آیا منچستریونایتد به باشگاه غیرقابل مدیریت تبدیل شده است؟

منچستریونایتد در 7 بازی در تمامی رقابت ها بدون برد است

چرخه عذابی که در نهایت تمامی مربیان منچستریونایتد را از زمان سر الکس فرگوسن فراگرفته است، اکنون مایکل کریک بدبخت را در چنگال نابخشودنی خود دارد.

کریک صحنه ای آشنا را بازسازی کرد - همان صحنه ای که اوله گونار سولسشر پس از باخت 4-1 مقابل واتفورد در نوامبر 2021 به قیمت کارش انجام داد - با بالا بردن دستانش برای عذرخواهی از هوادارانی که به تازگی شاهد تحقیر یونایتد با همان امتیاز در کومو در لیگ قهرمانان اروپا بودند.

کریک هفتمین مربی تمام وقت از زمان کناره گیری فرگوسن در سال 2013 پس از کسب 38 جام در طول 26 سال هدایت است.

از آن زمان تاکنون روزهای موفقیت تحت هدایت لوئیس فن خال، ژوزه مورینیو و اریک ده هاگ و لحظاتی پر از امید بوده است، اما نتیجه نهایی همیشه یکسان است - اخراج.

کریک برای تغییر این داستان به چیزی معجزه‌آسا نیاز دارد، نتایج ضعیف و شورش در رختکن، مدافع لیساندرو مارتینز پس از شکست در لیگ قهرمانان اروپا مقابل اتلتیکو مادرید، مدیر فوتبال جیسون ویلکاکس را هدف گرفت، در حالی که کاپیتان برونو فرناندز تاکتیک‌ها را در کومو زیر سوال برد.

این به چیزی پوسیده در ایالت یونایتد اشاره می کند.

پس آیا واقعا باید مدیرانی که در مقابل آن حامیان ناامید ایستاده اند، باشند؟

آیا واقعا می تواند هر بار مدیران یونایتد باشد؟ آیا در حال حاضر نباید نظارت بیشتر بر روی کسانی باشد که آنها را منصوب کرده و سپس هدایت باشگاه را تعیین کردند؟

آیا یونایتد در طی سال‌ها انحطاط، افول و تصمیم‌گیری‌های وحشتناک، عملا به باشگاهی غیرقابل مدیریت تبدیل شده است؟

این هفت مربی تمام وقت بوده اند - دیوید مویس، فن خال، مورینیو، سولسشر، تن هاگ، روبن آموریم و کریک. همچنین جادوهایی به عنوان موقت برای دیگرانی مانند رایان گیگز، رالف رانگنیک، رود ون نیستلروی و دارن فلچر وجود داشته است.

رهبران یونایتد، از معاون اجرایی سابق اد وودوارد گرفته تا خانواده حاکم گلیزر و اکنون مالک جزئی سر جیم رتکلیف، عملا هر ترفندی را در این کتاب برای بازسازی دوران فرگوسن امتحان کرده‌اند.

مویس، یک انتصاب بد ستاره به رهبری فرگوسن، پس از ترک اورتون، این کار را برای او خیلی بزرگ یافت. فن خال و مورینیو اپراتورهای مورد اعتماد و آزمایش شده با سوابق درخشان موفقیت در ابرقدرت های اروپا بودند. سولسشر عملا ضد مورینیو بود، بدون هیچ گونه سابقه مدیریتی که حاکی از موفقیت او در یونایتد باشد، اما پس از یک دوره موفقیت آمیز به عنوان سرمربی موقت منصوب شد.

تن هاگ وظیفه هدایت یک تیم جوان فوق العاده آژاکس را به نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا بر عهده گرفت. آموریم زمانی که از اسپورتینگ لیسبون اغوا شد، به عنوان جذاب ترین دارایی جوان مربیگری اروپا در نظر گرفته شد.

همه در نهایت اخراج شدند. همه در نهایت جانور ناتوانی را یافتند که یونایتد رام کردنش غیرممکن است.

فن خال در سال 2016 قهرمان جام حذفی شد. مورینیو در سال 2017 قهرمان لیگ کاپ و لیگ اروپا شد. تن هاگ در سال 2024 با یک پیروزی تاریخی مقابل منچسترسیتی قهرمان جام حذفی شد.

یونایتد اما یک شبه تبدیل به یک باشگاه بد یا ناکارآمد نشده است. آنها از زمانی که طرح جانشینی فرگوسن - مسلما آسان نبود - به این نقطه می‌روند.

