آیا این دموکرات می تواند کد مراقبت های بهداشتی همگانی را بشکند؟

در 7 مه 2025، در واشنگتن دی سی، در بحبوحه تقابل بودجه، تابلوهای اعتراضی که در محافظت از مدیکید دیده می شود، کاپیتول را روشن می کند. | لی ووگل/گتی ایماژ برای مراقبت از نسل ها

دوازده سال پیش، دموکرات‌های ورمونت تلاش کردند ایالت خود را به اولین ایالت در کشور تبدیل کنند که سیستم مراقبت‌های بهداشتی با بودجه دولت تک پرداختی داشته باشد - آزمایشی جسورانه برای جابجایی محدودیت‌های پوشش سلامت آمریکا در زمانی که اوباماکر تازه راه‌اندازی شده بود.

طرح آنها شکست خورد و راه‌اندازی مجدد آن از نظر سیاسی غیرممکن شد، حتی در ورمونت: دموکرات‌ها فرمانداری را به فیل اسکات جمهوری‌خواه برای مدت یک دهه از دست دادند.

امسال، بالاخره ممکن است تغییر کند. یک تازه وارد سیاسی مترقی به نام آماندا جانو در رقابتی با اسکات که نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند رقابت سختی برای فرمانداری است.

و اگر او برنده شود، ایالت می تواند یک آزمایش ملی کاملا جدید را امتحان کند: یکی از وعده های اصلی مبارزات انتخاباتی جانو ایجاد یک سیستم بهداشتی پیشگام است که در آن دولت هزینه کامل مراقبت های اولیه و پیشگیرانه را بپردازد و بقیه را به سیستم موجود واگذار کند.

خوراکی های کلیدی

آماندا جانو، نامزد دموکرات‌ها برای فرمانداری ورمونت، می‌خواهد مراقبت‌های بهداشتی اولیه و پیشگیرانه را به یک سیستم تک پرداختی منتقل کند - جایی که ایالت برای چنین مراقبت‌هایی به ارائه‌دهندگان پول پرداخت می‌کند، آن را برای بیماران رایگان می‌کند و بیمه‌گران را قطع می‌کند.

تلاش‌های قبلی برای تصویب یا اجرای سیستم‌های تک پرداختی کامل در سطح ایالت شکست خورده است، از جمله در ورمونت در سال 2014.

جانو سعی می کند ابتدا بر این بخش نسبتا کوچکتر از سیستم سلامت تمرکز کند، اما امیدوار است که در نهایت بتواند نقطه شروعی برای اصلاح کامل تک پرداختی باشد.

با این حال، حتی این اصلاحات محدودتر نیز با چالش های سیاسی و عملی دشواری مواجه است.

نامزدی جانو نمونه‌ای از آزمایش‌های سیاستی است که در یک سال «موج آبی» پیش‌بینی‌شده در سراسر کشور ممکن می‌شود، زمانی که دموکرات‌ها می‌توانند در تعدادی از ایالت‌ها به قدرت برسند. اما در جهان مراقبت های بهداشتی، طرح او همچنین نمونه ای از این است که چگونه حتی ایده آلیست های سیاست مترقی تلاش می کنند از شکست های گذشته درس بگیرند و بر آنچه که فکر می کنند واقعا می توان به آن دست یافت تمرکز کنند.

در مقایسه با جاه طلبی گسترده تلاش ورمونت در سال 2014 یا ایده امضا شده برنی سندرز "Medicare-for-All"، پیشنهاد Janoo برای تک پرداختی محدودیت های بسیار خاصی دارد. بر اساس پیشنهاد جانو برای «مراقبت های اولیه و پیشگیرانه جهانی» (او معمولا از عبارت «تک پرداخت کننده» اجتناب می کند)، دولت ایالتی برای ورمونترهایی که به ارائه دهندگان مراقبت های اولیه مانند پزشکان و پرستاران مراجعه می کنند، هزینه پرداخت می کند. این پوشش دولتی برای بیماران جهانی و رایگان خواهد بود و شرکت های بیمه قطع خواهند شد.

با این حال، بخش‌های دیگر سیستم سلامت - مانند بیمارستان‌ها، متخصصان و شرکت‌های داروهای تجویزی - در حال حاضر تحت سیستم بیمه موجود باقی خواهند ماند.

