آیا کنگره فرزندان ما را با فناوری بزرگ معاوضه کرده است؟

پنج سال پیش، فرانسیس هاوگن در مقابل یک کمیته فرعی سنا نشست و هشداری را ارائه کرد که کنگره به سختی قابل درک است. کارمند سابق فیس بوک در 5 اکتبر 2021 شهادت داد: «اقدام کنگره لازم است. آنها بدون کمک شما این بحران را حل نمی کنند.» پنج سال بعد، قانون ایمنی آنلاین کودکان، که از حمایت گسترده دو حزبی برخوردار است، هنوز به قانون تبدیل نشده است.

کنگره به چند جلسه استماع دیگر نیاز دارد تا نگرانی آن به یک تعهد الزام آور برای حمایت از کودکان تبدیل شود؟ من اخیرا با هاوگن در یک نمایش پیش از انتشار «The Social Reckoning»، یک فیلم جدید درباره اینکه چگونه متا و پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی ما را دستکاری و تحت تأثیر قرار داده‌اند، به گفتگو نشستم. از او پرسیدم که بیشتر والدین از چه چیزی متعجب هستند: چه چیزی مانع از تبدیل حمایت دو حزبی از امنیت آنلاین کودکان توسط کنگره به قانون می شود؟ پاسخ او بر روی پول در خطر و انگیزه‌های مالی که Big Tech برای حفظ وضعیت موجود دارد، متمرکز بود.

آن مکالمه مرا به سوالی بازگرداند که واشنگتن بی پاسخ گذاشته است. وقتی قانون‌گذاران به خطرات رسانه‌های اجتماعی برای کودکان اذعان می‌کنند اما هیچ گونه حمایتی را اعمال نمی‌کنند، این تأخیر منافع چه کسی را تامین می‌کند؟ شهادت افشاگر هاوگن علیه متا هرگز این نبود که او از فیس بوک انتقاد کرد. او اسناد داخلی را در معرض دید عموم قرار داد و به کنگره گفت که شرکت بارها تضاد بین سودآوری و ایمنی را به نفع سود حل کرده است.

اینها ادعاهایی بود که توسط افشاگری های یک خودی پشتیبانی می شد که مستلزم بررسی، شفافیت و پاسخگویی است. هاوگن به من گفت: «آنها [متا] بیشتر از ضربه زدن می ترسند تا از آسیب. این اظهارات باید همه را به این پرسش وادار کند که چرا رهبران منتخب ما اقدام معناداری انجام نداده اند. این شرکت ها ارزش بیشتری برای سودآوری نسبت به وظیفه مراقبت برای محافظت از کودکان آنلاین قائل هستند.

دولت ما، به‌جای اقدام مناسب، با بیگ‌تکنیک در وعده‌های مراکز داده و توسعه هوش مصنوعی همراهی می‌کند، و در عین حال، فریاد تغییر را نادیده می‌گیرد. شرکت‌های فناوری با بیش از 50 میلیون دلار علیه صورت‌حساب‌هایی با هدف حمایت و مراقبت اولیه از فرزندانمان لابی کرده‌اند، بنابراین این پیام را به ما ارسال می‌کنند که ارزش فرزندانمان کمتر از ارزش حمایت از شرکت‌های فناوری است. کنگره نمی تواند به طور قابل قبولی ادعا کند که هرگز این هشدار را دریافت نکرده است. همچنین نمی تواند ادعا کند که قانونگذاران نتوانسته اند نقطه مشترکی پیدا کنند. حس

مارشا بلکبرن (R-Tenn.) و ریچارد بلومنتال (D-Conn.) برای اولین بار قانون ایمنی آنلاین کودکان را در فوریه 2022 معرفی کردند. در 30 ژوئیه 2024، سنا بسته‌ای را تصویب کرد که این قانون را با قانون حریم خصوصی کودکان ترکیب می‌کرد، با رای 91 به 3. آن بسته هرگز به قانون تبدیل نشد. تاریخ از آن زمان تاکنون اهمیت دارد. ما باید در مورد آن دقیق باشیم. مجلس در 29 ژوئن بسته متفاوتی، قانون ایمنی اینترنت و دیجیتال کودکان را با اختلاف 267 تا 117 تصویب کرد.

