آیا فرزند شما در مدرسه مستقر شده است؟ آمادگی ضروری هیچ ربطی به خواندن یا نوشتن نداشت

شروع مدرسه یک نقطه عطف بزرگ برای همه افراد است: کودکان، والدین و معلمان آنها. و در حالی که ایده به دست آوردن استقلال، دوست یابی و یادگیری مهارت های جدید ممکن است برای جوانان دلهره آور باشد، کمک به آنها برای دستیابی به این اهداف نیز می تواند برای معلمان چالش برانگیز باشد، به خصوص اگر کودکان برای سفر پیش رو آماده نباشند.

مدت ها قبل از پوشیدن اولین یونیفرم خود، والدین آنها را برای این رویداد بزرگ آماده می کردند، هم از نظر احساسی و هم از نظر عملی، تا انتقال را برای دانش آموزان جوان و مربیان آنها آسان تر کنند.

اکنون، با گذشت بیش از یک ماه از سال تحصیلی، بسیاری از نوزادان خردسال پاهای خود را پیدا کرده و به زندگی مدرسه می پردازند. با این حال، طبق یک مطالعه اخیر در بریتانیا، بسیاری از کودکان هنگام شروع مدرسه آمادگی خوبی ندارند، به طوری که از هر چهار کودک یک نفر در سال گذشته حتی آموزش توالت ندیده است.

نظرسنجی سالانه کارکنان مدارس ابتدایی توسط موسسه خیریه سال‌های اولیه Kindred Squared نشان داد که 26 درصد (36 درصد در شمال شرقی انگلیس) از کودکان کلاس پذیرش (نوزادان خردسال) «مکرر بد توالت‌ها» داشتند. این گزارش همچنین نشان داد که 28 درصد از افراد شروع کننده مدرسه قادر به خوردن و آشامیدن مستقل نبودند، در حالی که 25 درصد با مهارت های اساسی زندگی مانند لباس پوشیدن، نشستن، بازی و گوش دادن دست و پنجه نرم می کردند و 28 درصد قادر به استفاده صحیح از کتاب ها نبودند، بسیاری از آنها سعی می کردند به جای ورق زدن صفحه، آنها را بکشند یا ضربه بزنند.

روانشناس ایرلندی پیدار ماکسول می گوید که اگرچه والدین ممکن است تصور کنند که کمک به فرزندشان برای آماده شدن برای مدرسه و مستقر شدن سریع در آن، مستلزم خواندن و نوشتن قبل از شروع نوزادان خردسال است، اما اینطور نیست. این به سادگی به معنای مسلح کردن آنها به مهارت های لازم برای کمی مستقل بودن برای اولین حمله خود به جهان است.

او می گوید: «آموزش آمادگی یک مهارت زندگی است. من به والدین توصیه می‌کنم به چیزهایی فکر کنند که فرزندشان بتواند در مدرسه احساس اعتماد به نفس، شادی و آرامش داشته باشد. احساس رضایت در حین جدا شدن از والدین، طرز فکری است که به کودک امکان می‌دهد یاد بگیرد و مهمتر از آن، از مدرسه لذت ببرد. این مهم است زیرا سال‌های زیادی در آنجا خواهند بود، بنابراین از همان ابتدا آنها را طوری تنظیم کنید که چشم‌انداز مثبتی برای حداقل ۱۳ سال آینده داشته باشند.»

ماکسول، که در وکسفورد مستقر است، می‌گوید که کودکان زمانی که آموزش توالت می‌گیرند بیشتر آماده مدرسه هستند و همچنین می‌توانند به نیازهای اولیه رسیدگی کنند. او می‌گوید: «این به این معنی است که برای صبور بودن وقت بگذارید و مهارت باز کردن لباس‌ها، استفاده از توالت، تمیز کردن و لباس پوشیدن را به کودک خود بیاموزید - در ابتدا با کمترین تلقین و حرکت روز به روز بدون هیچ تلقینی.» «به این معناست که بتوانند خودشان لباس بپوشند و لباس‌هایشان را درست کنند و همچنین اصول اولیه شستن دست‌ها و تمیز نگه داشتن بینی‌شان.

"هرگز تصور نکنید که یک کودک باید این مهارت های به اصطلاح اساسی را بداند. هر کودکی باید این کارها را یکی یکی یاد بگیرد و با آموزش یک مهارت انتظار کمال نداشته باشید.

