آیا مغازه‌های اقلام ساده می‌توانند ما را از شر شین نجات دهند؟

به آنچه در حال حاضر پوشیده اید فکر کنید. شما آن را انتخاب کردید؟ یا توسط الگوریتمی برای شما انتخاب شده است که حتی در نظر نگرفته اید؟

ممکن است فکر کنید که اولی است، اما با توجه به وضعیت صنعت مد، احتمالا دومی است. زمانی بود که سلیقه توسط طراحان خانه‌های مد لوکس، کارل لاگرفلد در Chanel یا سردبیران مجلات نوع آنا وینتور (به مونولوگ معروف ژاکت سرولین از The Devil Wears Prada فکر کنید) تصمیم می‌گرفت. اکنون، در عصر مد سریع، گزینه های لباس ما اغلب توسط رایانه دیکته می شود.

امی اودل خبرنامه Back Row را می نویسد و پادکستی را با همین نام میزبانی می کند. او به Vox گفت که آنچه به عنوان مد سریع شناخته می شود توسط شرکت هایی مانند Shein به هایپردرایو راه یافته است.

او می گوید: «من همچنین شنیده ام که آن را مد فوری می نامند. روش کار به این صورت است که آنها از الگوریتم‌هایی برای ردیابی روندها و آنچه مردم به آن علاقه دارند استفاده می‌کنند و سپس چند صد مورد از تعداد بسیار زیاد موارد مختلف را می‌سازند و تقاضا را آزمایش می‌کنند. او می‌گوید این مدل به شرکت‌هایی مانند شین اجازه می‌دهد تا روزانه حدود 4700 مدل لباس جدید معرفی کنند. (برای مقایسه، برند فست مد زارا سالانه حدود 20000 دستگاه تولید می کند.)

برخی در تلاشند تا با ورود به فروشگاه صرفه جویی، سبک شخصی خود را پس بگیرند. به طور سنتی، جایی است که مردم برای یافتن لباس‌های ارزان‌تر می‌روند. اما هانا ماریوت، روزنامه‌نگار مد، می‌گوید این می‌تواند بسیار بیشتر از این باشد.

ماریوت به Vox گفت: «در احتمالا صد سال گذشته، [فروشگاه صرفه‌جویی] لحظات بسیار زیادی را در فرهنگ‌های ضد فرهنگ داشته است. لباس‌های دست دوم چه گرانج، چه سوررئالیست‌های دهه 1920، چه رولینگ استونز در دهه 1960، لباس‌های دست دوم به‌خاطر انگ بودن، جذاب بودند.»

پس چگونه صرفه جویی از انگ به شیک تبدیل شد؟ و آیا فروشگاه‌های دست‌فروشی، به‌ویژه در عصر لباس‌های شین بسیار ارزان، هنوز صرفه‌جویی می‌کنند؟ ما به این موضوع و اطلاعات بیشتر در آخرین قسمت از پادکست تماس هفتگی Vox، Explain It to Me، پی بردیم.

در زیر گزیده ای از گفتگوی من با ماریوت است که برای طولانی و وضوح ویرایش شده است. می‌توانید قسمت کامل را در پادکست‌های اپل، اسپاتیفای یا هر جایی که پادکست‌های خود را دریافت می‌کنید گوش دهید. اگر می‌خواهید سؤالی ارسال کنید، یک ایمیل به askvox@vox.com ارسال کنید یا با شماره 1-800-618-8545 تماس بگیرید.

گاهی اوقات این انگ به خرید لباس دست دوم مربوط می شود. درک آن در طول زمان چگونه تغییر کرده است؟

لباس های دست دوم قبلا چیزی بود که این حس واقعی وجود داشت که اگر نتوانید نو بخرید، دست دوم می خرید. در عین حال، لحظات زیادی را داشته است که در ضد فرهنگ‌ها باحال بوده است.

افراد ضد فرهنگ - چه گرانج، چه سوررئالیست‌های دهه 1920، یا رولینگ استونز در دهه 1960 - لباس‌های دست دوم به دلیل انگ بودن، جذاب بودند. همچنین برای مدت طولانی منبع واقعا مهمی برای افرادی با درآمد پایین بوده است.

من فکر می‌کنم این یک تغییر تدریجی توسط چیزهای مختلفی بود که در همه‌گیری رخ داد، از جمله این هجوم مطلق برنامه‌ها [مانند RealReal و Depop] که در آن زمان بسیار بسیار محبوب شد، به‌ویژه در میان مصرف‌کنندگان جوان نسل Z.

