آیا گربه ها واقعا ما را دوست دارند؟

گهگاه از گربه‌ام از چدار سؤالی می‌پرسم، به‌ویژه وقتی که در حالی که روی تخت است، خودش را در عمق شکاف بین گردن و بالش من دفن کرده است: «دوستت دارم، آیا مرا دوست داری؟» چدار معمولا همانطور که فقط یک گربه می تواند پاسخ می دهد: یا با بی حرکت ماندن - تنها نشانه زندگی که کامیون دیزلی او خرخر می کند - یا با فرو کردن سرش به من، اغلب مطمئن می شوم که گونه اش را نیز به تمام صورتم بمالد.

برای من، این بیش از یک پاسخ رضایت بخش است. بسیاری از افراد، از جمله متخصصان رفتار حیوانات، می گویند که ضربه زدن به سر (که به آن ضربه زدن نیز می گویند) می تواند نشانه ای از نشان دادن اعتماد و محبت گربه به شما باشد. بندکشی و مالش گونه همچنین به آن‌ها اجازه می‌دهد عطر خود را روی شما بگذارند که می‌توان از آن برای برقراری ارتباط مالکیت یا آشنایی استفاده کرد.

چدار تقریبا یک دهه است که بخشی از زندگی من است. دوستم او را رها شده و کرم زده در داخل یک کریر در پارکی در کوئینز پیدا کرد و من پیشنهاد کردم او را برای معاینه نزد دامپزشک محلی خود ببرم. در طول سفر طولانی مترو به بروکلین، میوهای رقت انگیز دائمی او قلبم را ذوب کرد و او روز را در آپارتمان من که از آن زمان او را خانه می نامند به پایان می رساند. او در آن زمان فقط چند ماه داشت و از هر چیزی که به آن برخورد می کرد می ترسید، از جمله من. این روزها، او هنوز از خیلی چیزها می ترسد، اما نه از من.

افرادی که با گربه ها آشنا هستند ممکن است بگویند چدار من را به عنوان شخص خود انتخاب کرده است و من هرگز از پذیرفتن این افتخار پشیمان نشده ام.

با این حال، گربه ها مردم نیستند. و به عنوان کسی که به طور معمول در مورد پیچیدگی‌های رفتار حیوانات گزارش می‌دهد، سعی می‌کنم در مورد انسان‌سازی بیش از حد چدار و سایر حیوانات مراقب باشم. برای روشن بودن، من نمی گویم که گربه ها فرآیندهای شناختی پیچیده یا رفتارهای اجتماعی ندارند. در هر صورت، تحقیقات اخیر نشان می دهد که ما میزان توانایی بسیاری از حیوانات غیر انسانی را در چنین چیزهایی دست کم گرفته ایم. بیشتر این است که انسان ها به اشتباه تصور می کنند که حیوانات دیگر دنیا را دقیقا به همان شکلی که ما می بینیم یا حرکت می کنند بسیار خوب هستند.

من شک ندارم که منظورم برای چدار چیزی است، و همچنین شک ندارم که بسیاری از گربه ها پیوند منحصر به فردی با صاحبان خود دارند. اما من همیشه به این فکر کرده ام که چگونه آن چیزی با احساسی که ما نسبت به گربه ها احساس می کنیم متفاوت است. بنابراین برای این Giz Asks، با کارشناسان رفتار گربه‌ها، چه گربه‌های خانگی و چه وحشی تماس گرفتم تا تفاوت‌های ظریف رابطه هزاره‌ای را که انسان‌های امروزی با گربه‌های اهلی (Felis catus) ایجاد کرده‌اند، کشف کنم. پاسخ‌های زیر ممکن است برای وضوح و دستور زبان کمی ویرایش شده باشند.

رئیس آزمایشگاه اپیدمیولوژی رفاه حیوانات در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس.

