آیا ناراحتی‌های خیره‌کننده میان‌دوره‌ای دموکرات‌ها در ایالت‌های سرخ‌رنگ یک کور است یا نقشه آنها در حال گسترش است؟

سناتور منتخب جیمز تالاریکو (D-TX) در یک رویداد شب انتخابات میان دوره ای در مرکز هنرهای نمایشی لانگ در آستین، تگزاس، در 3 نوامبر 2026 سخنرانی می کند. —براندون بل — گتی ایماژ

قبل از سه‌شنبه، آخرین باری که رای‌دهندگان تگزاس یک دموکرات را به مجلس سنای ایالات متحده انتخاب کردند، در سال 1988 بود. برای کارولینای جنوبی، در سال 1998 بود. و برای کانزاس، تقریبا 100 سال پیش، در سال 1932. اکنون، هر سه دموکرات‌ها را به مجلس فوقانی می‌فرستند، که در دهه‌ی عمیق دهه‌ی حکومت جمهوری‌خواه در هم شکسته است.

در هفته‌های منتهی به روز انتخابات، نظرسنجی‌ها نشان داده بود که رأی‌دهندگان به احتمال زیاد از دموکرات‌ها نسبت به جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای امسال حمایت می‌کنند. اما نظرسنجی‌ها نهایتا بزرگی موج آبی را دست کم گرفتند - چیزی که برخی آن را "سونامی آبی" نامیدند - که روز سه‌شنبه سراسر کشور را فرا گرفت.

از دست دادن کرسی‌های حزب رئیس‌جمهور در انتخابات میان‌دوره‌ای معمول است. دامنه پیروزی‌های دموکرات‌ها در این چرخه حتی در چارچوب آن روند تاریخی برجسته است، اگرچه - در حالی که هنوز همه رقابت‌ها فراخوان نشده‌اند، انتظار می‌رود که حزب از زمان کسب ۲۵۷ کرسی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۸، و تا کنون ۷ کرسی در سنای آمریکا، بیشترین اکثریت را در مجلس نمایندگان آمریکا کسب کند.

بسیاری از کارشناسان سیاسی نتایج میان دوره ای امسال را «انکار» رئیس جمهور دونالد ترامپ توصیف کرده اند. رئیس جمهور از نظر تاریخی از محبوبیت پایینی برخوردار است که تا حد زیادی ناشی از نارضایتی آمریکایی ها از نحوه مدیریت او با اقتصاد و امور خارجی، به ویژه جنگ در ایران است.

بیشتر بخوانید: به دوران اردک لنگ ترامپ خوش آمدید

اما سوالی که اکنون در ذهن بسیاری از مردم وجود دارد این است: آیا موفقیت دموکرات‌ها در این ایالت‌های قرمز سرسخت ضربه‌ای بود یا نشانه‌ای از رقابت بیشتر این ایالت‌ها در انتخابات آینده؟

پیروزی های دموکرات ها عمیق تر از رقابت های یکباره بود

جیمز تالاریکو به عنوان ستاره نوظهور حزب دموکرات در این دوره از انتخابات ظاهر شده است. نظرسنجی‌های منتشر شده پیش از روز انتخابات نشان می‌دهد که دموکرات‌ها در رقابت برای نمایندگی تگزاس در سنای ایالات متحده از کن پکستون جمهوری‌خواه پیشی گرفته‌اند. او در نهایت توانست پکستون را با حدود 12 درصد شکست دهد و یک رگه تقریبا چهار دهه ای از ایالت را شکست که یک جمهوری خواه را به مجلس بالا فرستاد.

اما رقابت در سنا تنها پیروزی دموکرات ها در ایالت ستاره تنها نبود. جینا هینوجوسا در یک ناراحتی سیاسی خیره کننده، فرماندار فعلی جمهوری خواه، گرگ ابوت را که بیش از یک دهه این مقام را بر عهده داشت، برکنار کرد. از دست دادن او برای بسیاری از کارشناسان سیاسی تعجب آور بود، آنها فکر می کردند که احتمال پیروزی هینوجوسا در رقابت نسبتا کم است، اگرچه نظرسنجی ها نشان می دهد که این مبارزه رقابتی تر از پیشنهادهای قبلی ابوت برای انتخاب مجدد است.

و موج آبی سایر نژادهای ایالتی را نیز فرا گرفت. دموکرات ها اکثریت را در مجلس ایالتی تگزاس به دست آوردند و به بیش از دو دهه کنترل جمهوری خواهان در مجلس پایان دادند و همچنین در هر رقابت سراسری در سراسر ایالت امسال به پیروزی رسیدند و چندین کرسی مجلس نمایندگان ایالات متحده را تغییر دادند.

