آیا می خواهید یک آدرس اینترنتی در کاخ سفید اجاره کنید؟

کارشناسان امنیتی امروز هشدار دادند که چندین کارمند در کاخ سفید از رایانه‌ها یا دستگاه‌های تلفن همراه مجهز به خدمات پروکسی مسکونی استفاده می‌کنند که آدرس اینترنتی آنها را برای اجاره در اختیار دیگران قرار می‌دهد. یکی از خدمات پروکسی یک شرکت روسی است که تجارت میزبانی وب موسس آن برای حملات سایبری علیه سیستم‌های انتخاباتی در آریزونا و ایلینوی در سال 2016 به صفر رسیده است.

شرکت امنیتی Layer3 Intel گفت که چندین گره پراکسی مسکونی را شناسایی کرده است که از شبکه آدرس اینترنتی رزرو شده برای دفتر اجرایی رئیس جمهور (AS2650) خارج می شوند. Layer3 گفت که فعالیت پروکسی بین 5 اکتبر تا 3 نوامبر نسبتا پایدار بوده است و بررسی پراکسی های موجود از AS2650 نشان می دهد که آنها 236 بار در طول آن دوره از شبکه کاخ سفید خارج شده اند.

شرکت ردیابی پروکسی Synthient در توییتر/X گفت که فعالیتی که از AS2650 مشاهده کرده است مربوط به نصب چندگانه سرویسی به نام Infatica است، یک برنامه پروکسی که اغلب در برنامه های موبایل و دسکتاپ «رایگان» ادغام می شود. ولادیمیر فومنکو، بنیانگذار Infatica، مردی روسی است که شرکت میزبانی او King Servers، شش آدرس اینترنتی از هشت آدرس اینترنتی مورد استفاده سرویس‌های امنیتی دولتی روسیه برای به خطر انداختن پایگاه‌های اطلاعاتی سیستم‌های انتخاباتی در آریزونا و ایلینوی در سال 2016 را در اختیار داشت.

تصویر Synthient از فرکانس ترافیک پراکسی خروجی از شبکه اختصاصی کاخ سفید (AS2650). برای بزرگنمایی کلیک کنید.

ده ها ارائه دهنده پروکسی مسکونی با درجات مختلف مشروعیت وجود دارد که بسیاری از آنها در چین یا روسیه مستقر هستند. اما حداقل، همه آنها اجاره آدرس اینترنتی شخص دیگری را به عنوان راهی برای ناشناس کردن ترافیک وب یا جعل مکان واقعی خود برای مشتریان ساده می کنند. از منظر یک وب سایت، به نظر می رسد که ترافیک یک کاربر شبکه پروکسی از آدرس IP اجاره شده نشات می گیرد، نه از مشتری سرویس پروکسی.

Layer3 Intel گفت که گره های خروجی پراکسی در کاخ سفید از شش آدرس اینترنتی در 26 روز از 30 روز آمده اند و بیشتر فعالیت ها در عصر، بین ساعت 5 بعد از ظهر انجام می شود. و نیمه شب

به طور باورنکردنی، Infatica تنها سرویس پراکسی نبود که طبق گزارش‌ها دسترسی به آدرس‌های اینترنتی کاخ سفید را مجددا می‌فروشد: Layer3 اینتل اعلام کرد که 28 سرویس پراکسی مسکونی جداگانه قادر به خروج از این شبکه هستند.

تیم Layer3 Intel نوشت: «این دسترسی عمومی است. "هر کسی می تواند آن را با ثبت نام در یک سرویس پروکسی مسکونی عمومی، پرداخت چند دلار و ارسال درخواست از طریق آن به دست آورد. ما این شبکه را به طور انتخابی هدف قرار ندادیم یا سعی نکردیم کاوشگرهای خود را از آن خارج کنیم. ما به طور تصادفی به این موضوع پی بردیم، فقط با درخواست دسترسی چرخشی جهانی از طریق این خدمات."

کاخ سفید بلافاصله به درخواست برای اظهار نظر پاسخ نداد.

همانطور که در چندین داستان در سال گذشته در اینجا توضیح داده شده است، خدمات پروکسی مسکونی منبع اصلی ترافیک ناخواسته و اغلب مخرب هستند، از جمله تصاحب حساب و سایر فعالیت‌های جرایم سایبری، کلاهبرداری تبلیغاتی، و حذف محتوای انبوه برای پروژه‌های هوش مصنوعی.

آنها همچنین می توانند خطرات امنیتی جدی ایجاد کنند. در اواخر سال 2025، مشخص شد که مجرمان سایبری از یک آسیب‌پذیری گسترده در این سرویس‌ها بهره‌برداری می‌کنند که به آنها اجازه می‌دهد شبکه محلی هر نقطه پایانی پروکسی را برای سیستم‌های آسیب‌پذیر برای آلوده کردن بدافزار بررسی کنند. در ژانویه 2026، ده‌ها سرویس پروکسی مجبور شدند شبکه‌های خود را اصلاح کنند، پس از اینکه بن‌برندج، بنیانگذار Synthient نشان داد که چگونه مجرمان سایبری از آسیب‌پذیری در این سرویس‌های پراکسی مسکونی سوء استفاده می‌کنند تا کنترل دستگاه‌های داخل شبکه‌های محلی کاربران ناآگاه را در دست بگیرند.

Brundage به KrebsOnSecurity گفت: «بعضی از این فروشندگان پهنای باند را به قیمت 60 سنت در گیگابایت می‌فروشند، یعنی با کمتر از یک دلار می‌توانید به برخی از محرمانه‌ترین و قابل اعتمادترین شبکه‌ها دسترسی پیدا کنید. «اکوسیستم فروشنده این امکان را برای هر مجرمی که می‌تواند در حالی که از فرآیندهای KYC [مشتری خود را بشناسید] خرید کند، امکان‌پذیر می‌کند.»

اغلب اوقات، این خدمات پروکسی از دستگاه‌های کارمندی که به محل کار وارد می‌شوند، خارج می‌شوند. توسعه‌دهندگان برنامه‌ها می‌توانند کیت‌های توسعه نرم‌افزار (SDK) ارائه‌شده توسط شبکه‌های پراکسی مسکونی را برای کسب درآمد از نرم‌افزار خود تعبیه کنند و به آن‌ها اجازه می‌دهد در هر نصب مقدار کمی پول دریافت کنند.

همانطور که پراکسی های مسکونی می توانند برای کاربران نهایی ناآگاه خطرناک باشند، آنها معمولا در شبکه های دولتی و شرکتی یافت می شوند. در یک وبینار در ژانویه 2026، سرویس ردیابی پروکسی Spur در نزدیک به 300 شبکه تحت مالکیت و اداره دولتی، 318 شرکت خدماتی، 166 شرکت یا بیمارستان مراقبت های بهداشتی و 141 شرکت در بانک و امور مالی، پروکسی های مسکونی پیدا کرد. در یک پست وبلاگی در اوایل سال جاری، شرکت امنیتی Infoblox اعلام کرد که کشف کرده است که به طور کامل 65٪ از پایگاه مشتری آن یک یا چند دامنه مرتبط با پروکسی مسکونی را جستجو می کنند.