کارلو آنچلوتی، پپ گواردیولا و یورگن کلوپ همگی احساس می‌کردند که می‌توانند در برابر اغوای اولدترافورد مقاومت کنند، و در دسامبر 2019 به چهره‌های قرمز رنگی منجر شد، زمانی که همگی در فاصله 35 مایلی از یکدیگر در شمال غربی مدیریت می‌کردند اما هیچ کدام در یونایتد نبودند.

آنچلوتی در اورتون بود و گواردیولا در منچسترسیتی. کلوپ در لیورپول بود. یونایتد سولسشر را در اختیار داشت، انتخابی بیش از حد احساساتی که پس از یک دوره موقتی خوب انجام شد. او کمتر از سه سال دوام آورد.

اوله گونار سولسشر پس از آخرین بازی او در سال 2021، ژست مشابهی با کریک اتخاذ کرد.

هر روز که می گذرد، کریک شبیه سولسشر مارک دوم می شود.

کریک یکی از هواداران مورد علاقه سابق است که در مسئولیت موقت به خوبی عمل کرد، اما دوران مدیریتی قبلی اش اخراج از باشگاه میدلزبرو بود. سولشایر در همان تمایز ناخواسته مشترک بود، در سپتامبر 2014 توسط کاردیف سیتی پس از تنها 9 ماه هدایت در مسابقات قهرمانی، اخراج شد.

همه اینها یونایتد را به جایی رسانده که باید این سوال را مطرح کرد. از زمان جدایی فرگوسن، آیا تا به حال بدتر از الان بوده است؟ آیا در زمان های اخیر امید کمتری نسبت به الان بوده است؟ آیا تا به حال روحیه کمتر از الان بوده است؟

یونایتد همیشه در صورت نیاز به یک مربی پیدا می کند، اما شرایط بد فعلی آنها به این معنی است که آنها دیگر جذابیت سابق را ندارند.

آنها انتخاب بهترین های جهان را نخواهند داشت. آنها باید کسی را متقاعد کنند که آینده ای در اولدترافورد وجود دارد که شامل چیزی غیر از اخراج در آینده است، وضعیتی نگران کننده برای خود "بزرگترین باشگاه جهان".

با توجه به وضعیت فعلی تیم یونایتد، هیچ تضمینی وجود ندارد که یک مربی با سابقه کار در کلاس بالا، بدون سرمایه گذاری هنگفت، راه حلی سریع و یا اصلا اصلاحی داشته باشد.

کریک جلوی خانه است و بر اساس شواهد موجود، تاوان شکست های یونایتد را خواهد پرداخت. او تکرار اشتباه سولسشر است، انتخابی آسان پس از بازگشت آنها به لیگ قهرمانان اروپا، پتوی راحتی با هوادارانی که اکنون به دلیل نتایج ضعیف از بین رفته است.

سر جیم رتکلیف، مالک جزئی منچستریونایتد در گفتگوی داغ با جیسون ویلکاکس، مدیر فوتبال - با عمر برادا، مدیر عامل شرکت - در وولوز در دسامبر 2025

در جاهای دیگر مقصران مهمی وجود دارند که رتکلیف در راس آنها قرار دارد.

هواداران یونایتد از زمانی که گلیزرها در سال 2005 کنترل خود را به دست گرفتند، اعتراضات منظمی را علیه گلیزر برگزار کرده اند، زیرا خرید اهرمی آنها بدهی های زیادی را به باشگاه تحمیل کرده است. آنها علیرغم میزان خشم حامیان نسبت به آنها، مالکان اکثریت باقی مانده اند و سال ها احساس بدی نداشته اند.

به نوبه خود، حرکت رتکلیف به سمت مالکیت جزئی در کنار خانواده گلیزر به این معنی است که طرفداران او را به خاطر ارتباط و شراکت تجاری او با آمریکایی‌های بسیار نامحبوب مورد انتقاد قرار دادند.

راتکلیف، مانند سایر میلیاردرهای موفق قبل از خود، دریافته است که اداره یک باشگاه فوتبال دنیایی متفاوت از دنیایی است که قبلا در آن زندگی می کرد.

او پیشنهاد کرده است که تصمیمات بزرگ فوتبال را به دیگران واگذار کند، مانند ویلکاکس و عمر برادا، مدیر اجرایی، اما بی ثباتی و تصمیمات بد رتبه با راتکلیف به عنوان چهره اصلی یونایتد همراه شده است.