کربی گویدل، استاد علوم سیاسی در دانشگاه A&M تگزاس، می‌گوید که همه اینها نشان می‌دهد که سه‌شنبه فقط یک بار نبوده است.

گویدل می‌گوید: «این به یک مسابقه محدود نمی‌شد، به یک دفتر محدود نمی‌شد، بلکه در سراسر جهان بود. فکر نمی‌کنم به دلیل دامنه و عمق بردها، این فقط یک ضربه باشد.»

و در حالی که تگزاس دراماتیک‌ترین نمونه موفقیت دموکرات‌ها در ایالت قرمز بود، دیگران نیز شاهد رقابت‌هایی بودند که بیش از آن چیزی که بسیاری پیش‌بینی می‌کردند رقابتی بودند.

شانون بریجمون، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه کارولینای جنوبی، می گوید که در کارولینای جنوبی، پیروزی دکتر آنی اندروز دموکرات بر سناتور جمهوریخواه دارلین گراهام "فانوس دریایی بود." اما بریگمون می گوید که مسابقات دیگری نیز در این ایالت قابل توجه است. در رقابت برای نمایندگی ناحیه 1 کارولینای جنوبی در مجلس ایالات متحده - برای جانشینی نانسی میس، نماینده جمهوری خواه، نانسی لاکور، دموکرات، حریف جمهوریخواه خود، جنی کاستا هانیکات، را با اختلاف 1.1 امتیاز شکست داد.

یک رقابت دیگر، برای ناحیه 2، هنوز توسط آسوشیتدپرس فراخوان نشده است، اما بسیار فشرده است، و رئیس جمهوری خواه از عصر یکشنبه با 1 درصد پیشی گرفتن. در مجلس ایالتی، دموکرات ها اکثریت جمهوری خواهان را در مجلس کارولینای جنوبی شکستند.

بریگمون می‌گوید: «این اعداد بسیار رقابتی‌تر از آن چیزی هستند که مردم انتظار داشتند.

بیشتر بخوانید: درون برنامه های دموکرات ها برای مقابله با ترامپ

آدام همیلتون، کشیش دموکرات و کلیسای بزرگ، سناتور کنونی جمهوری خواه راجر مارشال را در کانزاس برای یک کرسی در مجلس فوقانی شکست داد. الکساندرا میدلوود، دانشیار و رئیس گروه علوم سیاسی دانشگاه ایالتی ویچیتا، می‌گوید، مانند کارولینای جنوبی، دموکرات‌ها در مجلس ایالتی کانزاس نیز موفقیت‌هایی کسب کردند و اکثریت جمهوری‌خواه را که 16 سال است بر قوه مقننه ایالت تسلط داشتند، در هم شکستند. او می‌افزاید که حتی با وجود برخی از رقابت‌های ایالتی که جمهوری‌خواهان برنده شدند، «دموکرات‌ها همچنان در آن رقابت‌ها نسبت به گذشته بهتر عمل کردند.»

میدلوود می‌گوید: «اکنون، یعنی هنوز سه عضو مجلس [ایالات متحده] که جمهوری‌خواه از کانزاس هستند، وجود دارد. هر سه نفر از آن‌ها کرسی‌های خود را حفظ کردند. [جمهوری‌خواهان] هنوز به وضوح اکثریت مجلس کانزاس را تشکیل می‌دهند». اما این واقعیت که دموکرات ها توانستند چنین تغییرات قابل توجهی را به سمت چپ بسیج کنند، واقعا یک معامله بزرگ است.

دانشمندان علوم سیاسی بیشتر موفقیت دموکرات‌ها در بسیاری از این رقابت‌ها را به «طوفان بی‌نقص» مسائلی نسبت می‌دهند که در چرخه انتخابات امسال با هم ترکیب شدند. آنها می گویند که بیشتر آن به دلیل عصبانیت از حزب جمهوری خواه و ترامپ در مورد مدیریت دولت با مسائل اقتصادی و استطاعت و همچنین جنگ ایران و سرکوب مهاجرت او است.

کاستاس پاناگووپولوس، استاد علوم سیاسی در دانشگاه نورث ایسترن، می‌گوید که علاوه بر ناامیدی از رهبران ملی جمهوری‌خواه، نامزدهای خاص در برگه‌های رأی احتمالا در برخی از این رقابت‌ها نیز نقش داشته‌اند. به عنوان مثال، پکستون به طور گسترده ای به عنوان یک نامزد ضعیف برای جمهوری خواهان در رقابت سنای تگزاس دیده می شد. مبارزات انتخاباتی او با جنجال های گذشته، از جمله اتهامات خیانت و محاکمه استیضاح (او در نهایت از تمام اتهاماتی که با آن روبرو بود تبرئه شد) گرفتار شد.

