آیا زمان بازسازی اینترنت فرا رسیده است؟

اشتراک در اینجا: پادکست های اپل | Spotify | یوتیوب

گروه‌های هک هوش مصنوعی با چنان سرعتی در اینترنت حفره‌هایی ایجاد می‌کنند که برخی از متخصصان امنیت سایبری این ماه را «اکتبر سیاه» نامیده‌اند. الکس استاموس، متخصص امنیت سایبری هوش مصنوعی، استدلال می‌کند که زمان آن رسیده است که به جای واکنش‌پذیری، فعال باشیم، و این ممکن است به معنای بازنویسی کد اینترنت به زبان‌های برنامه‌نویسی جدیدتر باشد که می‌تواند همه سیستم‌های آنلاین و اطلاعات شخصی ما را ایمن‌تر کند. او به چارلی وارزل میزبان Galaxy Brain می‌پیوندد تا توضیح دهد که چرا این معامله آنقدر که به نظر می‌رسد بزرگ نیست و چگونه می‌توانیم در این مدت از خودمان محافظت کنیم.

متن زیر متنی از این قسمت است:

الکس استاموس: کاری که ما باید انجام دهیم، به عنوان افرادی که در امنیت سایبری کار می کنند، این است: ما باید عصر تاریکی را کوتاه کنیم. ما باید مطمئن شویم که کتابخانه اسکندریه نمی سوزد، درست است؟ ما باید هر کاری که ممکن است انجام دهیم تا این موضوع تا حد امکان کوتاه شود. و از دیدگاه من، بهترین راه برای انجام این کار این است که در اینجا فعال باشیم، نه واکنشی. و برای فعال بودن، نمی توانیم فقط منتظر وقوع این اتفاقات بد باشیم. ما باید عمدا چیزها را بازسازی کنیم.

چارلی وارزل: اواخر اکتبر است. یک انتخابات آتی وجود دارد یک سری جهانی وجود دارد. این رشته بی پایان از رویدادهای خبری آماده وجود دارد. اما بحران دیگری نیز در راه است. به گفته افرادی که از آن محافظت می کنند، زیرساخت دیجیتالی که کل زندگی آنلاین و آفلاین ما را تامین می کند، آسیب پذیرتر از همیشه است. اینترنت همانطور که می شناسیم یک اکوسیستم بسیار شکننده است. بسیاری از آن از کدهایی ساخته شده است که توسط انسان ها نوشته شده است - یعنی طبیعتا پر از نقص یا اشکال است.

برخی از زیرساخت‌های دیجیتال حیاتی ما، از فناوری چند دهه‌ای که بر روی زبان‌های کد باستانی اجرا می‌شود، ساخته شده است.

اینترنت یک شگفتی است. اما این نیز مانند هر تلاش عظیم انسانی، ناقص و پر از آسیب‌پذیری است. یکی از راه‌های نگاه کردن به تاریخچه امنیت سایبری، رقابت بین افرادی است که به دنبال سوء استفاده از تمام آن آسیب‌پذیری‌ها هستند و افرادی که می‌توانند سیستم‌های ما را تقویت کرده و آنها را ایمن نگه دارند.

اما در ماه های اخیر، هوش مصنوعی تهدید کرده است که پویایی آن مسابقه را تغییر خواهد داد. عوامل هوش مصنوعی - که ارتش های هکری ارزان، بی امان و بسیار توانمند هستند - در یافتن آسیب پذیری های کد عالی هستند. گاهی اوقات، اغلب، در مکان هایی که انسان هرگز فکر نمی کرد نگاه کند. و نتیجه این مجموعه از حوادث امنیت سایبری پرمخاطب بوده است که هر کدام به این احساس می افزاید که ما وارد عصر جدیدی شده ایم.

