آیا زنبورهای بومی استرالیا در حال رشد هستند یا رو به زوال؟

توسط اسکارلت هاوارد، کیت پرندرگاست، مکالمه

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هر بهار، هزاران زنبور منفرد (Amegilla dawsoni)، همچنین به عنوان زنبورهای حفاری داوسون شناخته می‌شوند، از لانه‌های پراکنده در دشت‌های خشک استرالیای غربی بیرون می‌آیند.

این زنبورها که با ظاهر کرکی و رنگ‌های سفید و قهوه‌ای (ماده‌ها) یا قهوه‌ای (نر) متمایز می‌شوند، در جستجوی یافتن گل و جفت هستند. آنها تنها یکی از بیش از 1700 گونه زنبور بومی هستند که استرالیا را خانه می نامند - رقمی که هر سال به طور پیوسته افزایش می یابد.

زنبورهای بومی استرالیا با بحران حفاظت از محیط زیست مواجه هستند. زنبورهای وحشی در سراسر جهان تحت فشار تخریب زیستگاه، گونه های مهاجم، استفاده از آفت کش ها و تغییرات آب و هوایی در حال کاهش هستند. به دلیل کمبود بودجه و توجه، تعداد کمی از مردم متوجه می شوند که زنبورهای بومی چقدر در حال مبارزه هستند. حتی محققان بومی زنبور عسل همه پاسخ ها را ندارند.

مطالعه جدید ما به تهدیدات اصلی زنبورهای بومی استرالیا نگاه دقیق‌تری داشت و با استفاده از تحقیقات انجام شده در اینجا و خارج از کشور، طرحی برای حفظ آنها ایجاد کرد.

زنبورهای بومی نقش مهمی در اکوسیستم های سراسر استرالیا دارند.

آنها بسیاری از گیاهان بومی را گرده افشانی می کنند که نمی توانند توسط گونه های معرفی شده گرده افشانی شوند، از جمله محصولات ارزشمندی مانند ماکادمیا و انبه. زنبورهای بومی غذا و زیستگاه حیاتی برای مجموعه ای از حیوانات استرالیایی فراهم می کنند، از جمله با گرده افشانی اکالیپت هایی که کوالاها را تغذیه می کنند. با انجام این کار، آنها به رشد کل اکوسیستم ها کمک می کنند.

برای جوامع ملل اول، زنبورهای بومی بدون نیش نیز دارای ارزش فرهنگی قابل توجهی هستند. برای هزاران سال، مردمان ملل اول از عسل و موم بدون نیش زنبور عسل در هدایا، غذا و ساخت ابزار استفاده می کردند. این زنبورها همچنین در بسیاری از داستان‌های سنتی مانند «نخستین زنبورها»، یک تاریخ شفاهی از مردم Gunwinggu در سرزمین غربی آرنهم در مورد تبدیل شدن موجودات باستانی به زنبورهای بدون نیش دیده می‌شوند.

در استرالیا، دانشمندان هر ساله گونه های بومی زنبورهای بیشتری را کشف می کنند که در سال گذشته بیش از 115 گونه جدید توصیف شد. به عنوان مثال می توان به لوسیفر شیطانی Megachile و 71 گونه از زنبورهای گلدانی رزینی از جنس Megachile اشاره کرد. استرالیا همچنین خانه برخی از ریزترین زنبورهای جهان، از جمله Euryglossina clypearis کوچک است که تنها 1.8 میلی متر (0.07 اینچ) طول دارد.

با این حال، تحقیقات حفاظتی ادامه نمی یابد. یک مقاله تأثیرگذار از سال 2009 هم تنوع زنبورهای بومی استرالیا و هم چالش هایی را که آنها با آن روبرو هستند بررسی کرد. اینها شامل پاکسازی زمین، بیماری و رقابت با گیاهان و زنبورهای معرفی شده است. اما تغییرات اقلیمی و از دست دادن زیستگاه همچنان مهم‌ترین تهدیدها هستند.

