آیا سهیل افریدی پاکستانی می تواند عمران خان نخست وزیر سابق را آزاد کند؟

اسلام آباد، پاکستان – روز چهارشنبه، سهیل افریدی، رئیس وزیر استان خیبر پختونخوا، سر میز بلندی در پیشاور نشست و دستانش را در مقابل او به هم چسبانده بود و پنجاه و نهمین جلسه کابینه خود را افتتاح کرد.

لباس مشکی پوشیده بود و در حین صحبت به جلو خم شد. وقتی به تندترین خطوط آدرسش رسید، صدایش پایین آمد و به جای بلند شدن آهسته شد.

او در چند روز گذشته به وزرای خود گفت که "اراذل و اوباش لباس شخصی" کارگران، مقامات و نمایندگان منتخب حزب او، تحریک انصاف پاکستان (PTI) را هدف قرار داده اند.

دو تن از وزرای استانی آفریدی در یک هفته هدف قرار گرفتند: یکی از آنها از سوءقصد و یک آدم ربایی جان سالم به در برد. دیگری در نزدیکی عوارضی بزرگراه کمین کرده و ربوده شد. محل نگهداری او هنوز مشخص نیست.

او به وزرای خود گفت: «ارتباط خیبر پختونخوا با بقیه پاکستان قطع خواهد شد. بقیه پاکستان باز خواهند ماند، اما هیچ کس نمی تواند وارد خیبر پختونخوا شود یا از آن خارج شود.»

آیا تلاشی برای تکرار فاجعه ای مانند پاکستان شرقی انجام می شود؟ او - با اشاره به جدایی جناح شرقی پاکستان در سال 1971 و استقلال آن به عنوان بنگلادش - قبل از رد هرگونه پیشنهاد جدایی طلبی پرسید: "ما پاکستانی بودیم، ما پاکستانی هستیم و پاکستانی خواهیم ماند."

این سرکوب در حالی صورت گرفت که حزب تحریک انصاف در حال آماده شدن برای راهپیمایی به اسلام آباد، بزرگترین بسیج خود در نزدیک به دو سال گذشته، برای درخواست آزادی بنیانگذار حزب و نخست وزیر سابق عمران خان بود. نخست‌وزیر سابق بیش از سه سال است که در زندان به سر می‌برد، اما همچنان محبوبیت گسترده‌ای در سراسر کشور دارد.

این راهپیمایی ابتدا برای یکشنبه برنامه ریزی شده بود. اما دو روز قبل از این تظاهرات، پس از اینکه دولت شهباز شریف، نخست وزیر، خواهران خان را دستگیر کرد و تلاش کرد ورود به پایتخت ملی از خیبر پختونخوا را مسدود کند، افریدی اعلام کرد که این اعتراض یک هفته به عقب انداخته شده است.

او گفت که تصمیم برای شروع راهپیمایی در روز یکشنبه آینده، یک عمل "تسلیم" نبود، بلکه یک "استراتژی سیاسی" بود.

او گفت: «من گفتم راهپیمایی طولانی اتفاق خواهد افتاد، هر چه که باشد. بنابراین، در 4 اکتبر خواهد بود.

در حالی که خان پشت میله های زندان است، افریدی 37 ساله به عنوان بسیج کننده اصلی حزب ظاهر شده است زیرا به دنبال به چالش کشیدن دولت شریف است، که از طریق انتخابات جنجالی در سال 2024 به قدرت رسید، که در آن حزب تحریک انصاف از رقابت با نماد خود منع شد.

او منتخب‌ترین رهبر حزب تحریک انصاف و نقطه اتکای است که اعتراضات آن برای آزادی خان حول او می‌چرخد: یک روز در جلسات کابینه سخنرانی می‌کند، روزی با ادعای ربوده شدن شخص دیگری روبرو می‌شود.

او هشدار داد که وقتی تظاهرات برگزار می‌شود، جمعیت «تحت کنترل کسی نخواهند بود» و تا زمانی که خواسته‌هایشان برآورده نشود، به خانه‌های خود باز نخواهند گشت. افریدی با اشاره به تاریخی که روز تولد خان نیز هست، گفت: «در 5 اکتبر، روز پیروزی را جشن خواهیم گرفت.»