از منظر علمی، ما از اصطلاح «عشق» استفاده نمی‌کنیم زیرا ذهنی است و برای افراد مختلف به معنای متفاوت است، اما در حیوانات ما قدرت پیوند انسان و حیوان را از طریق چیزهایی مانند تعاملات وابستگی (مانند مالش)، جستجوی نزدیکی (مثلا زمان صرف شده در تماس نزدیک)، ترجیحات اجتماعی، ارتباط صوتی، از جمله تغییرات هورمونی، و تغییرات هورمونی بررسی می‌کنیم.

به عنوان مثال، تحقیقات نشان می‌دهد که ترشح اکسی توسین بالا می‌تواند در طول تعامل با صاحب گربه رخ دهد، به‌ویژه در گربه‌هایی که بر اساس رفتارشان در طول آزمایش جدایی و پیوند مجدد صاحب گربه به‌عنوان «سبک دلبستگی ایمن» طبقه‌بندی می‌شوند. آزادسازی اکسی توسین در پیوند اجتماعی و وابستگی بین گونه‌های مختلف از جمله انسان نقش دارد و واکنش‌های مشابهی با اکسی توسین در طول تعاملات اجتماعی مثبت بین والدین و فرزندانشان مشاهده شده است. بنابراین ما شواهدی داریم که نشان می‌دهد گربه‌ها می‌توانند روابط اجتماعی معناداری با مردم ایجاد کنند.

این لزوما به ما اجازه نمی دهد بگوییم که یک گربه "عشق" را به همان روشی که یک انسان تجربه می کند، تجربه می کند، اما تجربه احساسی یک حیوان نباید با تجربه ما یکسان باشد تا رابطه معنادار باشد.

یکی از چیزهایی که فکر می کنم وقتی در مورد گربه ها صحبت می کنیم بسیار مهم است، تنوع فردی در رفتار اجتماعی است. گربه‌ها از نظر اجتماعی بودن، هم نسبت به مردم و هم نسبت به سایر گربه‌ها، بسیار متفاوت هستند. ژنتیک، اجتماعی شدن اولیه، تجربیات قبلی، مدیریت و محیط زندگی، و همچنین رفتار انسان ها و حیواناتی که با آنها زندگی می کنند، همگی می توانند بر این روابط تأثیر بگذارند. بنابراین یک راه واحد وجود ندارد که یک پیوند قوی گربه و انسان باید به نظر برسد.

داستان چگونه گربه ها جهان را فتح کردند عجیب تر شد

گربه ها همچنین تاریخچه اهلی شدن بسیار جالبی دارند که با سگ ها بسیار متفاوت است. اجداد گربه خانگی تا حد زیادی منزوی بود، در حالی که سگ ها از یک اجداد بسیار اجتماعی تکامل یافتند. اهلی کردن گربه همچنین شامل انتخاب کمتری توسط انسان نسبت به سگها بود. گربه‌ها بیش از آنچه که بسیاری از مردم تصور می‌کنند، از مجموعه رفتاری اجداد وحشی خود، از جمله رفتارهای شکارچی بسیار مؤثر، حفظ کرده‌اند.

بسیاری از گربه‌ها می‌توانند با دخالت مستقیم انسان نسبتا کمی زنده بمانند، اگرچه این بدان معنا نیست که آنها لزوما در آن شرایط رشد می‌کنند یا رفاه خوبی دارند. گربه ها انعطاف پذیری اجتماعی زیادی از خود نشان می دهند. آنها قادر به برقراری روابط اجتماعی با دیگر گربه ها، انسان ها و دیگر گونه های جانوری هستند. گربه‌های آزاد همچنین می‌توانند گروه‌های اجتماعی تشکیل دهند که منابع به اندازه کافی در دسترس باشند.

