آیا می توانیم علفزارهای آسیب دیده را دوباره پرورش دهیم؟

نیم دوجین غواص در آب های سرد دریای بالتیک در سواحل Dahme، یک شهر ساحلی کوچک در شمال آلمان در حال حرکت هستند. با حفظ ریشه ها دست نخورده، حافظان محیط زیست با احتیاط شاخساره ها را از یک علفزار اهداکننده علف دریایی بلند کرده و در کیسه ای قرار می دهند.

آنها فقط چند شاخه از هر نقطه می گیرند، که در جایی کاشته می شود که حافظان محیط زیست امیدوارند علفزار دیگری را دوباره پرورش دهند. آنها قبلا یک منطقه عالی را برای گیاهان جوان انتخاب کرده اند که برای رشد به رسوب شنی، پناهگاه در برابر امواج و جریان ها و نور و اکسیژن کافی برای رشد نیاز دارند.

دانشمندان این کار را حیاتی می بینند. میریام اسپیکا، رئیس سازمان غیردولتی حفاظت از علف دریا، می‌گوید در بیش از 30 سالی که غواصی می‌کند، "تغییرات" را دیده است. و او تنها کسی نیست که شاهد ویرانی بوده است.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

دانشمندان تخمین می زنند که حدود 60 درصد از علفزارهای ساحلی بالتیک ناپدید شده اند.

بوم شناس دریایی تورستن رویش از مرکز هلمهولتز GEOMAR برای تحقیقات اقیانوس کیل گفت: «این خبر بدی است. خبر خوب این است که کاهش متوقف شده است.

علفزارهای زیر آب، ماهی ها، خرچنگ ها، صدف ها و بسیاری از گونه های دیگر را تغذیه و پناه می دهند. آنها کیفیت آب و امواج آهسته را بهبود می بخشند و به محافظت از سواحل در برابر فرسایش کمک می کنند. و آنها کربن را در بستر دریا 30 تا 50 برابر سریعتر از جنگلها ذخیره می کنند.

حدود 70 گونه علف دریایی را می توان در امتداد سواحل بیش از 150 کشور یافت. برخی درست زیر سطح، برخی دیگر در عمق 60 متری یا تقریبا 200 فوتی رشد می کنند.

رویش گفت: «برخی از کشورها علف‌های دریایی بسیار بیشتری دارند، به‌ویژه در اقیانوس هند و اقیانوس آرام». در آنجا، می تواند نقش مهمی در تعادل کربن آنها داشته باشد.

اما ارزش علف های دریایی فراتر از ذخیره کربن است. مراتع آن در دریای بالتیک از با ارزش ترین زیستگاه های این دریا هستند. آنها به حیات وحش پناه می دهند، بستر دریا را تثبیت می کنند و با به دام انداختن ذرات و مواد مغذی مانند فیلترهای طبیعی عمل می کنند.

کاشت شاخه‌های منفرد علف‌دریایی کار پر زحمتی است، بنابراین افرادی مانند راینهارد هلبیگ سعی می‌کنند این کار را آسان‌تر کنند.

او از طریق ZosteraTec، استارت‌آپی که او هم بنیان‌گذاری کرد، به بازسازی زیستگاه‌های دریایی، از جمله علفزارهای علف‌دریایی آسیب‌دیده در اثر فعالیت‌های فراساحلی، مانند ساخت مزرعه بادی، کمک می‌کند. کار او از ساحل آغاز می شود.

او گفت: "هوای طوفانی به ما کمک می کند. امواج و جریان ها علف های دریایی را از بستر دریا می شویید. یکی دو روز بعد، اینجا شسته می شود، هنوز تازه است."

شاخه های جمع آوری شده در آبزی پروری ZosteraTec رشد و تکثیر می شوند. چند ماه بعد، نهال های دریایی بر روی تکیه گاه گیاه گذاشته می شوند. یک ماشین توسعه یافته به خصوص رشته های کاشته شده را با نخ های زیست تخریب پذیر متصل می کند. طول های حاصل را می توان با کار غواصی کمتر روی بستر دریا گذاشت.

هلبیگ گفت: "ما اینجا روی خشکی می کاریم تا کار زیر آب را کاهش دهیم. این به معنای غواصی کمتر است و ما می توانیم کارهای پر زحمت را در ساحل انجام دهیم."

محققان مرکز Geomar Helmholtz در کیل همچنین در حال آزمایش راه‌های جدیدی برای احیای علف‌های دریایی در مناطق بزرگ‌تر از جمله استفاده از بذر هستند.

استر تامسن، بوم شناس دریایی، دستش را به مخزن آکواریوم می برد و گلدانی حاوی علف دریایی را بیرون می آورد.

او گفت: "ده درصد از گیاهان در مراتع ما بذر تولید می کنند. شما به وضوح می توانید دانه ها را در داخل غلاف بذر ببینید."

تامسن توضیح داد: "مزیت بزرگ بازگرداندن مراتع از بذر تنوع ژنتیکی بیشتر است. و در آینده باید بتوانیم بذرها را در مناطق بسیار بزرگتری بکاریم."

Reusch از Geomar گفت که آنها در حال حاضر "فکر می کنند امیدوارکننده ترین راه برای رشد علفزارهایی که می توانند در برابر تغییرات آب و هوایی مقاومت کنند، کاشت شاخه های منفرد به عنوان پایه و سپس کاشت بذر بین آنها برای افزایش تنوع ژنتیکی است."

اینکه آیا یک ماموریت کاشت موفقیت آمیز است یا نه ماه ها یا حتی سال ها بعد آشکار می شود.

تامسن و همکارانش در حال بازدید از اولین علفزار دریایی کاشته شده در آب های بالتیک آلمان در سال 2021 هستند. غواصان شاخه ها را می شمارند، بررسی می کنند که چقدر متراکم رشد می کنند و نحوه رشد علفزار را ثبت می کنند.

سپس آن را با علفزار اهدایی که گیاهان را تامین می کرد مقایسه می کنند. فقط این مقایسه نشان می دهد که آیا محصول جدید فقط زنده مانده است یا شروع به عملکرد بیشتر شبیه یک محصول طبیعی کرده است.

تامسن گفت: "ما به تازگی چمنزار علف دریایی را بررسی کردیم و واقعا متراکم است. ما تعداد زیادی شاخه در هر مربع را شمارش کردیم." "به نظر می رسد واقعا خوب است."

این مقاله بر اساس گزارش تصویری جهانی ایالات متحده است.