تقریبا 10 روز قبل، همان مرد هیچ شباهتی به این شکل نداشت.

او برای تسلیت به خانواده یکی از کارگران حزب تحریک انصاف و حمایت از راهپیمایی آتی در لاهور بود.

در 14 سپتامبر، پس از دستگیری کارکنان حزب توسط پلیس، او سوار یک ون پلیس شد و تا زمانی که آنها آزاد نشدند، از بیرون آمدن خودداری کرد. ون ابتدا با او در داخل حرکت کرد و بعد از آن او را پیاده کردند.

خیس عرق و ژولیده، او در کنار جاده بود و ادعا می کرد که توطئه ای برای ربودن خود دارد و رقبای سیاسی خود را به تلاش برای تجزیه کشور متهم می کند.

او گفت: «قصد آنها تجزیه پاکستان است. آنها می خواهند تفرقه را گسترش دهند. آنها می خواهند پاکستان تجزیه شود.

لحظاتی بعد، خطاب به کارگران خود، لحن او تغییر کرد.

او به آنها گفت: "آرام بمانید." آنها می خواهند شما را تحریک کنند، هرج و مرج ایجاد کنند. شما نباید این کار را انجام دهید. آرام بنشینید.

عظما بخاری، وزیر اطلاعات پنجاب، فیلمی را منتشر کرد که به گفته او نشان می‌دهد آفریدی داوطلبانه سوار خودروی پلیس می‌شود و روایت خود را از یک اقدام به آدم ربایی رد کرد و آن را «درام کامل» خواند.

تحلیلگران می گویند، اما توانایی رئیس خیبر پختونخوا برای ازدواج با این دو شخصیت - یک مدیر اجرایی در کابینه و یک آشوبگر مبارز در خیابان ها - است که او را به یک سیاستمدار خاص تبدیل می کند.

محمود جان بابر، یک تحلیلگر سیاسی کهنه کار در پیشاور که او را از نزدیک زیر نظر داشته است، می گوید که قرار دادن افریدی در یک ثبت نام برای او سخت است.

بابر به الجزیره گفت: "من او را طوری می بینم که کسی را تماشا می کنیم که در فیلم ها کمدی می کند و به عنوان یک کمدین تایپ می شود. سپس ناگهان آنها یک قهرمان رمانتیک و گاهی یک متخصص هنرهای رزمی می شوند." او دائما در حال تغییر شخصیت خود است.

افریدی جوانترین کسی است که این پست را در تاریخ این استان به دست آورده است و اولین نفر از مناطق قبیله ای سابق است.

اما از آنجایی که آخرین کمپین حزب تحریک انصاف برای آزادی خان در حال افزایش است، او نیز به طور فزاینده ای نقش ملی را بر عهده می گیرد.

افریدی در 12 ژوئیه 1989 در برا تحصیل، ولسوالی در مرز خیبر پختونخوا با افغانستان، که مدت ها خط مقدم مبارزه پاکستان علیه شورش بوده، به دنیا آمد.

او سومین برادر از پنج برادر از یک خانواده متوسط ​​از قبیله شالوبر است و برخلاف معمول در سیاست پاکستان، نسب سیاسی ندارد.

خانواده او در سال 2008 به پیشاور نقل مکان کردند، زیرا عملیات نظامی منطقه زادگاهش را فرا گرفت.

او اقتصاد را در دانشگاه پیشاور خواند و با جذب حزب در حال ظهور عمران خان، خود را وارد عرصه سیاست دانشجویی کرد و به اعتراضات علیه حملات هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده و پرونده ریموند دیویس، پیمانکار آمریکایی که در سال 2011 دو مرد را در لاهور کشت، پیوست.

آفریدی از طریق فدراسیون دانشجویان انصاف PTI (ISF) پیش رفت و در سال 2015 رئیس پردیس آن در پیشاور و در نهایت رئیس شاخه جوانان آن در سراسر استان شد.