تفاوت مهم دیگر این است که گربه ها به سادگی به دنیا نمی آیند که بدانند چگونه با انسان ها رابطه نزدیک داشته باشند. معاشرت اولیه با افراد بسیار مهم است. بچه گربه هایی که در طول دوره های حساس رشد، تماس مثبت انسانی کمی دارند یا اصلا ارتباط مثبت ندارند، می توانند در سازگاری با زندگی در یک خانواده انسانی و زندگی در تماس نزدیک با انسان ها مشکل داشته باشند. رابطه گربه و انسان چیزی است که از طریق تجربیات و تعاملات مثبت در طول بچه گربه ایجاد می شود.

من همچنین این ایده را که گربه‌ها ما را به عنوان «گربه‌های بدون موی بزرگ» می‌دانند، عقب نشینی می‌کنم. گربه ها برخی از رفتارهای وابستگی مشابهی را با انسان ها نشان می دهند که نسبت به گربه های دیگر نشان می دهند، اما این بدان معنا نیست که آنها ما را با گربه اشتباه می گیرند. ما می دانیم که گربه ها جنبه های رفتار و ارتباطات خود را بسته به اینکه با انسان یا گربه در تعامل هستند تغییر می دهند. من فکر می کنم مفیدتر است که روابط گربه و انسان را به عنوان نوع روابط اجتماعی خود در نظر بگیریم.

به طور کلی، ما می دانیم که گربه ها و صاحبان آنها می توانند وابستگی های بسیار قوی و پیوندهای اجتماعی عمیقی ایجاد کنند. این روابط نباید شبیه روابط انسان و انسان یا حتی روابط سگ و انسان باشد. نکته مهم این است که آنها برای گربه و انسان درگیر معنی دار هستند.

یک متخصص رفتار حیوانات کاربردی و موسس علوم و آموزش گربه Maueyes. ویتال تحقیقاتی را در مورد پیوندهای دلبستگی گربه ها با انسان انجام داده است.

عشق یک احساس پیچیده است. در هسته آن، تمایل به نزدیک بودن به کسی، احساس ارتباط عاطفی و اهمیت دادن واقعی به سلامتی او است. مطالعه عشق دشوار است، حتی در انسان، و حتی چالش برانگیزتر برای بررسی در حیوانات غیر انسانی. بدون کلمات، محققان باید به دنبال رفتار حیوانات برای سرنخ باشند.

از آنجا که عشق چند وجهی است، می توانیم اجزاء را به صورت جداگانه مطالعه کنیم. یکی از عناصر کلیدی عشق، دلبستگی است، پیوندی نزدیک و پایدار که بیشتر بین والدین و فرزندان در حیواناتی مانند انسان، سگ و گربه مشاهده می شود. در دلبستگی، نزدیکی و تماس با جستجوی اکتشاف مستقل متعادل است. به عنوان مثال، صداهای پریشانی یک بچه گربه جدا شده به مادرش کمک می کند تا بچه گربه را پیدا کند و دوباره با او متحد شود.

هنگامی که دوباره به هم می پیوندند، این جفت از طریق دنبال کردن، تماس و رفتارهای محبت آمیز صمیمیت خود را حفظ می کند، در حالی که بچه گربه به طور دوره ای دوباره برای کشف محیط اطرافش می رود. همه اینها به محافظت از بچه گربه و حمایت از رشد آن در بزرگسالی کمک می کند.

یافته های مطالعه گربه ها واقعا با انسان های خود ارتباط برقرار می کنند

تحقیقات ما بررسی کرده است که آیا گربه ها همین رفتارهای دلبستگی را نسبت به انسان نشان می دهند یا خیر. بیشتر گربه‌هایی که مورد آزمایش قرار گرفتند، وابستگی ایمن به مراقب خود نشان دادند. این گربه‌ها وقتی فردشان را ترک می‌کرد، مضطرب می‌شدند، پس از بازگشت به آنها سلام می‌کردند و از آنها به عنوان پایگاهی امن استفاده می‌کردند، یا از شخصی که قبل از رفتن دوباره برای کاوش برای اطمینان استفاده می‌کردند. به این ترتیب، روابط دلبستگی گربه ها با انسان شبیه روابطی است که بچه گربه ها با مادرشان دارند.

