آیا نها بورا، ستاره قرمز جدید هند، تهدید واقعی ژنرال Z مودی است؟

دهلی نو، هند – در حالی که رهبر اپوزیسیون هند، راهول گاندی، در 12 اکتبر با ده‌ها هزار هوادار به سوی دادگاه عالی این کشور راهپیمایی کرد تا دادخواستی را برای اخراج رئیس انتخابات کشور ارائه کند، او دستان خود را روی شانه‌های دو زن پیش رو گذاشت.

یکی از آنها خواهر کوچکترش پریانکا 54 ساله بود که راهول - دو سال بزرگتر - او را "بهترین دوست" و قابل اعتمادترین ستوان خود توصیف کرده است. دیگری یک رهبر دانشجوی 29 ساله بود که تا چند ماه گذشته کمتر کسی از سیاست خارج از کالج مطلع بود: نها بورا.

پس از 12 سال قدرت، نخست وزیر نارندرا مودی اخیرا با تعدادی از سخت ترین چالش های سیاسی خود مواجه شده است، زیرا یک جنبش تحت رهبری ژنرال Z ابتدا او را پس از یک سری رسوایی های امتحانی مجبور به کنار گذاشتن وزیر آموزش خود کرد و اکنون او را به خاطر تغییرات بحث برانگیز در فهرست انتخاباتی هند که حق رای را از 130 میلیون نفر سلب کرده است، تحت فشار قرار داده است.

با این حال، در حالی که گروه طنز سوسک که در چند ماه گذشته تظاهرات گسترده‌ای را در جانتار مانتار در قلب پایتخت دهلی نو به راه انداخت، تیترهای جهانی بیشتری را به خود اختصاص داد، بورا، از یک گروه دانشجویی چپ، به سرعت به عنوان یکی از سرکش‌ترین چهره‌های نسلی ظاهر شد که سیطره مودی بر قدرت را به چالش می‌کشد.

بورا اندامی اندام دارد، موهای تیره دارد و با صدایی عمیق و پرطنین صحبت می کند. اما در جایی که رهبران حزب سوسک جانتا (CJP) برای تظاهرات نشسته‌اند، پلاکاردهایی در دست داشتند، و به سرعت توسط پلیس دستگیر شدند، بورا با فریب دادن نیروهای امنیتی برای جلب معترضان - با استفاده از تاکتیک‌های سیاست خیابانی که دانشجو را به چهره‌ای فرقه در میان بخش‌هایی از جوانان کشور ناراضی از سیاست‌های برنامه‌های Modi و ناراضی‌اند، تبدیل به یک بازی کرد.

توسعه‌دهندگان نرم‌افزار، Bora را به شخصیت‌های بازی ویدیویی تبدیل کرده‌اند، از موانع می‌پرند، امتیازات «دموکراسی» را جمع‌آوری می‌کنند و در بازی‌های سبک ماریو از پلیس طفره می‌روند. کاربران رسانه های اجتماعی ویرایش های سریع طرفداران بورا را ویرایش و به اشتراک می گذارند، با پرسنل پلیس مقابله می کنند، که ده ها هزار نفر به اشتراک گذاشته و میلیون ها نفر آن را مشاهده کرده اند. و رهبران کهنه کار مخالف مانند گاندی - به معنای واقعی کلمه - در موقعیت های پرتنش به رهبر دانشجو تکیه می کنند.

نیشیتا ناث، دانشجوی 24 ساله در پایتخت که در اوایل این ماه زیر درختی در مرکز دهلی نشسته بود، پرسید: «می‌توانیم لطفا نها را الهه دموکراسی بنامیم؟» اشاره به رهبر معترضان هنگ‌کنگ، اگنس چاو، بود که این عنوان را در مبارزه علیه قوانینی که منتقدان آن را سخت‌گیرانه خوانده‌اند، به دست آورد که توسط پکن در قلمرو چین تحمیل شد.

با این حال، چنین مقایسه‌هایی آخرین چیزی است که بورا می‌خواهد - به عنوان رهبر یک جنبش اعتراضی که به دنبال کوچک کردن یک نیمه خدای سیاسی است.