هنگامی که خان در ماه مه ۲۰۲۳ دستگیر شد و بسیاری از رهبری حزب تحریک انصاف به مخفیانه رفتند، آفریدی همچنان قابل مشاهده بود، وفاداری که بعدا اهمیت خواهد داشت.

هاشم خان افریدی، دوست اهل بارا که چندین سال است او را می شناسد، می گوید که او برای مهمانی مناسب نیست.

او به الجزیره گفت: «اعضای تحریک انصاف هیچ تحملی برای مخالفت یا درون نگری ندارند؛ آنها نمی توانند انتقاد بشنوند. اما سهیل باهوش، صبور و بالاتر از همه انتقاد پذیر است. او به حرف مردم گوش می دهد. او صبر و توانایی برقراری ارتباط خوب را دارد.

آفریدی در فوریه 2024 یک کرسی مجلس استانی را از بارا به دست آورد و به عنوان یک مستقل با نماد ساعت پدربزرگ رقابت کرد زیرا PTI از استفاده از نماد خود، چوب کریکت منع شده بود - خان، رهبر آن، بزرگترین بازیکن کریکت پاکستان بود.

در آن انتخابات، افریدی بیش از 31000 رای در مقابل 7000 رای رقیب به دست آورد. هاشم می‌گوید این حاشیه کمتر مدیون جایگاه افریدی بود تا موج خشمی که PTI در آن سال سوار شد.

او گفت: "سهیل مدت ها قبل از مناطق قبیله ای خارج شده بود و سال های شکل گیری خود را در پیشاور گذرانده بود. به ندرت کسی او را به اندازه کافی می شناخت که بتواند به تنهایی به او رای دهد." "این وابستگی او به PTI بود که پیروزی او را ممکن کرد."

علی امین گنداپور، وزیر سابق، او را وارد کابینه کرد. اما در اکتبر 2025، تقریبا یک سال پس از یک راهپیمایی اعتراضی در نوامبر 2024 که منجر به سرکوب مرگبار حامیان PTI شد، رهبری حزب تأیید کرد که خان شخصا به گنداپور دستور داده است که به نفع افریدی کناره گیری کند.

تیمور خان جاگرا، رهبر ارشد حزب تحریک انصاف و وزیر سابق استان از خیبر پختونخوا، این انتصاب را ایدئولوژیک توصیف کرد.

جاگرا به الجزیره گفت: "او از یک پیشینه سیاسی یا مرفه نیست، اما در سیاست دانشجویی PTI آراسته شده است. خان او را وزیر ارشد کرده است، زیرا به شدت معتقد است که سیاستمداران غیرسنتی بیشتر ایدئولوژیک هستند و با پاکستانی های معمولی ارتباط بیشتری دارند."

یکی از پسرعموهای افریدی می گوید که خانواده از نامزدی او از رسانه های اجتماعی مطلع شده اند.

او به الجزیره گفت: «من واقعا نمی‌دانم چرا و چگونه نام او برای خان ذکر شده است. تنها چیزی که می توانم بگویم این است که این شانس و لطف خداست.

افریدی در اکتبر 2025 به عنوان یک صدای مبارز در زمینه امنیت وارد قدرت شد.

او تجهیزات پلیس فدرال را "توهین آمیز" رد کرد و هنگامی که از آنها در مورد عملیات نظامی در مناطق قبیله ای سوال شد، گفت که هرگز از آنها حمایت نکرده و نخواهد کرد.

این اظهارات با انتقاد شدید عمومی از سوی احمد شریف چودری، سخنگوی ارشد ارتش مواجه شد و گفت که بیش از 80 درصد حملات مسلحانه در پاکستان در آن زمان در خیبر پختونخوا رخ داده است.

او در دسامبر سال گذشته گفت: «هیچکس در مورد حکومت آنها صحبت نمی کند. "لطفا بزرگ شوید. در مورد مسائل واقعی صحبت کنید."