در برخی از این نژادها شرایط غیر عادی نیز وجود داشت. به عنوان مثال، در کارولینای جنوبی، بریگمون می گوید که مرگ سناتور فقید لیندسی گراهام اساسا نژاد سنا را تغییر داد. پیش از مرگ غیرمنتظره‌اش در جولای، انتظار می‌رفت که سناتور فقید در انتخابات میاندوره‌ای امسال مجددا انتخاب شود.

به گفته پاناگوپولوس، در عین حال، پویایی های بلندمدتی در بسیاری از این ایالت ها شکل گرفته است که در روز انتخابات نقش داشته است. به عنوان مثال، او می‌گوید که «جنوب رشد جمعیت فوق‌العاده‌ای را در سال‌های اخیر تجربه کرده است» که به نوبه خود منجر به متنوع‌تر شدن بسیاری از این ایالت‌ها شده و «تأثیرات موجی» بر انتخابات آن‌ها دارد.

گویدل می‌گوید که امسال «تکه‌های زیادی در جای خود قرار گرفتند».

گویدل می‌گوید: «من فکر می‌کنم همه شرایط در لحظه مناسب برای تجلی در این چرخه خاص فراهم شد. تفاوت‌هایی در بین ایالت‌ها وجود دارد و اینکه چقدر عمیق بود و اینکه آیا این یک نژاد بود یا چند نژاد، اما آنچه ما قطعا دیدیم دور شدن از حزب جمهوری‌خواه است - این روشی است که من آن را بیان می‌کنم، کمتر حرکتی به سمت حزب دموکرات، بیشتر حرکتی دور از حزب جمهوری‌خواه - زیرا رای‌دهندگان ناامید هستند و آنها دیوانه هستند و بسیار واضح است که چه کسی مسئول است.

او ادامه می دهد: «مردم به دلایل مختلف از ترامپ عصبانی هستند. برای من روشن نیست که آیا این همه ادغام می شوند و در آینده ثابت می مانند یا خیر.

آیا این ایالت های قرمز عمیق رقابتی تر می شوند؟

دموکرات‌ها به وضوح در این چرخه میان‌دوره‌ای در این ایالت‌ها که از نظر تاریخی واقعا در هیئت مدیره آن‌ها نبوده‌اند، جایگاه خود را به دست آوردند، اما دانشمندان علوم سیاسی می‌گویند که آیا می‌توانند این حرکت را در انتخابات آینده حفظ کنند یا خیر، باید دید.

میدلوود می‌گوید که بخش عمده‌ای از این امر بستگی به این دارد که دموکرات‌ها پس از سوگند خوردن در ژانویه و کنترل کنگره، چه می‌کنند. میدلوود می‌گوید: اگر دموکرات‌ها قوانینی را برای رسیدگی به بحران استطاعت تصویب کنند، اقداماتی را برای بهبود دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی انجام دهند و برای رسیدگی به سایر موضوعاتی که رای‌دهندگان به آن اهمیت می‌دهند - به عنوان مثال، اخلاق و مبارزه با فساد - گام‌هایی بردارند، آن‌وقت «آن‌ها در اینجا در کانزاس به کسب رأی ادامه خواهند داد». او می‌گوید در غیر این صورت، آنها احتمالا «برخی از این رأی‌دهندگان را که به سمت چپ رفته‌اند از دست خواهند داد».

او می‌گوید: «من فکر می‌کنم که دموکرات‌ها، حتی در کانزاس، فرصت واقعا خوبی دارند که اگر استراتژیک باشند، می‌توانند این رأی‌دهندگان را حفظ کنند». "من فکر می کنم بهترین روشی که شنیده ام این است که این رای دهندگان "قرضی" هستند؛ آنها به طور قابل اعتمادی دموکرات نیستند ... و حزب دموکرات واقعا باید خود را به این رای دهندگان ثابت کند. و فکر می کنم این در همه جا صادق است، اما فکر می کنم این به ویژه در اینجا در کانزاس صادق است زیرا اینها به طور کلی جمهوری خواهان قرمز قابل اعتماد هستند."

او همچنین می‌گوید که فکر می‌کند آنچه در آینده اتفاق می‌افتد بستگی به واکنش حزب جمهوری‌خواه به این نتایج و اینکه چگونه «پسا ترامپ» خواهد بود، دارد.

آیا آنها این کالبد شکافی کامل و تنظیم مجدد را انجام می دهند، جایی که برای خود یک پلتفرم جدید پیدا می کنند و به جلو حرکت می کنند و اذعان می کنند که او دلیل این انتخابات شدید واکنش منفی است - به ویژه سیاست های او؟ یا به مسیر ترامپ ادامه می دهند؟ او می گوید. چون فکر می‌کنم بخش بزرگی از این انتخابات – در سطح ملی و قطعا در کانزاس – این نیست که مردم اکنون تمایل بیشتری به حزب دموکرات دارند؛ بلکه این است که مردم از وضعیت موجود ناراضی بودند و دموکرات‌ها تنها جایگزین بودند.»