بورا نزدیک به یک دهه را صرف مطالعه هنر در دانشگاه‌های دهلی کرده است، از جمله به عنوان دانشجوی فوق دکتری تئاتر در دانشگاه جواهر لعل نهرو (JNU)، یک دانشگاه دولتی برتر که برای دهه‌ها دیگ فعالیت‌های سیاسی بوده است.

در آنجا، بورا به سازمان دانشجویی چپ، انجمن دانشجویان سراسر هند (AISA) پیوست، که بیش از سه دهه نیروی اصلی در JNU بوده است.

اکنون رئیس ملی AISA، بورا و رفقا در اوایل سال جاری به فعالان سوسک پیوستند و برای هفته‌ها در جانتار مانتار به دنبال استعفای وزیر آموزش، دارمندرا پرادان بودند.

اما اوایل این ماه بود که بورا از حاشیه به مرکز صحنه در آگاهی ملی رفت.

در 10 اکتبر، دولت مودی قلب پایتخت دهلی نو را در حالی که هزاران جوان برای تظاهرات آماده می‌شدند، خواهان استعفای رئیس انتخابات بودند.

پلیس به سرعت برای بازداشت معترضانی که با قطار و اتوبوس وارد شده بودند، حرکت کرد، رهبران دانشجویی را در خانه هایشان محبوس کرد، و حتی چند لحظه پس از فرود هواپیما در پایتخت، برای بازداشت رهبران ارشد جنبش سوسک سوار هواپیما شد.

اما بورا در سایه ها ناپدید شد و دور از دسترس پلیس باقی ماند.

سپس، بعد از ظهر همان روز، بورا به صورت زنده در اینستاگرام ظاهر شد، با یک تی شرت تک تکه - نمادی که توسط جنبش‌های اعتراضی جهانی ژن Z پذیرفته شده است - و یک جمعیت چند صد نفری را در دهلی جنوبی، کیلومترها دورتر از سنگرهای پلیس هدایت می‌کرد.

در نیم ساعت، پلیس بورا را تعقیب کرد که با ون پلیس کشیده شد و ساعاتی بعد آزاد شد.

برای درک سیاست خیابانی بورا، باید چند صفحه را به عقب برگردانید. AISA در آگوست 1990 به عنوان شاخه دانشجویی حزب کمونیست آزادی هند (مارکسیست-لنینیست) تأسیس شد، حزبی که از شورش کمونیستی به رهبری مائوئیست که در شرق هند در سال 1967 با الهام از قیام دهقانان در روستای ناکالبری، بنگال غربی آغاز شد، پدید آمد. مائوئیست ها را به نام روستا ناکسال می نامیدند.

این حزب حداقل به مدت سه دهه در مواجهه با سرکوب دولتی به طور مخفیانه عمل کرد و سپس خشونت مسلحانه را رد کرد – با این حال تعدادی از انشعابات آن هنوز به دنبال سرنگونی خشونت آمیز دولت هند هستند – و دموکراسی پارلمانی در دهه 1990 را پذیرفت.

اما حزب تغییر کرده است، اگرچه برخی از DNA میراث خود را حفظ کرده است. در 10 اکتبر، AISA می دانست که پلیس به طور پیشگیرانه رهبران جوانان را تعقیب خواهد کرد. بنابراین فعالان آن بورا را پنهان کردند.

دانش علی، یک رهبر دانشجوی 25 ساله AISA و یکی از دوستان بورا، گفت: "ما قبلا یک حزب زیرزمینی بودیم، قبل از اینکه حزب ما در انتخابات شرکت کند؛ بنابراین، ما از همان تاکتیک ها پیروی کردیم، نوعی [تاکتیک] چریکی."

علی گفت که حزب بر تاکتیک‌هایی تکیه می‌کند که «انقلابیونی مانند باگات سینگ» - یک فعال ضد استعماری که توسط مقامات بریتانیایی در سال 1931 در سن 23 سالگی اعدام شد - «برای مقاومت در برابر حاکمیت استعماری استفاده کردند».

در حالی که بهگات سینگ، یک سوسیالیست خودخوانده در زمان خود، همچنان یک قهرمان پرستش شده در طیف های سیاسی باقی مانده است، حزب هندو بهاراتیا جاناتا، حزب اکثریت هندو مودی، سیاست چپ را شیطانی جلوه داده است. در پارلمان و مجالس مقننه ایالتی نیز، احزاب چپ در سال های اخیر دچار شکست های تاریخی شده اند.

