آیا فرانسه موفق خواهد شد؟

به نظر می رسد که بافت اجتماعی و مالی فرانسه در حال فروپاشی است، زیرا طبقات عمومی و سیاسی آن به مجموعه ای از مسائل خیره شده اند که به نظر می رسد مسیر La Republique را تغییر دهد.

اعتراضات از ماه سپتامبر کشور را فراگرفته است، که در ابتدا ناشی از نگرانی ها در مورد کارکنان و بودجه مدارس بود، اما از آن زمان به دلیل ترکیبی از مشکلات اقتصادی گسترده و ناآرامی های نسلی به وجود آمد.

آنتونیو فتاس، استاد اقتصاد در مدرسه بازرگانی INSEAD در فونتنبلو، در جنوب پاریس، به نیوزویک گفت: «احساس بی‌حالی فزاینده‌ای وجود دارد، اینکه همه چیز کار نمی‌کند و زندگی آنطور که مردم می‌خواهند پیشرفت نمی‌کند.

و زمان‌بندی نمی‌تواند از نظر سیاسی قابل‌اشتعال‌تر باشد، زیرا بحث‌های بودجه و انتخابات ریاست‌جمهوری آتی آنچه را که ممکن است یک دوره معمول فرانسوی از تحریک جوانان به یک درگیری متعاقب باشد - بین معترضان و پلیس ضدشورش، بلکه بین دیدگاه‌های رقابتی برای آینده فرانسه تبدیل کند.

در این میان، ناظران خارجی کشور را به‌طور متفاوتی به‌عنوان «در لبه پرتگاه»، در «چشم طوفان» و به‌عنوان «مرد مریض اقتصادی جهان غرب» نام‌گذاری کرده‌اند، زیرا کاربران اینترنت مشکلات کنونی آن را به سؤالی که لوکاس ماتسون در فصل 4 سریال جانشینی پرسیده است مرتبط می‌کنند:

اگرچه "کمی دراماتیک تر" از اعتراضات در گذشته، فتاس گفت که ناآرامی های کنونی با ترکیبی از کاتالیزورهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی منحصر به فرد شده است. جنبش دانشجویی در حومه پاریس آغاز شد، اما از آن زمان در سراسر کشور گسترش یافت، زیرا نگرانی‌ها در مورد کمبود معلم و کلاس‌های شلوغ به واکنش‌های گسترده‌تری علیه نابرابری اجتماعی و افزایش هزینه‌های زندگی تبدیل شد.

و قطعا شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد قرارداد اجتماعی موجود برای بخش‌هایی از جامعه فرانسه کارساز نیست.

بر اساس گزارش EUROSTAT، بیکاری جوانان اندکی در ماه اوت به 20.6 درصد کاهش یافت و بسیار کمتر از رکورد 28.3 درصد در اواخر سال 2012 است. اما این در مقایسه با تنها 7.4 درصد در آلمان، 9.1 درصد در ایالات متحده و 14.4 درصد در بریتانیا در ماه جولای است.

و به عنوان شواهد دیگری از ریشه های اجتماعی خود، شرکت کنندگان جلیقه زردهای 2018 (یا "ژیلتس ژله ها") به اعتراضات پیوسته اند و این مسائل مربوط به مدرسه را مکمل نگرانی های خود در مورد نابرابری منطقه ای و طبقاتی و سیاست های رئیس جمهور امانوئل ماکرون می دانند.

در حالی که درگیری ها ترسناک و پیامدهای سیاسی قابل توجه است، به گفته مجتبی رحمان، مدیر عامل اروپا در گروه اوراسیا، که در مقاله ای برای نیویورک تایمز نوشت که فرانسه به دلیل سال ها سوءمدیریت بودجه توسط پاریس به «پرتگاه» رسیده است، «بحران مالی» در قلب این «خطرناک ترین» است.

این سوء مدیریت درک شده باعث شد که پل کروگمن، برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال 2008، فرانسه را در مسیری ناپایدار از نظر مالی توصیف کند.

او در اوایل این ماه در وبلاگی نوشت: «فرانسه عملا یارانه‌های بزرگی را به فرانسوی‌های مسن‌تر به هزینه دیگران واگذار می‌کند. «تظاهرات سراسری دانشجویی نباید جای تعجب داشته باشد.»

