آیا دانشگاه برای زنان ایمن تر می شود؟

یک روز عصر در سال 2024، یک زن دانشجوی کارشناسی در دانشگاه کرنل برای ملاقات با یکی از دوستانش به خانه برادری چی پی رفت. در آنجا، یک دادخواست اخیر ادعا می‌کند که او و یکی از برادران برادری‌اش پیشنهاد ازدواج سه نفری را دادند، حتی اگر قربانی ادعا می‌کند که او قبلا مست بوده و از نقطه رضایت گذشته است. آنها به او ماری جوانا و مشروبات الکلی با کیفیت بالا دادند و به ادعای او، او را تحت فشار قرار دادند تا چیزی که آنها نشان می دادند کتامین است خرخر کند.

بر اساس این شکایت، آنها با او رابطه جنسی برقرار کردند و یکی سیلی محکمی به او زد که کبودی بر جای گذاشت. مرد دیگری به آنها پیوست. سپس یکی از این سه مرد به یک چت گروهی با عنوان "Chi Pi Actives" پیامک داد و اعلام کرد که "بیدمشک رایگان" در خانه برادری وجود دارد. سپس چند مرد دیگر ظاهرا وارد اتاق شدند. این زن ادعا می کند که برای تقریبا هفت ساعت توسط هفت مرد مختلف قربانی شده است. (سه نفر از هفت مرد به طور علنی از طریق وکیل پاسخ داده اند، دو نفر هرگونه تماس جنسی با شاکی را انکار کرده اند و نفر سوم تجاوز جنسی را انکار کرده است.)

از اعضای چت گروهی که اسکرین شات بخشی از آن در شکایت گنجانده شده بود، حتی یک نفر هم نمی توان دید که به عرضه انبوه یک زن مست شده اعتراض داشته باشد. مردی به گروه پست کرد: "من عاشق چی پی هستم." پس از گزارش شاکی به اداره پلیس کرنل، هر هفت مرد به طور موقت به حالت تعلیق درآمدند زیرا کورنل در حال انجام تحقیقات عنوان IX بود. به گفته وکیل این زن، آنها تشویق شدند تا با نوشتن مقاله از رفتار خود بکاهند و دو نفر بعدا اخراج شدند.

هیچ اتهام جنایی ارائه نشده است، که دادستان منطقه تامپکینز گفته است به این دلیل است که اظهارات زن در آن زمان نشان نمی دهد که او به زور مجبور به برقراری رابطه جنسی بر خلاف میل خود شده است، از نظر روانی به دلیل دارویی که بدون رضایت او تجویز شده است ناتوان شده است، یا بیهوش شده است. پس از شکایت اخیر، و خشم گسترده آنلاین، دادستان ها تحقیقات در مورد این پرونده را دوباره آغاز کردند.

آیا منصفانه است که بگوییم دانشگاه کرنل مشکل تجاوز جنسی دارد؟ در سال 2022، دانشگاه مجبور شد همه رویدادهای اجتماعی مربوط به برادری را به حالت تعلیق درآورد، زیرا یک نفر گزارش داد که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است و حداقل چهار نفر به پلیس دانشگاه گفتند که در مهمانی های خارج از محوطه دانشگاه مورد مواد مخدر قرار گرفته اند. در سال 2018، فصل کرنل زتا بتا تاو پس از ادعای یک مسابقه پیشنهادی "کباب خوک"، که در آن اعضای جدید برای فعالیت جنسی امتیاز کسب می‌کردند، به صورت آزمایشی قرار گرفت و امتیازات پاداش به کسانی تعلق می‌گرفت که با سنگین‌ترین زن رابطه جنسی داشتند.

انجمن برادری بیانیه ای طفره آمیز صادر کرد و گفت که "از تصور تحقیر و/یا عینیت بخشیدن به زنان وحشت زده شده است" (موج از من است). کورنل در آن زمان با الزام اعضای زتا بتا تاو به شرکت در برنامه‌های آموزشی و هفته آگاهی از تجاوز جنسی پردیس پاسخ داد. چندی پیش، دانشگاه با یک اتهام مرتبط با اختلاف روبرو شده بود: یک سال قبل، یک رئیس سابق انجمن برادری در کورنل پس از اعتراف به جرم جنایت جنسی در خانه Psi Upsilon به مشروطیت محکوم شد.