بنابراین به فرزندتان کمک کنید تا احساسات و نظرات خود را بیان کند. مشاهدات مثبت را الگوبرداری کنید و از افراد همراه فرزندتان لطفا و تشکر کنید. فرزند شما بهتر می تواند با مشکلات مدرسه کنار بیاید اگر دیدی خوش بینانه به دنیا داشته باشد و این شامل دید مثبت نسبت به مدرسه و معلمش نیز باشد. اما زمانی که فرزندتان نیاز به ابراز احساسات منفی دارد، اجازه دهید.»

"من 16 احساس مختلف دارم": تست احساسات برای دانش آموزان و والدین با شروع مدرسه

روانشناس می گوید که والدین می توانند با داشتن یک برنامه روتین در خانه – برای زمان غذا خوردن، زمان خواب و حتی فعالیت ها یا روزهای بیرون از خانه، به فرزندان خود کمک کنند تا با این مشکل کنار بیایند.

او می‌گوید: «کودکی که با آموزش و یادگیری به‌عنوان یک شادی و نه یک کار روزمره آشنا شده است، برای کار کلاسی آماده‌تر است و احتمال بیشتری دارد که هدف مدرسه را ببیند». "این را می توان با مدل سازی کنجکاوی در مورد جهان، طبیعت و حقایق سرگرم کننده تشویق کرد. با تشویق نقاشی، رنگ آمیزی، بازی های رومیزی یا پازل، یادگیری را سرگرم کننده کنید.

همچنین، فرزندتان را تشویق کنید که تا هر درجه ای که راحت است فعالیت بدنی داشته باشد، زیرا این کار او را برای ورزش، بازی در حیاط و فعالیت هایی که ممکن است با آنها مواجه شود آماده می کند. همچنین ممکن است سعی کنید حتی از چند کلمه ایرلندی مانند «مادرا»، «روتار» یا «اسکویل» استفاده کنید تا یک گیلگه را به عنوان جنبه جدیدی از دنیای کودک خود معرفی کنید.

Áine O'Rourke می‌گوید که مطمئن شده است که فرزندانش را برای مدرسه آماده کرده است، زیرا خودش «دیر شروع می‌کند» و می‌داند که چگونه عقب ماندن باعث می‌شود کودکان احساس خودآگاهی کنند. او می‌گوید: «احتمالا در جوانی کمی لوس بودم، زیرا تک فرزند بودم و مادرم همه چیز را برای من انجام می‌داد. وقتی مدرسه را شروع کردم واقعا نمی‌توانستم کار زیادی انجام دهم، به غیر از دستشویی رفتن و حتی در آن زمان، دوست نداشتم تنها بروم و اغلب تصادف می‌کردم.

"بنابراین وقتی فرزندان خودم (اکنون 7 و 9 ساله) شروع به کار کردند، مصمم بودم که آنها بهتر آماده شوند، زیرا به یاد دارم وقتی بچه های دیگر خودشان کارها را انجام می دهند احساس احمقانه ای می کردم و من باید منتظر معلم باشم. به همین دلیل، وقتی دو نفر من شروع به مدرسه کردند، آنها می توانستند کت های خود را بپوشند یا درآورند، دکمه های آنها را بزنند، از توالت استفاده کنند، دست هایشان را بشویند و غذا بخورند.

"این نه تنها برای کودکان، بلکه برای معلمانی که مراقب کودکان نیستند نیز بسیار مهم است: وظیفه آنها آموزش دادن به فرزندانمان است، نه اینکه روز خود را با پاک کردن ته نشینی بگذرانند."

طبق گزارش Kindred Squared، کارکنان مدرسه در بریتانیا تخمین زدند که تقریبا 1.5 ساعت در روز را صرف تعویض پوشک یا کمک به کودکانی می‌کنند که آموزش توالت ندارند، و حدود 2.5 ساعت از زمان تدریس در روز به دلیل نداشتن مهارت‌های اولیه دانش‌آموزان از دست می‌رود.

به نظر نمی رسد این وضعیت در ایرلند منعکس شود، زیرا معلمان "سطح بسیار بالایی از آمادگی برای مدرسه" را در کودکان خردسال پیدا می کنند.