یونایتد قرار بود تن هاگ را قبل از برد فینال جام حذفی مقابل سیتی اخراج کند، اما پیروزی در ومبلی باعث شد که او بعید به نظر برسد. سپس قراردادش را تمدید کرد و 200 میلیون پوند به عنوان سرمایه نقل و انتقالات دریافت کرد که شش ماه بعد اخراج شد. پرداخت به تن هاگ و کارکنانش بیش از 10 میلیون پوند بود.

این یک حرکت فاجعه آمیز برای حفظ تن هاگ بود، هم از نظر مالی و هم در زمینه فوتبال.

سپس ماجرای مسخره تعقیب و اخراج مدیر ورزشی دن اشورث در سال 2024 بود.

او در ماه ژوئیه با شهرت به عنوان یکی از زیرک‌ترین مدیران بازی که به‌عنوان فیلمی ارزشمند در نظر گرفته می‌شود، وارد شد، اما پس از پنج ماه پس از انتصابش، پس از اختلاف در پشت صحنه، آنجا را ترک کرد.

تصور باشگاهی در هرج و مرج، که یونایتد هنوز هم در آن وجود دارد، با این واقعیت آشکار تأیید شد که اشورث در واقع همان‌طور که در منچستریونایتد در منچستریونایتد بود، در باغبانی مرخصی در انتظار پیوستن به نیوکاسل یونایتد بود.

گفته می شد اشورث مسئول ماندن تن هاگ بود، اما نظریه دیگر این بود که او می خواست به جای آموریم، مدیران انگلیسی مانند گراهام پاتر و گرت ساوت گیت را هدف قرار دهد.

یونایتد در عوض آموریم را تعقیب کرد که وسواس او با سیستم 3-4-3 لیورپول را متقاعد کرده بود که برای جانشینی کلوپ به آرنه اسلات نگاه کند. این تقصیر بود که سلطنت او را زیر خط آب نگه داشت.

آموریم پس از 14 ماه رفته بود، اما نه قبل از انفجار در سلسله مراتب یونایتد و دیدار خصمانه با ویلکاکس.

حتی قبل از انتصاب کریک، روحیه در اولدترافورد پس از کاهش هزینه‌های وحشیانه در زمان راتکلیف، با ترک بسیاری از کارکنان، از جمله «کارآمدی‌ها»، ضعیف بود.

در این فصل احساس بدی در میان هواداران ناراضی پس از شروع تحقیقات یونایتد در تابستان برای خرید بلیط به وجود آمد.

اگرچه آنها اعتراف کردند که تعداد هوادارانی را که جزئیات حساب خود را به اشتراک گذاشته‌اند دست کم گرفته‌اند و برخی از تهدیدات مربوط به مصادره بلیت‌های فصلی را در صورت عدم پاسخگویی هواداران به صورت درخواستی کاهش دادند، مقامات یونایتد از تحقیقات دفاع کردند.

اگر فوتبال ضعیف بوده است، مسائل مالی - که رتکلیف قول بهبود آن را داده است - هنوز یک مشکل باقی می ماند.

ارقام فاش شده در ماه سپتامبر تایید کرد که بدهی کلی علیرغم کاهش هزینه های راتکلیف، 1 میلیارد پوند باقی مانده است. یونایتد رکورد درآمد ۶۷۸ میلیون پوندی و سود عملیاتی ۲۳ میلیون پوندی را با وجود اینکه برای اولین بار در یک دهه اخیر در اروپا بازی نکرد، اعلام کرد. این نشان دهنده تغییر بزرگی از ضرر 113 میلیون پوندی در 2023-24 است.

یونایتد همچنین هزینه 64 میلیون پوندی برای خرید زمین برای ورزشگاه جدید را تایید کرد، که راتکلیف امیدوار است بتواند میراث او در باشگاه و دلیلی بر تمایل او برای موفقیت باشد.

در آگوست برادا گفت که باشگاه همچنان در مسیر ساخت استادیوم 100000 نفری با هزینه تخمینی بیش از 2 میلیارد پوند است.

با این حال، رکورد تصمیمات بد در پشت صحنه و عدم موفقیت در زمین است که کوکتل ناخوشایندی است که در حال حاضر یونایتد را مسموم کرده است.

این باعث می‌شود که آنها با احتمال انحراف و بی‌ثباتی بیشتر روبرو شوند زیرا باشگاه‌هایی که آنها را رقیب می‌دانند تهدید می‌کنند که به نقطه‌ای در دوردست تبدیل شوند.

کریک به عنوان جایگزین های احتمالی چشمی منچستریونایتد به طور عادی بازی می کند

شکستن تاکتیک های منچستریونایتد پس از انتقاد فرناندز

"نه آن چیزی که یک کاپیتان باید باشد" - بحث پیرامون طغیان فرناندز