میزان افشای حوادث به قدری شدید بوده است که در هفته های اخیر متخصصان امنیت سایبری از این ماه به عنوان اکتبر سیاه یاد می کنند. هفته گذشته، عموم مردم متوجه شدند که عوامل هوش مصنوعی آسیب‌پذیری را در PHP، که یک زبان برنامه‌نویسی است که ۷۰ درصد اینترنت را تحت تأثیر قرار می‌دهد، یافته‌اند که می‌تواند به هکرها اجازه دسترسی به تقریبا هر سروری را بدهد. علاوه بر PHP، در محصولات نرم‌افزاری بزرگی مانند Node.js، که نرم‌افزاری است که در صفحات وب و سرویس‌های مهم بی‌شماری در اینترنت استفاده می‌شود، افشاگری‌هایی وجود دارد.

این چیزهایی است که همه چیز را از زنجیره تامین گرفته تا شرکت های مراقبت های بهداشتی نیرو می دهد.

و ترس این است که آنچه ما در اینجا می بینیم نوعی انحراف نیست، بلکه آغاز این عادی جدید است - این دوره زمانی که همه چیز از شبکه های برق گرفته تا داده های شخصی ما ممکن است به طور منحصر به فردی آسیب پذیر باشد.

و بنابراین می‌خواستم دقیقا بفهمم که این لحظه اکتبر سیاه واقعا چقدر بی‌سابقه است، و چه معنایی برای وضعیت اینترنت و احتمال وقوع رویدادهای فاجعه‌بار در آینده دارد. الکس استاموس، افسر ارشد امنیت اطلاعات در شرکت هوش مصنوعی Cognition و مدیر ارشد امنیتی سابق فیس بوک است. او نه تنها در خط مقدم این بحران کنونی قرار دارد، بلکه کسی است که می‌داند چگونه سازمان‌های دیجیتال عظیم به خواسته‌های اینترنت ناامن فزاینده پاسخ می‌دهند.

من چارلی وارزل هستم و این Galaxy Brain است.

[ موسیقی ]

وارزل: الکس استاموس، به Galaxy Brain خوش آمدید.

الکس استاموس: هی، متشکرم برای داشتن من، چارلی.

Warzel: بنابراین ما در میانه چیزی هستیم که در حال حاضر مانند انفجار هک های مبتنی بر هوش مصنوعی یا افشای امنیت سایبری است. در حال حاضر، افراد در صنعت شما و به صورت محاوره ای در مکان هایی مانند X از آن به عنوان اکتبر سیاه یاد می کنند. خیلی شوم آیا می توانید آنچه را که در دو هفته اخیر اساسا تغییر کرده است را به من توضیح دهید؟

استاموس: بله. بنابراین ما یک جورهایی هستیم - این صادقانه یک سوختگی کند بوده است. اما آنچه در این ماه واقعا جالب بود این است که در نهایت مهاجمان از هوش مصنوعی بهره مند می شوند. جایی که آنها توانایی استفاده از هوش مصنوعی را برای خودکارسازی آنچه ما زنجیره های کشتن می نامیم را دارند. پس می‌دانید، این اصطلاحی است که ما از ارتش دزدیده‌ایم – جایی که وقتی ارتش می‌گوید «زنجیره کشتن»، منظورشان کشتن چیزی است. در دنیای سایبری، اینها مراحلی هستند که برای نفوذ به یک شبکه و انجام کاری انجام می دهید.

و به طور سنتی، می‌توانید برخی از بخش‌های زنجیره کشتار را خودکار کنید. اما اغلب قدم های انسانی وجود دارد. و درست در چند ماه گذشته، به این نقطه رسیدیم که مدل‌های هوش مصنوعی – و به‌ویژه مدل‌های با وزن باز، مدل‌هایی که می‌توانید به‌صورت محلی روی سخت‌افزاری که خودتان اجرا می‌کنید، و حتی سخت‌افزار کالایی مانند این استودیوهای جدید مک که می‌توانید بخرید، به اندازه‌ای خوب هستند که اساسا هر مرحله از زنجیره کشتار را می‌توان کاملا با هوش مصنوعی خودکار کرد. و این واقعا بازی را در اینجا تغییر داده است - جایی که می توانید از شر هر گلوگاه انسانی خلاص شوید.

و این به طور کامل اقتصاد و سرعت حرکت مهاجمان را تغییر داده است.