هر تلاشی که تاکنون برای اعمال تک‌پرداخت‌کننده کامل در سطح ایالت انجام شده، شکست خورده است - حتی در ایالت‌های آبی، طرح‌ها و طرح‌های رای‌گیری مرتبا با شکست مواجه شده‌اند. آزمایش قبلی تک‌پرداخت ورمونت آن را دورتر کرد - این آزمایش به قانون امضا شد اما قبل از اجرا رها شد، زمانی که فرماندار به این نتیجه رسید که غیرقابل اجرا است. سیاستمداران و رای‌دهندگان هر جا که قدرت پیدا کرده‌اند، از هزینه‌های سنگین انتقال سیستم‌های بهداشتی خود به بودجه‌های دولتی و مالیات‌های بالایی که برای تأمین مالی آن‌ها لازم است، بی‌پروا شده‌اند.

اکنون، جانو تلاش می‌کند تا با بریدن تکه‌ای کوچک‌تر از آن، تک‌پرداخت را به‌عنوان چیزی دست یافتنی‌تر بازسازی کند.

جانو روز دوشنبه در مصاحبه ای با من گفت: "من فکر می کنم در این مرحله واضح است که یک سیستم مراقبت بهداشتی سود محور ایده وحشتناکی است." اما پس از ارزیابی اینکه بودجه دولتی انجام فوری تک پرداختی را «غیرواقعی» می‌سازد، به این نتیجه رسید که «ما می‌توانیم مراقبت‌های اولیه و پیشگیرانه جهانی را انجام دهیم» که از طریق مالیات بر ثروتمندترین افراد تامین می‌شود.

در واقع، تنها پرداخت کننده برای مراقبت های اولیه دقیقا قابل دستیابی به نظر می رسد زیرا مراقبت های اولیه بخش نسبتا کم هزینه تر سیستم مراقبت های بهداشتی است. اما Janoo امیدوار است که سود عمده‌ای را به همراه داشته باشد – که مراقبت‌های پیشگیرانه بهتر سلامت ورمونترها را بهبود می‌بخشد و هزینه‌ها را در سایر نقاط سیستم کاهش می‌دهد، به عنوان مثال، برخی از بازدیدهای بیمارستانی را غیرضروری می‌کند.

در صحبت با کارشناسان سیاست سلامت در مورد این ایده، همدردی زیادی با هدف مراقبت های اولیه جهانی شنیدم، اما سوالات زیادی در مورد جزئیات شنیدم. آیا طرح ژانو برای آوردن پزشکان مراقبت های اولیه بیشتر به ورمونت کافی خواهد بود - و نه بی ربط، آیا به آنها پول بیشتری می دهد؟ آیا او برای صرفه جویی در هزینه های مراقبت های پیشگیرانه واقعا تحقق می یابد؟ آیا برداشتن برگه برای بخش نسبتا ارزان‌تر سیستم مراقبت‌های بهداشتی بهترین استفاده از بودجه اندک دولتی است؟

این سؤالات در حال تبدیل شدن به سؤالات ملی هستند، زیرا مراقبت های بهداشتی دوباره به عنوان یک موضوع سیاسی مورد توجه قرار می گیرد. این تنها ورمونت نیست که ایده‌های اصلاحات مراقبت‌های اولیه در حال گسترش است: دموکرات‌ها در مینه‌سوتا، ایالت واشنگتن و جاهای دیگر درباره آن‌ها بحث کرده‌اند. کوین گرومباخ، پزشک خانواده و استاد پزشکی خانواده و جامعه در دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو، به من گفت: «علاقه فزاینده ای در تعدادی از ایالت ها در سراسر کشور برای انجام مراقبت های اولیه جهانی برای همه برنامه ها وجود دارد. حتی فرماندار

اسکات، مخالف جانو، قانونی را امضا کرد که خواستار مطالعه مراقبت های اولیه جهانی شد.

با این حال، یک خط جدایی که در حال ظهور است، این است که آیا باید بیمه‌گران را درگیر نگه داشت، یا آن‌طور که جانو می‌خواهد، آنها را با سیستم تک پرداختی پاک کرد. شرکت‌های بیمه در بین مردم محبوبیتی ندارند، اما وقتی استدلال می‌کنند که مزایایی که رای‌دهندگان در حال حاضر از آن بهره می‌برند ممکن است از بین برود، می‌توانند یک مخالف سیاسی سرسخت باشند. اسکات گفته است که ایده مراقبت های اولیه جهانی جذاب است - اما اگر جهانی "فقط کد برای پرداخت کننده مجرد باشد، من علاقه ای به آن ندارم. ما قبلا از آن عبور کرده ایم."