پس از آن مطالعه، تحقیقات و بودجه برای حفاظت از زنبورهای بومی کمیاب بوده است. این کمبود منابع ممکن است به این دلیل باشد که افراد کمی متوجه اهمیت زنبورهای بومی برای حفظ سلامت انسان و اکوسیستم می شوند.

در حالی که برخی از زنبورهای بومی گرده افشان محصولات زراعی هستند، مانند آمگیلا گرده افشان وزوز، بسیاری از آنها این گونه نیستند. زنبورهایی که محصولات را گرده افشانی نمی کنند، معمولا نسبت به سایر گونه های گرده افشان معروف، مانند زنبور عسل اروپایی معرفی شده (Apis mellifera) توجه کمتری را به خود جلب می کنند.

با این حال، زنبورهایی که محصولات غذایی محبوب را گرده افشانی نمی کنند، در واقع به بیشترین کمک نیاز دارند.

برای محافظت بهتر از زنبورهای بومی ما، استرالیا باید به دقت شناسایی کند که چند گونه در آستانه انقراض هستند. تنها سه گونه بومی زنبور عسل در فهرست گونه‌های در معرض تهدید ملی استرالیا قرار دارند، در مقایسه با شش گونه بومی مختلف که توسط فهرست قرمز اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) شناسایی شده‌اند.

بر اساس میزان تخریب زیستگاه زنبورها در طول آتش‌سوزی‌های تابستان سیاه 2019-20، 11 گونه دیگر باید در فهرست گونه‌های در معرض تهدید استرالیا قرار گیرند. با این حال، فهرست بندی ما را ملزم می کند که اطلاعات کافی در مورد اندازه و پراکنش جمعیت یک گونه و همچنین یک نام علمی شناخته شده داشته باشیم. برای بسیاری از زنبورهای بومی، ما به سادگی این اطلاعات را نداریم، بنابراین تحقیقات بیشتری ضروری است.

ما همچنین باید در مطالعات رفتار زنبورهای بومی مانند نحوه حرکت زنبورها، جستجوی گل ها و شناسایی گیاهان مورد علاقه خود سرمایه گذاری کنیم. این اطلاعات به ما کمک می کند تا بفهمیم زنبورها چگونه با تهدیدات محیطی مانند تغییرات آب و هوا کنار می آیند و راه هایی برای حمایت از آنها پیدا می کنند.

این دانش افزایش یافته اساس برنامه های حفاظتی را تشکیل می دهد. برنامه‌های کوتاه‌مدت ممکن است بر تنظیم استفاده از آفت‌کش‌هایی که به زنبورها آسیب می‌رسانند یا حفاظت از زیستگاه بومی تمرکز کنند. برنامه‌های بلندمدت ممکن است بر برنامه‌های نظارتی مستمری که محققان، کشاورزان و اعضای جامعه را گرد هم می‌آورد متکی باشد. به عنوان محقق زنبور عسل، ما همچنین در حال کار بر روی یک استراتژی حفاظت از زنبورهای بومی استرالیا و گرده افشان با راهنمایی های مبتنی بر شواهد برای همه از مالکان تا دولت های محلی هستیم.

اعضای جامعه همچنین می توانند در مورد زنبورهای بومی اطلاعاتی را منتشر کنند. می توانید از دانشمندان دعوت کنید تا در مدرسه، باشگاه ورزشی یا گروه اجتماعی خود صحبت کنند. شما می توانید با مراجعه به وب سایت های دولت محلی یا خواندن کتاب های اختصاص داده شده به زنبورهای بومی استرالیا، در مورد گیاهان گلدار که از زنبورهای بومی در منطقه خود حمایت می کنند اطلاعات کسب کنید.

همچنین می‌توانید حیاط خلوت یا باغ خود را با ساخت هتل‌های زنبور عسل، خالی کردن زمین برای لانه کردن زنبورهای عسل یا پر کردن گلدان‌ها با سنگ‌ریزه برای لانه‌سازی زنبورهای عسل، برای زنبورهای بومی دوست‌تر کنید.

اسکارلت آر. هوارد و همکاران، آینده زنبورهای بومی در استرالیا تحت تغییرات محیطی و انسانی، اکولوژی و تکامل (2026). DOI: 10.1002/ece3.74363

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.