وارزل: بنابراین شنیده‌ام که در مورد آن به عنوان یک «موج افشاگری» صحبت می‌شود، به این معنی که افشای آسیب‌پذیری‌های احتمالی است و نه موجی از حملات. اما حقیقت آن چیست؟

استاموس: بله، فکر نمی کنم این درست باشد. ما در واقع موجی از حملات را داشته ایم، اما قبل از اکتبر امسال است. ما در طول یک سال گذشته موجی از حملات داشته ایم زیرا مهاجمان زنجیره های کشتار خود را خودکار کرده اند. یک اتفاق خوب در حال رخ دادن است، و آن این است که این آسیب‌پذیری‌ها برای دهه‌ها وجود دارند، درست است؟ می دانید، ما سال ها و سال ها و سال ها کد نوشته شده توسط انسان داریم که قابل اعتماد نیست، که ایمن نیست.

این اغلب به زبان‌هایی نوشته می‌شود که آن‌طور که ما آن را امن حافظه می‌نامیم و تایپ امن هستند، که به زبان‌های رایانه‌ای نوشته می‌شوند که اساسا نوشتن کد امن به آن‌ها آسان نبود. زبان‌هایی مانند C و C++.

و متأسفانه، معلوم می‌شود که انسان‌ها به آن زبان‌ها کد می‌نویسند - ساختن سیستم‌هایی که در حضور این باگ یاب‌های مافوق بشری ایمن باشند، بسیار سخت است. و بنابراین چیزی که اتفاق می‌افتد این است که ما اکنون تمام این اشکالاتی را که در طول دو دهه نوشته شده‌اند، می‌سوزاند، و پیدا می‌شوند، کشف و وصله می‌شوند. اما مشکل این است که پس از انتشار آن وصله ها، در واقع رفع آنها در طبیعت مدتی طول می کشد. و بنابراین افراد بد دریچه ای دارند که در طی آن می توانند از آنها سوء استفاده کنند. و در طول سال گذشته، ما شاهد این بهره برداری بوده ایم.

گاهی اوقات به صورت دستی و بیشتر و بیشتر به صورت خودکار.

و بنابراین بله، ما امواج و امواج استثمار را دیده ایم. آنقدرها تحت پوشش قرار نمی‌گیرد، اما اگر در عصر جمعه دچار یک وضعیت اضطراری امنیتی شوید، بسیار سخت است. و اغلب در غروب جمعه است. متأسفانه، اغلب به نظر می رسد که اینگونه است. خیلی سخت است که پاسخگوی حوادث حرفه ای را از طریق تلفن دریافت کنید، زیرا همه در حال حاضر بسیار دور رزرو شده اند.

وارزل: بنابراین، همه این اخبار، به عنوان یک فرد خارجی، واقعا برای دیدن خط زمانی مورد نیاز است. فکر نمی‌کنم برای بسیاری از ما بدون تخصص ارزیابی برخی از این ادعاها چندان واضح نباشد.

موردی که روز گذشته دیدم و می‌خواهم اینجا مطرح کنم، گزارش‌هایی است که نشان می‌دهد سرویس ابری گروه اینترنتی GMO ژاپن، که توسط معامله‌گران مالی نیز استفاده می‌شود، هک شده است. و در یکی از گزارش‌هایی که من در حال پخش دیدم، مدیر عامل GMO پیشنهاد کرد که اینترنت آنطور که ما می‌شناسیم ممکن است به دلیل این فشار در آستانه سقوط باشد.

وقتی چنین چیزی را می شنویم، چگونه باید آن نوع ادعا را ارزیابی کنیم؟ وضعیت اینترنت در حال حاضر چگونه است؟

استاموس: اوه، این که بگوییم اینترنت در حال فروپاشی است، فکر می‌کنم بیش از حد است. زیرساخت های اساسی اینترنت به خوبی حفظ شده است، درست است؟ مانند اینترنت - روترها، سوئیچ‌ها - در سیستم‌های اساسی که ترافیک را جابه‌جا می‌کنند، باگ‌هایی وجود داشته است، اما رفع شده‌اند.

