آیا رهبران جدید می توانند جلوی انزوای اسرائیل را بگیرند؟

رای دهندگان اسرائیلی در این هفته با تعداد بی سابقه ای به پای صندوق های رای آمدند، اما یک رأی ناامیدکننده مبهم بود. ممکن است هفته ها چانه زنی میان احزاب سیاسی پراکنده کشور طول بکشد تا یک ائتلاف حکومتی جدید تشکیل دهند - یا تصمیم بگیرند که کشور به انتخابات جدیدی نیاز دارد. اگرچه نخست وزیر بنیامین نتانیاهو اکثریت پارلمانی خود را از دست داد، هندسه متغیر سیاست اسرائیل به این معنی است که او می تواند پست خود را حفظ کند، احتمالا در یک دولت جدید وحدت بین احزاب مخالف. شاید آمریکایی‌ها خیلی اهمیتی ندهند که چه کسی در اورشلیم قدرت را در دست دارد، اما باید.

به هر حال، این نتانیاهو بود که رئیس‌جمهور ترامپ را متقاعد کرد که به جنگ اسرائیل برای سرنگونی رژیم اسلام‌گرای ایران بپیوندد. رژیم باقی می‌ماند، اما آمریکایی‌ها هزینه گزافی برای سلاح، گاز و گازوئیل می‌پردازند، زیرا جنگ ادامه دارد. همچنین نقش تاریخی آمریکا به‌عنوان ضامن نهایی امنیت اسراییل در تعادل است. پس از کشتار وحشیانه غیرنظامیان اسرائیلی توسط حماس در 7 اکتبر 2023، آمریکایی ها به ناچار به قتل عام 11 سپتامبر قیاس کردند و در اطراف اسرائیلی های آسیب دیده تجمع کردند. اما دولت دست راستی نتانیاهو همدردی ایالات متحده و بین المللی را هدر داد.

ویران کردن غزه، جنگ نابسامان ایران و تشویق دولت به تهاجم شهرک نشینان و غصب زمین در کرانه باختری، انزوای سیاسی اسرائیل را به شدت عمیق کرده است. این به ویژه در اروپا صادق است، جایی که اد میلیبند، وزیر خارجه بریتانیا اخیرا اشغال کرانه باختری توسط اسرائیل را غیرقانونی اعلام کرد و تهدید کرد که تحریم‌های مالی علیه شهرک‌ها اعمال خواهد کرد. متحدی که اسرائیل نمی تواند از دست بدهد، ایالات متحده است، اما شورای امور جهانی شیکاگو ماه گذشته گزارش داد که نگرش های مطلوب نسبت به اسرائیل به پایین ترین سطح تاریخی رسیده است.

برای اولین بار، اکثر آمریکایی ها (56 درصد) اکنون طرفدار قطع یا پایان دادن به کمک های نظامی ایالات متحده به اسرائیل هستند. یک نظرسنجی YouGov نشان داد که 41 درصد از آمریکایی ها - از جمله 62 درصد دموکرات ها - اکنون می گویند اسرائیل در حال نسل کشی در غزه است. حمایت ایالات متحده از اسرائیل عمدتا توسط دموکرات ها، مستقل ها و جوانان انجام می شود. ماگا جمهوری خواهان و انجیلی های مسیحی همچنان به اسرائیل مثبت نگاه می کنند، اگرچه حمایت کلی جمهوری خواهان به طور متوسط ​​کاهش یافته است. وقتی ترامپ حمایت «کامل و کامل» خود از نتانیاهو را اعلام کرد، او به جای اکثر آمریکایی ها صحبت نمی کرد.

59 درصد از رأی دهندگان، از جمله 76 درصد از دموکرات ها، اعتماد کمی به رهبر قدیمی اسرائیل ابراز می کنند. اسرائیل در گرداب سیاست قبیله ای آمریکا و کاهش محبوبیت ترامپ فرو رفته است. بدون شک خواستگاری سخت نتانیاهو از ترامپ به او کمک کرده است که پیروزی های تاکتیکی در میدان نبرد به دست آورد، اما هزینه استراتژیک آن زیاد است: از هم پاشیدگی اجماع دو حزبی که حمایت قاطع آمریکا از اسرائیل را برای نزدیک به هشت دهه تحت تاثیر قرار داده است. ترمیم این شکاف آسان نخواهد بود، زیرا رای دهندگان جوان به ویژه اسرائیل را ناراحت کرده اند.

