آیا باید هم اترنت و هم وای فای برای خانه خود داشته باشید؟

Wi-Fi و Ethernet برای ترکیبی عالی از راحتی و قابلیت اطمینان با هم کار می کنند.

اگرچه بسیاری از دستگاه‌ها از اتصالات بی‌سیم استفاده می‌کنند، اترنت هنوز در شبکه خانگی شما جایگاهی دارد. آخرین استانداردهای Wi-Fi پیشرفت های بزرگی ایجاد می کند، اما اتصال بی سیم اغلب نمی تواند با کابل رقابت کند. احتمالا هنگام اسکرول کردن اینستاگرام روی گوشی خود در رختخواب، از فداکاری سرعت اهمیتی نمی‌دهید، اما هنگام دانلود به‌روزرسانی‌های بازی یا آپلود فایل‌های حجیم، تفاوت ایجاد می‌کند.

بسته به ارائه دهنده خدمات اینترنت (ISP) و سخت افزار شما ممکن است اترنت در مقایسه با Wi-Fi کوتاه باشد. اما یک دستورالعمل کلی این است که Wi-Fi زمانی خوب است که راحتی مهم باشد، در حالی که اترنت برای هر دستگاهی که به سرعت کامل و قابلیت اطمینان بالا نیاز دارید برتر است. داشتن یک راه‌اندازی مجهز برای هر دو باعث ایجاد یک شبکه خانگی سالم می‌شود که در آن همه خوشحال هستند.

اگر تست سرعت اینترنت خانگی را انجام داده باشید، احتمالا متوجه شده اید که سرعتی که در Wi-Fi دریافت می کنید با آنچه که ISP خود را پرداخت می کنید مطابقت ندارد. راه اندازی های بی سیم معمولا به دلایل مختلفی کندتر از راه اندازی های سیمی هستند. سیگنال‌های وای‌فای در مدیریت اتصالات خود از هزینه‌های سربار رنج می‌برند، به‌ویژه زمانی که بسیاری از دستگاه‌ها پهنای باند محدود را به طور همزمان به اشتراک می‌گذارند. آنها همچنین در حین سفر تخریب می شوند و در عبور از موانع ضخیم مانند دیوارهای فلزی یا بتنی مشکل دارند.

سایر سیگنال‌های بی‌سیم از دستگاه‌هایی مانند مایکروویو و مانیتور کودک می‌توانند با سیگنال‌های Wi-Fi قدیمی‌تر 2.4 گیگاهرتز تداخل داشته باشند و شبکه‌های Wi-Fi نزدیک نیز می‌توانند باعث تداخل شوند.

با وجود همه اینها، وای فای هنوز هم جایگاهی دارد. اتصال همه دستگاه‌های خانه هوشمند (لوازم، دوربین‌ها، دوشاخه‌ها و موارد دیگر) با کابل به روتر امکان‌پذیر نیست، به خصوص که بسیاری از آنها فاقد پورت‌های اترنت هستند. به‌علاوه، بیشتر کارهایی که این دستگاه‌ها انجام می‌دهند - به همراه کارهایی که بیشتر مردم روی تلفن‌ها، تبلت‌ها و حتی لپ‌تاپ‌ها انجام می‌دهند - با محدودیت‌های Wi-Fi کاملا خوب عمل می‌کنند. مگر اینکه یک روتر وحشتناک یا سرعت اینترنت بسیار پایین داشته باشید، در هنگام تماشای YouTube متوجه تاخیر کمی بیشتر یا دانلودهای کندتر نخواهید شد.

اگر فقط می‌خواهید دستگاهی را به صورت آنلاین تهیه کنید، به خصوص اگر مرتبا در خانه حرکت می‌کند، آن را به Wi-Fi وصل کنید. بدون هرگونه مشکل سازگاری با استانداردهای امنیتی Wi-Fi یا باندهای بی سیم، باید به خوبی کار کند. و اگر می‌خواهید پوشش یکنواختی در سرتاسر خانه‌تان داشته باشید، بهترین سیستم‌های Wi-Fi مش می‌توانند در این زمینه کمک کنند، به خصوص اگر مجبور هستید روتر خود را پشت دیوارهای ضخیم قرار دهید.