این بدان معنا نیست که گربه ها انسان ها را به عنوان گربه های بزرگ و بدون مو می بینند. اجتماعی شدن با انسان و سایر گربه ها به طور مستقل اتفاق می افتد، بنابراین یک گربه ممکن است با انسان ها راحت باشد اما با گربه های دیگر نه، یا برعکس. این نشان می‌دهد که اگرچه شباهت‌هایی وجود دارد، اما روابطی که گربه‌ها با انسان‌ها دارند از روابطی که با دیگر گربه‌های خانه برقرار می‌کنند متمایز است.

درک رابطه انسان و گربه مستلزم بررسی این است که گربه ها چگونه به طور خاص با انسان ها رفتار می کنند و این رفتارها ممکن است در مورد زندگی عاطفی آنها نشان دهد. برای درک اینکه آیا گربه ها عشق را تجربه می کنند، باید طیفی از رفتارها را در نظر بگیریم. آیا آنها به دنبال حضور ما هستند، فضای ما را به اشتراک می گذارند، برای تماس یا بازی به ما نزدیک می شوند، هنگام جدایی ناراحتی نشان می دهند، یا وقتی ناراحت هستیم به ما آرامش می دهند؟

بنابراین، آیا گربه ها واقعا ما را دوست دارند؟ این یک سوال پیچیده است که جنبه های زیادی برای بررسی باقی مانده است. رابطه انسان و گربه برخی از نشانه های عشق را نشان می دهد. گربه ها به دنبال صمیمیت با انسان هستند و حضور مراقب آنها می تواند به کاهش ناراحتی عاطفی گربه کمک کند. اگرچه ما نمی‌توانیم بدانیم که آیا گربه‌ها دقیقا مانند ما عشق را تجربه می‌کنند، شواهد نشان می‌دهد که پیوند آنها با انسان‌ها قوی و معنادار است و ارزش مطالعه بیشتر را دارد.

محقق فوق دکتری با موسسه رفتار حیوانات ماکس پلانک در گروه بوم شناسی جوامع حیوانی و رهبر پروژه در مرکز مطالعات پیشرفته رفتار جمعی در دانشگاه کنستانز. Borrego به طور خاص بر روی شیرهای آفریقایی تمرکز کرده است.

اینترنت پر از داستان‌هایی در مورد «سیستم توزیع گربه» است: یک گربه ظاهر می‌شود، کسی (معمولا پدر) اصرار می‌کند که گربه نمی‌خواهد. شش ماه بعد، پدر در حالی که گربه «مال من نیست» غر می‌زند که گربه را روی مبل می‌کوبد. گربه ها علیرغم اینکه شهرتشان به دوری، مرموز بودن و بی سر و صدا بودن ما را قضاوت می کنند، به همراهان محبوب تبدیل شده اند. پس آیا آنها واقعا ما را دوست دارند یا ما احمق های بزرگ و بی مو هستیم که درب بازکن کنسرو را کنترل می کنیم؟

از نظر علمی قابل دفاع ترین پاسخ این است: احتمالا بله، اگر منظور ما از "عشق" یک پیوند اجتماعی پایدار است، اما باید مراقب آنچه ادعا می کنیم باشیم. ما نمی‌توانیم از یک گربه بپرسیم که چه احساسی دارد، بنابراین محققان به دنبال نشانه‌های قابل اندازه‌گیری می‌گردند: آیا افراد آشنا را می‌شناسد، آنها را جستجو می‌کند، به جدایی و اتحاد مجدد پاسخ می‌دهد یا از آنها به عنوان منبع امنیت استفاده می‌کند؟ با این معیارها، انسان ها به وضوح برای گربه ها اهمیت دارند. گربه ها صداهای آشنا را تشخیص می دهند و از بسیاری از رفتارهای گربه به گربه با ما استفاده می کنند، از جمله مالش دادن و احوالپرسی دم به بالا.

