آیا عملیات پیجر خاورمیانه را تغییر داد؟ - نظر

پاسخ صریح بله است. اما داستان بسیار پیچیده تر از پاسخ یک کلمه ای است. این عملیات دو دستاورد اصلی داشت. اولی روانی بود. موقعیت اسرائیل را به عنوان یک قدرت امنیتی که قادر به انجام عملیات هایی بود که غیرقابل تصور یا غیرممکن به نظر می رسید، بازگرداند. پس از 7 اکتبر، به منطقه ای که ما در آن زندگی می کنیم نشان داد که اسرائیل بهبود یافته است و می تواند حتی به سیستم های حساس ترین دشمنان خود نفوذ کند. این برای بازدارندگی اسرائیل بسیار مهم بود.

حزب‌الله، قوی‌ترین و مهم‌ترین شبه‌نظامی در محور شیعه، ناگهان در پریشانی و خجالت عمیقی قرار گرفت. بعد روانی نیز در پیامی که به خود اسرائیلی‌ها منتقل شد، منعکس شد. پس از کشتار 7 اکتبر در جنوب، و ناامیدی ساکنان شمال که به مدت 11 ماه زیر آتش بودند، نیاز به بازسازی اعتماد اسرائیلی ها به تاسیسات امنیتی خود احساس شد.

عملیات پیجر سهم قابل توجهی در این تلاش داشت: حس توانایی اسرائیلی ها را احیا کرد و تا حدودی در را برای عملیات های جسورانه بیشتر، از حذف رهبری حزب الله تا عملیات در ایران باز کرد. دومین دستاورد عملیاتی بود. هزاران نفر از عوامل حزب الله توسط پیجرها و دستگاه های ارتباطی مجروح شدند و متعاقبا زنجیره فرماندهی نیروی رضوان نیز مورد اصابت قرار گرفت، زمانی که ابراهیم عقیل به همراه 14 فرمانده تیپ های نیروی رضوان سه روز پس از عملیات پیجر از بین رفت. این ضربه به خنثی شدن کاپا کمک کرد

توانایی ها و پرسنل ماهری که در طول سالیان متمادی برای اجرای قدرت آتش و طرح های تهاجم حزب الله ایجاد شده بودند. این به روحیه و عملکرد عملیاتی سازمان لطمه زد و بعدا عملیات ارتش اسرائیل را در جنوب لبنان علیه زیرساخت های آماده شده برای تهاجم به اسرائیل آسان کرد. عملیات پیجر، همراه با حذف رهبری حزب الله و ضربه به نیروی رضوان، بخشی از زنجیره رویدادهایی را تشکیل داد که خاورمیانه را تغییر داد، از حملات اسرائیل در سوریه به ایران.

یکی از درس های اصلی این بود که می توان و باید با تروریسم بدون ترس از قدرت تصوری آن مبارزه کرد. محور شیعه در ضعف خود آشکار شد و مشخص شد که می توان در عرصه های مختلف و از طرق مختلف با آن مقابله کرد. در سوریه، این زمان برای انقلاب احمد الشرع ایجاد کرد. او در ادلب برای لحظه ای مناسب منتظر بود و زمانی که فهمید حزب الله، متحد اصلی بشار اسد در منطقه، ضعیف شده است، آن را غنیمت شمرد. اما حزب الله ناپدید نشده است.

مدل نظامی بزرگ مقیاسی که قبل از 7 اکتبر ساخته بود به شدت آسیب دیده است: طرح گسترده آن برای حمله به جلیل خنثی شده است، نیروهای زمینی آن در جنوب لبنان سقوط کرده اند، و آرایه قدرت آتش آن دیگر در مقیاسی که در ابتدا برنامه ریزی شده بود وجود ندارد. با این وجود، بر اساس ارزیابی‌های مرکز آلما، هنوز حدود 15000 موشک و موشک در اختیار دارد و به سرمایه‌گذاری برای گسترش قابلیت‌های پهپاد خود ادامه می‌دهد.

این سازمان در حال استخدام و آموزش عوامل جدید، به روز رسانی برنامه های عملیاتی، جمع آوری اطلاعات و بازیابی سیستم های تسلیحاتی است. قاچاق تسلیحات از سوریه از جمله راکت، موشک های پیشرفته ضد تانک، پهپاد و قطعات اضافی ادامه دارد. همزمان، تلاش‌ها برای ساخت و تعمیر تسلیحات در داخل لبنان نیز در جریان است. در همین حال، شکست دولت لبنان و نیروهای مسلح لبنان در انجام تعهدات خود برای خلع سلاح حزب‌الله همچنان بارها و بارها آشکار می‌شود.

حتی در سال 2026، این سازمان توانست چندین ماه پرتاب موشک و پهپاد را به خاک اسرائیل، هرچند در مقیاسی کوچکتر از سال 2024، حفظ کند. بنابراین، سوال امروز نه تنها این است که آیا عملیات پیجر خاورمیانه را تغییر داده است، بلکه آیا می توان این تغییر را حفظ کرد و در جهت درست هدایت کرد. دو چالش وجود دارد: چگونه می توان از جایگزینی مجدد آن جلوگیری کرد. یک محور تندرو سنی متشکل از سوریه، قطر و ترکیه.

شاید دقیق‌تر باشد که این سؤال را این‌گونه طرح‌ریزی کنیم: چگونه می‌توان بازیگران علاقه‌مند به توافق با اسرائیل را تقویت کرد، در حالی که آنهایی که به دنبال نابودی آن هستند همچنان تضعیف می‌شوند و حتی شکست می‌خورند؟ نظام بین‌الملل نقش مهمی دارد. تا زمانی که اسرائیل رویکردی سازش‌ناپذیر در قبال ایدئولوژی‌های قتل‌آمیز، تروریسم و ​​نفرت از غرب اتخاذ نکند، اسرائیل همچنان با فشارهایی مواجه خواهد شد که مانع از "تمام کردن کار" و اجازه دادن به سازمان‌های تروریستی برای بقا، بازسازی و رشد قوی‌تر می‌شود. این ممکن است آخرین درس از اپرای پیجر باشد.

حتی زمانی که ما قوی‌تر هستیم و سازمان‌های تروریستی ضعیف‌تر هستند، نباید روی بیرون کشیدن «خرگوشی دیگر از کلاه» حساب کنیم. عملیات پیجر یک رویداد یکباره بود که طی سالیان متمادی برنامه ریزی شده بود. دستاورد آن باید از طریق یک سیاست ثابت و پایدار ریشه کن کردن سازمان های تروریستی حفظ شود. این باید در غزه، در لبنان و در قبال ایران باشد. دولت اسرائیل باید این تلاش را همراه با بازیگران محلی مانند دولت لبنان و بازیگران بین المللی مانند ایالات متحده رهبری کند.