آیا سیمون هریس و ژنرال Z قصد دارند ایرلند را به کشوری از سرمایه گذاران تبدیل کنند؟
اگر شهروند SSIA معتقد بود که سخت کوشی و پس انداز امنیت را به ارمغان می آورد، اکثر جوانان امروز احتمالا چنین نیستند
اخیرا با پستی از یک تأثیرگذار پول، Ann-Marie Gaynor، که توسط @Irishbudgetingmammy در اینستاگرام استفاده میشود، برخوردم. در مقابل یک صحنه معمولی صبحگاهی که در آن مادری به یک کودک غذا میدهد در حالی که در صف مدیریت دیگری را بر عهده دارد، یک فیلمنامه صورتی فرفری میخواند: «62 درصد زنان ایرلندی 30 تا 50 ساله به تنهایی به امور مالی خانواده رسیدگی میکنند. تنها 18 درصد از زنان سرمایهگذاری میکنند».
وقتی جزئیات حساب سرمایهگذاری شخصی جدید سایمون هریس (PIA) در فوریه منتشر شد - و متعاقبا در آستانه بودجه 2027 بارها و بارها اعلام شد، به این رقم فکر کردم. حالا بالاخره به جزئیات رسیدیم. هدف این طرح دولتی تشویق شهروندان به سرمایه گذاری پس اندازشان است. به نظر می رسد بسیاری از ما پس انداز خوبی هستیم. در حال حاضر نزدیک به 175 میلیارد یورو در سپرده ها بیکار مانده است.
وقتی صحبت از حرکت در بازار به میان میآید، اعتماد کمتری داریم: همانطور که اوضاع پیش میآید، تنها 2.3 درصد از داراییهای مالی خانوارهای ایرلندی در سهام، اوراق قرضه و سایر اوراق بهادار نگهداری میشود.
طرح جدید به شهروندان این امکان را میدهد که ثروت بیکار را در سهام، اوراق قرضه، ETF و سایر صندوقهای خردهفروشی سرمایهگذاری کنند (ارزهای رمزنگاری شده و مشتقات شامل نمیشوند). هیچ حداقل مشارکت یا دوره قفل وجود نخواهد داشت، اما سقف سپرده ها سالانه 12000 یورو خواهد بود. این حساب ها دارای آستانه معاف از مالیات 50000 یورو خواهند بود. بالاتر از آن، دولت در نظر دارد به جای مالیات بر سود سرمایه یا سود سهام، هزینه سالانه یک درصد را بر اساس ارزش حساب اعمال کند. این حساب ها قرار است در تاریخ 1 ژوئیه 2027 راه اندازی شوند.
به عنوان یکی دیگر از انگیزه های رفتاری مالی، موازی آشکار با حساب های تشویقی پس انداز ویژه (SSIA) است که توسط دولت وقت در سال 2001 راه اندازی شد. حدود 1.1 میلیون ایرلندی در این طرح شرکت کردند که نشان می دهد دولت به هر یورو پس انداز شده 25c اضافه می کند تا حداکثر 254 یورو در ماه. هدف اعلام شده در آن زمان منحرف کردن شهروندان ایرلندی از مخارج و تقویت عادات خوب پسانداز بود. جاه طلبی دیگر مهار تورم بود که میلیاردها دلار را به طور موقت در دوران اوج گرفتن ببر سلتیک از گردش خارج کرد.
در سال 2001، پس انداز به عنوان مطلوب و محتاطانه مالی در نظر گرفته شد. امروزه از نظر مالی منفعل – حتی غیرعاقلانه – دیده می شود. وقتی دولت ابتدا به شهروندانش پول می دهد تا پس انداز کنند و سپس 25 سال بعد سعی می کند آنها را متقاعد کند که پس انداز زیادی را متوقف کنند و در محصولی سرمایه گذاری کنند که همانطور که چندین مفسر اشاره کرده اند، در سال هایی که ضرر کرده اند مجبور به پرداخت مالیات هستند، چه می گوید؟
شاید چیزی که تغییر کرده است تاکیدی است که ما اکنون بر سرمایه گذاری مالی به جای زمان و پیوند زمانی که صحبت از ساختن ثروت می شود، داریم. در 25 سال بین پسانداز ایدهآل و سرمایهگذار ایدهآل، دو نسل از طریق یک سقوط مالی، یک بیماری همهگیر و فرضیات متزلزل فزاینده در مورد کار، مسکن و تحرک رو به بالا به بلوغ رسیدهاند.
اگر شهروند SSIA معتقد بود که سخت کوشی و پس انداز امنیت را به ارمغان می آورد، اکثر جوانان امروز احتمالا چنین نیستند. آنها ممکن است همچنان به دانشگاه بروند و برای یک خانه پس انداز کنند و طوری رفتار کنند که انگار این سیستم هنوز کار می کند، اما یک حس پنهانی وجود دارد که این دیگر کافی نیست.
امنیت مالی در حال حاضر مستلزم میزانی از حدس و گمان است - از این رو، محبوبیت جهانی تجارت خرده فروشی در بین ژنرال Z. مردم ایرلند ممکن است پساندازهای باورنکردنی بر اساس استانداردهای بینالمللی باشند، اما این احتمال وجود دارد که نسل جوانتر نیز نیاز به سفتهبازان باورنکردنی داشته باشند و مایل به شرطبندی بر روی آیندهای مبهم باشند. یک نظرسنجی که در ماه ژوئن توسط رویال لندن ایرلند انجام شد، نشان داد که 50 درصد از افراد 18 تا 34 ساله در مقایسه با 17 درصد محتاطتر افراد 45 تا 54 ساله، گفتهاند که «قطعا» سرمایهگذاری خواهند کرد.