کار اخیر همچنین پاسخ های هورمونی را در طول تعامل صاحب و گربه پیدا کرده است. هنگامی که گربه ها اجازه شروع و پایان تماس را پیدا کردند، اکسی توسین افزایش یافت و کورتیزول کاهش یافت، در حالی که تعامل اجباری الگوی مخالف را ایجاد کرد. این دلیل بیوشیمیایی عشق نیست، اما به ما می گوید که این تعاملات برای گربه اهمیت دارد.

دانشمندان دریافته‌اند که گربه‌ها دوست دارند داخل مربع بنشینند، حتی در مربع‌های تقلبی

یکی از آزمایش‌های جالب توجه مربوط به دلبستگی ایمن است، مفهومی که ابتدا در کودکان انسان ایجاد شد و بعدا در مورد سگ‌ها به کار رفت. کودکی که به طور ایمن وصل شده است از یک مراقب به عنوان پایگاه خانه استفاده می کند: ممکن است با رفتن آن شخص مضطرب شوند، پس از بازگشت به دنبال او باشند و سپس به کاوش برگردند. سگ ها الگوهای دلبستگی بسیار مشابهی از خود نشان می دهند. هنگامی که محققان گربه ها را آزمایش کردند، آنها همچنین یک الگوی آشنا پیدا کردند. تقریبا دو سوم به‌عنوان اتصالات ایمن طبقه‌بندی شدند که این نسبت با مطالعات روی کودکان و سگ‌ها برابری می‌کند. اما هیئت منصفه هنوز بیرون است.

در مفهوم دقیق روان‌شناختی، یک شخصیت دلبستگی باید منبع منحصربه‌فردی از ایمنی و امنیت باشد، اما مطالعاتی که مستقیما صاحبان آن‌ها را با غریبه‌ها مقایسه می‌کنند، به طور مداوم این تأثیر را در گربه‌ها پیدا نکرده‌اند. گربه ها به وضوح با ما پیوندهای اجتماعی برقرار می کنند. این که آیا این پیوندها دقیقا مانند دلبستگی در کودکان یا سگ ها کار می کنند، یک سوال باز باقی می ماند.

بنابراین، آیا گربه ها ما را دوست دارند؟ فکر می‌کنم شواهد خوبی وجود دارد که نشان می‌دهد آن‌ها روابط پایدار و از لحاظ احساسی معنادار با ما برقرار می‌کنند. اینکه آیا این روابط دقیقا مانند عشق انسانی عمل می کند یا حتی عشق سگ، احتمالا معیار اشتباهی است. گربه ها با شرایط تکاملی بسیار متفاوتی به سراغ ما آمدند. به نظر می‌رسد که گربه‌های اولیه به سکونتگاه‌های انسانی نقل مکان کرده‌اند، زیرا غلات ذخیره‌شده جوندگان را جذب می‌کنند، و به گربه‌ها فرصت‌های شکار آسان و کنترل آفات مفید را به انسان می‌دهند.

گربه ها رابطه خود را با ما با وابستگی به ما یا کار در کنار ما شروع نکردند، که ممکن است به توضیح اینکه چرا پیوندهای اجتماعی آنها متفاوت از پیوندهای سگ ها به نظر می رسد کمک کند. متفاوت بودن به معنای کم معنا بودن نیست، فقط تفسیر آن برای ما سخت تر است. علم ممکن است در نهایت بیشتر به ما بگوید. تا آن زمان، شاید سیستم توزیع گربه چیزی را می داند که ما نمی دانیم.

رفتارشناس دامپزشکی و دانشیار پزشکی رفتاری در دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی.