با این حال، فکر می‌کنم اتفاقی که در حال رخ دادن است این است که ما در دوره‌ای زندگی کرده‌ایم که شما می‌توانید فرض کنید اگر از یک سرویس استفاده می‌کنید، داده‌های شما ایمن خواهند بود. معلوم می شود که این فرض هرگز درست نبوده است. درسته؟ سیستم ها هرگز ایمن نبودند. فقط این است که ما تعداد مهاجمان ماهر برای استفاده از ناامنی اساسی این سیستم ها را نداشتیم.

و آنچه در حال حاضر اتفاق می افتد این است که اشکالات در حال یافتن هستند. گاهی توسط افراد بد، اغلب توسط افراد خوب. اما در دوره‌ای که رفع اشکال‌ها طول می‌کشد، افراد بد این فرصت را دارند که از آن دوره زمانی، از تأخیر رفع آنها استفاده کنند. و سپس افراد بد - مجموعه مهارت ها. می‌دانید، نمی‌دانم شما یک طرفدار فوتبال/فوتبال انگلیسی هستید یا نه، اما همه این استعاره را اکنون دریافت می‌کنند، زیرا تد لاسو را تماشا می‌کنند. اما می‌دانید، درست است، بنابراین لیگ‌های فوتبال انگلیس - اگر واقعا خوب کار کنید، اعزام می‌شوید، درست است؟ اگر ضعیف عمل کنید، سقوط می کنید. شما فرستاده می شوید

خوب، اتفاقی که می افتد این است: هر مهاجمی اکنون به لیگ اعزام می شود، درست است؟ و بنابراین می دانید، قبلا لیگ برتر فقط تعداد انگشت شماری از کشورهای واقعا بزرگ بود - بنابراین ایالات متحده و متحدان ما - پنج چشم نامیده می شدند. بنابراین ایالات متحده، بریتانیا، کانادا، استرالیا، نیوزلند، پنج چشم نامیده می شوند. روسیه، چین، اسرائیل و چند کشور غربی دیگر در صدر قرار داشتند. و سپس شما ردیف بعدی را داشتید - که مانند ایران، کره شمالی، چند کشور درجه دوم دیگر بود. و پس از آن شما گروه های تجاری حرفه ای مستقل واقعا خوبی داشتید.

و اتفاقی که می افتد این است که همه به دلیل هوش مصنوعی به یک لیگ صعود می کنند. که از برخی جهات برای افراد بالادست بد است، زیرا آنها موقعیت برتر خود را از دست می دهند. که بقیه به نوعی به آنها ملحق می شوند. مجموعه مهارت هایی که قبلا واقعا منحصر به فرد بودند به دلیل هوش مصنوعی بسیار کمتر منحصر به فرد می شوند. و بنابراین من فکر می کنم این چیزی است که اکنون می بینیم. مهارت هایی مانند گرفتن وصله از مایکروسافت و مهندسی معکوس آن و تبدیل آن به کد اکسپلویت؟ 5 سال پیش شاید 150200 نفر می توانستند این کار را انجام دهند. اکنون، یک جوان 19 ساله در سن پترزبورگ می تواند این کار را با M5 Mac Ultra انجام دهد.

این یک جور است - و این واقعا دیوانه کننده است.

وارزل: یک حکایت قابل توجه وجود دارد که من در اطراف آن دیده‌ام: آسیب‌پذیری PHP که، می‌دانید، ۷۰ درصد وب‌سایت‌های اینترنتی را تحت تأثیر قرار داده است، به‌طور مستقل توسط شخصی با استفاده از یک مدل مرزی، با استفاده از اعلان «یافتن آسیب‌پذیری‌های بد در PHP» کشف شد. و من فکر می کنم که این به نوعی با آن ایده صحبت می کند، درست است؟ اینکه همه بالا رفته اند. همه این مهارت ها را دارند که نداشتند. اما اگر افراد بدون دانش اولیه واقعی از این سیستم‌ها یا مهارت‌ها می‌توانند این کار را انجام دهند، می‌دانید این کار چگونه برای امنیت سایبری پایدار است؟