شروع مدرسه به این معنی است که والدین باید از آمادگی کودکان اطمینان حاصل کنند

Colm Byrne، مدیر مدرسه ملی خانواده مقدس در Rathcoole، Co Dublin، می‌گوید که این موضوع را می‌توان به طرح مراقبت و آموزش در دوران اولیه کودکی (ECCE) نسبت داد. او می‌گوید: «قبل از معرفی این طرح، ما به راحتی می‌توانستیم کودکانی را که به یک سرویس پیش‌دبستانی خصوصی رفته‌اند، در مقایسه با کودکانی که برنامه رسمی پیش‌دبستانی برای یادگیری و توسعه دریافت نکرده‌اند، که اکنون از طریق طرح ECCE از آن لذت می‌برند، شناسایی کنیم.

"در واقع، این گواهی است بر ECCE و کارکنان آموزشی درخشان و کم دستمزد و مدیران پیش دبستانی که تلاش می کنند تا به ارائه این خدمات ادامه دهند. ما همه از مشکلات مالی که بسیاری از این خدمات تجربه می کنند آگاه هستیم. با این حال، دولت ما نیز برای ارائه این طرح شایسته تقدیر است."

مدیر مدرسه می‌گوید که «به استثنای کودکانی که نیازهای اضافی دارند»، انتظار می‌رود بیشتر نوزادان خردسال به طور کامل آموزش توالت داشته باشند و اقداماتی برای کمک به آنها برای مستقل شدن از راه‌های دیگر انجام شود.

او می‌گوید: «ما همچنین از بچه‌ها می‌خواهیم که کفش‌های Velcro/دونده بپوشند تا زمانی که بتوانند بند‌های خود را ببندند. من از مادران و پدران می‌خواهم تصور کنند که یک کودک خردسال از معلم درخواست می‌کند که بند هر دو پایش را حتی یک بار در روز ببندد، سپس آن را در تعداد بچه‌های کلاس ضرب کنند و شما معادل 30 دقیقه زمان تدریس را تنها با یک کراوات توری برای هر کودک از دست بدهید. اکنون می‌توانید این سناریو را به گونه‌ای تمدید کنید که معلمی یک بار در روز یک کودک را به کودک می‌برد.

"بنابراین اطمینان از یادگیری بهینه و زمان تماس ضروری است که به کارکنان اجازه داده شود روی پیشرفت کودک از طریق نقاط عطف یادگیری و رشد تمرکز کنند که در برنامه درسی شلوغ ما مشخص شده است. معلمان در موقعیتی نیستند که بتوانند مراقبت های یک به یک را به معنای ساختاری ارائه دهند.

بدیهی است که آنها همیشه در شرایط اضطراری مراقبت می‌کنند، اما انتظار این که معلم‌های کلاس مسئول اطمینان از اینکه کودک یاد می‌گیرد چگونه توالت کردن خود را می‌آموزد، مناسب نیست. ارائه طرح غذاهای گرم بسیار خوشایند و مفید."

در اینجا نحوه درست کردن وعده های غذایی گرم مدرسه آمده است

این مربی باتجربه می‌گوید «مجموعه‌ای از مشاهدات در مورد سواد زبانی» وجود دارد، اما او معتقد نیست که کودکان در درازمدت با معرفی زودهنگام دستگاه‌های دیجیتال تحت تأثیر قرار خواهند گرفت. او می‌گوید: «در حالی که کودکان خردسال به طور فزاینده‌ای از نظر دیجیتالی سواد دارند، تعداد کودکانی که به‌عنوان تجربه‌ای از زمان خواندن با والدین دارند، در حال کاهش است.

این دانش‌آموزان برخی از مهارت‌های خواندنی مانند جهت‌گیری خواندن را نشان می‌دهند، اما کودکان زبان و کلام نوشتاری و گفتاری را در قالب‌هایی که در دوران کودکی من در دسترس نبود، تجربه می‌کنند.

"اما من مطمئن نیستم که سواد زبانی با این واقعیت که یک کودک خردسال به اندازه 20 سال پیش با نحوه جهت گیری از طریق کتاب آشنا نیست، سواد زبانی را تهدید نمی کند. شیوه و رسانه ای که کودکان شیرخوار از طریق آن زبان را تجربه می کنند به سادگی تغییر کرده است.

بنابراین، به طور معمول، ما کودکان خردسال را برای مدرسه آماده می‌دانیم. البته، همیشه استثنا وجود دارد، و بیشتر پذیرش نوزادان خردسال تا کریسمس طول می کشد تا به طور کامل با محیط جدید خود هماهنگ شوند، اما طرح ECCE موفقیت زیادی در این زمینه به همراه داشته است.