Thrifting به یک ارز اجتماعی در پلتفرم های رسانه های اجتماعی، به ویژه در TikTok تبدیل شد. در حال حاضر این یک اکوسیستم وسیع است، و همه آنها مدل‌های تجاری کمی متفاوت دارند، هزینه‌های کمی متفاوتی دارند و مخاطبان کمی متفاوتی دارند. انگ واقعا از بین رفته است و تقریبا معکوس شده است.

آن اکوسیستم چگونه به نظر می رسد؟

لایه های مختلفی برای آن وجود دارد. مکان‌هایی مانند The RealReal وجود دارد که در آن‌ها بریدگی بزرگی را انجام می‌دهند، اما اقلام شما را برای شما تبلیغ می‌کنند. من فکر می‌کنم اگر لباس‌های طراحی‌شده‌ای داشته باشید، به‌ویژه کیف‌های دستی، آن سایت‌ها بهتر کار می‌کنند.

سپس سایت‌های دیگری وجود دارند که کمی آرام‌تر هستند: eBay ممکن است کمی قدیمی‌تر باشد، Depop کمی جوان‌تر و مرسوم‌تر است. Vinted وجود دارد، که من آن را از بریتانیا می شناسم، اما اکنون در حال نفوذ به ایالات متحده است. ThreadUp نیز وجود دارد. پوشمارک.

این یک اکوسیستم کاملا گسترده در حال حاضر است، و همه آنها مدل‌های تجاری کمی متفاوت، هزینه‌های کمی متفاوتی دارند و مخاطبان کمی متفاوتی دارند.

یکی از بزرگترین مغازه های دست دوم اینجا در ایالات متحده هنوز Goodwill است. آیا می توانید در مورد چگونگی سازگاری Goodwill و تغییر آن به بوم دست دوم توضیح دهید؟

فروشگاه‌های دست‌فروشی محله‌ای از این نوع فروشگاه‌هایی هستند که افراد با درآمد پایین‌تر بیشتر به آن‌ها تکیه می‌کنند. نسبت به چیزی مانند Depop کمتر تحت تأثیر روند قرار دارد. و این جایی است که مردم اغلب برای چندین دهه برای به دست آوردن لباس هایی که توانایی خرید آن را داشته باشند، رفته اند.

سرقفلی غیر قابل انکار قیمت های خود را افزایش داده است. تورم برای همه مشکلی است، بنابراین مطمئن هستم که به هر حال عنصری از افزایش قیمت وجود خواهد داشت، اما بسیاری از خریداران به شدت احساس می‌کنند که قیمت‌ها بسیار افزایش یافته‌اند – که دیگر نمی‌توانید چانه‌زنی‌ها را پیدا کنید، این قیمت‌ها به صورت آنلاین به وب‌سایت‌شان ارسال می‌شود یا توسط فروشندگانی خریداری می‌شوند که آن‌ها را به قیمت متورم آنلاین می‌فروشند.

به سختی می توان به درستی همه اینها پی برد، به ویژه به این دلیل که Goodwill به عنوان 150 [غیرانتفاعی] مستقل اداره می شود و هر یک از آنها قیمت های خود را تعیین می کنند. اما چیزی که می‌خواهم بگویم این است که شما چیزهایی مانند شعبه Goodwill در کانکتیکات را می‌بینید که ۷۵ دلار برای رفتن به یک کوچ سفر صرفه‌جویی برای دسترسی زودهنگام به فروشگاه Goodwill دریافت می‌کند و سپس می‌توانید به فروشگاه دیگری بروید. قبلا می توانستید 10 چیز را در Goodwill به قیمت 75 دلار بخرید.

این بسیار جالب است که صرفه جویی در گذشته این چیز اصلی بود، اما واقعا به جریان اصلی تبدیل شده است. آیا فروخته شده است؟

یادم می‌آید وقتی خیلی جوانتر بودم، مردم می‌گفتند: "اوه، تو این دست دوم را گرفتی." فکر نمی‌کنم الان کسی این حرف را بزند، زیرا ما اینگونه خرید می‌کنیم.

اما همچنان فکر می‌کنم که اگر چیزی اصلی را پیدا کنید که دوستش دارید و هیچ‌کس آن را ندارد، عالی است، و هنوز هم فکر می‌کنم احتمال بیشتری وجود دارد که آن را دست دوم یا در مارک‌های خاص دیگر زیر رادار که مد نیستند پیدا کنید.

فکر می‌کنم شاید این واکنشی به 30 سال مد سریع باشد که سریع‌تر و سریع‌تر و سریع‌تر شده است. فکر می‌کنم همه ما کمی از آن مدل کسب‌وکار خسته شده‌ایم، بنابراین سعی می‌کنیم راه‌های دیگری برای خرید و ابراز وجود پیدا کنیم.