آیا ترامپ ضعیف شده همچنان می تواند از پناهگاه زرق و برق دار و طلاکاری شده خود حکومت کند؟

هفته گذشته، من در اینجا نوشتم به جای اطمینان از اینکه مردم آمریکا آخرین فرصت خود را برای سردرگمی دونالد ترامپ و فرقه ماگا او و احیای مجدد ارزش‌های دموکراتیک انقلاب آمریکا که در قانون اساسی ایالات متحده تجسم یافته است، استفاده خواهند کرد.

امیدهای من بسیار بیشتر از نتایج بود. آنها رد قاطعانه استراتژی های خطرناک و فریبکارانه ای هستند که توسط ترامپ برای انحراف نظام دموکراتیک به کار گرفته شده است.

ما نباید تلاش‌های ناموفق او را برای تبلیغ عمده‌فروشی توسط ایالت‌های قرمز فراموش کنیم. همچنین نباید تلاش های ناموفق او برای محدود کردن رای گیری پستی و درخواست مدرک شهروندی هنگام ثبت نام برای رای دادن را فراموش کنیم.

علاوه بر این، توهین تهوع‌آور او به مردم آمریکا در وعده‌ای مبهم برای دریافت یک چک 5000 دلاری به هر شهروند بزرگسال در صورت اکثریت جمهوری‌خواه در هر دو مجلس بود.

در مورد خود تصور کنید که درخواست از شما برای اثبات تابعیت ایرلندی خود به عنوان پیش شرط رای دادن چه تاثیری خواهد داشت. چک‌های هویت تصادفی که می‌توانیم با آنها زندگی کنیم. با این حال، نیاز به مدرک شهروندی در صندوق رای، برای سلب حق رای شهروندان فقیر و به حاشیه رانده آمریکایی بود.

ترامپ همان چیزی است که همیشه بوده است - دیوانه، بد و خطرناک. من از اصطلاح "دیوانه" به معنای آمریکایی عصبانی استفاده می کنم. جی دی ونس، معاون او، که معمولا جاه طلبی های شخصی خود را بر اصولی که دارد و بر تردیدهایش در مورد جنگ با ایران مقدم می دارد، اکنون می گوید که علت فاجعه جمهوری خواهان در صندوق های رای، جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران بوده است. این تحلیل به طور کامل علت ورود آمریکا به جنگ در خلیج را نادیده می گیرد.

روابط پوسیده بین ترامپ و رژیم بنیامین نتانیاهو را نادیده می گیرد. این طرح تشویق بی سر و صدا ترامپ از توسعه طلبی صهیونیستی را نادیده می گیرد که نمونه آن انتصاب مایک هاکبی به عنوان سفیر ایالات متحده در اسرائیل است.

روابط آمریکا و اسرائیل پس از شکست جمهوری خواهان در انتخابات به طور کامل از بین نخواهد رفت. اما شدت بی چون و چرای آن رابطه با شکست بسیار شدیدی روبرو شده است.

هرکسی که اخیرا فیلم‌های شهرهای چادری ویران‌شده در غزه را دیده است – و می‌تواند هیپوترمی، بیماری و ناامیدی ناشی از گرسنگی مردم موجود در آنجا را تصور کند – نیازی به یادآوری وحشت‌های نابخشودنی و وحشیانه‌ای که رژیم نتانیاهو در پاسخ به اقدام غیرقانونی و غیرقانونی نتانیاهو مرتکب شده است ندارد. 2023.

هیئت مسخره صلح ترامپ اکنون ظاهرا نگران وضعیت اسفبار مردم بیگناه غزه شده است. آنچه اکنون در غزه اتفاق می افتد یک جنایت و جنایت جنگی است. به همین ترتیب، تشویق نانوشته و ناگفته ای که ایالات متحده به الحاق شدید صهیونیست ها از طریق پنهانکاری در کرانه باختری داده است، به شدت مورد توجه قرار گرفته است.

اروپا و آمریکا نمی توانند دست خود را از اخراج خزنده اعراب فلسطینی از سرزمین خود بشویند. بریتانیا در اواخر روز با عواقب حمایت ضمنی بریتانیا از سیاست های اسرائیل بیدار شده است. جانشینی اندی برنهام به شماره 10 باعث تغییر سیاست قابل توجهی در مقایسه با محافظه‌کاران و در واقع کایر استارمر شده است.

کسانی از جمله من که همیشه از حق اسرائیل برای وجود در مرزهای امن و به رسمیت شناخته شده، همانطور که در قطعنامه 242 سازمان ملل به رسمیت شناخته شده است، حمایت کرده‌ایم، باید اذعان کنیم که افراد دیگری هم در اسرائیل و هم در سرزمین‌های فلسطینی با حقوق هستند.

شاید یک دولت جدید بدون امثال نتانیاهو، ایتامار بن گویر و بزالل اسموتریچ روزنه باریکی از امید برای همزیستی مسالمت آمیز بین یهودیان و اعراب ارائه دهد. ائتلاف به رهبری گادی آیزنکوت ممکن است دولت بعدی اسرائیل را تشکیل دهد. این یک ائتلاف صهیونیستی باقی می ماند و با انتخاب های دشواری روبروست. می تواند به دنبال جدا کردن عناصر ائتلاف راستگرای نتانیاهو باشد.

یا ممکن است به نوعی با اعضای عرب کنست که اکثریت رای دهندگان اسرائیلی آنها را غیرقابل لمس سیاسی می دانند، به توافق برسد. تنش بین دلیل وجودی اسرائیل به عنوان یک سرزمین یهودی و وضعیت ادعا شده آن به عنوان یک دموکراسی با امتناع از اجازه مشارکت اعراب در دولت آن تاکید می شود. شاید دورنمای صلح خاورمیانه با بحث داخلی تعیین شود.

یک بحث داخلی دیگر مطمئنا در میان دموکرات‌هایی که اکثریت را در مجلس نمایندگان و سنای ایالات متحده تشکیل می‌دهند، در جریان است.

هرگز شکاف عمیقی بین ریاست جمهوری ایالات متحده و کنگره منتخب آن وجود نداشته است. حتی با وجود یک دادگاه عالی دلسوز و نزدیک به خوابیده، دو سال آینده نشان خواهد داد که آیا قانون اساسی ایالات متحده بر اساس توازن قوا بین قوه مجریه و مقننه بنا شده است یا خیر.

آیا ترامپ همچنان می تواند از پناهگاه طلایی و زرق و برق دار خود حکومت کند؟ آیا این همان چیزی است که پدران بنیانگذار آن را مد نظر داشتند؟ آیا او واقعا به هنر معامله با مخالفان سیاسی اعتقاد دارد؟ یا آنقدر به قدرت شخصی معتاد است که قصد دارد دو سال آینده را در نزاع سیاسی داخلی با کنگره ای متخاصم سپری کند؟

انتصاب استیون میلر به عنوان رئیس کارکنان کاخ سفید حاکی از تمایل به شکار در پناهگاه است. اما وتوی رئیس جمهور در مورد قوانین، یک منبع سیاسی نامحدود نیست. ترامپ سقوط کرده اما خارج نشده است.