پس از آنکه اعتراض‌ها به استعفای وزیر آموزش و پرورش پرادان منجر شد، نخست‌وزیر در سخنرانی روز استقلال خود در ماه اوت نسبت به «نکسال‌های شهری» یا «نکسال‌های روشنفکر» هشدار داد - ارجاعاتی که حزب مودی برای توصیف مخالفان و منتقدان همه رشته‌های سیاسی استفاده کرده است.

بورا استدلال می کند که دلیلی وجود دارد که حزب مودی از چپ بسیار می ترسد.

چگونه ادعا می کنید که قهرمان ناسیونالیسم هستید، اگر مردمی را که وارثان واقعی میراث رادیکالی است که استقلال هند را به دست آوردند، مشروعیت نمی دهید؟ بورا در گفتگو با الجزیره گفت.

بورا در خاتیما، شهر کوچکی در شمال ایالت اوتاراکند هند به دنیا آمد. این خانواده سپس در جامو، بنگالورو، امریتسار و لاکنو زندگی می‌کردند، زیرا خدمت پدرش در ارتش هند اغلب آنها را از یک پست به پست دیگر می‌برد.

در دوران نوجوانی، اختلاف نظرهای سیاسی با خانواده افزایش یافت، تا جایی که بورا «قطع» شد. سپس، چند ماه پیش، بورا در همبستگی با دانشجویان در نوار اعتراضی جانتار مانتار، اعتصاب غذای ۲۳ روزه را برگزار کرد.

بورا به یاد آورد که وقتی یکی از هزاران جمعیت گفت: «زنی آنجاست که می‌گوید مادر شماست، تعجب کرده بود، اجازه بدهم وارد شود؟» ماساژ پاهای مادرانه به دنبال داشت.

ان سای بالاجی، یکی از رهبران ارشد AISA که از نزدیک به بورا مشاوره می دهد، گفت که این اعتصاب غذا به او در سطح ملی نیز کمک کرد، جایی که مردم در نهایت بتوانند با سیاست چپ او درگیر شوند.

بلاجی با اشاره به اصطلاحی که منتقدان دولت مودی اغلب برای حامیان دولت مودی به کار می برند، گفت: "طبقه آرمان طلب هند که از وعده های شکسته دولت احساس خیانت کرده بودند، به افرادی مانند نها که فداکارانه نشسته بودند امید پیدا کردند. اینجاست که کل تبلیغات از بین می رود. ناگهان به اصطلاح "ضد ملی ها" نیز انسان می شوند."

دوربین های بورا جدید هستند، اما فعالیت و استعداد برای بسیج سیاسی نیست.

بورا به الجزیره گفت: در سال 2019، اعتراضات علیه اصلاحات پیشنهادی در قوانین شهروندی هند، که تبعیض آمیز علیه مسلمانان تلقی می شد، یک بیداری سیاسی واقعی بود.

این شروع به مشارکت بورا و رهبری نهایی جنبش‌های تحت رهبری دانشجویان شد. علی گفت، در JNU، بورا «سال‌ها جزوه‌ها را توزیع کرد و دانشجویان را بسیج کرد، آرای دانشجویان را برای آیسا جمع‌آوری کرد، اتاق به اتاق رفت».

او با اشاره به رهبران جوانانی مانند عمر خالد و شارجیل امام که اکنون بیش از شش سال است که بدون محاکمه در زندان به سر می برند، افزود: بورا با سیاست زندگی می کند و نفس می کشد، به عنوان مثال، "برای زندانیان سیاسی مسلمان صحبت می کند". او گفت که بورا "شجاعانه صادق است".

قسمت 10 اکتبر، زمانی که بورا از پلیس فرار کرد، یکبار نبود. چند کودتای کوچکتر در آن هفته به دنبال داشت، زیرا بورا بر نیروهای دولتی مانور داد و با حامیان خود در بخش‌هایی از مرکز دهلی تظاهرات کرد.

سپس عکس‌ها و فیلم‌های بورا تا غروب در رسانه‌های اجتماعی سرازیر می‌شد: در مقابل افسران فشار می‌آورد، در عین حال برای دوربین‌ها لبخند می‌زد، علامت پیروزی را چشمک می‌زند، می‌جنگد تا آزاد شود، که اغلب توسط پلیس‌زنان در هوا بلند می‌شود.