هزاران خانواده از دره تیره، منطقه زادگاه خود افریدی، طی یک عملیات نظامی زمستانی بلافاصله پس از آن آواره شدند.

به گفته یکی از رهبران ارشد حزب که خواست نامش فاش نشود تا صادقانه صحبت کند، کارنامه او از آن زمان با لفاظی های اولیه مطابقت ندارد.

این رهبر گفت: «اینجا شخصی است که در بدو ورود به قدرت، به شدت از ارتش انتقاد کرد. و سپس همین شخص کاملا ساکت می شود در حالی که افراد قبیله خود هر روز در حملات هواپیماهای بدون سرنشین جان خود را از دست می دهند.

اما عامر رضا، استادیار علوم سیاسی در دانشگاه پیشاور، می‌گوید که نسبت دادن این تغییر به هرگونه کاپیتولاسیون توسط افریدی، ارزیابی ساده‌ای خواهد بود.

رضا گفت که صرفا بر اساس حکمرانی قضاوت می‌شود، دوره تصدی آفریدی «بیش از آن کوتاه و بیش از حد پر فراز و نشیب» بوده است که نمی‌توان منصفانه حکمی درباره او صادر کرد. او می گوید که کار توسعه استان عمدتا به پیشاور محدود می شود، جایی که زیرگذرها در حال ساخت هستند.

رضا گفت: «موضوع این است که اگرچه او تمام تلاش خود را کرده است، اما تلاش‌ها کمی ناامیدکننده و بدون پیامد به نظر می‌رسند. خارج از چند روز گذشته، زمانی که به نظر می‌رسد اوضاع از کنترل خارج شده است، وزرای او کسانی بودند که هدف را اعلام کردند.»

افریدی مذاکرات مستقیمی با افسران ارشد نظامی داشته است اما ناامید شده است.

او گفت: «همیشه برای عمران خان تسکین می‌یابد، و آنها به او می‌گویند که بالاتر از معدل حقوقشان است.

تنها گسست آشکار از رویارویی در 2 فوریه امسال، زمانی که افریدی با شهباز شریف نخست وزیر در اسلام آباد ملاقات کرد، دولتی که PTI آن را مشروع نمی داند، رخ داد.

او پس از آن گفت: «شاید به عنوان یک کارگر سیاسی هرگز آنجا نمی نشستم. اما من آن را برای مردم و استانم مناسب دانستم.»

هنگامی که جنگجویان در 18 سپتامبر به یک مجتمع پلیس در کوهات حمله کردند و حداقل 21 نفر را کشتند که بیشتر آنها پلیس بودند، افریدی از ولسوالی بازدید کرد. او با خانواده‌های قربانیان ملاقات کرد و غرامت فراتر از بسته شهدای استاندارد استان را اعلام کرد و خواستار تغییر استراتژی کشور در مبارزه با گروه‌های مسلح پس از آنچه او 22 سال رویکرد ناموفق خواند، شد.

این نوعی توازن بود - همدلی با مقامات امنیتی کشته شده در عملیات، همراه با درخواست برای دور شدن از استراتژی نظامی اول در مبارزه با گروه های مسلح - که به گفته تحلیلگران در سیاست پاکستان به طور فزاینده ای نادر است.

در ماه اوت، با پایان یافتن هر مجرای قانونی برای گرفتن کمک برای خان زندانی، افریدی از راهپیمایی به اسلام آباد برای 27 سپتامبر خبر داد.

این دومین راهپیمایی حزب تحریک انصاف از زمان زندانی شدن خان در 5 اوت 2023 بود و در تظاهراتی در پیشاور به مناسبت سه سال از اولین باری که خان به زندان افتاد، اعلام شد.

ظرف چند روز، شیخ وقاص اکرم، دبیر مرکزی اطلاعات حزب تحریک انصاف گفت که با رهبری ملی حزب در این تاریخ مشورت نشده است. سپس، در 18 اوت، دادگاه عالی دستور داد که خان طی 48 ساعت به بیمارستان بین المللی شیفا منتقل شود، با هیئت پزشکی شامل خواهرش، دکتر اوزما خان، و پزشک شخصی او، دکتر فیصل سلطان.