همه اتصالات بی سیم دقیقا یکسان نیستند. برای بی سیم، دو فاکتور مهم این است که دو بانده یا سه بانده باشد و اینکه روتر و دستگاه های شما از چه نسل هایی از Wi-Fi پشتیبانی می کنند. برای مدت طولانی، Wi-Fi روی دو باند 2.4 گیگاهرتز و 5 گیگاهرتز اجرا می شد. باند 2.4 گیگاهرتز قدیمی ترین است. به دور می رسد اما سرعت کمتری ارائه می دهد و بیشتر مستعد تداخل است. در همین حال، باند 5 گیگاهرتز آنقدرها پیش نمی رود، اما سریع تر و کمتر مستعد تداخل است. آخرین استانداردها باند 6 گیگاهرتز را اضافه می‌کنند که از سرعت‌های سریع‌تر نیز پشتیبانی می‌کند اما کمترین برد مؤثر را دارد.

همه دستگاه ها با اتصالات 6 گیگاهرتز کار نمی کنند، اما آنهایی که تداخل بسیار کمتری دارند.

نسل Wi-Fi روتر شما بر روی باندهایی که پخش می شود تأثیر می گذارد. Wi-Fi 5 در سال 2013 شروع به کار کرد، بنابراین وقت آن است که اگر از آن زمان هنوز از روتر خود استفاده می کنید، آن را جایگزین کنید. Wi-Fi 6 در سال 2020-2021 همراه با Wi-Fi 6E وارد بازار شد. اینها یکسان هستند، با این تفاوت که Wi-Fi 6E از باند 6 گیگاهرتز پشتیبانی می کند. و آخرین، Wi-Fi 7، از باند 6 گیگاهرتز علاوه بر سایر بهبودهای سرعت و عملکرد استفاده می کند.

روتر دو بانده در هر دو فرکانس 2.4 گیگاهرتز و 5 گیگاهرتز کار می کند. بسته به نسل، روتر "سه باند" یا به معنای دو باند 5 گیگاهرتز (دستگاه های Wi-Fi 6) یا 2.4 گیگاهرتز، 5 گیگاهرتز و 6 گیگاهرتز (روترهای Wi-Fi 6E و Wi-Fi 7) است. برخی از روترهای پیشرفته چهار بانده هستند و دو باند 5 گیگاهرتز را در کنار 6 گیگاهرتز ارائه می دهند. داشتن یک باند دوم 5 گیگاهرتز، یک خط اختصاصی برای گره های شبکه مش فراهم می کند تا با یکدیگر بدون تأثیر بر دستگاه های شما در باند دیگر ارتباط برقرار کنند. بدون آن، احتمال تراکم بیشتر است.

اگر به Wi-Fi وابسته هستید، آن باند 6 گیگاهرتز برای دستگاه های اطراف تفاوت ایجاد می کند، اما بررسی کنید تا مطمئن شوید که باند شما سازگار است. به عنوان مثال، PS5 Pro تنها مدل PS5 است که با وای فای 6 گیگاهرتز سازگار است.

اترنت اکثر مشکلات وای فای را نادیده می گیرد. این یک اتصال مستقیم است که از تداخل در هوا رنج نمی برد، به این معنی که تاخیر کمتری (پینگ) و سرعت های نزدیک به آنچه از ISP به خانه شما می آید را خواهید دید. اترنت فول دوبلکس است، به این معنی که می تواند اطلاعات را به طور همزمان ارسال و دریافت کند. در مقابل، Wi-Fi نیمه دوبلکس است، به این معنی که فقط می تواند داده ها را در یک لحظه خاص ارسال یا دریافت کند. اگر از رایانه رومیزی (یا لپ تاپ) برای کارهای سنگین شبکه استفاده می کنید، از اتصال اترنت قدردانی خواهید کرد.