با این حال، جانو امیدوار است که تک‌پرداخت‌کننده برای مراقبت‌های اولیه، پله‌ای باشد - یک آزمایش آزمایشی برای اینکه در نهایت بقیه سیستم بهداشتی ایالت را تک‌پرداخت کنند.

جانو به من گفت: "من اغلب به این موضوع فکر می کنم." "چگونه سیستم جدید را در حالی که سیستم قدیمی را تغییر می دهید - یا آسایشگاه قدیمی را ایجاد می کنید؟"

آماندا جانو از "چرندهای نئولیبرالی شرکتی" خسته شده است.

جانو از دیرباز یک متفکر سیاست اقتصادی غیرمتعارف بوده است. ظهور او بخشی از یک روند گسترده‌تر است که در آن مترقی‌ها و چپ‌ها در انتخابات مقدماتی پیروز می‌شوند و در حزب دموکرات نفوذ پیدا می‌کنند - اما او با نمونه اولیه نامزدهای سوسیالیست دموکرات در نیویورک، کلرادو و جاهای دیگر که امسال توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند، مناسب نیست. در عوض، او از یک جناح چپ دیگر می آید، جنبشی که بر پایه یک رشته اقتصادی مخالف است و آشکارا نسبت به مزایای رشد اقتصادی شک دارد.

زمانی که او در سال 2010 از کالج فارغ التحصیل شد، پس از بحران مالی، او بخشی از یک گروه جوان بود که علیه آنچه به نظر می رسید شکست های آشکار تشکیلات اقتصادی شورش می کرد. سال گذشته جانو در پادکستی گفت: «تنها چیزی که از دانشگاه به وضوح متوجه شدم این بود که نئولیبرالیسم بدترین است. کل این ایده که دولت‌ها باید فقط رویکردی دست‌نخورده به اقتصاد داشته باشند و به نوعی از قدرت‌های انضباطی بازار آزاد جهانی اعتماد کنند تا آنها را به سمت رشد بی‌نهایت سوق دهد، بسیار مشکل‌ساز و بسیار ضد دموکراتیک به نظر می‌رسید.

بنابراین برای تحصیلات تکمیلی، جانو به کمبریج رفت تا اقتصاد توسعه را زیر نظر اقتصاددان «هترودوکس» ها-جون چانگ مطالعه کند. او سپس چندین سال در خارج از کشور در توسعه بین‌المللی برای سازمان ملل متحد و سازمان‌های دیگر کار کرد، سپس به ورمونت بازگشت و به عنوان مشاور سیاست اقتصادی مشغول به کار شد.

در سال‌های اخیر، جانو عمیقا با جنبش «اقتصاد رفاه» درگیر شد: گروهی بین‌المللی متشکل از مدافعان، دانشگاهیان و کارشناسان که از آنچه وسواس سرمایه‌داری مدرن در رشد اقتصادی می‌دانند انتقاد می‌کنند و می‌گویند به جای آن باید «بهروزی» انسان‌ها و محیط‌زیست در اولویت قرار گیرد. آنها با جنبش "رشد زدایی" همپوشانی دارند، که آشکارا استدلال می کند که رشد اقتصادی باید کاهش یابد. سال گذشته، ژانو کارگاهی را در یک رویداد موسسه DeGrowth در مورد "طراحی خط مشی توسعه رشد" رهبری کرد.

بازگشت ترامپ به قدرت جانو را به وحشت انداخت. او سال گذشته در یک سخنرانی در یک رویداد زیست محیطی گفت: «من از ظهور فاشیسم و ​​تهدید فزاینده جنگ جهانی عصبانی هستم، زیرا احساس می‌کنم ما برای این چیزهای مزخرف وقت نداریم. سیاره در حال آتش گرفتن است و اکوسیستم ها در حال فروپاشی هستند و این واقعا باید کانون توجه همه ما باشد.» اما او گفت: "من معتقدم که در این لحظه از تاریخ به دلیلی به دنیا آمدم" و قول داد "برای دموکراسی - برای زندگی بجنگم."