شاید من ناعادلانه از کرنل جدا می شوم. بله، موارد گزارش شده از خود "تماس جنسی غیر توافقی شامل زور یا ناتوانی" در دانشگاه طی دو سال گذشته افزایش یافته است، از 23 درصد به 35 درصد از زنان در مقطع کارشناسی. اما داده های موجود نشان می دهد که حوادث مشابه در سراسر کشور افزایش یافته است.

(آماری وجود ندارد که به من اجازه دهد حوادث ملی را در یک جدول زمانی مقایسه کنم، که موضوع خودش است، اما یک نظرسنجی در سال 2019 که توسط انجمن دانشگاه‌های آمریکا انجام شد نشان داد که نرخ "تماس جنسی غیر توافقی با زور فیزیکی یا ناتوانی در رضایت" از سال 2015 در میان دانشجویان زن در مقطع کارشناسی 3 درصد افزایش یافته است.) پیشرفت های فناوری به طور قابل توجهی بدتر می شود.

[ بخوانید: ناگفتنی، فعال]

چت گروهی Cornell Chi Pi را در نظر بگیرید، که به نظر می رسید هم تسهیل کننده عملی سوء استفاده و هم یک تسریع کننده فرهنگی است. یک مطالعه در سال 2020 نشان داد که حمایت همسالان از خشونت جنسی حتی بیشتر از اعتقادات فردی افراد در مورد تجاوز جنسی، "ارتکاب" را پیش بینی می کند. نظرسنجی AAU در سال 2019 تخمین می‌زند که از هر چهار دانشجوی زن در مقطع کارشناسی، یک نفر و از هر 14 دانشجوی پسر، یک نفر پس از ثبت‌نام در کالج، "تماس جنسی غیر توافقی با زور فیزیکی یا ناتوانی در رضایت" را تجربه می‌کند.

اما گسترش فرهنگ تجاوز در حال حاضر مقدم بر ثبت نام است: حتی قبل از ورود به دانشگاه در پاییز امسال، برخی از دانشجویان سال اول در کلاس 2030 توسط مردانی که آنها را به عنوان یک تمرین هدف می‌دانند، عکس‌هایشان را کالبدشکافی و در رسانه‌های اجتماعی تحقیر کردند.

اگر تاریخ اخیر تجاوز جنسی در محوطه دانشگاه را در نظر بگیرید، سخت است استدلال کنید که در چند دهه گذشته خیلی بهبود یافته است. در اوایل دهه 1990، دانشجویان دختر به نوشتن نام مردانی که به آنها تجاوز کرده بودند روی دیوار حمام های دانشگاه متوسل شدند، در حالی که تلاش های رسمی برای رسیدگی به این موضوع، زنان را تشویق کرد تا با یادگیری دفاع شخصی و تنها راه نرفتن در شب، مسئولیت ایمنی خود را بر عهده بگیرند.

در سال 1990، پگی ریوز ساندی، مردم‌شناس، کتابی با عنوان تجاوز گروهی برادری منتشر کرد، که در آن نوشت که خانه‌های برادری فرهنگی را پرورش می‌دادند که رفاقت را از طریق سلطه جشن می‌گرفت، و در آن پرخاشگری جنسی به عنوان یک آیین پیوند مردانه تشویق می‌شد.

یک مطالعه در سال 1996 نشان داد که اعضای انجمن برادری "به طور نامتناسبی در برخی از اشکال پرخاشگری جنسی دانشگاه شرکت داشتند". تحقیقات بعدی تخمین زده است که احتمال تجاوز جنسی در اعضا سه برابر بیشتر از افراد غیرعضو است. با این وجود، انجمن‌های برادری - که اعضای آن‌ها نیز پنج برابر بیشتر از غیرعضوها پس از فارغ‌التحصیلی به کالج‌ها کمک مالی می‌کنند - بدون چالش ادامه یافتند، در حالی که به زنان سوت تجاوز داده شد و درباره هوشیار ماندن سخنرانی شد.

