آیا نتایج انتخابات میان دوره ای ایالات متحده، کشورهای حوزه خلیج فارس را از جنگ بیشتر مصون می دارد؟

پس از شکست قاطع حزبش در انتخابات میان دوره ای آمریکا در این هفته، رئیس جمهور دونالد ترامپ پذیرفت که جنگ با ایران احتمالا نقشی داشته است.

ترامپ با اعتراف به اینکه رای دهندگان آمریکایی حاضر به پذیرش تاثیر جنگ بر قیمت بنزین نیستند، به فاکس نیوز گفت: فکر می کنم بخشی از آن ایران بود، اما در عین حال مردم اهمیت کاری که من با ایران انجام داده ام را درک کردند.

ناظران می گویند که ایالات متحده و اسرائیل حملات بزرگ به ایران را تا پس از برگزاری هر دو انتخابات متوقف کرده بودند.

در پایان ماه اکتبر، وال استریت ژورنال گزارش داد که دولت ترامپ از قبل به دولت های ایالت های خلیج فارس هشدار داده بود که پس از انتخابات میان دوره ای، خود را برای یک کمپین نظامی کوتاه و شدید آماده کنند.

در حالی که سیاست خارجی در حیطه اختیارات رئیس جمهور ایالات متحده است، تحلیلگران اشاره کرده اند که کنگره ای که تحت کنترل حزب دموکرات است، ظاهرا می تواند بودجه سفرهای نظامی ترامپ را متوقف کند. با این حال، سیاستمداران تازه انتخاب شده دموکرات تا اوایل سال آینده در کرسی های خود نخواهند نشست.

همانطور که دو استاد علوم سیاسی ایالات متحده این هفته برای مجله فارین افرز نوشتند، روسای جمهور گذشته آمریکا، مانند ترامپ که تبدیل به "اردک لنگ" می شوند - یعنی رئیس جمهوری که کنترل کنگره را از دست می دهد و نمی تواند برای یک دوره دیگر نامزد شود - اغلب مداخلات بین المللی را تشدید کرده اند.

آنها توضیح دادند: "هنگامی که آنها به میراث خود فکر می کنند، اردک های لنگ اغلب به سیاست خارجی روی می آورند، جایی که قدرت ریاست جمهوری به آنها اجازه می دهد تا بدون محدودیت در سیاست داخلی مزاحم عمل کنند." استادان استدلال کردند که یکی از مکان‌هایی که ترامپ احتمالا در آن عمل می‌کند، ایران است.

از سوی دیگر، ترامپ همچنین به چندین رسانه گفت که برای شروع دوباره بمباران ایران «عجله ای ندارد».

نظرات در مورد اقدامات بعدی ایران نیز متفاوت است.

ایرانی‌ها گفته‌اند که آماده هرگونه حمله هستند و لفاظی‌های رهبران ارشد نشان می‌دهد که آنها ممکن است مایل به حمله به طیف وسیع‌تری از اهداف نسبت به گذشته باشند. این می تواند شامل زیرساخت های انرژی و اقتصادی منطقه ای و حتی کابل کشی یا مراکز داده مخابراتی زیر دریا باشد.

راس هریسون، کارشناس ارشد مؤسسه خاورمیانه مستقر در واشنگتن و کارشناس مسائل ایران، در جریان یک کنفرانس مجازی که این هفته به میزبانی MEI برگزار شد، گفت: اگر ایران فکر می‌کند که تهدیدی وجودی برای رهبری آن وجود دارد، «همه شرط‌ها بی نتیجه هستند». "من فکر می کنم که آنها [این بار] در کشورهای خلیج به طور متفاوتی هدف قرار خواهند داد... بنابراین واقعا بستگی به این دارد که همه اینها چگونه آشکار شود."

اما کارشناسان دیگر معتقدند که ایران عمدا برای تحت فشار گذاشتن ترامپ قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای مقاومت می‌کرد. اکنون انتخابات به پایان رسیده است، ایرانی ها ممکن است تمایل بیشتری برای مذاکره درباره یک توافق صلح داشته باشند.

همه اینها کشورهای حاشیه خلیج فارس را که از زمان آغاز درگیری هدف اصلی حملات ایران بوده اند، در موقعیت دشواری قرار می دهد.

انور قرقاش، مشاور سیاست خارجی رهبری امارات متحده عربی، در کنفرانس امنیتی آخر هفته گذشته در بحرین، گفتگوی منامه که توسط موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک یا IISS میزبانی شد، گفت: «ما خود را درگیر بحرانی می‌بینیم که از نظر دیپلماتیک بسیار سخت تلاش کردیم تا از آن جلوگیری کنیم». ما آشکارا به دنبال یک دور سیاسی هستیم.»