بورا به غزلیات نصرت فتح علی خان، خواننده مشهور پاکستانی که موسیقی صوفی را به مخاطبان جهانی رساند، گوش می دهد.

اما به گفته دوستان، رهبر جوان چپ نیز خواننده خوبی است و تنبور می نوازد.

بالاجی خاطرنشان می کند که برخلاف بسیاری دیگر از آن ایدئولوژی سیاسی در نسل های قبلی که به دلیل دگم و تئوریک بودن در استفاده از مارکسیسم مورد انتقاد قرار گرفته اند، بورا دانش آموز نسل جدید است، "که در اینترنت بزرگ شده و آن زبان [برای تعامل با جوانان] را به خوبی می داند".

به گفته تحلیلگران، با وجود رشد سیاسی بورا، هر رهبر دانشجوی چپ با مجموعه ای از چالش های بزرگ برای به جا گذاشتن اثری در سیاست هند مواجه است.

اولا، نفوذ AISA در محوطه های دانشگاهی و بخش های فعالیت دانشجویی در شمال هند متمرکز است. حزب اصلی آن، حزب کمونیست آزادی هند (مارکسیست-لنینیست)، نیز نیروی کوچکی در سیاست ملی است.

این حزب دو نماینده در پارلمان دارد که هر دو از ایالت شرقی بیهار هستند و هرگز به تنهایی بر ایالتی حکومت نکرده است.

عاصم علی، یک تحلیلگر سیاسی مستقر در دهلی نو، گفت: «AISA برای رهبران دانشجویی خود پل محکمی برای انتقال از دانشگاه به حوزه انتخابیه ندارد.

علی استدلال کرد که در سیاست های انتخاباتی هند، یک سیاستمدار به یک پایگاه جغرافیایی نیاز دارد، جایی که آنها یک بلوک قابل اعتماد از رای دهندگان در میدان دارند. او افزود: «بورا چنین بلوک‌ها یا پایگاهی ندارد.

یکی از راه‌های ورود به سیاست انتخاباتی برای رهبرانی مانند بورا، انتقال به یک حزب سیاسی اصلی با حضور گسترده‌تر در هند است - مانند حزب کنگره گاندی - مانند بسیاری از رهبران چپ. اما در آنجا، چالش های متفاوتی وجود دارد. این تحلیلگر گفت: «توسعه عمومی صرفا شما را از طریق تسلط قوی رهبران موجود در احزاب بزرگی مانند کنگره نمی‌گذراند».

علی، تحلیلگر، گفت: با این وجود، چه بورا با حزب چپ‌گرای خود باقی بماند و چه به گروه‌هایی مانند کنگره نزدیک‌تر شود، «به نظر می‌رسد که نها از اختلافات سیاسی فراتر می‌رود – و یک بلوک واقعی از رای‌دهندگان جوان پشت سر خود می‌سازد، حتی اگر بانک رای‌دهندگان کتاب درسی در بافت هند نباشد».

در میان آنها نات، دانشجوی دانشگاه دهلی است که عضو AISA نیست اما از حامیان سرسخت بورا است. او اغلب در بحبوحه اعتراضات به تعقیب رهبر دانشجو در خیابان ها می پردازد. هفته گذشته، نات هر روز صبح ساعت‌ها در محله‌اش می‌دوید «تا با نها تمرین کند و همگام شود».

نات گفت: "نحوه صحبت کردن نها: مکث ها، آهنگ صدایش، موهای در حال پرواز. تنها چیزی که در اینستاگرامم می بینم نها است." اوج هفته گذشته من زمانی بود که نها را در حالی که در هرج و مرج می دوید، گرفتم.

این هرج و مرج احتمالا راه به جایی نخواهد برد، زیرا دولت مودی با فشار مخالفان جریان اصلی، جنبش سوسک و گروه های دانشجویی مواجه است.

علی، تحلیلگر سیاسی، می گوید که بورا هم نیست.

او گفت که بورا "در حال دستیابی به یک مکان جدید در سیاست هند است." "نها، مطمئنا لحظه ای نیست، اما اینجاست که بماند."