آیا توسعه دهنده های USB واقعا کار می کنند و آیا استفاده از آنها بی خطر است؟

دریافت اتصال USB طولانی تر آسان است. برقراری ارتباطی که واقعا انتظارش را داشتید کمی دقت بیشتری می طلبد.

توسعه دهنده های USB کار می کنند. پاسخ کمتر راحت این است که اصطلاح "اکستندر USB" می تواند به معنای هر چیزی باشد، از یک کابل غیرفعال تا یک تکرار کننده فعال یا یک توسعه دهنده CAT/فیبر. همه آنها اتصال USB را گسترش می دهند، اما لزوما سرعت، قدرت یا ویژگی های یکسانی را حفظ نمی کنند. به طور کلی استفاده از آنها بی خطر است، تا زمانی که یک واحد به سختی در محدوده های اعلام شده خود رتبه بندی مناسبی داشته باشد.

این مهم زمانی است که از اتصال صفحه کلید و ماوس عبور می کنید. یک وب کم 4K، SSD خارجی یا داک USB-C می تواند به پهنای باند بسیار بیشتری نیاز داشته باشد. یک داک همچنین می تواند ویدئو و برق را انتقال دهد. بنابراین، یک توسعه‌دهنده می‌تواند در حین جابجایی به حالت یو‌اس‌بی کندتر، قطع اتصال هر چند وقت یک‌بار یا از دست دادن قابلیتی که فکر می‌کردید دارید، «کار کند».

یک کابل پسیو پسیو به سادگی طول بیشتری بین رایانه و دستگاه اضافه می کند. این برای اجراهای کوتاه‌تر مشکلی ندارد، اما با افزایش طول کابل، حفظ یکپارچگی سیگنال دشوار می‌شود. USB 2.0 تقریبا تا 16 فوت (5 متر) قابل تحمل است و اجراهای غیرفعال USB 3.x معمولا در حدود 10 فوت (3 متر) نگه داشته می شوند تا اینکه سخت افزار فعال به انتخاب هوشمندتر تبدیل شود.

توسعه دهنده های فعال شامل الکترونیک برای بازسازی سیگنال هستند. به عنوان مثال، StarTech یک کابل USB 3.2 Gen 1 فعال 33 فوتی با سرعت 5 گیگابیت بر ثانیه ارائه می‌کند و می‌گوید که دو عدد از آن‌ها را می‌توان برای دویدن حدود 66 فوت به صورت زنجیره‌ای متصل کرد. Icron's Raven 3104 با استفاده از کابل CAT 6a یا CAT 7 سرعتی تا 5 گیگابیت در ثانیه را در حداکثر فاصله 328 فوتی ارائه می دهد.

دستگاه در انتهای دیگر هنوز مهم است. در مقایسه با صفحه‌کلید، دستگاه‌هایی مانند درایوهای ذخیره‌سازی، هدست‌های VR، وب‌کم‌ها و داک‌ها به احتمال زیاد مشکلات اتصال را آشکار می‌کنند، زیرا ممکن است به پهنای باند بیشتر یا چندین ویژگی USB به طور همزمان نیاز داشته باشند. خرید با USB-C حتی گیج کننده تر است، زیرا خود کانکتور نشانه کمی از سرعت یا قابلیت های پشت آن ارائه می دهد.

انتقال نیرو جایی است که فقط بررسی کانکتور روی جعبه می تواند هزینه بر باشد. تا 240 وات با USB Power Delivery امکان پذیر است، اما منبع، دستگاه و کابل همه باید از این سطح قدرت پشتیبانی کنند. منبع قابلیت های خود را تبلیغ می کند و دستگاه متصل قبل از برقراری قرارداد با قدرت بالاتر درخواست برق می کند. USB-IF به کابل‌های USB-C-to-USB-C نیاز دارد که برنامه انطباق خود را برای حمل علامت برق 60 وات یا 240 وات داشته باشند، و همه به جز کابل‌های USB 2.0 باید نرخ داده پشتیبانی شده خود را نیز نشان دهند.

برای یک کابل مشخص، آن اعداد ممکن است اصلا نزدیک نباشند. Anker یک کابل USB-C 10 فوتی با پشتیبانی از شارژ 240 واتی ارائه می دهد، اما سرعت انتقال داده آن به 480 مگابیت در ثانیه می رسد. توسعه دهنده 328 فوتی Icron برعکس عمل می کند: تا 5 گیگابیت در ثانیه پشتیبانی می کند، اما تنها 6 وات در هر پورت USB از راه دور ارائه می دهد. هیچ تضمینی برای داده سریع با شارژ سریع وجود ندارد و بالعکس.

افزونه‌های غیرفعال USB-C مرد به زن به احتیاط بیشتری نیاز دارند. کابل‌های C-to-C، کابل‌های Type-C-to-legacy و مجموعه‌های آداپتور در سند انطباق غیرفعال Type-C USB-IF فهرست شده‌اند، در حالی که کابل‌های داخلی نوع C عمومی مرد به زن اینگونه نیستند. اما این بدان معنا نیست که توسعه دهنده های USB غیرقانونی هستند.

اگر به دنبال USB4، خروجی نمایشگر یا شارژ با توان بالا هستید، قرار دادن کانکتورهای USB-C در کنار هم تنها شروع آزمایش سازگاری است. اگر مشکل واقعی این است که شارژر شما به پریز دیواری نمی رسد، یک سیم رابط AC با رتبه بندی مناسب ممکن است برای یک راه اندازی موقت تمیزتر از گسترش اتصال USB باشد.