و با توجه به بحث های بودجه ای موجود، چند راه حل واضح در حال ظهور است.

فتاس به نیوزویک گفت: «اگر می‌خواهید منابع بیشتری برای آموزش و پرورش فراهم کنید، باید از همان بودجه تأمین شود. بنابراین آنچه که راه‌حل‌ها ممکن است باشد یا نباشد، توسط محیط مالی فرانسه که پیچیده‌تر از یک سال پیش، پنج سال پیش یا 10 سال پیش است، محدود می‌شود.»

به نظر می رسد نگرانی های مالی و اجتماعی فرانسه هم از نظر علت و هم از نظر پیامد مرتبط است. بر اساس گزارشی از آلیانز، این کشور "بیشترین ضربه را در فروش اوراق قرضه جهانی" داشته است، و ظاهرا این موضوع توسط خود اعتراضات تشدید شده است.

و Zsolt Darvas، یکی از همکاران ارشد بروگل، به نیوزویک گفت که یک «بن بست» دیگر بر سر بودجه فعلی آن «می‌تواند بازارهای اوراق قرضه را بیشتر متزلزل کند و فشار صعودی بیشتری بر بازده وارد کند».

این محرک‌های چرخه‌ای اقتصادی و اجتماعی در یک لحظه سیاسی پرنوسان با هم ترکیب شده‌اند. انتخابات 2024 مجلس معلقی را به وجود آورد و قوه مقننه را بین جناح های رقیب تقسیم کرد و حکومتداری باثبات و اصلاحات مالی را به یک وظیفه بلندتر تبدیل کرد.

خروج ماکرون در ماه مه همچنین مرکز سیاسی را بدون وارث آشکار باقی می‌گذارد و از این رو شورش‌ها چیزی شبیه به مراسم تحلیف راست افراطی فرانسه تلقی می‌شوند.

حزب تجمع ملی که به اتحادیه اروپا بدبین است - جبهه ملی سابق - در نظرسنجی برای انتخابات ریاست جمهوری 2027 که برای آوریل برنامه ریزی شده است، پیشی گرفته است. مارین لوپن، رهبر پارلمانی و رئیس جمهور سابق این کشور، 18 امتیاز از نزدیکترین رقیب بعدی خود پیشی دارد.

داروس می‌گوید که انتخاب‌های سیاستی رئیس‌جمهور بعدی، «تا حد زیادی تعیین می‌کند که آیا فرانسه به یک بحران مالی جدی سوق می‌یابد یا در تثبیت مالیه عمومی خود از طریق یک برنامه مالی میان‌مدت موفق می‌شود».

اما در حالی که برای رسیدگی به مشکلات مالی و اجتماعی کشور به مصالحه نیاز است، فتاس گفت که انتخابات آتی این امر را «تقریبا غیرممکن» می‌سازد و شورش‌ها به کسانی که برای ریاست‌جمهوری دست و پا می‌زنند فرصت دیگری برای تبلیغ کمپین‌های مربوطه خود داده است.

جردن باردلا، رئیس رالی ملی روز یکشنبه به نقل از نیویورک تایمز گفت: «مردم باید اکنون بیدار شوند. آنها باید انتخاب های سیاسی درستی داشته باشند و در هر صورت، ما آماده بازگرداندن نظم به کشور هستیم.»

ناآرامی‌هایی که بر سر شرایط مدرسه آغاز شد، از آن زمان به جنبشی چندشهری تبدیل شده است که دانش‌آموزان، اتحادیه‌ها و دیگر گروه‌های ناراضی را درگیر می‌کند. و اعتراضات در حال حاضر از نظر تأثیر فرامرزی منحصر به فرد هستند، با ناامیدی های اجتماعی-اقتصادی مشابهی که اکنون به خیابان ها در اسپانیا، پرتغال و ایتالیا سرازیر شده است.

سوال این است که آیا بحران اخیر طوفان گذرا دیگری است که فرانسه قادر به تحمل آن است یا یک بحران سیاسی عمیق تر و تغییر دهنده مسیر برای جمهوری.

در حال حاضر، بادهای سیاسی و اقتصادی غالب به نفع دومی هستند.