همه ما می خواهیم باور کنیم که دوستان گربه سان ما ما را دوست دارند. به راستی که ما آن را در قلب سبیل خود می دانیم! با این حال، این سوال همچنان مردم را آزار می دهد، زیرا کاریکاتورها و مقالات گربه ها را گوشه گیر، غیراجتماعی یا بی توجه به مصائب مردمشان توصیف می کنند. خبر خوب این است که علم آنچه را که عاشقان گربه سانان باور دارند تأیید می کند - به نظر می رسد گربه ها محبت ما را برمی گردانند.

اگرچه ممکن است منصفانه باشد که بگوییم "عشق" یک احساس انسانی است و چیزی نیست که بتوانیم مستقیما آن را اندازه گیری کنیم، گربه ها شواهد واضحی از وابستگی به مردم خود نشان می دهند، به روش هایی که مشابه گونه های دیگر است که عشق کمتر مورد سوال قرار می گیرد (من به شما نگاه می کنم، سگ ها). آزمایش‌های روان‌شناسی کلاسیک که برای ارزیابی پیوند بین والدین و نوزادان طراحی شده‌اند، با گربه‌ها انجام شده‌اند، و نشان می‌دهند که بسیاری از گربه‌ها وابستگی‌های مطمئنی با مراقبان خود دارند و به آنها پاسخ می‌دهند که گویی پایگاهی امن برای کشف محیط‌های جدید هستند.

و در حالی که گربه‌ها همیشه در بالای سر شما نیستند، شواهدی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد آنها به دنبال نزدیکی به افراد خود هستند، از روال رفتاری پیروی می‌کنند و در مکان‌هایی که افرادشان در آن زمان می‌گذرانند ظاهر می‌شوند. گربه‌ها همچنین سایر رفتارهای اجتماعی را به سمت مراقبان خود هدایت می‌کنند، از جمله «قطع کردن» با سر و گونه‌های خود (که فرد را به عنوان آشنا نشان می‌دهد) و هدایت صداها، مانند میو، به سمت آنها. آنها همچنین به صدای مراقب خود در مقایسه با صدای یک غریبه واکنش متفاوتی نشان می دهند.

با این حال، عوامل بسیاری وجود دارد که ممکن است در نمایش رفتارهای محبت آمیز گربه نقش داشته باشد. بچه گربه هایی که در دوران حیاتی اولیه زندگی خود اجتماعی نیستند ممکن است در ایجاد پیوند با انسان ها مشکل تری داشته باشند و گرایش های اجتماعی در افراد مختلف متفاوت است.

اگر سوال این است که "آیا گربه ها می توانند ما را دوست داشته باشند؟" سپس به طور دقیق، شواهد نشان می دهد که آنها می توانند و می توانند پیوندهای اجتماعی قوی با افراد خود ایجاد کنند که شباهت های زیادی به پیوندهای بین انسان و نوزاد دارد، و اینکه این پیوندها حتی زمانی که غذا در میان نیست، وجود دارد. این عشقه؟ من انتخاب می کنم که بگویم، میو.

Shih یک پزشک رفتاری دامپزشکی در دانشکده دامپزشکی دانشگاه پنسیلوانیا (Penn Vet) است. پروووست استادیار رفتار حیوانات کوچک در پن ویت است. Shih متن اصلی را ارائه کرد، در حالی که Provoost بررسی ها و ویرایش های جزئی را ارائه کرد.

دانشمندان سال‌ها صرف بررسی این موضوع کرده‌اند که آیا گربه‌ها با مردم پیوندهای اجتماعی برقرار می‌کنند یا خیر. برخی از مطالعات نشان داده اند که بسیاری از گربه ها به دنبال صاحبان خود هستند و ترجیح می دهند زمانی را در اطراف آنها بگذرانند. گربه‌ها همچنین ممکن است زمانی که صاحبشان حضور دارد، محیط اطراف خود را بیشتر کاوش کنند و حتی برخی از گربه‌ها وقتی از صاحبشان جدا می‌شوند، علائم ناراحتی را نشان می‌دهند. گربه‌ها حتی ممکن است پس از دوری طولانی مدت، محبت‌آمیزتر شوند و تماس‌های اجتماعی بیشتری را شروع کنند.

