آیا ممنوعیت ورزش ترنس ها واقعا برای محافظت از زنان است؟ داده های نظرسنجی داستان متفاوتی را بیان می کند

توسط Tatishe Nteta، Jesse Rhodes، Lane Cuthbert، The Conversation

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تعداد نسبتا کمی از ورزشکاران تراجنسیتی در ورزش های دبیرستانی و دانشگاهی شرکت می کنند. با این حال، از سال 2020، 27 ایالت قوانینی را تصویب کرده اند که آنها را از شرکت در ورزش بر اساس هویت جنسی منع می کند.

تنها چند هفته پس از دومین تحلیف خود در سال 2025، رئیس جمهور دونالد ترامپ فرمان اجرایی را امضا کرد که بر اساس آن زنان و دختران تراجنسیتی از شرکت در ورزش زنان در مدارس، کالج ها و دانشگاه های K-12 که بودجه فدرال دریافت می کنند، منع می کند. حامیان این ممنوعیت ها اغلب استدلال می کنند که آنها از زنان و دختران در برابر رقابت ناعادلانه یا ناامن محافظت می کنند. همانطور که ترامپ در مراسم امضای قرارداد گفت: ما اجازه نخواهیم داد مردان زنان و دختران ما را کتک بزنند، زخمی کنند و فریب دهند.

سوفی کانینگهام، ستاره WNBA، در ژوئیه 2026 در پروفایل ESPN، منطق مشابهی را ارائه کرد: "من می‌خواهم از دختران جوان در رختکن، یا دختران جوان در ورزش که نباید در مقابل مردان بیولوژیک قرار بگیرند، محافظت کنم."

این اظهارات حاکی از آن است که طرفداران محرومیت ها به دلیل تحسین آنها از ورزشکاران زن است. اما آیا آمریکایی‌هایی که دیدگاه‌های مثبت‌تری نسبت به زنان و ورزش‌های زنان دارند، بیشتر با زنان تراجنسیتی در رقابت در ورزش زنان مخالفت می‌کنند؟

ما دانشمندان علوم سیاسی هستیم که افکار عمومی نسبت به تراجنسیتی های آمریکایی را مطالعه می کنیم. برای درک اینکه چگونه نگرش در مورد جنسیت دیدگاه آمریکایی ها را در مورد سیاست هایی که بر حقوق تراجنسیتی های آمریکایی تأثیر می گذارد، شکل می دهد، از 1000 بزرگسال آمریکایی در مورد حمایت آنها از محدود کردن مشارکت ورزشکاران ترنسجندر در ورزش پرسیدیم.

ما همچنین درباره احساسات آنها نسبت به زنان به عنوان یک گروه، تأیید کلیشه‌های جنسیتی و نگرش آنها نسبت به سیاست‌هایی که برابری جنسیتی را ترویج می‌کنند، سؤال کردیم، مانند عنوان IX، قانون مدارسی که بودجه فدرال دریافت می‌کنند فرصت‌های برابر برای شرکت در ورزش‌های دو و میدانی را برای زنان و دختران فراهم کنند.

نظرسنجی ما مخالفت عمومی قابل توجهی را با ورزشکاران تراجنسیتی نشان داد که در تیم هایی بازی می کنند که با هویت جنسی آنها مطابقت دارد. هنگامی که از آنها پرسیده شد که آیا آنها "از لایحه ای حمایت می کنند یا مخالفت می کنند که جوانان تراجنسیتی را از پیوستن به تیم های ورزشی تحت حمایت مدرسه که با هویت جنسیتی آنها مطابقت دارد منع می کند"، حدود نیمی از پاسخ دهندگان از این محدودیت حمایت کردند.

اما تحسین و حمایت از زنان به معنای حمایت بیشتر از حذف افراد تراجنسیتی نیست. در واقع، افرادی که منفی ترین دیدگاه ها را نسبت به زنان و برابری جنسیتی دارند، بیشترین احتمال حمایت از این ممنوعیت ها را دارند.

ما از پاسخ دهندگان خواستیم احساس خود را نسبت به زنان در مقیاسی از 0 تا 100 ارزیابی کنند. محققان از این ابزار که به عنوان دماسنج احساسی شناخته می شود، برای چندین دهه برای سنجش احساس آمریکایی ها در مورد گروه های مختلف، از جمله رنگین پوستان، همجنس گرایان و همجنس گرایان و اعضای حزب سیاسی مخالف استفاده کرده اند. در میان پاسخ دهندگان با مثبت ترین دیدگاه ها نسبت به زنان، 45 درصد از محدود کردن مشارکت در ورزش تراجنسیتی ها حمایت کردند. در میان افرادی که بیشترین دیدگاه منفی را نسبت به زنان داشتند، 58 درصد از محدودیت ها حمایت کردند.

ما همچنین آزمایش کردیم که آیا دیدگاه‌های جنسیتی بیشتر حمایت از این ممنوعیت‌ها را پیش‌بینی می‌کنند یا خیر. برای اندازه گیری جنسیت گرایی، از پاسخ دهندگان پرسیدیم که چقدر با سه جمله در مورد زنان موافق یا مخالف هستند: "زنان به دنبال کسب قدرت با کنترل مردان هستند"، "زنان خیلی راحت مورد آزار و اذیت قرار می گیرند" و "زنان مشکلاتی را که در محل کار دارند اغراق می کنند." دانشمندان علوم اجتماعی معمولا از این سؤالات برای اندازه گیری «جنس گرایی خصمانه» استفاده می کنند، مجموعه ای از کلیشه ها که در آن زنان به عنوان ناتوان، دستکاری و کنترل کننده به تصویر کشیده می شوند.

در میان پاسخ دهندگان کمترین جنسیت، 28 درصد از ممنوعیت تراجنسیتی ها از ورزش های منطبق بر هویت جنسیتی آنها حمایت کردند. در میان جنسیت‌گراترین‌ها، 79 درصد این کار را انجام دادند.

اگر تحسین و حمایت از ورزشکاران زن باعث حمایت از ممنوعیت زنان تراجنسیتی از شرکت در ورزش زنان می شود، پس کسانی که طرفدار عنوان IX هستند نیز باید از ممنوعیت حمایت کنند. در عوض، 43 درصد از طرفداران عنوان IX از محدودیت ها حمایت کردند، در حالی که 70 درصد از مخالفان عنوان IX.

یافته‌های ما - مبنی بر اینکه نگرش منفی نسبت به زنان و مخالفت با عنوان نهم، حمایت از ممنوعیت زنان تراجنسیتی از ورزش‌هایی را که با هویت جنسیتی آنها مطابقت دارد، پیش‌بینی می‌کند - حتی پس از در نظر گرفتن عوامل دیگری مانند حزب‌گرایی، ایدئولوژی و ویژگی‌های جمعیتی.

بحث در مورد ورزشکاران تراجنسیتی اغلب به عنوان موضوعی برای حمایت از زنان مطرح می شود. یافته‌های ما این روایت را پیچیده‌تر می‌کند: افرادی که منفی‌ترین نگرش‌ها را نسبت به زنان دارند - و نسبت به سیاست‌هایی که از ورزش زنان محافظت می‌کنند - بیشترین حمایت را از ممنوعیت زنان تراجنسیتی از ورزش زنان دارند.

این بدان معنا نیست که هر کسی که از ممنوعیت حمایت می کند، انگیزه خصومت با زنان است. اما پیوستگی این یافته‌ها پذیرش این موضوع را دشوار می‌کند که حمایت از زنان دلیل اصلی حمایت آمریکایی‌ها از این محدودیت‌ها است.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.