آیا رئیس جمهور جدید به جنگ روسیه علیه اوکراین پایان می دهد؟

پرزیدنت ترامپ به طرز چشمگیری سیاست ایالات متحده در قبال اوکراین را تغییر داده است. تنها چند هفته پس از امضای قانون تحریم‌های گسترده روسیه که توسط سناتور جمهوری‌خواه فقید لیندسی گراهام (R-S.C) تهیه شده بود، او این تحریم‌ها را لغو کرد. او همچنین تحریم های دیگری را که از زمان حمله روسیه در سال 2022 اعمال شده بود، لغو کرد و بیش از اختیارات قانونی او بود. او از یک معامله مبهم و احتمالا نمادین برای خرید سوخت دیزل روسیه خبر داد.

مهم‌تر از همه، او اشتراک‌گذاری اطلاعات در مورد پرتاب موشک‌های بالستیک روسیه علیه شهرهای اوکراین را متوقف کرد، که منجر به کشته شدن تعداد زیادی غیرنظامی شد که قبل از اینکه اوکراین بتواند شناسایی کند و هشدارهایی برای پوشش دادن صادر کند، مورد حمله قرار گرفتند. ترامپ و ایلان ماسک مسئولیت آن را رد می‌کنند، اما ممکن است تا حدی عملیات پایانه‌های Starlink را که نیروهای دفاعی اوکراین به آن وابسته هستند، مسدود کرده باشند. بسیاری از این موارد ترامپ بر اساس تعریف مبهم منافع ملی آمریکا توجیه شده است. علاوه بر این، او تاکید کرده است که این اقدامات به نحوی پایان جنگ در اوکراین را تسریع خواهد کرد.

به ویژه، او خواستار برگزاری انتخابات جدید در اوکراین برای جایگزینی رئیس جمهور ولادیمیر زلنسکی شده است. این آخرین خواسته ممکن است برای آمریکایی هایی که این درگیری را دنبال نکرده اند یا به اوکراین سفر نکرده اند قابل قبول به نظر برسد. با گذراندن بخش زیادی از ماه گذشته در دانشگاه کاتولیک اوکراین، می توانم دیدگاهی را در مورد این ادعا ارائه دهم. زلنسکی در سال 2019 با 73 درصد آرا انتخاب شد. او رئیس جمهور فعلی را برکنار کرد و از او انتقاد کرد که در مبارزه با فساد به اندازه کافی تهاجمی نیست.

زلنسکی همچنین استدلال کرد که روابط تند رئیس جمهور فعلی با روسیه می تواند حل و فصل اشغال روسیه در بخش های بزرگی از شرق و جنوب اوکراین را مختل کند. به طور معمول، روسای جمهور اوکراین برای دوره پنج ساله خدمت می کنند. با این حال، قانون اساسی اوکراین، انتخابات را تحت شرایط حکومت نظامی، که از زمان تهاجم تمام عیار روسیه در 24 فوریه 2022 اجرا شده است، ممنوع می کند.

بنابراین وقتی ترامپ از اوکراینی‌ها می‌خواهد که در بحبوحه جنگ انتخابات جدیدی برگزار کنند، او از آنها می‌خواهد که قانون اساسی خود را نقض کنند. در حالی که در اوکراین تدریس می کردم، با بسیاری از اوکراینی ها آشنا شدم که اکثر آنها به دانشگاهی که در آن تدریس می کردم، بی ارتباط بودند. جای تعجب نیست که من با طیف وسیعی از نظرات درباره زلنسکی و دیگر سیاستمداران برجسته اوکراینی مواجه شدم. حتی در میان شدیدترین منتقدان زلنسکی، حتی یک نفر از برگزاری انتخابات در حال حاضر حمایت نکرد. دلایل واضح است.

در هر انتخاباتی که اکنون برگزار می شود، اوکراین هیچ ابزار مؤثری برای رای دادن میلیون ها شهروند خود که تحت اشغال روسیه زندگی می کنند، ندارد. همچنین در تأمین مشارکت کامل میلیون ها پناهنده اوکراینی پراکنده در سراسر اروپا و فراتر از آن با مشکل مواجه خواهد شد. اوکراینی ها نسبت به نیروهای دفاعی خود احساس قدردانی عمیقی می کنند و مایلند سربازان در آن شرکت کنند، اما شرایط در خط مقدم رأی گیری مخفی را غیرممکن می کند. همین امر در مورد بسیاری از غیرنظامیان اوکراینی که در نزدیکی خط مقدم زندگی می کنند نیز صادق است. انتخابات همچنین برای مردم اوکراین فوق‌العاده خطرناک خواهد بود.

در حالی که روسیه تلاش می‌کند اوکراینی‌ها را به وحشت انداخته تا تسلیم شوند، موشک‌هایش به طور سیستماتیک مکان‌هایی را که غیرنظامیان اوکراینی در آن تجمع می‌کنند هدف قرار داده‌اند: سوپرمارکت‌ها، رستوران‌های محبوب، مدارس، زمین‌های بازی و موارد مشابه. اپراتورهای پهپاد جدید را با شکار غیرنظامیان اوکراینی در خرسون، شهری بزرگ در سراسر رودخانه دنیپر از سرزمین های تحت اشغال روسیه، آموزش می دهد.