در طول دهه 2000، محققان و مؤسسات دریافتند که این مدل کار نمی‌کند و مستقیما دانشجویان را تشویق کردند که در صورت مشاهده زنان جوان کاتاتونیک که به طبقه بالا کشیده می‌شوند، مداخله کنند. به نظر می‌رسد این تغییر تأثیر چندانی بر فرهنگ برادری‌ها نداشته است، جایی که عینیت بخشیدن به زنان به عنوان یک ورزش خونی باقی مانده است. اما در سال 2011، وزارت آموزش پرزیدنت اوباما نامه‌ای صادر کرد که در آن به کالج‌ها دستور داد تا از دانش‌آموزان در برابر خشونت و آزار جنسی محافظت کنند یا به‌طور بالقوه با عواقب نقض تعهدات عنوان IX مواجه شوند.

برای چند سال کوتاه، به نظر می رسید که موضوع تجاوز جنسی در دانشگاه سطوح لازم را به خود جلب کرده است. در سال 2014، سناتور کلر مک کاسکیل، قانون ایمنی و مسئولیت پذیری دانشگاه را معرفی کرد، لایحه ای که روش بررسی تجاوزات جنسی را برای حمایت بهتر از قربانیان اصلاح می کند. (این لایحه در کمیته بدون اینکه به رأی نهایی برسد، از بین رفت.)

اما در سال 2017، وزارت آموزش پرزیدنت ترامپ دستورالعمل سال 2011 برای کالج ها را پس گرفت. در دهه گذشته شاهد برخوردهای سیاسی شده بر سر این موضوع بوده است، در حالی که حوادثی که از همان الگوهای رفتاری قدیمی پیروی می کنند، اما شامل ابزارهای تکنولوژیکی جدید هستند، همچنان ظاهر می شوند. ماه گذشته، Wired یک داستان شگفت‌انگیز در مورد یک جامعه آنلاین به نام «burnerverse» منتشر کرد، جایی که گروه‌هایی از مردان جوان وابسته به کالج‌های مختلف از حساب‌های ناشناس در رسانه‌های اجتماعی برای قربانی کردن زنان استفاده می‌کنند.

موضوع داستان، مدی کوالسکی، دانشجوی سال دوم دانشگاه فلوریدا، یک روز بعدازظهر برای دیدن دوستی به خانه برادری رفت، دقیقا مانند زنی که در کرنل شرکت کرده بود. ساعاتی بعد، کوالسکی متوجه شد که عکس‌ها و ویدیوهای برهنه‌ای که ظاهرا در اوایل سال گرفته شده بود - از فعالیت جنسی او که کاملا به خاطر نمی‌آورد - در شبکه X پخش می‌شد. در عرض 24 ساعت، نام او در سطح ملی پرطرفدار شد و محتوای مربوط به او بیش از 8 میلیون بار مشاهده شد. مردم شروع به شرط بندی در مورد اینکه آیا او خودش را می کشد یا نه، و پیام هایی را برای او ارسال کردند و از او خواستند که این کار را انجام دهد.

Burnerverse، همانطور که E. J. Dickson از Wired توضیح می دهد، یک جامعه آنلاین بی شکل است که با "مدارس بزرگ با تیم های ورزشی برجسته" و همچنین انجمن های برادری مرتبط است، که تعهدات آنها برای راه اندازی حساب های رایتر با هدف ویروسی شدن تشویق می شود. دیکسون می نویسد: "گاهی اوقات، این شامل جستجوی اینستاگرام دانش آموزان ورودی مدرسه آنها و ارسال عکس های زنان جوان به منظور تمسخر یا تحقیر آنها است." او خاطرنشان می‌کند: «اما مطمئن‌ترین راه برای ویروسی شدن این است که زنان جوان جذابی مانند کوالسکی را دوست داشته باشیم».

این احساس وجود دارد که سلامت و شادابی جامعه منوط به تحقیر جنسی زنان است.»

[بخوانید: نه، زنان مشکل نیستند]

زنان جوانی که می خواهند تحصیل کنند چه کار می کنند؟ در طول دهه های 90 و 00، جوامع زن ستیز در محوطه دانشگاه حداقل به صورت محلی محدود بودند. اکنون انگیزه هایی که همیشه در میان برادری ها برای تحقیر و استثمار زنان وجود داشته است، می تواند در مقیاس جهانی منتشر و تقویت شود. به نظر می‌رسد عواقب کمی برای مردانی وجود داشته باشد که زندگی زنان را خراب می‌کنند. به نظر نمی رسد کالج ها هیچ تلاشی برای رسیدگی به جوامع آنلاین اختصاص داده شده به شکنجه دانش آموزان دختر انجام نمی دهند.