بنابراین جانو تصمیم گرفت در رقابت برای فرمانداری ورمونت بپرد. در حالی که او بر روی پلت فرم رشد زدایی اجرا نمی‌کند، کمپین او عمیقا از جنبه‌هایی از تفکر جنبش آگاه است: شک و تردید در مورد مزایای رشد، این احساس که سرمایه‌داری مهار نشده جهان را به سمت فاجعه می‌برد، و اینکه محلی‌گرایی راه بهتری را فراهم می‌کند. به عنوان مثال، نامزدهای فرمانداری معمولا متعهد می‌شوند که به سرمایه‌گذاری در کسب‌وکار کمک می‌کنند، اما جانو در مناظره‌ای در ماه ژوئیه گفت: «بسیاری از مشکلاتی که ما با آن روبرو هستیم، به این دلیل است که تمرکز ما بر جذب کسب‌وکار خارجی است.»

جانو به من گفت: «اقتصاد ما بسیار متنوع نیست و واقعا بر اساسی‌ترین نوع کالاها و خدماتی متمرکز نیست که می‌خواهید مطمئن شوید مردم به آن‌ها دسترسی دارند، مهم نیست که چه اتفاقی بیفتد - زیرا صادقانه بگویم، اکنون اوضاع بد است و بدتر می‌شود». "من در حال حاضر کمی شبیه یک آماده کننده جمعی هستم. شعار من این است که از آنچه دوست داریم محافظت کنیم، آنچه را که نیاز داریم تولید کنیم."

در انتخابات مقدماتی دموکرات ها، رقیب جانو، آلی ریچاردز، روابط نزدیک تری با تشکیلات حزب داشت و در جمع آوری کمک مالی رهبری می کرد. اما جانو به عنوان یک خارجی مترقی دوید. او قول داد که به جای «چرندهای نئولیبرالی شرکتی» «دیدگاه پوپولیستی‌تر اقتصادی» را پیش ببرد. طرح سلامتی او به نقطه تضاد با ریچاردز تبدیل شد، که می‌گفت با «تفکر جادویی» کار نمی‌کند و می‌خواهد نسخه‌ای از مراقبت‌های اولیه جهانی باشد که شرکت‌های بیمه را درگیر کند. جانو با 2.5 درصد برنده انتخابات مقدماتی شد.

اکنون، او با فرماندار اسکات روبرو است، که مدت‌ها در این ایالت از نظر سیاسی دست‌نخورده تلقی می‌شد - در سال 2024، او پنجمین دوره دو ساله خود را با اختلاف 52 امتیاز به دست آورد. اما نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که این بار رقابت بسیار نزدیک‌تری وجود دارد و جانو می‌تواند یک موج آبی ملی در پشت خود داشته باشد. اگر آن موج کمک کند او را به عمارت فرماندار منتقل کند. و اگر او به آنجا برسد، ورمونت اولین ترفکت دموکرات خود را در یک دهه خواهد داشت – و همراه با آن، فرصتی برای تغییر سیاست مترقی عمده خواهد داشت.

طرح آماندا جانو: تک پرداختی برای مراقبت های اولیه

مدافعان اصلاحات مراقبت های اولیه استدلال می کنند که این باید در راس دستور کار دموکرات ها، در ورمونت و جاهای دیگر باشد، زیرا سیستم در بحران است.

آنها می گویند ارائه دهندگان مراقبت های اولیه غرق شده اند و بودجه کافی ندارند - و در نتیجه به اندازه کافی وجود ندارد. گرومباخ، پزشک خانواده و استاد UCSF، گفت: «میزان کاری، کمبود منابع، و شکاف در غرامت» - در مقایسه با متخصصان با دستمزد بیشتر - «به کارگیری افرادی که از دانشکده پزشکی خارج می شوند تا بخواهند مانند من پزشک خانواده شوند، بسیار سخت کرده است.

بنابراین، بیماران در یافتن پزشکانی که دوست دارند مشکل دارند و دسترسی کافی به مراقبت‌های پیشگیرانه که می‌تواند به سلامتی آنها کمک کند، ندارند. جانو به من گفت: "اتاق های اورژانس کار می کنند و کارهای زیادی را انجام می دهند که معمولا مراقبت های اولیه انجام می دهند." مردم خیلی منتظرند تا با کسی ملاقات کنند، و اغلب مشکلات سلامتی که می‌توانستند زودتر تشخیص داده شوند، جدی‌تر و خطرناک‌تر می‌شوند.»