دولت از این دستور سرپیچی کرد. در ساعات اولیه 21 اوت، خان نه به شیفا، بلکه به موسسه دولتی علوم پزشکی پاکستان منتقل شد.

عصر آن روز، در یک کنفرانس خبری در اسلام آباد، افریدی نزدیک به 20 دقیقه بدون صحبت نشست و اوزما شب را توصیف کرد.

او گفت که خان برای او پیامی داشت: "او به طور خاص به من گفت، به سهیل بگو سرعتش را افزایش دهد."

عصبانیت افریدی، وقتی صحبت می کرد، غیر قابل انکار بود. او گفت: «این تحقیر قضات است. این تحقیر دادگاه عالی است.

آنچه در پی آن رخ داد، یک رویارویی فزاینده بود که بیشتر آن در خارج از استان او بود.

در سپتامبر، مقامات سند کاروان وی را به سمت کراچی مسدود کردند، علیرغم استقبال قبلی بلاول بوتو زرداری، رئیس حزب مردم پاکستان، که رهبری استان سند را بر عهده دارد.

آنها هیچ کنترلی بر وزیر ارشد خود ندارند یا اینکه شخص دیگری دولت را اداره می کند؟ افریدی در یک میدان عوارضی در خارج از شهر پرسید.

هنگامی که او برای راهپیمایی در نقش خود به عنوان بسیج کننده ارشد حزب با ادامه جستجوی خود در پنجاب به راهپیمایی فشار آورد، حملات شخصی علیه او افزایش یافت.

در 14 سپتامبر، دادگاه قانون اساسی فدرال دادخواست شیر ​​افضل مروت، رهبر سابق حزب تحریک انصاف را که در سال 2025 از حزب اخراج شده بود، پذیرفت، با این استدلال که استعفای گنداپور توسط خان اجباری شده بود، زمانی که وی طبق قانون اساسی پس از زندانی شدنش رد صلاحیت شد و در نتیجه، انتخابات خود آفریدی بود.

در همان روز، دادگاه ضد تروریسم دستور مسدود شدن گذرنامه افریدی را صادر کرد و متعاقبا، دادگاه عالی اسلام‌آباد دولت‌های استانی را از استفاده از منابع دولتی برای راهپیمایی 27 سپتامبر منع کرد و هشدار داد که هر مقامی که حقوق شهروندی را در پایتخت نقض کند، در معرض خطر نقض قانون اساسی و سوگند خود است.

محسن نقوی، وزیر کشور، تحمیل حکومت والی در خیبر پختونخوا را رد نکرده است. عطاالله طرار، وزیر اطلاعات، مستقیما به افریدی گفته است که اگر نتواند به این ولایت تحویل دهد، سمت خود را ترک کند.

تحمیل حکومت فرماندار شامل برکناری دولت منتخب و حکومت اسلام آباد بر خیبر پختونخوا مستقیما از طریق فرماندار استان - که توسط دولت فدرال منصوب می شود - خواهد بود.

اسد عمر، دبیر کل سابق حزب تحریک انصاف و وزیر فدرال که در سال 2023 حزب را ترک کرد، اظهارات ترار را "چیزی شوخی" رد کرد.

او استدلال کرد که زمینه‌های قانون اساسی برای حاکمیت والی وجود ندارد و حتی این دولت «به اندازه کافی احمق نیست» که با توجه به وضعیت امنیتی خیبر پختونخوا، آن را تحمیل کند.

جاگرا، رهبر ارشد حزب تحریک انصاف از استان خیبر پختونخوا، سرکش تر بود.

او به الجزیره گفت: «اجازه دهید دولت فدرال اگر می‌خواهد حکومت فرمانداری را تحمیل کند. ما در این مبارزه برای حکومت نیستیم».

در 20 و 21 سپتامبر، سه خواهر خان، علیمه، اوزما و نورین، تحت قانون نظم عمومی پنجاب در لاهور بازداشت و به زندان کوت لخپات منتقل شدند.