تماس‌های ویدیویی پایدارتر خواهند بود، فضای ذخیره‌سازی ابری فایل‌های شما را سریع‌تر همگام‌سازی می‌کند، دانلودها سریع‌تر می‌شوند، و همه چیز باید کمی سریع‌تر به نظر برسد.

اتصالات سیمی نیز تفاوت زیادی در بازی ایجاد می کند. در حالی که ممکن است فکر کنید که سرعت‌های سریع برای بازی‌های آنلاین بسیار مهم است، تأخیر کم مهم‌ترین چیز است. با پینگ بالا، آنچه روی صفحه می‌بینید نسبت به اتفاقاتی که روی سرور بازی می‌افتد با تاخیر مواجه می‌شود. زمانی که Wi-Fi بسته ها را رها می کند، از تداخل رنج می برد یا به طور کامل قطع می شود، به احتمال زیاد در اینجا با مشکل مواجه خواهید شد.

اتصالات سیمی هنوز هم می تواند ناخوشایند باشد، به خصوص در خانه های بزرگتر که کابل های طولانی تری برای اتصال به روترها مورد نیاز است. اما راه هایی برای استفاده از اترنت بدون استفاده از کابل وجود دارد. و اگر پورت های اترنت روی روتر خود را ندارید، سوئیچ شبکه یک راه مقرون به صرفه و ساده برای افزودن موارد بیشتر است.

پردازش استانداردهای اترنت نیز چندان دشوار نیست. در روتر و دستگاهی که می خواهید به آن متصل شوید، استاندارد موجود در دفترچه راهنما یا مشخصات آنلاین را بررسی کنید تا حداکثر سرعت اتصال آن را بیابید. در حالی که "Ethernet سریع" (100 مگابیت در ثانیه) منسوخ شده است، برخی از تلویزیون های هوشمند و دوربین های امنیتی هنوز به این سرعت محدود هستند. در رایانه یا روتر، کمترین میزانی که احتمالا مشاهده می کنید 1 گیگابیت در ثانیه است، که اگر برنامه اینترنت شما کندتر یا برابر با آن سرعت باشد، کافی است. استانداردهای بالاتر شامل 2.5 گیگابیت در ثانیه، 5 گیگابیت در ثانیه، 10 گیگابیت در ثانیه و فراتر از آن برای سرعت های فوق العاده سریع است.

کابل اترنت که استفاده می کنید نیز می تواند به یک گلوگاه تبدیل شود. Cat5e قدیمی ترین استاندارد در استفاده منظم است. به طور رسمی، سرعت 1 گیگابیت در ثانیه تا 330 فوت را پشتیبانی می کند، اگرچه در شرایط ایده آل می تواند سریعتر باشد. Cat6 می تواند تا 10 گیگابیت در ثانیه را در 180 فوت کنترل کند، یا می تواند با سرعت Cat5e در فواصل طولانی تر مطابقت داشته باشد. Cat6a با سرعت 10 گیگابیت در ثانیه در محدوده 330 فوتی مدیریت می کند. در همین حال، Cat7 یک استاندارد غیر رسمی است که توسط سازمان های بزرگ مانند سایرین به رسمیت شناخته نمی شود و Cat8 را به آخرین نسخه تبدیل می کند. تا 40 گیگابیت در ثانیه پشتیبانی می کند اما فقط در حدود 100 فوت یا کمتر کار می کند و برای مراکز داده طراحی شده است.

اگر برای عبور کابل از دیوارهای خود وقت صرف می کنید، منطقی است که جدیدترین استاندارد را برای محافظت در آینده انتخاب کنید. با این حال، Cat6a برای بسیاری از کارهای ساده مانند اتصال کنسول بازی به روتر کافی است. و اگر از آن در ارتباط با باندهای Wi-Fi بهتر استفاده می کنید، هرگز با اتصالات آنلاین مشکل زیادی ندارید.