این رفتارها نشان می‌دهد که گربه‌ها پیوندهای اجتماعی و وابستگی به صاحبان خود ایجاد می‌کنند. ممکن است با نحوه درک ما از روابط با سگ ها یا سایر انسان ها متفاوت به نظر برسد. به خاطر داشته باشید که گربه ها از طریق زبان بدن و صداگذاری ارتباط برقرار می کنند و نزدیکی به تنهایی می تواند رفتار وابستگی را نشان دهد.

با این حال، شواهد علمی کاملا سازگار نیستند. در یک مطالعه، گربه ها نسبت به صاحب خود و با یک فرد ناآشنا رفتار مشابهی داشتند، که شواهد کمی از ترجیح شدید صاحب خود نشان می داد. مطالعات دیگر مشاهده کردند که گربه‌ها وقتی صاحبشان اتاق را ترک می‌کردند بیشتر صدا می‌کردند، اما نتوانستند الگوهای دلبستگی را فراتر از آن بیابند.

محققان همچنین آنچه در بدن گربه در طول تعامل با انسان اتفاق می افتد را بررسی کرده اند. مطالعات نشان داده اند که تعامل انسان و گربه می تواند بر هورمون های مرتبط با استرس و پیوند اجتماعی در هر دو طرف، مانند کورتیزول و اکسی توسین، تأثیر بگذارد. با این حال، این یافته های فیزیولوژیکی بی نتیجه باقی مانده اند و هنوز پاسخ قطعی در مورد ماهیت رابطه بین گربه ها و صاحبان آنها ارائه نمی دهند.

گربه شما می داند که شما از صدای "Cat Talk" خود استفاده می کنید

بنابراین، از تحقیقات فعلی چه نتیجه ای می توانیم بگیریم؟ شواهد نشان می دهد که بسیاری از گربه ها پیوندهای اجتماعی و وابستگی هایی به مراقبان انسانی خود ایجاد می کنند که تا بزرگسالی حفظ می شوند. بنابراین، آنها متوجه خواهند شد که برنامه یا رفتار شما تغییر می کند یا اگر به موقع به آشپزخانه نرسیده اید تا به آنها غذا بدهید. چیزی که ما هنوز به طور کامل درک نمی کنیم، عواملی است که به چنین وابستگی های اجتماعی کمک می کند.

و البته، این سوال قدیمی وجود دارد که عشق چیست؟ در حال حاضر شواهد کافی وجود ندارد که بگوییم آیا پیوند گربه با صاحبش ریشه در "عاطفه عمیق" دارد یا اینکه آنها به سادگی وابسته می شوند زیرا ما بسیاری از نیازهای سلامتی، جسمی و عاطفی آنها را برآورده می کنیم. به عبارت دیگر، گربه‌تان احتمالا شما را به‌عنوان فرد مورد علاقه‌اش می‌بیند و به شما وابسته است، اما ممکن است وقتی انگشت پایتان را خنثی می‌کنید، اهمیتی به شما ندهد – یا بدانند چگونه از شما مراقبت کنند. این که چگونه گربه ها این ارتباط را توسعه می دهند و تجربه می کنند یک سوال باز باقی می ماند.

Giz Asks یک مجموعه تکراری Gizmodo است که در آن کارشناسان به سوالات بزرگ به زبان خودشان پاسخ می‌دهند و طیف وسیعی از دیدگاه‌ها را در مورد ایده‌ها، اکتشافات و بحث‌هایی ارائه می‌دهند که بر زندگی ما تأثیر می‌گذارند و درک ما از جهان را شکل می‌دهند.