آیا هوش مصنوعی باید در مورد پرونده دادگاه شما تصمیم بگیرد؟ این قاضی می گوید بله

تا چند روز دیگر، قاضی جفری ووس به عنوان استاد رولز، ارشدترین مقام در سیستم عدالت مدنی انگلستان، بازنشسته خواهد شد. او به‌عنوان یکی از آخرین اقدامات خود، تلاش می‌کند تا بحثی را در مورد اینکه آیا و چگونه داوران باید از هوش مصنوعی استفاده کنند، دامن بزند. بر اساس آخرین راهنمایی‌ها، به قضات در انگلستان توصیه می‌شود که استفاده از هوش مصنوعی را به وظایف اداری محدود کنند و ووس به WIRED می‌گوید که همیشه از Microsoft Copilot برای مکان‌یابی اسناد دوردست و خلاصه‌سازی متن‌های بزرگ استفاده می‌کند.

اما اخیرا او از دادگاهی در شنژن چین بازدید کرد، جایی که اختلافات مدنی در حال حاضر توسط قضات با کمک شدید هوش مصنوعی در حال بررسی است. ووس تحت تأثیر آنچه دید، معتقد است که دادگاه‌های سراسر جهان باید به دنبال این باشند. آن جاده پر از دام است. چندین وکیل با استناد به قانون مورد توهم ناشی از هوش مصنوعی گرفتار شده اند و در اولین مورد برای بریتانیا، اخیرا شخصی مجوز فعالیت خود را تا حدی به دلیل سوء استفاده از فناوری از دست داده است.

در همین حال، با استفاده از ربات‌های گفتگو به عنوان مشاور حقوقی، اصحاب دعوا با تعداد بی‌سابقه‌ای دعاوی، که برخی از آنها جعلی هستند، به دادگاه‌ها سرازیر می‌شوند. با این حال ووس متقاعد شده است که هوش مصنوعی روزی به حل و فصل اختلافات مدنی با سرعت بیشتری و به روش هایی که هزینه بسیار کمتری دارد کمک خواهد کرد. در حالی که اختلافات تجاری پیچیده و پرونده های حساس خانوادگی ممکن است به یک قاضی انسانی نیاز داشته باشد، او معتقد است که ادعاهای آسیب شخصی، پرونده های سهل انگاری حرفه ای کم ارزش و موارد مشابه به راحتی توسط هوش مصنوعی قابل رسیدگی است. ووس به WIRED می‌گوید: «آنچه بیشتر مردم به شدت در منازعات مدنی می‌خواهند، حل و فصل است.

"سوال این است که خطی که باید کشیده شود کجاست؟" با توجه به بازنشستگی قریب الوقوع او، بحث برای ووس عمدتا یک بحث فلسفی است. اما برای همه افراد دیگر در این حرفه - و برای برنامه نویسان، کارشناسان امنیت سایبری، اساتید ریاضی و بسیاری دیگر - قوانین به سرعت در حال تغییر هستند. در ماه اکتبر، WIRED با ووس در دفتر او در دادگاه سلطنتی لندن ملاقات کرد.

ما درباره راه‌هایی که هوش مصنوعی به دادگاه‌ها سرایت می‌کند، مسائل عملی و اخلاقی که مطرح می‌کند، و اینکه چگونه سیستم قضایی ممکن است برای خدمت به نسل جدیدی که در کنار این فناوری بزرگ شده‌اند، سازگار شود، بحث کردیم. این گفتگو برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است. WIRED: فقط چند روز با بازنشستگی فاصله دارید. چه احساسی در مورد ترک پست در این مقطع خاص دارید، زیرا هوش مصنوعی شروع به تغییر شکل نحوه اجرای قانون و اجرای عدالت می کند؟ جئوفری ووس: زمانی که من به عنوان وکیل شروع به کار کردم، کاغذ احمقانه، تایپیست و تیپ-اکس داشتیم.

ما به سرعت به سمت پردازشگرهای کلمه، فکس و در نهایت کامپیوترها حرکت کردیم. وکلا با حرف کوچک C محافظه کار هستند. اما این بدان معنا نیست که آنها باید عقب مانده یا واپس گرایانه باشند. این بدان معنی است که آنها باید با احتیاط و با چشمان باز تغییرات را اتخاذ کنند. نظام حقوقی برای مردم این کشور است. اگر در طول موج تکنولوژیکی یکسان نباشید، نمی توانید در ارائه دسترسی به عدالت موثر باشید.