یک ماه پس از اینکه اوزما دستورات خان را به آفریدی برای «سرعت بخشیدن» به جنبش برای آزادی او ابلاغ کرد، نقش رهبر خیبر پختونخوا در آینده حزب تحریک انصاف اکنون مهم‌تر است. او رهبر رسمی حزب، یا صاحب دفتر مرکزی حزب تحریک انصاف نیست. اما او کسی است که حزب و حامیانش برای تصمیم گیری در مورد چگونگی و زمان پیشبرد راهپیمایی که اکنون برای 4 اکتبر تعیین شده است به او روی می آورند. و او تنها وزیر ارشد حزب است که منابع و توانایی بسیج اعداد مورد نیاز برای شنیدن حزب را دارد.

علیرغم وجهه ملی رو به رشد افریدی، حزب تحریک انصاف به مبارزه با خلاء رهبری در غیاب خان ادامه می دهد.

شیخ وقاص اکرم، دبیر مرکزی اطلاعات حزب تحریک انصاف به الجزیره گفت: «تنها کسی که تحت هر شرایطی می‌تواند این حزب را در یک صفحه نگه دارد، عمران خان است، چه در زندان باشد و چه بیرون از آن». تمام چیزی که این حزب برای متحد شدن نیاز دارد، اعتماد عمران خان است.

با قطع ارتباط خان، هیچ کس فضایی را که او اشغال کرده بود پر نکرده است و تحلیلگران می گویند که حزب در اطراف او تکه تکه شده است.

رضا، آکادمیک و تحلیلگر، می‌گوید که همین پویایی به بلندپایه‌ترین شخصیت‌های حزب هم کشیده می‌شود.

او گفت که گنداپور عمدتا به دلیل بیماری از سیاست فعال کناره گیری کرده است، در حالی که برادرش علنا ​​تلاش های افریدی برای رهبری جنبش را به سخره گرفته است.

در همین حال، علیمه خان، به گفته رضا، قبل از دستگیری، نقشی فزاینده در شکل دادن به سیاست حزب داشت.

بابر پا را فراتر می گذارد و استدلال می کند که تصمیم گیری خود خان در داخل زندان غیرقابل اعتماد شده است.

او به الجزیره گفت: "هرکسی که با روایتی از وقایع با او در زندان وقت می گرفت، آنها را باور می کرد. سپس شخص دیگری می آمد، طرف خود را مطرح می کرد و او نیز این موضوع را جدی می گرفت، حتی با آنچه گروه قبلی به او گفته بودند، تناقض داشت." این کسری اعتماد در سطوح ارشد در حزب وجود دارد، اما کارگران در خیابان را نیز سردرگم می کند.»

بابر گفت که خود آفریدی هرگز این شانس را نداشته است که مستقیما این قضاوت را آزمایش کند.

"فکر نمی‌کنم سهیل افریدی بتواند آزادی خان را تضمین کند مگر اینکه خود خان به تصمیم قطعی برسد. برای هر تصمیم نهایی، رهبران حزب همچنان از خان اجازه می‌گیرند و اعتماد ندارند. چگونه می‌توانند عمل کنند؟ سهیل، در واقع، تا کنون حتی موفق به ملاقات با خان نشده است."

عمر مناقشه دارد که هر یک از اینها به منزله یک بحران ساختاری است، و همچنین این انتقاد را که افریدی از استان خود غفلت کرده است، رد می کند.

او افزود که رهبری مرکزی تا حد زیادی باثبات بوده است، گوهرعلی خان، رئیس حزب تحریک انصاف، همچنان رئیس، سلمان اکرم راجا، دبیرکل، و اکرم همچنان منشی اطلاعات است.

او گفت: «در واقع یکپارچگی منطقی در رهبری وجود دارد،» او با این استدلال که صلاحیت خود افریدی به عنوان وزیر ارشد به طور جدی مورد تردید نیست.