استاموس: بله. بنابراین آنچه قرار است اتفاق بیفتد - همانطور که شما گفتید، آنچه اتفاق می افتد این است که شما این اشکالات را دارید که توسط شخصی با دسترسی به نسخه پیش نمایش یک مدل سایبری پیدا می شود. ما این کار را به نام «افشای هماهنگ شده» انجام می‌دهیم، که در آن گاهی اوقات اگر شما یک باگ واقعا بزرگ مانند آن دارید، می‌توانستید ۹۰ روز صبر کنید. اما در این 90 روز، مدل‌ها ممکن است بهتر شوند، که همه به آن‌ها دسترسی داشته باشند، که نمی‌توانید صبر کنید، درست است؟ زیرا افراد دیگر فقط می توانند اشکال را پیدا کنند.

بنابراین راهی که می‌خواهیم از آن عبور کنیم این است - فکر می‌کنم کاری که باید انجام دهیم این است که باید یک سری کد را بازنویسی کنیم. بنابراین من در واقع اوایل امسال سخنرانی کردم که در آن دو سناریو را مطرح کردم که سناریوی خوب و بد است. و سناریوی خوب این بود که تعداد محدودی باگ وجود داشت و ما فقط آنها را می سوزاندیم. و ما به صورت مجانبی نزدیک می شویم. با بیرون آمدن مدل های جدید، شما کمتر و کمتر خواهید داشت. و سناریوی بد این بود که هر بار که ما یک مدل جدید داریم، شما به تعداد مساوی باگ مواجه می شوید.

متأسفانه، ما هنوز به سناریوی بد نزدیکتر هستیم. که این است: هر بار که یکی از این مدل‌های جدید عرضه می‌شود، هنوز تعداد زیادی نقص در مدیریت حافظه بسیار پیچیده داریم. و بنابراین من فکر می‌کنم برای این پایه‌های کد واقعا پیچیده، باید آنها را بازسازی کنیم. ما باید آنها را به زبان‌هایی مانند Rust بازسازی کنیم، جایی که شما این توانایی را دارید، یکی، کلاس‌های کاملی از اشکالات وجود دارد که آنها ندارند.

و سپس شما همچنین این توانایی را دارید که به طور مؤثر نوعی قرارداد داشته باشید که در آن می گویید "من آن را برای داشتن این ویژگی ها طراحی می کنم" و می توانید از نظر ریاضی ثابت کنید که این ویژگی ها را دارد.

چیزی به نام تأیید رسمی وجود دارد. و شما نیازی به تایید رسمی واقعی ندارید، که واقعا سخت است، و اساسا انجام این کار با انسان ها غیرممکن بود. یا فوق العاده گران است. اما با LLM می توانید. و بنابراین من فکر می کنم که ما باید اساسا چیزها را کاملا بازنویسی کنیم. و این در واقع با هوش مصنوعی ارزانتر از انجام ۱۰۰۰ باگ در هر شش ماه خواهد بود. ما فقط باید این کارها را دوباره انجام دهیم.

وارزل: اما بیایید در مورد آن صحبت کنیم. مثلا بازنویسی کد اینترنت چقدر طول می‌کشد؟

استاموس: خوب، زمان کمتری از آنچه فکر می کنید. من فکر می کنم این در واقع یکی از چیزهایی است که با هوش مصنوعی تغییر کرده است. بنابراین من اکنون در این شرکت به نام Cognition کار می کنم و محصولی به نام Devin داریم. و ما با شرکت ها کار می کنیم و این نمونه ها را داریم. مثلا ما با مرسدس بنز کار کردیم و یکی از این برنامه‌های آن‌ها را بازنویسی کردیم که برای انسان‌ها ماه‌ها و ماه‌ها طول می‌کشید. و ما آن را در هشت روز انجام دادیم. بنابراین من فکر می کنم در واقع این یکی از آن باورهایی است که مهندسان نرم افزار دارند - که انجام این کار غیرممکن است. و در واقع کاملا قابل قبول است.

وارزل: من هم شنیده ام که شما می گویید، و شاید این ها یکسان باشند، اما شنیده ام که می گویید ما وارد عصر تاریک امنیت سایبری می شویم. آیا منظور شما از آن همین است؟ و این واقعا یک جور شوم به نظر می رسد.