اما زمان آن فرا رسیده که آن را به نسل جدیدی از قضات رهبری بسپاریم. چگونه هوش مصنوعی را تا به امروز در تمرین خود قرار داده اید؟ من از آن برای نوشتن قضاوت استفاده نمی کنم، اما از آن برای پیدا کردن چیزها، پیمایش مقادیر زیادی از مطالب و بررسی چیزها استفاده می کنم. در وقت من صرفه جویی می کند. من روزی 11 جلسه دارم. من می دانم که سندی وجود دارد که سال ها پیش ایجاد شده است که به جلسه من مربوط است - و Copilot آن را در چند ثانیه پیدا می کند.

من این کار را هر روز انجام می دهم. در قانون، آیا شیطان همیشه در جزئیات نیست؟ آیا اعتماد به سیستم حقوقی به این درک بستگی ندارد که یک قاضی هر وجب از هر پرونده دادگاه را بررسی و بررسی می کند؟ من در مورد استفاده از آن برای خواندن مقالات پرونده هایم کمی محتاط تر هستم، اما به این دلیل است که من مهمترین موارد را در سیستم انجام می دهم. مردم به سیستم قضایی ما اعتماد دارند زیرا معتقدند قضات ما از صداقت مطلق برخوردارند.

برای اینکه این یکپارچگی را از دست ندهید، باید توضیح دهید که چگونه از فناوری استفاده می کنید و به اجماع گسترده ای در مورد مناسب بودن آن دست یابید. چگونه هوش مصنوعی در حال حاضر به دادگاه ها سرازیر می شود؟ آیا این تغییر در نحوه رفتار اصحاب دعوا و متخصصان حقوقی است؟ چه مسائلی ایجاد می کند؟ به سرعت همه چیز را تغییر می دهد. ما شاهد افزایش 10 درصدی در تعداد پرونده های دادگاه های شهرستانی هستیم که هر سال شروع شده اند - و به نظر می رسد که ممکن است افزایش یابد. این به این دلیل است که همه کسانی که مشکل قانونی دارند اکنون آن را در Gemini، ChatGPT یا Claude قرار می دهند.

از آن بخواهید که جزییات ادعا، پرونده، فرم ادعا را ایجاد کند—می تواند. با این حال، چه نسبتی از این ادعاها مبتنی بر اصول قانونی صحیح است؟ هر چند وقت یکبار افراد توسط یک ربات چت به اشتباه تصور می کنند که ادعایی دارند؟ ما داده ای نداریم اما من فکر می کنم این اشتباه است که فرض کنیم فقط به این دلیل که ادعایی توسط هوش مصنوعی ایجاد شده است، کاملا بیهوده است. به نوعی مشکل خوبی است، زیرا نشان می دهد که به دلیل فناوری دسترسی بیشتری به عدالت وجود دارد.

یکی از مشکلات عدالت در گذشته این است که فقط در اختیار افراد ثروتمند بوده است. اگر مردم مشکل کافی برای آزار ChatGPT داشته باشند، احتمالا واقعا فکر می کنند که ادعایی دارند. وقتی مشکل آنها را با جزئیات بررسی می کنید، ممکن است متوجه شوید که در واقع کمی متفاوت است، اما ممکن است هنوز یک مشکل قانونی باشد و ممکن است هنوز منطقی باشد که آنها می خواستند به آن توجه کنند. مردم معمولا وقت تلف نمی کنند.

آنها به طور کلی سعی در ایجاد مشکل ندارند. در مورد فرصت هوش مصنوعی برای جعل شواهدی که قبلا قضات می توانستند به آن تکیه کنند - تصاویر، ویدئو، صداهای ضبط شده، چطور؟ کجا دادگاه ها را ترک می کند؟ غالبا قضات باید تصمیم بگیرند که آیا یک شخص حقیقت را می گوید یا خیر. این سخت ترین کار است، زیرا انسان ها در دروغ گفتن بد نیستند. اما قضات هر روز این تصمیمات را می گیرند.

مطلقا هیچ تفاوتی – از نظر مقیاس یا کیفی – در تولید تصویر نادرست توسط هوش مصنوعی وجود ندارد. تنها دلیلی که همه ما در مورد دیپ فیک بسیار هیجان زده می شویم این است که آنها بسیار جدید هستند. اما در واقع، این موضوع قضاوت است. اما ما در مورد یک دسته کامل از شواهد صحبت می کنیم که اکنون تا حدودی به خطر افتاده است. آیا این بر توانایی یک قاضی برای تصمیم گیری در مورد اینکه کسی دروغ می گوید تأثیر نمی گذارد؟ همیشه همینطور بود ما همیشه باید تصمیم می‌گرفتیم که آیا وصیتنامه جعل می‌شود، زیرا مردم قبلا این کار را می‌کردند. این دقیقا در مورد ضبط صدا و فیلم یکسان است.