قطر در تلاش برای مذاکره بین آمریکا و ایران بوده اما در فرودگاه خود نیز تمرینات اضطراری انجام داده است. اماراتی ها تمرین های مشابهی را انجام داده اند. و عربستان سعودی در دو جبهه به جنگ نگاه می کند: این کشور نفت خیز در حال حاضر مورد حمله شبه نظامیان حوثی در همسایه یمن قرار گرفته است. حتی مصر نیز واکنش نشان داده و گفته می شود که دفاع هوایی در اطراف کانال سوئز را تقویت کرده است.

با این حال، مهم نیست که بعدا چه اتفاقی بیفتد، جنگ ایالات متحده-اسرائیل-ایران قبلا کشورهای خلیج فارس را وادار به ارزیابی مشارکت دفاعی با ایالات متحده کرده است. پایگاه های ایالات متحده به جای اینکه آنها را ایمن کنند، آنها را هدف قرار داده اند.

حسن الحسن، یکی از اعضای ارشد ISS، این هفته به خبرگزاری بلومبرگ گفت: «ناامیدی گسترده ای در سراسر منطقه از ایالات متحده به دلیل حماقت جنگ، ماهیت نامنظم رفتار نظامی و دیپلماتیک واشنگتن و تصمیم این کشور برای اولویت دادن به دفاع اسرائیل بر شرکای خود در خلیج فارس وجود دارد». اگر آزادسازی کویت توسط آمریکا در سال 1991، لحظه ای بود که نقش آمریکا را در منطقه تثبیت کرد، جنگ 2026 را می توان به عنوان لحظه ای که آن را از بین برد، به یاد آورد.

کشورهای حوزه خلیج فارس به عنوان مثال، امارات متحده عربی به اسرائیل نزدیکتر شده و سعودی ها وارد پیمان دفاعی مکه با پاکستان و ترکیه شده اند.

آندریاس کریگ، مدرس ارشد دانشکده مطالعات امنیتی در کینگز کالج لندن، این هفته برای رسانه آنلاین میدل ایست آی نوشت: «کشورهای خلیج قبلا به سمت خودمختاری استراتژیک و اتکا به خود حرکت کرده اند. یک ترامپ لنگ اردک این روند را تسریع خواهد کرد.»

این در حالی است که کنگره تحت رهبری دموکرات ها ممکن است ایالات متحده را دوباره به شریک قابل اعتمادتری تبدیل کند.

کریگ استدلال می کند که کشورهای حاشیه خلیج فارس باید گرد هم آیند تا بر آمریکا فشار بیاورند تا به ایران حمله نکند و سپس بر سر یک پیمان عدم تجاوز با ایران - بدون دخالت آمریکا - مذاکره کنند.

رایان کراکر، سفیر سابق ایالات متحده در منطقه و همکار برجسته MEI، در جلسه توجیهی آنلاین MEI به سوال دویچه وله پاسخ داد که آیا این نوع وحدت در خلیج ممکن است یا نه، مشکوک است.

کراکر می‌گوید: «می‌ترسم وحدت معنادار خلیج‌فارس به این زودی‌ها به تئاتری نزدیک ما نرسد. قطری‌ها به دلیل رفتار سایر کشورهای خلیج‌فارس علیه آنها در سال 2017 بی‌اعتماد هستند. و او افزود: «تفاوت‌های شناخته شده‌ای بین عربستان سعودی و امارات وجود دارد که در سودان [و] در یمن می‌بینیم، و البته اختلافات عمیق... در رابطه با اسرائیل. بنابراین من انتظار هیچ حرکت معناداری در راستای همکاری امنیتی [خلیج] را ندارم».

آنچه در بلندمدت محتمل تر است این است که کشورهای خلیج در نهایت به نوعی تفاهم با ایران برسند.

هریسون از MEI افزود: «کشورهای خلیج فارس می‌دانند که احتمالا نمی‌توانند امنیت خود را فقط از واشنگتن بخرند، و تا حدی مجبور به خرید آن از طریق نوعی رابطه با تهران هستند». "این اجتناب ناپذیر است. جغرافیا حاکم است."

او افزود که این نوع پیمان عدم تجاوز چگونه به نظر می رسد باید دید. هریسون نتیجه گرفت که به همین دلیل یکی از نگرانی‌های بزرگ برای رهبران خلیج‌فارس در حال حاضر، تشدید مجدد درگیری به نقطه‌ای است که مسیر بازگشت به نوعی دیپلماسی گم شده است.