استاموس: بله. یعنی ما هستیم. من برای این کار کمی مزخرف کردم و شاید سزاوار آن باشد. اما مانند دوران تاریک - ما از آنها بیرون آمدیم، درست است؟ بنابراین ابتدا، قرون تاریک فقط برای بخشی از زمین بود. مانند، دوران تاریکی در اروپا اتفاق افتاد، و اوضاع در چین خوب بود. می دانید، همه چیز عالی بود. آنها تمدنی شکوفا داشتند. اما در اروپا، ما تمدن یونانی و رومی داشتیم و بعد برای مدتی اوضاع به نوعی خشن شد. و ما خیلی چیزها را فراموش کردیم. اما پس از آن ما روشنگری را داشتیم و رنسانس را داشتیم.

و بنابراین منظور من این است که کاری که ما باید انجام دهیم، به عنوان افرادی که در امنیت سایبری کار می کنند، این است: ما باید عصر تاریکی را کوتاه کنیم. ما باید مطمئن شویم که کتابخانه اسکندریه نمی سوزد، درست است؟ ما باید هر کاری که ممکن است انجام دهیم تا این موضوع تا حد امکان کوتاه شود.

و از دیدگاه من، بهترین راه برای انجام این کار این است که در اینجا فعال باشیم، نه واکنشی. و فعال بودن این است: ما نمی توانیم فقط منتظر اتفاقات بد باشیم. ما باید عمدا چیزها را از نو معماری کنیم. ما باید عمدا چیزها را بازنویسی کنیم. ما باید عمدا نحوه انجام امنیت سایبری را تغییر دهیم. ما باید عمدا نحوه ساخت شبکه ها را تغییر دهیم. ما باید عمدا نحوه ایجاد تیم های امنیتی را تغییر دهیم.

در حال حاضر، ما بسیار واکنش نشان داده ایم. ما هنوز هم مانند پنج سال پیش وصله انجام می دهیم. اکثر تیم های امنیتی هنوز مانند پنج سال پیش ساخته شده اند. مانند: مشاغل یکسان است، ساختارهای دفاعی یکسان است، نحوه واکنش به حادثه یکسان است. و من فکر می کنم این یک مشکل است. و وقتی می‌گویم «عصر تاریکی را کوتاه کنید»، منظورم این است که باید از هوش مصنوعی برای فعالانه استفاده کنیم – باید این را بهتر کنیم. در غیر این صورت، ما فقط سعی می کنیم راه خود را از طریق آن Patch-patch-patch کنیم. و این کار نخواهد کرد.

وارزل: در سناریویی که توضیح می‌دهید - بازنویسی چیزها با کد بهتر امروزی - آیا اگر این کار را انجام دهیم، بعدا در همان موقعیت قرار می‌گیریم؟ چه زمانی مدل‌های قوی‌تر هوش مصنوعی این آسیب‌پذیری‌های جدید را پیدا می‌کنند؟ یا اینکه کد، می‌دانید، اجازه می‌دهد این اشکالات، مانند اشکالات مافوق بشری که ما قادر به درک آن‌ها نیستیم؟ آیا این یک سناریوی ممکن است؟

استاموس: من اینطور فکر نمی کنم. یعنی سخته اکنون ما داریم به متافیزیک می رسیم، زمانی که شما در مورد این توانایی های مافوق بشری صحبت می کنید. اما من اینطور فکر نمی کنم. من فکر می کنم اگر ما شروع به بازسازی چیزهایی با استفاده از زبان هایی کنیم که کل این کلاس ها را حذف می کند، و سپس شما شروع به استفاده از سطحی از فرمالیسم کنید، احتمال اینکه این درست باشد بسیار کمتر است. مطمئنا کاری که ما در حال حاضر انجام می دهیم کار نمی کند، درست است؟ فقط فکر می کنم نوشتن هر چیزی در C و C++ یک اشتباه کامل است. هر شرکتی که کد حمل و نقلی را که در C++ در سال 2027 نوشته شده باشد، از دیدگاه من کاملا نامناسب است.