YouGov دریافت که بسیاری از رای دهندگان زیر 30 سال در حال حاضر بیشتر با فلسطینی ها همدردی می کنند تا اسرائیل (34 درصد در مقابل 21 درصد)، در حالی که آمریکایی های بالای 65 سال تقریبا عکس این موضوع را نشان دادند. علاوه بر زخم‌هایی که دولت نتانیاهو به خود وارد کرده، خصومت با اسرائیل - که اغلب به یهودستیزی سایه می‌اندازد - در حاشیه‌های سیاسی آمریکا نفوذ کرده است. در سمت راست افراطی، تاکر کارلسون نزدیک به 2 میلیون مشترک یوتیوب خود را با یک رژه عجیب و غریب از یهودی ستیزان و تجدیدنظرطلبان هولوکاست مانند نیک فوئنتس، کندیس اوونز و داریل کوپر پذیرایی می کند.

کارلسون در پشت ژست جعلی تحقیق بی باک، به تئوری های توطئه درباره کنترل یهودیان بر دولت ایالات متحده و خصومت با مسیحیان می پردازد. در همین حال، فعالان جناح چپ آتش تعصب ضد اسرائیلی را در دانشگاه های ایالات متحده به راه انداخته اند. آنها فلسطینی ها را وارد پانتئون متقاطع خود از قربانیان مقدس نژادپرستی، بومی گرایی، استعمار، سرمایه داری، جنسیت گرایی و دیگر رذیلت های ظاهرا غربی کرده اند. نتیجه، شیوع مضر یهودستیزی بیدار است که هیچ مخالفتی را برنمی‌تابد و فلسطینی‌ها را از هرگونه مسئولیت برای تداوم درگیری مبرا می‌کند.

ظلم و بی عدالتی در دنیای امروز کم نیست. با این حال، سوسیالیست‌های دموکراتیک به‌طور غیر طبیعی روی تبه‌کاری اسرائیل متمرکز شده‌اند. خشم اخلاقی آنها نسبت به کشتار جمعی سودان، حملات جنایتکارانه روسیه به غیرنظامیان اوکراینی یا پاکسازی قومی چین میلیون ها مسلمان اویغور در مقایسه با آن، به طرز عجیبی خاموش به نظر می رسد. متأسفانه تعصبات ضد اسرائیلی توسط برخی از دموکرات های مسلمان نیز در جریان است. در سخنرانی ظاهرا بزرگداشت اکتبر.

در کشتار هفتم، زهران ممدانی، شهردار شهر یورک، به درستی از اقدامات "وحشتناک" حماس ابراز تاسف کرد، قبل از اینکه به مدت طولانی تری به "نسل کشی" ادعایی اسرائیل در غزه بپردازد. شکل دولت بعدی اسرائیل هرچه که باشد، احمقانه به نظر می رسد که امنیت و بقای اسرائیل را بر سر رئیس جمهور جدید ایالات متحده بگذاریم که از نظر سیاسی در حال غر زدن است و تا دو سال دیگر خواهد رفت. در عوض، یک ائتلاف دولتی جدید باید برای بازسازی حمایت گسترده آمریکا از اسرائیل تلاش کند.

این امر مستلزم گسست کامل از راست الحاقی و به رسمیت شناختن این موضوع است که رهبران فلسطینی نمی توانند از تصمیم گیری درباره آینده غزه و کرانه باختری محروم شوند. رهبران جدید اسرائیل همچنین باید روابط دیپلماتیک خود را با حزب دموکرات که اکثر رأی دهندگان یهودی ایالات متحده به آن وابسته هستند، از سر بگیرند. نتانیاهو نشان داده است که نامزد اشتباهی برای آن شغل است. ویل مارشال موسس و رئیس موسسه سیاست مترقی است.