آیا ناآرامی های فرانسه به نفع مارین لوپن برای انتخابات ریاست جمهوری خواهد بود؟

مارین لوپن که به عنوان رئیس جمهور پشت میز بزرگی نشسته بود و پرچم فرانسه پشت سر او قرار داشت، به مناسبت ناآرامی های آخر هفته در فرانسه برای سخنرانی جدی برای ملت استفاده کرد.

این مبارز کهنه کار راست افراطی گفت: "در شش ماه، مردم فرانسه می توانند راه دیگری را انتخاب کنند. مسیر اقتدار و امنیت احیا می شود." "راه امید، راه تولد دوباره، زنده باد جمهوری."

در ظاهر، هرج و مرج و ویرانی گسترده ممکن است شانس لوپن در انتخابات ریاست جمهوری بهار آینده را به نفع خود داشته باشد، به خصوص که او توانسته آن را به موضوع مبارزات انتخاباتی مورد علاقه خود، مهاجرت مرتبط کند.

با این حال، تصویر ممکن است پیچیده تر باشد.

دولت فرانسه و سیاستمداران میانه رو از هر قشری بر مقصر دانستن ناآرامی های آخر هفته به گردن جنبش سیاسی چپ تندرو ژان لوک ملانشون، که در نظرسنجی ها به عنوان نامزد ریاست جمهوری نایب لوپن است، تمرکز کرده اند.

مقامات قضایی محتاط تر عمل کرده اند و از مقصر دانستن هر گروه سیاسی اجتناب کرده اند.

دادستان پاریس به رسانه های فرانسوی گفت که او "کاملا نمی تواند تایید کند" که مسئولین خشونت در پاریس "از نظر سیاسی با چپ های افراطی همسو هستند" و افرادی که دستگیر شده اند افراد کم سابقه ای هستند که مطالبات سیاسی نداشته اند.

این پست را در اینستاگرام مشاهده کنید

رهبری پلیس و مقامات محلی به طور ناشناس با بازیگران رسانه تحقیقاتی فرانسوی Mediapart صحبت می‌کردند که آیا فرانسه بدون تعظیم (LFI) متعلق به ملنشون مقصر است یا خیر و پیشنهاد کردند که ممکن است یک برنامه سیاسی در کار باشد.

یکی از فرماندهان پلیس محلی در منطقه‌ای که تحت ناآرامی قرار گرفته است به این رسانه گفت: «فعالان چپ افراطی در تظاهرات روز شنبه حضور داشتند، اما اکثریت نبودند. "آشوبگران فقط بچه هستند."

یک سیاستمدار محلی در مارسی به این روزنامه گفت که حزب ملانشون «به اندازه کافی در شهر سازماندهی نشده است که بتواند چیزی را سازماندهی کند... در این مثال، من فکر می کنم LFI اولین کسی بود که غرق شد.»

ایرلندی که در شورش‌های فرانسه گرفتار شده است: «در زندگی‌ام هرگز چیزی به این دردناکی احساس نکرده‌ام».

البته این درست است که ملانشون و اعضای حزبش از معترضان دانشجویی حمایت کرده و در راهپیمایی های گسترده آنها در چند هفته گذشته از جمله روز شنبه شرکت کرده اند.

ملانشون همچنین در محکوم کردن شورش و غارت بسیار کند بود و تا دیروقت اصرار داشت که هر خشونتی که رخ داده تقصیر پلیس است.

تا روز شنبه، تظاهرات دانشجویی با نوعی درگیری شدید با پلیس ضدشورش و خرابکاری های جزئی که در چنین تظاهراتی سنتی است، همراه بود. آنها با تخریب، آتش‌سوزی و غارتی که این آخر هفته دیده شد، نیامدند.

چیزی که روز شنبه تغییر کرد این بود که جنبش احیا شده جلیقه زردها یا ژله‌های ژله‌ها به دانشجویان پیوست که مدت‌ها قبل از شروع جنبش دانشجویی در رسانه‌های اجتماعی برای اعتراض سراسری در 17 اکتبر فراخوان داده بود.

جلیقه زردها از نظر سیاسی پراکنده هستند. نظرسنجی های گذشته نشان می دهد که حامیان آنها هم به چپ افراطی و هم به راست افراطی رای می دهند. آنها در ابتدا به خاطر هزینه بالای سوخت خشمگین بودند، اما با نارضایتی های گسترده، از گروه های مختلفی مانند کشاورزان، کارمندان دولت و فعالان آب و هوا خواستند تا در آن شرکت کنند و از انکار خشونت خودداری کردند.

با این حال، یک دلیل سیاسی وجود دارد که چرا دولت فعلی فرانسه و سیاستمداران میانه رو ممکن است بخواهند ناآرامی ها را به ملانشون بچسبانند.

انتخابات ریاست جمهوری فرانسه معمولا دو دور برگزار می شود. اگر هیچ نامزدی اکثریت مطلق را کسب نکند، دو نامزد پیشتاز برای دور دوم دور دوم که در ماه مه برگزار می شود، یک به یک با هم روبرو می شوند.

تا به حال، نظرسنجی‌ها نشان می‌داد که سناریوی دور دوم لوپن در مقابل ملانشون است. آنها رقبای قدیمی هستند که چندین بار برای ریاست جمهوری نامزد شده اند و احتمالا مخالفان مورد علاقه یکدیگر هستند و هر کدام نماینده هر چیزی هستند که دیگران از آن نفرت دارند.

نظرسنجی ها نشان می دهد که این سناریو به پیروزی قاطع لوپن منجر می شود. این به این دلیل است که در حالی که ملانشون پایگاه قدرتمندی از حمایت دارد، او همچنین به اندازه کافی تفرقه افکن است تا برخی رای دهندگان را وادار به انتخاب هر کسی کند که او در مقابل آن قرار دارد.

بنابراین، محاسبات سیاسی پشت تلاش‌ها برای مقصر دانستن ناآرامی‌ها به گردن ملنشون، ممکن است جلوگیری از رسیدن او به دور دوم باشد.

اگر ناآرامی باعث شود که حمایت ملانشون کم شود، ممکن است فضا را برای نامزدی معتدل‌تر به عنوان رقیب اصلی لوپن فراهم کند - کسی که جذابیت بیشتری داشته باشد و شانس بیشتری برای شکست دادن او در یک رقابت رودررو داشته باشد.

چه چیزی منجر به فوران خشونت در سراسر فرانسه در آخر هفته گذشته شد؟

رافائل گلوکسمن چپ میانه، ادوارد فیلیپ راست میانه، گابریل آتال «مکرونیست» و برونو رتالیو محافظه کار همه نامزدهای کمتر پرکار برای ریاست جمهوری هستند که امیدوارند به عنوان چهره معتدلی ظاهر شوند که بتواند آرای همه کسانی را که خواهان رئیس جمهور لوپن نیستند، متحد کند.

تاکنون نظرسنجی‌ها تنها منعکس‌کننده نظرات فرانسوی‌ها از قبل از ناآرامی‌ها هستند. اکنون همه نگاه ها به نظرسنجی های بعدی است تا ببینند همه چیز چگونه انجام می شود.