وارزل: و برای افرادی که به آن‌ها آشنایی ندارند، گوش می‌دهند، دلیل آن این است که زبان قدیمی و قدیمی است. و شما فقط نمی‌خواهید سیستم‌هایتان از آن استفاده کنند. بهره برداری از همه اینها آسان تر است، درست است؟

استاموس: درست است. زیرا زبان C++—C و C++ زبان هایی از دهه 1980 هستند. دهه 70 در واقع، و 1980. و در واقع، در کتاب اصلی برای زبان برنامه نویسی C - که در برکلی خارج از این کتاب، در چاپ اصلی آموزش داده شدم - یک نقص امنیتی در کتاب وجود داشت که توسط نویسندگان اصلی این زبان نوشته شده بود، درست است؟ یه جورایی معروفه شما می توانید اشتباه کنید، زیرا این زبان ها سطح پایین نامیده می شوند. و شما باید عمدا تصمیم بگیرید که چگونه با پردازنده صحبت می کنید و چگونه حافظه را مدیریت می کنید.

بنابراین بسیاری از اشکالات اساسی که این روزها می بینیم که مورد سوء استفاده قرار می گیرند، در مورد تصمیم گیری در مورد نحوه دستکاری حافظه، حافظه رایانه است. شما می گویید، "من می خواهم حافظه را تخصیص دهم. می خواهم حافظه را اختصاص دهم." و اشکالاتی که می بینیم، مانند اشکال PHP، اینها خطاهای تخصیص حافظه هستند.

در زبان های مدرن، این موارد به صورت خودکار برای شما انجام می شود. و در زبان‌های واقعا مدرن، مانند Rust، شما این توانایی را دارید که بگویید نه فقط حافظه را برای شما مدیریت می‌کند، بلکه می‌توانید به طور مؤثر به کامپایلر بگویید - نرم‌افزاری که آنچه شما می‌گویید را می‌گیرد و سپس آن را به زبانی که رایانه در واقع اجرا می‌کند تبدیل می‌کند. می توانید بگویید، "این چیزی است که من قصد دارم. این چیزی است که می خواهم اتفاق بیفتد." و بنابراین، چک های دوبار، سه گانه برای اطمینان از اینکه اتفاقات بد رخ نمی دهد وجود دارد.

اکنون، این در دهه 1980 کاملا غیرممکن بود، زیرا رایانه ها به اندازه کافی سریع نبودند. این باعث می شد کامپیوترها خیلی کند شوند. اما کامپیوترها در حال حاضر فوق العاده سریع هستند و بنابراین این زبان ها بسیار کندتر هستند. اما چه کسی اهمیت می دهد؟ زیرا سرعت کامپیوترها بسیار بالاست. ما راه، سرعت بسیار بیشتری داریم، و بنابراین کمی از سرعت را فدای ایمنی بیشتر می کنیم. و بازنویسی ویندوز، بازنویسی لینوکس، بازنویسی کد هسته سیسکو کاملا غیرممکن خواهد بود - بازنویسی همه چیزهایی که تمام برق را تأمین می کند، نوری که من و شما به ما می تابد.

همه پردازنده‌های کوچکی که نیروگاه برق آبی را تامین می‌کنند - می‌دانید، چون در شمال غربی اقیانوس آرام هستید، احتمالا از واشنگتن و اورگان و بریتیش کلمبیا انرژی آبی دریافت می‌کنید. من در کالیفرنیا انرژی باد و انرژی خورشیدی دریافت می کنم.

این سیستم ها از PLC ها [کنترل کننده های منطقی قابل برنامه ریزی] هستند. از زیمنس و اشنایدر الکتریک و شرکت هایی مانند آن. همه اینها با کد C نوشته شده است. اکنون می توان آن مطالب را در Rust بازنویسی کرد. این فقط به این معنی است که شما باید برای جایگزینی آن چیزها هزینه کنید. این هزینه هزینه خواهد داشت، اما ارزش آن را دارد که جامعه ما در دهه آینده به فعالیت خود ادامه دهد. و من فکر می کنم که ارزشش را دارد، اما ما باید به عنوان یک جامعه فعالانه تصمیم بگیریم که این کار را انجام دهیم.