در حالی که شامل پادمان هایی است که ارزش بحث را دارد، اما مفاد آن در مورد آسیب به افراد زیر سن قانونی به صراحت می گوید که نباید به عنوان تحمیل وظیفه مراقبت بر پلت فرم های تحت پوشش تعبیر شود. این یک انحراف از رویکرد سنا است. در 5 آگوست، کمیته بازرگانی سنا قانون ایمنی آنلاین کودکان را دوباره پیش برد. در 30 سپتامبر، بلومنتال با موافقت متفق القول به دنبال تصویب آن بود. سناتور رند پل (R-Ky.) با استناد به نگرانی‌ها در مورد سخنرانی تحت حمایت قانون اساسی مخالفت کرد و این تلاش شکست خورد. آزادی بیان حقی است که به همه آمریکایی ها داده شده است و من قویا از آن حمایت می کنم.

با این حال، من و سایر حامیان ایمنی کودکان با پل مخالفیم. این مسئله آزادی بیان نیست؛ این یک مسئله رفتار است. این شرکت‌ها نه تنها آگاهانه درگیر اقداماتی می‌شوند که به فرزندان ما در فضای آنلاین آسیب می‌رساند، بلکه از آنها سود می‌برند و آنها را تقویت می‌کنند، در حالی که پشت سپر بخش 230 قانون نجابت ارتباطات خفه می‌شوند. کنگره اقداماتی را انجام داده است، اما نتوانسته کار را به پایان برساند. به عنوان رئیس مرکز ملی بهره کشی جنسی، و به عنوان پدری که نوجوانان را بزرگ می کند، بار این شکست را بر دوش خانواده ها می بینم.

این آسیب توسط افشاگرانی مانند Haugen با اسناد داخلی از پشت درهای بسته یکی از قدرتمندترین شرکت های جهان به خوبی ثبت شده است. ما به سادگی نمی توانیم مسئولیت را به تنهایی بر عهده والدین و خانواده بگذاریم. ما نیاز به اقدام داریم و این مدت طولانی است. کنگره باید یک وظیفه مراقبتی با دقت ترسیم شده و قابل اجرا با تمرکز بر طراحی پلتفرم، با پیش‌فرض‌های قوی حریم خصوصی، حفاظت‌های قابل دسترس و بررسی مستقل را تصویب کند. شرکت ها باید نشان دهند که برای جلوگیری و کاهش آسیب های قابل پیش بینی در محدوده قانون چه می کنند.

این داستان می‌پرسد آیا کنگره فرزندان ما را با فناوری بزرگ معاوضه کرده است یا خیر. این درخواست پاسخگویی است، نه ادعایی که هر مخالفی خریداری شده است. قانونگذاران می توانند صادقانه مخالفت کنند. آنها هنوز باید توضیح دهند که راه پیشنهادی آنها چگونه از کودکان محافظت می کند - و چه زمانی به قانون تبدیل می شود. رای دهندگان باید از هر نماینده و سناتور ایالات متحده بپرسند: از چه حمایت های قابل اجرا حمایت می کنید؟ چه تغییراتی نیاز دارید؟ کی رای می دهید؟ هاوگن برای آوردن اطلاعاتی که کنگره برای عمل به آن نیاز داشت، ریسک شخصی کرد. خانواده ها سال ها صرف فشار آوردن به قانونگذاران برای استفاده از آن کرده اند.

در حالی که واشنگتن مذاکره می کند، فرزندان ما بزرگ می شوند. آنها نمی توانند آن سال ها را به عقب برگردانند. ریچی هام رئیس مرکز ملی استثمار جنسی است، یک سازمان غیرانتفاعی ملی که پیوندهای بین انواع استثمار جنسی مانند سوء استفاده جنسی از کودکان، فحشا، قاچاق جنسی و آسیب‌های پورنوگرافی برای سلامت عمومی را افشا می‌کند. www.EndSexualExploitation.org