آیا نگران هستید که هوای ناپاک تنفس می کنید؟ در اینجا نحوه اندازه گیری آن آمده است

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تنفس هوای تازه برای بدن و ذهن معجزه می کند.

با این حال، در برخی مناطق، ممکن است هوا آنطور که به نظر می رسد تمیز نباشد. این ممکن است به دلیل آلودگی یا خطرات طبیعی مانند آتش سوزی و طوفان گرد و غبار باشد.

اگر در مورد کیفیت هوا در منطقه خود نگران هستید، برنامه ها و وب سایت هایی که به شما کمک می کنند کم نیست.

اما کدام را باید انتخاب کنید؟ و آیا می توانید به اطلاعاتی که آنها ارائه می دهند اعتماد کنید؟

در استرالیا، مطمئن ترین مکان برای شروع، وب سایت اداره حفاظت از محیط زیست ایالت یا قلمرو شما است.

این سایت‌ها اطلاعات کیفیت هوا را در قالب‌های مختلفی منتشر می‌کنند، از داده‌های فنی و نقشه‌های مشاوره با کد رنگی گرفته تا به‌روزرسانی‌های حوادث اضطراری.

این داده‌ها از شبکه‌های نظارتی دولتی بدست می‌آیند که تحت معیار حفاظت از محیط زیست ملی استرالیا (کیفیت هوای محیط) عمل می‌کنند. این چارچوب استانداردهای ارزیابی را برای اطمینان از جمع‌آوری و تفسیر داده‌های کیفیت هوا به روشی سازگار، دقیق و شفاف تنظیم می‌کند.

در نگاه اول، این داده ها ممکن است ترسناک به نظر برسند. ساده ترین راه برای تفسیر آن بررسی دسته بندی کیفیت هوا برای موقعیت مکانی شما است. این دسته‌ها بر اساس سیستم چراغ راهنمایی رنگ‌بندی می‌شوند که سبز نشان‌دهنده کیفیت هوای «خوب» و قرمز تیره مناطق با کیفیت هوای «بسیار ضعیف» است.

برای تعیین این دسته بندی ها، دولت داده هایی را در مورد غلظت آلاینده در یک منطقه جمع آوری می کند که مقدار ماده مضر موجود در یک حجم از هوا است. این داده ها با کیفیت بررسی می شوند و به عنوان به روز رسانی ساعتی منتشر می شوند.

برنامه های تلفن همراه اطلاعات کیفیت هوا را در حال حرکت ارائه می دهند. این برنامه‌ها اغلب داده‌های وب‌سایت‌های دولتی را تغییر کاربری می‌دهند، گاهی اوقات در ترکیب با شبکه‌های نظارتی کم‌هزینه مانند IQAir و PurpleAir.

این شبکه‌ها معمولا از داده‌های نشان‌دهنده استفاده می‌کنند که به روندهای کلی بدون ارائه مقادیر دقیق اشاره می‌کند. بنابراین در حالی که این برنامه‌ها راحت هستند، باید بررسی کنید که داده‌های آن‌ها از کجا می‌آیند و آیا به هر طریقی اصلاح شده است.

بسیاری از برنامه های تلفن همراه از سیستم گزارش چراغ راهنمایی و رانندگی استفاده می کنند که شبیه به دسته بندی کیفیت هوای دولتی است. با این حال، تعداد انگشت شماری از شاخص کیفیت هوا استفاده می کنند. این شاخص آلاینده های رایج - مانند مونوکسید کربن و دی اکسید گوگرد - را در مقیاس 0 تا 500 رتبه بندی می کند. هر چه این عدد بیشتر باشد، آلاینده از منظر آلودگی هوا و سلامت انسان "خطرناک تر" است.

این رویکرد مبتنی بر اعداد برای طبقه بندی کیفیت هوا مفید است، اما می تواند جزئیات مهم را پنهان کند. به عنوان مثال، یک برنامه ممکن است نشان ندهد که شاخص کیفیت هوا بر اساس کدام آلاینده است یا اینکه آیا اندازه‌گیری‌ها ساعتی، روزانه یا هفتگی انجام می‌شود. همانطور که برنامه‌های هواشناسی می‌توانند پیش‌بینی‌های متنوعی ارائه دهند، برنامه‌های کیفیت هوا نیز می‌توانند مقادیر متفاوتی را برای یک مکان و زمان گزارش دهند زیرا از مدل‌ها و منابع داده متفاوتی استفاده می‌کنند.

برای جمع‌آوری داده‌های دقیق کیفیت هوا، سیستم‌های نظارت دولتی به تجهیزاتی که به عنوان ابزار مرجع شناخته می‌شوند، تکیه می‌کنند. اینها دستگاه های بسیار دقیقی هستند که به تعمیر و نگهداری منظم، همراه با بررسی ها و تنظیمات مکرر برای اطمینان از خواندن دقیق نیاز دارند. با توجه به طراحی پیچیده آنها، جابجایی ابزارهای مرجع ممکن است دشوار و کار با آنها گران باشد.

در مقابل، مانیتورهای شاخص دستگاه‌های کوچک، جمع‌وجور و مقرون به صرفه‌ای هستند که با باتری یا خورشیدی تغذیه می‌شوند. آنها سطوح گرد و غبار، دما و رطوبت را تخمین می زنند. برخی گازها و ترکیبات آلی فرار را نیز اندازه گیری می کنند که نشان داده شده است به سلامت انسان آسیب می رساند.

مانیتورهای شاخص به پر کردن شکاف در داده‌های نظارت رسمی کمک می‌کنند و به طور گسترده در پروژه‌های اجتماعی مانند OPENAIR و Air Watch استفاده می‌شوند. در سطح وسیع‌تری، شبکه‌های شاخص می‌توانند به شناسایی و ردیابی منابع آلودگی مانند انتشارات وسایل نقلیه و دود چوب کمک کنند.

با این حال، داده های آنها باید با احتیاط تفسیر شوند. بدون مراقبت و نگهداری منظم، حسگرها در مانیتورهای شاخص می توانند در طول زمان دقیق تر شوند. علاوه بر این، مانیتورها را می‌توان در مکان‌های نامناسب قرار داد - به عنوان مثال، در کنار باربیکیو یا مکان‌های سیگار در فضای باز - جایی که جریان هوا ضعیف می‌تواند خوانش‌ها را مخدوش کند.

بنابراین در حالی که مانیتورهای نشانگر می توانند ما را از کیفیت پایین هوا آگاه کنند، داده هایی که ارائه می دهند تقریبی است و دقیق نیست.

داده های کیفیت هوا از برنامه ها و وب سایت ها می تواند از نظر کیفیت و قابلیت اطمینان متفاوت باشد.

قبل از اعتماد به یک برنامه یا وب سایت داده کیفیت هوا، بهتر است چهار سؤال ساده بپرسید:

اگر یک پلتفرم نتواند پاسخ روشنی برای این سوالات ارائه دهد، ممکن است همچنان مفید باشد. اما نباید به عنوان حرف آخر در مورد کیفیت هوا برخورد کرد.

بنابراین چالش یافتن داده نیست، بلکه دانستن چگونگی ارزیابی کیفیت و تفسیر مسئولانه آن است.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.