کوالسکی آزار و اذیت سایبری خود را به پلیس دانشگاه گزارش داد و پلیس پرونده او را به اداره پلیس گینزویل تحویل داد. پلیس متعاقبا علیه سه مرد - کامران احمد، برندان پیتفیلد و جیکوب گومبرگ - اتهامات وارد کرد، اما دانشگاه فلوریدا تحقیقات عنوان IX خود را در مورد این حادثه پس از این که به این نتیجه رسید که وقایع خارج از دانشگاه رخ داده است، منصرف شد و احمد و پیتفیلد هر دو هنوز در زمان انتشار داستان Wired ثبت نام کرده بودند. (احمد و گومبرگ از اظهار نظر با وایرد از طریق وکلا خودداری کردند؛ پیتفیلد پاسخی نداد، اما نسبت به اتهامی که علیه او مطرح شده بود اعتراف کرد که بی گناه است.)

دیکسون گزارش می دهد که برخی از دپارتمان های ورزشی کالج به طور ضمنی از مشوق ها حمایت می کنند و حتی آن را تشویق می کنند. (طبق گفته گروه حمایتی RAINN، ورزش دانشگاهی و فرهنگ تجاوز جنسی به روش‌های دیگری مرتبط است - گزارش‌های تجاوز جنسی در روزهای بازی خانگی، زمانی که مهمانی‌ها و مصرف الکل تشدید می‌شود، 41 درصد افزایش می‌یابد.) X، در دوران تصدی ایلان ماسک، تقریبا به‌طور کامل کنترل نشده است، به این معنی که ویدیوها و تصاویری از دختران ناتوان و ناتوان می‌شوند.

(بر اساس گزارش ها، یک ویدیو از کوالسکی در 16 دقیقه 11000 بازدید داشت.) رفتارهای متمایز پگی ریوز سندی در مورد برادری ها - استفاده از خشونت جنسی به عنوان ابزاری برای حفظ پیوندهای مردانه و قدرت مردانه - اکنون ویژگی های جوامع مردانه را در سراسر اینترنت مشخص می کند.

به نظر می رسد خشم زنان در هفته گذشته در مورد کرنل هفت ابراز شده است که عمق این تغییر را تشخیص می دهد. کلر کوهن نویسنده در ووگ می نویسد: «باور این که آنها نسلی از مردان جوان را پرورش نمی دهند که معتقدند می توانند وحشت غیرقابل تصوری را بدون ترس از عواقب به دیگران تحمیل کنند، سخت تر و سخت تر می شود. فلورانس پیو بازیگر در اینستاگرام نوشت: «کالج‌ها/مدارس/دانشگاه‌ها بارها و بارها زنان را در سراسر جهان شکست می‌دهند.

«شما مردانی را می‌سازید که بارها و بارها به آنها آموزش داده می‌شود که می‌توانند آسیب‌های شدید وارد کنند و در ازای آن آسیبی نخواهند دید.» زنانی که در معرض خشونت جنسی قرار می‌گیرند اغلب دچار اختلال استرس پس از سانحه می‌شوند و کاهش قابل توجهی در عملکرد تحصیلی دارند. بعضی ها به طور کلی دانشگاه را رها می کنند. اگر هدف صریح شرکت‌های فناوری و دانشگاه‌ها این بود که زنان را از رفتن به کالج با ایجاد محیطی خصمانه برای دانشجویان دختر منصرف کنند، تصور اینکه آن‌ها چه کاری می‌توانند انجام دهند به سختی تحت فشار قرار می‌گرفتم.

در غیر این صورت، این چیزی است که مدارس می توانند انجام دهند: لغو – یا حداقل مالکیت – برادری ها، میزبانان اجتماعی و سلسله مراتبی فرهنگ تجاوز جنسی در دانشگاه. هر دانش آموزی را که در قربانی شدن دانش آموزان دختر به صورت آنلاین یا آفلاین مشارکت دارد، با اخراج مجازات کنید. کاری که شرکت‌های فناوری می‌توانند انجام دهند این است: پلتفرم‌های خود را تعدیل کنند و کاربرانی را که درگیر قربانی شدن جنسی زنان هستند، مسدود کنند. ممکن است از فردا شروع شود. و این واقعیت که نباید باعث شود همه ما دائما بپرسیم که چرا پیوند مردانه ارزشمندتر از ایمنی زنان است.