در نهایت، هم ارائه دهندگان و هم بیماران شکایت دارند که شرکت های بیمه مشکلات قبلی را با اضافه کردن بار اداری و دردسرهای اداری بدتر می کنند.

پس نقشه جانو چه می کرد؟

اولا، طرح او با حذف بیمه‌گران از آن بخش از سیستم، مراقبت‌های بهداشتی اولیه و پیشگیرانه رایگان را برای همه در ایالت تضمین می‌کند.

دوم، او می‌خواهد مدل مراقبت «هزینه‌ای برای خدمات» را که در آن به ارائه‌دهندگان مراقبت‌های اولیه براساس خدمات خاص پرداخت می‌شود، حذف کند. او در عوض، یا حقوق سالانه ای را که دولت پرداخت می کند، یا پرداخت ماهیانه برای هر بیمار را پیشنهاد کرده است.

سوم، او می خواهد تلاش کند و از طریق هزینه های بیشتر مطمئن شود که ارائه دهندگان مراقبت های اولیه در ایالت بیشتر هستند. او به من گفت: «ما به برخی مشوق‌های جابجایی نیاز داریم، بنابراین اگر می‌خواهید به اینجا نقل مکان کنید، شاید 100 دلار بزرگ باشد، یا یک برنامه بازپرداخت وام دانشجویی». او افزود: "امید من همچنین این باشد که بتوانیم مکانی برای متخصصان پزشکی آموزش دیده خارجی باشیم که به اینجا بیایند و ایمن و پذیرفته شوند و تنوع فرهنگی را به ارمغان بیاورند."

در مورد نحوه پرداخت آن، جانو افزایش مالیات بر درآمد را برای ثروتمندترین ساکنان ورمونت پیشنهاد می کند که به گفته او، قابل مقایسه با معافیت مالیاتی آنها در "قانون یک لایحه بزرگ زیبا" رئیس جمهور ترامپ در سال گذشته است. اگرچه او به مبلغ نهایی رضایت نداده است، اما امیدوار است که این مالیات های جدید صدها میلیون دلار افزایش دهد.

آیا طرح جانو در عمل جواب می دهد؟

با این حال، در صحبت با کارشناسان سیاست سلامت در داخل و خارج از ورمونت، سؤالات و تردیدهای مختلفی در مورد طرح جانو شنیدم.

برخی از مشکلات، جنبه عملی و سیاسی را در هم می آمیزد. به عنوان مثال، تحت این طرح، ویزیت های مراقبت های اولیه رایگان خواهد بود، اما آزمایش هایی مانند MRI احتمالا همچنان به سیستم بیمه موجود نیاز دارد، همانطور که اکثر داروهای تجویزی نیاز دارند. جانو به من تصدیق کرد که تصمیم گیری برای اینکه دولت برای چه مقدار چیز باید بپردازد «همیشه یک چالش خواهد بود»، اما گفت که اولویت اول او دسترسی به حداقل مراقبت های بهداشتی برای مردم است.

همچنین سؤالاتی در مورد اینکه آیا این هزینه اولیه واقعا برای فوری ترین مشکلات بیماران هدف گذاری شده است یا خیر وجود دارد. پاک کردن کپی برای ویزیت پزشک ممکن است خوب باشد، اما این پرداخت‌های مشترک باعث ورشکستگی پزشکی نشدند. طرح اصلاحی جانو بخش عمده ای از هزینه های هنگفت بهداشتی بیمارستان ها و درمان های افراد بسیار بیمار را دست نخورده باقی می گذارد.

سؤالات دیگر در مورد این است که آیا مزایای مورد انتظار جانو از مراقبت های پیشگیرانه بهتر - او گفته است که ایالت می تواند سالانه 300 میلیون دلار صرفه جویی کند - تحقق خواهد یافت یا خیر.

