آیا «زندگی یک دختر نمایشی» به یک انکور نیاز داشت؟ و تیلور سویفت به کجا می‌رود؟

تیلور سوئیفت همیشه عاشق یک داستان بوده است. این همان چیزی است که آهنگسازی او را برای 20 سال متمایز کرده است - و چیزی است که او برای حفظ موقعیت فوق ستاره خود از آن استفاده کرده است. سوئیفت هم در کارش و هم در ارائه‌اش، روایت‌های قوی از دلشکستگی، موفقیت، رستگاری، شکنجه و شکوه را بافته که همه قطعات در جای خود قرار می‌گیرند و ریشه‌یابی برای او آسان است.

سوئیفت با آخرین آلبوم خود، The Life of the Showgirl، داستان پیروزمندانه ای را ارائه کرد. سرانجام، دختری که تمام زندگی خود را صرف بیان احساس عشق در کلمات کرد، با نامزدی (و اکنون ازدواج) با تراویس کلسه، پیشگویی را تغییر داد. از نظر حرفه ای نیز سوئیفت در اوج خود بود. او به تازگی استادان خود را با درآمد حاصل از تور تاریخی دوره های خود، یک شاهکار حرفه ای همه جانبه که الهام بخش پروژه بود، پس گرفته بود.

اما هیچ بحثی وجود ندارد که دوازدهمین آلبوم این نوازنده قطبی ترین آلبوم او بوده است (بله، حتی بیشتر از LP، Reputation 2017). برخی از منتقدان و طرفداران به طور یکسان از اجرای ایده "شوی گرل" به صورت صوتی یا موضوعی قدردانی نکردند. اما از آن متنفر باشید یا آن را دوست داشته باشید، Showgirl راهی عالی برای سوئیفت بود تا از موفقیت خود لذت ببرد - و زمینه را برای حرکت توقف نمایش بعدی او فراهم کرد.

به همین دلیل است که آنقدر گیج کننده است که داستان نویس متخصص تصمیم گرفت که نمایش تمام نشده باشد، زمانی که او The Life of a Showgirl: The Encore را با چهار آهنگ جایزه منتشر کرد. یکی از قوی ترین عناصر آلبوم اصلی این بود که سوئیفت 12 آهنگ فشرده و تنها 12 آهنگ را ارائه کرد. او سال گذشته گفت: «سیزدهمینی وجود ندارد، افراد دیگری در راه نیستند. هر آهنگی به صدها دلیل در این آلبوم وجود دارد، و شما نمی‌توانید یکی را بردارید و همان آلبوم خواهد بود. نمی‌توانید یکی را اضافه کنید. درست است.»

اکنون، ناگهان با اضافه شدن «بیمار صفر»، «کلولند!» داستان چیزهای بیشتری وجود دارد. «ابر صورتی» و «بابل». متأسفانه، همانطور که بسیاری از طرفداران اشاره کرده اند، هیچ یک از آهنگ ها به روایت بیان شده در Showgirl اضافه نمی کنند. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

سوئیفت گفت که سال گذشته پس از موفقیت آلبوم، آهنگ های جایزه را نوشت. او با اشاره به همکاران پروژه، مکس مارتین و شل بک، گفت: «ما فقط می‌خواستیم تامل کنیم و درک کنیم که برای لحظه‌ای که در آن بودیم چقدر سپاسگزار بودیم. در آن لحظه، سوئیفت به تازگی نامزد کرده است، اما اولین مجرد پشتیبان او، «بیمار صفر»، به یک رابطه گذشته نگاه می کند. «ابر صورتی» نیز به شعله‌ای سابق منعکس می‌شود، اما بدون اشتیاق پشیمان‌کننده‌ای که «ویران کردن دوستی» را برجسته کرد.

در همین حال، "کلولند!" از «عسل» و «وود» لذت فوران‌کننده‌ای را می‌گیرد و یک پیچ و تاب تقریبا کینه توزانه به آن اضافه می‌کند. و سپس پرده جدید، "Babylon" وجود دارد که در آن سویفت مرواریدهای خرد بیشتری را بر روی یک برش آکوستیک به دست می دهد که بهتر با فولکلور یا Evermore مطابقت دارد. در واقع، هر چهار آهنگ به نظر می رسد که از آلبوم های قبلی مانند Midnights یا The Tortured Poets Department استخراج شده باشند. با این چهار آهنگ، او نه تنها داستان Showgirl را اشتباه گرفته است، بلکه داستان تیلور سویفت را نیز به هم ریخته است.

سوئیفت یک مغز متفکر شناخته شده است که سال ها پیش برای حرکت شغلی بعدی خود برنامه ریزی کرده است و به خاطر حرکت های قدرت بازاریابی حرفه ای اش مورد تحسین قرار گرفته است. اما دختر نمایش از اینجا کجا می رود؟ Encore به جای ارائه یک مسیر روشن به جلو، سوالات بیشتری را در مورد فصل بعدی سوئیفت مطرح کرده است.