به طور مشابه، گویدل می‌گوید که علیرغم موج آبی در روز سه‌شنبه، او فکر نمی‌کند که تگزاس در حال حاضر خود یک ایالت آبی است - اما مطمئنا در حال تبدیل شدن به یک ایالت رقابتی‌تر از گذشته است.

او می‌گوید: «تعجب می‌کنم... اگر به دوره سلطه محافظه‌کاران بر ایالت بازگردیم و فقط بگوییم «تگزاس یک ایالت قرمز است، دموکرات‌ها نمی‌توانند رقابت کنند». فکر می‌کنم اکنون در جایی هستیم که دموکرات‌ها باید بتوانند در آینده رقابت کنند.»

با این حال، گویدل خاطرنشان می‌کند که حزب جمهوری‌خواه همچنان در تگزاس بسیار حضور دارد و احتمالا پس از زیان‌های ویرانگر خود در روز سه‌شنبه، تغییراتی ایجاد خواهد کرد. او می‌گوید که دموکرات‌ها نیز همینطور خواهند بود، که احتمالا نامزدهای بیشتری را در رقابت‌هایی که ممکن است قبلا حذف کرده‌اند، جذب و تأمین مالی کنند.

گویدل می‌گوید که موفقیت امسال دموکرات‌ها لزوما به این معنی نیست که آنها در تگزاس در سال 2028 همان موفقیت را خواهند داشت - اما با نزدیک شدن به انتخابات ریاست‌جمهوری بعدی، او می‌گوید فکر می‌کند که تگزاس یک ایالت در ذهن هر دو طرف خواهد بود.

او می‌گوید: «من فکر می‌کنم هر دو طرف باور خواهند کرد که تگزاس در سال 2028 در حال بازی است.

بریجمون می گوید: نتایج میان ترم به این معنا نیست که کارولینای جنوبی در حال تبدیل شدن به ایالت آبی مانند ماساچوست است. دولت هنوز محافظه کار است. و آنچه در سال 2028 اتفاق می افتد به اقدامات بعدی هر دو طرف بستگی دارد.

بریگمون می‌گوید: «انتخابات دیگری وجود دارد که قرار نبود مجددا یا انتخابات انتقالی باشد، اما ما تا بعدا از آن خبر نداشتیم». باید دید که آیا این نیز انجام می‌شود یا خیر، اما ما تا دو سال دیگر یک رقابت آزاد برای ریاست‌جمهوری داریم و بنابراین زمینه برای ایده‌ها و جنبش‌های سیاسی جدید آماده است.»

پاناگووپولوس می‌گوید که فکر می‌کند میان‌دوره‌ای امسال «در نهایت لحظه‌ای در سیاست آمریکا بود که رای‌دهندگان به وضوح مایل بودند که منافع سیاسی خود را مقدم بر ملاحظات حزبی قرار دهند و امیدوار باشند که نتایج بهتری برای آنها به همراه داشته باشد». اینکه آیا این در انتخابات آینده ادامه خواهد داشت یا نه، هنوز مشخص نیست، و او افکار دیگر دانشمندان علوم سیاسی را تکرار می کند که بیشتر این بستگی به نحوه واکنش هر دو طرف به پیام هایی دارد که رای دهندگان برای آنها ارسال می کنند. اما او فکر می کند که مطمئنا این امکان وجود دارد که حرکت دموکرات ها در ایالت های قرمز تا سال 2028 ادامه یابد.

پاناگووپولوس می‌گوید: «فکر نمی‌کنم هیچ یک از احزاب اصلی بتوانند هیچ دولتی را بدیهی بدانند، زیرا هر ایالت قرمز می‌تواند به یک ایالت آبی تبدیل شود، و صادقانه بگویم، هر ایالت آبی می‌تواند در شرایط مناسب به یک دولت قرمز تبدیل شود». بسیاری از مکان‌ها بین قرمز و آبی قرار دارند و رقابتی هستند؛ شاید رقابتی‌تر از آن چیزی که مردم تصور می‌کنند.»

او ادامه می‌دهد: «این احتمال وجود دارد که این سونامی آبی دموکرات که در سال 2026 تجربه کردیم، ممکن است پیش‌بینی رشد دموکرات‌ها در سال 2028 باشد، بسته به اینکه در دو سال آینده چه اتفاقی می‌افتد. از بسیاری جهات، پیش‌بینی اینکه چه اتفاقی قرار است بیفتد دشوار است.»