لری لویت، معاون اجرایی موسسه غیرانتفاعی سیاست سلامت KFF، به من گفت: «شکی وجود ندارد که دسترسی بهتر به مراقبت‌های اولیه و پیشگیرانه در نهایت باعث سلامت افراد می‌شود. اما طرفداران مدت‌هاست که سعی کرده‌اند پیشگیری را به عنوان صرفه‌جویی در پول بفروشند. من فکر می‌کنم این احتمال بیشتر است که هزینه داشته باشد، اما مردم را سالم‌تر نگه دارد.» او گفت که یکی از دلایل این امر این است که مراقبت های پیشگیرانه بهتر می تواند به شناسایی بیماری ها و شرایط زمینه ای بیشتر در بیماران کمک کند و هزینه های بیشتری را برای تلاش و رسیدگی به آنها افزایش دهد.

تغییر به یک مدل حقوق بگیر برای ارائه دهندگان می تواند چالش های عملی دیگری را به همراه داشته باشد. اگرچه جانو امیدوار است که کاهش هزینه‌های خدمات، ارائه‌دهندگان را آزاد کند تا بیماران بیشتری را ببینند، دیگران گمان می‌کنند که حقوق تضمین‌شده ممکن است آنها را تشویق کند که کمتر ببینند، و نمی‌دانند که دولت چه نقشی در تلاش برای پاسخگویی به چنین ارائه‌دهندگانی خواهد داشت.

در نهایت، من همچنین شنیدم که بین آنچه ارائه دهندگان می‌گویند و آنچه که جانو فکر می‌کند می‌خواهند، قطع رابطه می‌کنند. وقتی صحبت کردیم، او به من گفت که تصورش این است که ارائه دهندگان مراقبت های اولیه بیشتر مشتاق تغییرات در محیط کار خود هستند. من از آنها پرسیده‌ام، "اگر می‌توانستید حقوق سالانه خوبی دریافت کنید - مثلا متوسط ​​برای کشور - و مجبور نبودید با بیمه و ساختار کارمزد در ازای خدمات سر و کار داشته باشید، این کار را انجام می‌دادید؟" آنها می‌گویند: "مطمئنا."

با این حال گرومباخ به من گفت که برای سیستم مراقبت های اولیه، "مشکل شماره یک پول کافی نیست، مشکل دو پول کافی نیست، و مشکل سه پول کافی نیست." به گفته او، این پول بیشتر است که کلید واقعی برای تشویق پزشکان جدید بیشتر برای انجام مراقبت های اولیه و کمک به سایر کارکنان و کارکنان بهداشتی است که می توانند مراقبت های پیشگیرانه خوبی ارائه دهند.

اگر چنین است، چالش اصلی اصلاحات جانو همان چالشی خواهد بود که تلاش‌های اصلاحی تک‌پرداختی را در همه جا ادامه داده است: پول.

اگر دولت مسئولیت پرداخت به ارائه دهندگان مراقبت های اولیه و تعیین حقوق برای آنها را بپذیرد، ارائه دهندگان می خواهند که این حقوق ها بالا باشد. اگر آنها به اندازه کافی بالا نباشند، کمبود ارائه دهندگان مراقبت های اولیه بدتر می شود. اما هرچه چنین حقوقی بالاتر باشد، دولت باید مالیات بیشتری را برای پرداخت آنها افزایش دهد. اساسا، از مالیات دهندگان خواسته می شود تا حقوق پزشکان را افزایش دهند تا آنها را در ایالت نگه دارند - برهان مراقبت های بهداشتی را از یک نوع موضوع دشوار سیاسی به دیگری تبدیل می کند.

ایجاد توازن درست برای دولت چالشی خواهد بود که در خطر است. اما جانو می گوید که سابقه او در سیاست صنعتی او را متقاعد کرده است که این امکان پذیر است. علاوه بر این، او امیدوار است که این فقط یک نقطه شروع برای سیستم کامل تک پرداختی باشد که او فکر می کند هنوز به فوریت مورد نیاز است.

جانو گفت: "امید من این است که وقتی فرماندار هستم، بتوانم با برخی از ایالت های همسایه خود شروع به کار کنم. زیرا اگر بتوانیم یک سیستم سراسری نیوانگلند ایجاد کنیم، می توانیم به سرعت به سمت مراقبت های بهداشتی همگانی برویم." "من فکر می کنم این لحظه ای است که مردم متوجه می شوند ما به یک سیستم مراقبت بهداشتی جهانی نیاز داریم."

و او افزود: "اگر قبلا این کار را انجام داده بودیم، بسیار ارزان تر از اکنون بود."