با این حال، در یک نکته، اختلاف کمی وجود دارد: به دست گرفتن آفریدی دشوار است.

خودی ها می گویند که آفریدی استان را از طریق حلقه کوچکی از دستیاران اداره می کند و تقریبا به هیچ کس خارج از آن پاسخ نمی دهد.

حتی تماس‌های راجا به مدت سه یا چهار روز بی‌پاسخ مانده‌اند، و اصطکاک اخیر با رهبران مخالف دولت محمود خان اچکزی و علامه نصیر از همین الگو ناشی می‌شود، هر دو تلاش می‌کردند به او برسند و جوابی دریافت نکردند.

یکی از چهره‌های ارشد حزب که خواست نامش فاش نشود، افریدی را فردی «از مسئولیتی که بر دوش دارد بیش از حد احساس می‌کند» توصیف کرد و گفت که حلقه درونی او کم و بیش شامل کسانی است که از طریق شاخه دانشجویی PTI در پیشاور با او آمده‌اند.

الجزیره نیز به مدت هفت ماه از طریق دفتر، مشاوران، حزب و افراد نزدیک به افریدی به دنبال مصاحبه با افریدی بود - اما موفق نشد.

با کمال تعجب، افریدی در جریان دیدار و احوالپرسی مطبوعاتی در ماه مه در اسلام‌آباد در کنار گروهی از روزنامه‌نگاران دیگر، متحرک، مستقیم و سخاوتمند بود، دقیقا همانطور که در کنفرانس‌های خبری و گردهمایی‌ها ظاهر می‌شود.

این تضاد، مردی که دائما در دوربین قابل مشاهده است و به طور مداوم برای مکالمه یک به یک غیرقابل دسترس است، با آنچه اطرافیانش توصیف می کنند سازگار است.

هر کاری که آفریدی از اوایل ماه اوت انجام داده است، برای راهپیمایی آتی برای آزادی خان ساخته شده است.

موفقیت در راهپیمایی چگونه خواهد بود؟ این سوالی است که PTI برای پاسخ به آن تلاش کرده است.

چهره‌های ارشد خودش، وقتی فشار داده می‌شود، نه یک نسخه از پیروزی، بلکه چندین نسخه را توصیف می‌کنند که هر کدام به سمتی متفاوت می‌روند.

برای عمر، یکی از معتمدین ارشد خان در زمانی که حزب در قدرت بود، پاسخ از نظر طرح مبهم است – اجازه دادن به حزب تحریک انصاف بر اساس نحوه واکنش دولت.

اما او معتقد نیست که حامیان PTI امتیازی نمادین، مانند انتقال موقت خان را به بیمارستان، به عنوان یک پیروزی واقعی بپذیرند.

او گفت که حامیانی که پس از خشونت های می 2023 و نوامبر 2024 محتاط هستند، ممکن است تمایلی به حضور در این کشور نداشته باشند، و افزود که هرگونه فشار به اسلام آباد "به نظر تشدید تنش خواهد بود" که زمینه را برای فشار بیشتر به دولت می دهد.

رضا گفت: «بهترین نتیجه سیاسی برای حزب تحریک انصاف و استان این است که به آنچه که به آنها پیشنهاد می شود رضایت دهند و سپس آن را به عنوان موفقیت در نظر بگیرند.

جاگرا نظر مخالف دارد. او به الجزیره گفت: «در این محیط ستم بی‌سابقه، ادامه مبارزه نشان‌دهنده موفقیت است.

او استدلال کرد که محبوبیت خان "در چهار سال گذشته یک ذره کم نشده است، فقط افزایش یافته است."

او گفت: «تعداد زیادی از مردم بیرون می آیند و آرام می مانند، این معیار موفقیت است. "اگر آنها در تعداد زیادی منتشر نشوند، آنگاه، صادقانه بگویم، این یک عامل غیر شروع کننده است. هیچ معیار دیگری برای آن مهم نیست."

با این حال، به نظر می رسد که افریدی منتظر نشده است تا حزبش در مورد معنای پیروزی به توافق برسد.