افرادی که در صف رای دادن منتظر می مانند، هدفی را برای روسیه دعوت می کنند. بسیاری از اوکراینی‌ها زلنسکی را همان‌گونه می‌دانند که بریتانیایی‌ها به وینستون چرچیل نگاه می‌کردند: یک رهبر ارزشمند در زمان جنگ، اما نه فردی که می‌خواهند کشور را پس از پایان جنگ به جلو هدایت کند. چرچیل در سال 1940 با اکثریت قاطع انتخاب شد و مطمئنا در هر انتخابات دیگری در طول جنگ جهانی دوم پیروز می شد، اما او دو ماه پس از شکست آلمان رای گیری کرد. برگزاری انتخاباتی که زلنسکی تقریبا در آن پیروز خواهد شد، فرصت انتخاب رهبر جدید پس از جنگ را از اوکراینی ها سلب می کند.

بنابراین اوکراینی‌هایی که زلنسکی را بیشتر دوست ندارند، قوی‌ترین مخالفان انتخابات دوران جنگ هستند. با این حال، فرض اصلی ادعای ترامپ اساسا ناقص است. زلنسکی مانعی برای تسلیم شدن اوکراین در برابر روسیه نیست. مردم اوکراین هستند. اگر زلنسکی یا هر رئیس‌جمهوری جدید شرایطی را که ترامپ می‌خواهد بپذیرد، تظاهرات گسترده بلافاصله آنها را از قدرت بیرون می‌کند.

و به حق. روسیه زمین اوکراین را نمی‌خواهد: در مقابل نابودی اوکراین متوقف نخواهد شد. ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه و مبلغان او بارها تاکید کرده اند که اوکراین کشوری غیرقانونی است که حق وجود ندارد. آنها با تکیه بر کلیشه‌های قومی چند صد ساله، اوکراینی‌ها را به‌عنوان پست‌تر از روس‌ها مورد تمسخر قرار داده‌اند که فقط برای خدمت به روسیه مناسب هستند. تهاجم روسیه در سال 2022 محدود به بخش‌هایی از اوکراین نبود که اکنون خواستار آن است: این کشور تلاش کرد تا پایتخت اوکراین، کیف، و دومین شهر بزرگ، خارکف را تصرف کند.

روسیه کاملا واضح بود که به دنبال پایان دادن به اوکراین به عنوان یک کشور مستقل است. هرگونه صلحی که با واگذاری زمین و مردم اوکراین به روسیه خریداری شود، تنها به اندازه ای طول خواهد کشید که روسیه بتواند دوباره مسلح شود و تهاجم بعدی خود را آماده کند. به عنوان پیش نیاز مذاکرات صلح، روسیه از اوکراین خواسته است که بخش‌های زیادی از اراضی را که روسیه نتوانسته است در میدان نبرد به دست آورد، تسلیم کند. این گفتگوها احتمالا مطالبات بیشتری را به همراه خواهد داشت. به ویژه، روسیه از اوکراین می خواهد که قوی ترین استحکامات خود را تسلیم کند و تهاجمات بعدی روسیه را آسان تر کند.

این یک تاکتیک قدیمی است: صلحی که آلمان از نویل چمبرلین در مونیخ به دست آورد، چکسلواکی را ملزم به تسلیم تمام خطوط دفاعی مرزی خود کرد. شش ماه بعد، آلمان باقی‌مانده کشوری که با این امتیاز بی‌دفاع شده بود را فتح کرد. در سال 1994، ایالات متحده به شدت اوکراینی ها را تحت فشار قرار داد تا سلاح های هسته ای خود را تسلیم کنند و قول دادند که ایالات متحده تمامیت ارضی کشور را تضمین می کند. اگر اوکراین زرادخانه خود - سومین زرادخانه بزرگ جهان - را حفظ می کرد، روسیه هرگز جرات حمله به آن را نداشت.

هنگامی که روسیه در سال 2014 حمله کرد، اوکراینی ها به سرعت متوجه شدند که حرف آمریکا بی ارزش است. ما حتی برای آنها اسلحه نمی فرستیم. در عوض، ما آنها را تحت فشار قرار دادیم که ادامه اشغال بخش‌های وسیعی از کشورشان توسط روسیه را به عنوان بهایی صلح بپذیرند. این توافق زمین در برابر صلح مانع از حمله مجدد روسیه در سال 2022 نشد. ترامپ قبلا صدمات زیادی به اعتبار بین المللی ایالات متحده وارد کرده است. قطع اطلاعات او به قیمت جان بسیاری از اوکراینی های بی گناه تمام شد.

ادعای سرکوب پایانه های استارلینک که توسط اوکراین و متحدان اروپایی آن پرداخت شده است، اعتبار بین المللی صنعت تسلیحات ایالات متحده را از بین خواهد برد. اگرچه بسیاری از این آسیب ها جبران ناپذیر است، اما ترامپ همچنان باید فورا از این اقدامات بی احتیاطی عقب نشینی کند. ایالات متحده باید همیشه در کنار دموکراسی های غربی باشد، نه دیکتاتورهای قاتل. دیوید ا. سوپر، استاد حقوق و اقتصاد کارمک واترهاوس در مرکز حقوقی دانشگاه جورج تاون است.