حساب های سرمایه گذاری شخصی جدید ایرلند: در اینجا نحوه کار این طرح آمده است
و سرمایه گذاران جوان از کجا مشاوره خود را دریافت خواهند کرد؟
اگر به رسانههای اجتماعی بروید و «پول» یا «مشاوره مالی» را تایپ کنید، میلیونها پست در مورد ایجاد درآمد غیرفعال، سرمایهگذاری هوشمند و نحوه به کار انداختن پول خود خواهید دید. «@herfirst100k» (توری دانلپ)، که پیروانش را با ایجاد یک صندوق بازنشستگی آشنا میکند، یا دلیان باروس (@delyannethemoneycoach)، که استدلال میکند که اکنون برای ایجاد ثروت نیاز به سرمایهگذاری استراتژیک است و صرفا کار سخت نیست.
باروس می نویسد: «اقلیت ها همیشه می دانستند که سیستم تقلب شده است. اکنون که اکثریت [میبینند] رویای آمریکایی یک فانتزی است، ما شروع به مشاهده فروپاشی ذهنیت بوت استرپ میکنیم.»
در مقابل، تأثیرگذاران مالی ایرلندی مانند Gaynor تمایل بیشتری به تمرکز بر اصول آزمایش شده از جمله بودجه بندی، پر کردن پول نقد و تهیه غذا دارند تا بازارها و سرمایه گذاری خرده فروشی. اما شاید این شروع به تغییر کرده است. گینور به من می گوید: «سرمایه گذاری یک روانشناسی متفاوت است. فالوورهای او عمدتا در گروه سنی 30 تا 50 سال هستند، بنابراین آنها «هنوز سقوط را به خاطر دارند. آنها دوست دارند 100 یورو را در بانک بگذارند و روز بعد آن را آنجا ببینند.
اما حسابهای دولتی جدید ممکن است سرمایهگذاری را برای یک شهروند عادی سادهتر و ایمنتر کند، وقتی صحبت از محصولات مختلف و مذاکره در مورد سیستم مالیاتی ما میشود.»
بسیاری از روایتهای مربوط به حسابهای سرمایهگذاری جدید این واقعیت را نادیده میگیرند که شهروندان اکنون تشویق میشوند تا خود را در معرض خطر قرار دهند تا امنیت برای آینده ایجاد کنند.
طرح جدید با یک کمپین سواد مالی به رهبری کمیسیون رقابت و حمایت از مصرف کننده همراه است. یک وب سایت مشتریان را در موضوعاتی مانند سهام و اوراق قرضه و نقش تورم راهنمایی می کند. مسابقه «شروع به کار» از سرمایهگذاران بالقوه میپرسد که آیا میتوانند به راحتی در حد توانشان زندگی کنند، بدون بدهی هستند، حداقل یک بافر سه ماهه دارند، یک طرح بازنشستگی و چیزی که برخی از خردهفروشها ممکن است «دستهای الماس» بخوانند، دارند یا خیر، و همچنین خواستار راحتی با ریسک و نوسان دارایی است.
سرمایه گذاری می تواند قدرت بخش باشد. باروس اشتباه نمیکند که میگوید علاقه، نه سختکوشی، چیزی است که باعث سود واقعی در اقتصاد امروز میشود. سواد بیشتر میتواند به شهروندان عادی کمک کند تا کنترل پول خود را در دست بگیرند و انتخابهای بهتری داشته باشند.
اما ادعای جدید مبنی بر اینکه همه می توانند ثروت خود را از طریق سرمایه گذاری افزایش دهند، افسانه دیگری را جایگزین بوت استرپ می کند. در هر سرمایه گذاری خطراتی وجود دارد و این به ویژه برای سرمایه گذاران جوان و تازه کار صادق است.
پیتر براون، مدیر عامل Baggot Investment Partners، هفته گذشته در رادیو RTÉ گفت: "اگر 100000 نفر وارد این مکان شوند و بازارها سقوط کنند و پول خود را از دست بدهند چه اتفاقی می افتد؟ دولت برای نجات آنها تحت فشار قرار خواهد گرفت."
طرح سرمایه گذاری شخصی جدید ایرلند: "اگر 10000 یورو مستقیما وارد کنم چه اتفاقی می افتد؟"
بیشتر روایتهای مربوط به حسابهای سرمایهگذاری جدید این واقعیت را پنهان کرده است که شهروندان اکنون تشویق میشوند تا خود را در معرض خطر قرار دهند تا امنیت برای آینده ایجاد کنند. یکی از ویژگیهای غیرمعمول PIA، زمانی که هدف آن توانمندسازی سرمایهگذاران ریسکگریز است، این است که مالیات، نه تنها بر سود، بلکه بر میانگین ارزش حساب سرمایهگذاری بیش از آستانه 50000 یورو در نظر گرفته میشود - به این معنی که دارندگان حساب میتوانند در برخی سالها مالیات بر پسانداز خود بپردازند، حتی در حالی که اصل سرمایه خود را زیان میدهند. و همه نمی توانند شرط های خود را پوشش دهند.
اگر شرط بندی اشتباه شود، همه سرمایه، زمان یا بالشتک یکسانی ندارند.
دکتر Rachel O'Dwyer یک مدرس فرهنگ های دیجیتال در دانشکده فرهنگ بصری در NCAD است.
متن اصلی (انگلیسی)
Are Simon Harris and gen Z about to turn Ireland into a nation of investors?
If the SSIA citizen believed hard work and savings brought security, most young people today probably don’t