آیا تگزاس ده فرمان را بیهوده می پذیرد؟

قانونگذاران تگزاس ملزم به نمایش ده فرمان در کلاس های درس مدارس دولتی شده اند، دستوری که اکنون در دعوی قضایی به هم گره خورده است و یک سوال عملی از یک متن مذهبی باستانی می پرسد: سینا چقدر باید باشد؟

طبق قانون، پاسخ حداقل 16 در 20 اینچ است که به وضوح نمایش داده می شود و از هر جای اتاق قابل خواندن است. هزاره ها پس از اینکه موسی با الواح سنگی از کوه پایین آمد، تگزاس مشخصات پوستر را اضافه کرد.

مبارزه حقوقی اکنون به دادگاه عالی رسیده است، جایی که رقبا در ناحیه مدرسه مستقل ناتان علیه آلامو هایتس از قضات می خواهند که این پرونده را بررسی کنند.

حامیان می گویند نمایش ده فرمان به دانش آموزان وضوح اخلاقی می دهد و آنها را در تاریخ آمریکا مستقر می کند.

سناتور فیل کینگ، نویسنده این لایحه، سناتور جمهوری خواه ایالتی، در بیانیه ای گفت: اسناد اندکی تأثیر بیشتری بر قوانین اخلاقی و قوانین حقوقی ما داشته اند. شاکی اصلی خاخام مارا ناتان موضوع را متفاوت می بیند: او گفت که اعتقادات مذهبی باید توسط "والدین و جوامع مذهبی القا شود، نه سیاستمداران و مدارس دولتی".

مناقشه در ایالتی است که عمیقا مذهبی است اما به سختی از نظر مذهبی یکنواخت است: بر اساس مطالعه منظر مذهبی 2023-24 Pew، 27 درصد از بزرگسالان تگزاس به عنوان پروتستان انجیلی معرفی می شوند، در حالی که 26 درصد دیگر از نظر مذهبی غیر وابسته هستند. بنابراین، در نگاه اول، این یک جنگ آشنای کلیسا و ایالت به نظر می رسد. اما روی خود پوستر زوم کنید.

اگر ده فرمان به اندازه‌ای مهم است که بتوان آنها را اجباری کرد، آنقدر مهم است که بتوان آن را جدی گرفت، از جمله هشدارهای آنها در مورد استفاده از نام خدا برای مقاصد ناشایست، ساختن بت، شهادت دروغ و طمع به آنچه متعلق به شخص دیگری است.

تگزاس دستورات را برای قضاوت در کلاس می خواهد - اما شاید آنها در مورد تگزاس چیزی برای گفتن داشته باشند؟

با یکی از موارد واضح شروع کنید: "نام خداوند خدای خود را بیهوده نبرید"، یکی از خطوطی که تگزاس به طور خاص از مدارس می خواهد که نمایش دهند. قانون صرفا به مدارس اجازه نمی دهد که احکام را درج کنند. عبارت، ابعاد و دید آنها را تجویز می کند. متن مورد نیاز با اعلامیه خداوند شروع می شود و دستور می دهد که خدایان دیگری قبل از او نباشند.

امروزه، «بیهوده» بردن نام خدا معمولا به عنوان ممنوعیت ناسزا شناخته می شود. ایده دینی قدیمی‌تر گسترده‌تر است: نام خدا نباید به دروغ، بیهوده یا برای اهدافی که شایسته آن نیست ذکر شود.

اولین مشکل تگزاس در اینجا نهفته است. دولت برای دستیابی به یک هدف سیاسی و مدنی از سخنان خدا استناد می کند.

کینگ، نویسنده این لایحه، گفته است که این دستورات به دانش آموزان «وضوح اخلاقی» می دهد و به توضیح پایه های تاریخ و قانون آمریکا کمک می کند. او آنها را جزء لاینفک داستان آمریکایی و تمدن غرب توصیف کرده است.

این استدلال ممکن است صادقانه باشد، اما همچنین کتاب مقدس را به مدرکی برای چیزی تبدیل می کند که خود کتاب مقدس هرگز ادعا نمی کند: بیانیه ای در مورد هویت ملی آمریکایی.

«من یهوه خدای تو هستم» یک اعلامیه اقتدار دینی است. در بحث تگزاس، همچنین از آن خواسته می‌شود که کار دیگری انجام دهد: کمک به ایجاد داستانی در مورد اینکه آمریکا چیست، قوانین آن از کجا آمده‌اند و کدام سنت اخلاقی بر دیوارهای کلاس آن تعلق دارد.

