرا؟

آیا انسان ها تنها حیواناتی هستند که گریه می کنند؟ اگر چنین است، چرا؟

Mike FollowsSutton Coldfield، West Midlands، UK

بستگی دارد که منظور ما از "گریه" چیست. اگر منظورمان ایجاد صدا در هنگام مضطرب است، قطعا انسان تنها نیست. تماس‌های پریشانی در قلمرو حیوانات گسترده هستند و نمونه‌هایی از یک نوع ارتباط باستانی هستند. یک جوان گرسنه، ترسیده یا جدا شده ممکن است با تماس گرفتن غذا یا محافظت جذب کند، در حالی که بزرگسالان ممکن است به دیگران در مورد خطر هشدار دهند.

انسان ها غیرعادی هستند زیرا ما نیز اشک می ریزیم. بسیاری از حیوانات اشک تولید می کنند، اما معمولا این اشک ربطی به غمگین بودن ندارد. اشک پایه چشم را مرطوب نگه می دارد، در حالی که اشک رفلکس به محرک هایی مانند دود یا پیاز پاسخ می دهد. در مقابل، اشک عاطفی می تواند با غم، اندوه، خشم، تسکین، شادی و حتی خنده همراه باشد.

قابل قبول ترین توضیح برای اشک های عاطفی استفاده از آنها در ارتباطات است. آنها یک سیگنال آشکار از پریشانی یا آسیب پذیری ارائه می دهند و ممکن است همدردی را تشویق کنند یا پرخاشگری را کاهش دهند. اما اگر اشک سیگنال موثری است، چرا نوزادان تازه متولد شده از همان ابتدا از آن استفاده نمی کنند؟

اشک عاطفی ممکن است در اصل به عنوان یک سیگنال تکامل نیافته باشد، اما صرفا با برانگیختگی عاطفی شدید همراه است.

مطمئنا نوزادان گریه می کنند، اما در ابتدا صدا سیگنال مهمی است زیرا کودک باید والدینی را جذب کند که ممکن است به آنها نگاه نکند. فریاد بلند در دوردست و در تاریکی کار می کند. اشک فقط زمانی اثر می کند که کسی بتواند صورت شما را ببیند.

اشک عاطفی ممکن است در اصل به عنوان یک سیگنال تکامل نیافته باشد، اما صرفا با برانگیختگی عاطفی شدید همراه است. با این حال، زمانی که انسان های دیگر شروع به واکنش به چهره اشک آلود کردند، انتخاب طبیعی می تواند عملکرد سیگنال دهی خود را تقویت کند. اما هر سیگنال مفیدی برای بهره برداری باز است. کسی که می‌تواند به طور متقاعدکننده‌ای گریه کند بدون اینکه احساسات مربوطه را تجربه کند، ممکن است واکنش دیگران را که به اشک تمساح معروف است دستکاری کند.

شاید به همین دلیل است که اشک به تنهایی برای متقاعد کردن ما به اینکه کسی واقعا ناراحت است کافی نیست. ما همچنین به دنبال تایید در حالت چهره، صدا، شرایط و رفتار قبلی هستیم. بازیگران مسائل را پیچیده‌تر می‌کنند، زیرا برخی می‌توانند عمدا یک واکنش عاطفی واقعی را احضار کنند و در صورت درخواست گریه کنند.

عبارت اشک تمساح از این باور قدیمی ناشی می شود که کروکودیل ها هنگام خوردن قربانیان خود گریه می کردند و ظاهرا از یک عمل پشیمان می شوند در حالی که همچنان از آن سود می برند. این ایده به اندازه کافی قدیمی است که ویلیام شکسپیر از آن در اتللو استفاده کرده باشد. عجیب است که برخی از زیست شناسی واقعی در پشت داستان وجود دارد. تمساح ها (که شامل تمساح ها، کایمان ها و غاریال ها و همچنین تمساح ها می شوند) غدد اشکی دارند و به نظر می رسد که هنگام تغذیه اشک می ریزند. ترشحات ربطی به احساسات ندارند.

برای پاسخ به این سوال - یا سوال جدیدی بپرسید - به lastword@newscientist.com ایمیل بزنید.

سؤالات باید جستارهای علمی در مورد پدیده های روزمره باشد و سؤالات و پاسخ ها باید مختصر باشد. ما حق ویرایش موارد را برای وضوح و سبک برای خود محفوظ می داریم. لطفا آدرس پستی، شماره تلفن روزانه و آدرس ایمیل را وارد کنید.

استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی (مانند ChatGPT، Claude) برای نوشتن سؤال یا پاسخ ممنوع است و هرگونه ارسالی که با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی نوشته شده باشد، پس گرفته خواهد شد.

شرایط و ضوابط اعمال می شود.