این فقط گسترش نوع اطلاعات نادرستی است که به دادگاه ارائه می شود. مردم وقتی تصاویر جعلی را به دادگاه ارائه می کنند متوجه می شوند که دارند شهادت دروغ می دهند و به زندان می روند، درست مثل اینکه وصیت نامه ای جعل کرده اند. من فکر می کنم ما باید در مورد پیش بینی فاجعه محتاط باشیم. من خیلی خوشبین هستم شما قبلا آینده ای "غیرقابل اجتناب" را توصیف کرده اید که در آن پرونده های مدنی ساده تر به طور کامل توسط هوش مصنوعی مورد قضاوت قرار می گیرند. چرا مطمئن هستید که ما به آنجا می رویم؟ شما باید راهی برای اجرای عدالت بیابید که در درون دانه فرهنگی باشد.

این بدان معنا نیست که شما فقط تمام موارد خود را در TikTok انجام دهید. اما اگر نمی‌دانید که مردم تقریبا برای هر سؤالی از جمله سؤالات حقوقی از LLM پاسخ می‌خواهند، وقتی سعی می‌کنید فرآیندی مناسب برای قرن بیست و یکم طراحی کنید، احتمالا اشتباه می‌کنید. همه چیز در مورد اجماع است.

تنها در صورتی می‌توان از مردم درخواست کرد که تصمیم‌گیری الگوریتمی را بپذیرند که در یک مورد خاص با این فرآیند موافقت کنند یا جامعه از طریق قانون تصمیم بگیرد. وقتی مردم به دادگاه مراجعه می‌کنند و نتیجه‌ای نامطلوب می‌گیرند، حتی اگر نتیجه را غیرمعمول یا حتی اشتباه بدانند، وقتی به شیوه‌ای انسانی ارائه می‌شود، در طول زمان می‌توان آن را پذیرفت.

با هوش مصنوعی، باید مراقب باشیم. ممکن است پذیرش یک تصمیم نامطلوب ماشین محور برای مردم کمتر آسان باشد. من بسیار مایلم که یک بحث بسیار باز و بین المللی در مورد چگونگی حل و فصل اختلافات ببینم. من گمان می‌کنم که بخشی از دلیل مخالفت مردم با آزمایش هوش مصنوعی این است که نمی‌توانیم دقیقا بدانیم یک مدل چگونه به یک تصمیم رسیده است. در مورد این مشکل توضیح پذیری چه باید کرد؟ من فکر نمی‌کنم این به دلیل استدلال باشد. در مورد نتایج است هوش مصنوعی می تواند استدلال بسیار قابل قبولی تولید کند.

شما نمی توانید ببینید که چگونه آن استدلال را تولید کرده است، اما می توانید استدلالی را که تولید کرده است ببینید و می توانید در مورد معقول بودن آن قضاوت کنید. من فکر نمی کنم که شما هرگز قضاوت انسانی را از بین ببرید. چیزی تقریبا کتاب مقدسی در مورد قاضی انسانی وجود دارد. این در روان انسان است که بخواهد توسط همنوعان خود قضاوت شود. اما این بدان معنا نیست که در برخی موقعیت‌ها افراد ترجیح نمی‌دهند یک نتیجه سریع داشته باشند - حتی اگر این نتیجه انسانی نباشد. کجا خط می کشید؟ فکر نمی‌کنم داوران هنوز در موقعیتی نباشند که بگویند. این سوالی است که جامعه، سیاستمداران و قانون باید حل کنند.

آن بحث واقعا مهم است. من فکر می کنم که حضانت و پرونده های خانوادگی یکی از زمینه هایی است که اساسا قضاوت انسانی حتی از سوی نسل جوان مورد انتظار است. در موارد پیچیده تجاری، من فکر می کنم که این مورد نیز وجود دارد. اما من فکر می‌کنم با استفاده از هوش مصنوعی برای جمع‌آوری اطلاعات برای بهتر و آسان‌تر کردن فرآیند تصمیم‌گیری، تصمیم‌گیری در مورد پرونده‌های تجاری را کاهش خواهیم داد. ما با استفاده از فناوری به افراد بیشتری امکان دسترسی ارزان تر و سریعتر به عدالت را خواهیم داد. این به طور کلی برای اقتصاد و افرادی که به آنها خدمت می کنیم، خوب خواهد بود.