چقدر طعنه آمیز فرمانی که در مورد استفاده نادرست از نام خدا هشدار می دهد، بخشی از یک کارزار سیاسی شده است که حول به کار بردن نام خدا ساخته شده است.

فرمان دوم تگزاس را با مشکل بصری تری مواجه می کند: «برای خود هیچ مجسمه ای نسازید».

هیچ کس پیشنهاد نمی کند که پوستر کلاس درس 16 در 20 اینچ گوساله طلایی است، اما این فرمان به چیزی بزرگتر از مجسمه سازی مربوط می شود: تمایل انسان به گرفتن چیزهای مقدس و دادن شکل فیزیکی به آن که خود می تواند مورد احترام قرار گیرد.

تگزاس با گرفتن ده فرمان، یک متن مذهبی مربوط به تعهدات یک مؤمن نسبت به خدا و سایر مردم، و تبدیل آنها به یک موضوع رسمی، کاری مشابه آن انجام داده است.

و در اینجا قانون نتیجه نسبتا عجیبی را ایجاد می کند: مدار پنجم تأکید کرد که دانش آموزان ملزم به خواندن احکام، تلاوت آنها، پذیرش آنها یا شرکت در هیچ مراسم مذهبی نیستند. آنها به سادگی ملزم به اشتراک گذاشتن کلاس درس با نمایشگر هستند.

این ممکن است مورد قانون اساسی تگزاس را تقویت کند، اما یک تصویر الهیات عجیب به جا می گذارد: ایالت اصرار دارد که دستورات باید دیده شوند و در عین حال اصرار دارد که هیچ کس نیازی به توجه به آنها ندارد.

متن مقدس، به معنای واقعی کلمه، به یک عنصر ثابت تبدیل شده است.

فرمان نهم آزمون تجربی تری ارائه می دهد.

حامیان بارها ده فرمان را به‌عنوان پایه‌ای برای قوانین آمریکا توصیف می‌کنند، که با توجه به اینکه چندین مورد از آنها عبادت، بت‌ها و سبت را تنظیم می‌کنند، مناطقی که قانون آمریکا به حال خود رها می‌کند، کلمه بسیار قوی است.

نکته این نیست که احکام هیچ تأثیری بر فرهنگ یا قوانین آمریکا نداشته است. این است که نفوذ و اساس ادعاهای متفاوتی هستند. اگر تگزاس قصد دارد "شاهد دروغین ندهد" را روی دیوار کلاس بگذارد، ممکن است بخواهد در مورد تاریخچه زیر آن دقیق باشد.

و این تاریخ همچنان آشفته‌تر می‌شود: سنت‌های یهودی، کاتولیک و پروتستان حتی ده فرمان را به یک شکل تقسیم نمی‌کنند. با این حال، تگزاس یک نسخه را برای هر کلاس درس انتخاب کرده است، روشی کنجکاو برای آموزش تاریخ یک سنت مذهبی با خواندن تاریخ.

طمع یک جرم غیرعادی است که دولت باید علیه آن تبلیغ کند، زیرا در جایی اتفاق می افتد که قانون نمی تواند به آن برسد: درون یک شخص. دولت می تواند دزدی را مجازات کند. با این حال، خواستن گاو همسایه‌تان بسیار سخت‌تر است.

این فرمان آنچه را که بسیاری از Decalogue فرض می‌کنند به صراحت بیان می‌کند: اینها خواسته‌های وجدان هستند، نه صرفا قوانین رفتار عمومی. تگزاس می‌تواند نیاز داشته باشد که کلمات به دیوار آویزان شوند، اما نمی‌تواند به نظم درونی آن نیاز داشته باشد.

که بحث را به پوستر برمی گرداند. ایالت می تواند ابعاد، جمله بندی و مکان آن را مشخص کند. حتی می تواند ده فرمان را از دست ندهید. کاری که نمی تواند انجام دهد این است که کسی را وادار به ایمان، اطاعت یا احترام به آنها کند.

دولت می تواند حضور ده فرمان را اجباری کند، اما نمی تواند قدرت آنها را ایجاد کند. و هر چه سیاست سخت‌تر تلاش می‌کند تا کلمات مقدس را به اموال عمومی تبدیل کند، ساده‌تر نشان دادن آنها با تکریم آنها اشتباه می‌شود.