آیا 24 سپتامبر 1991 بهترین روز برای آلبوم های جدید بود؟

این هفته در سال 1991، 35 سال پیش، یکی از آن لحظاتی بود که تاریخ موسیقی را تغییر داد. در 24 سپتامبر، چهار آلبوم کلاسیک در همان روز منتشر شد: Nevermind از Nirvana، Red Hot Chili Peppers Blood Sugar Sex Magik، A Tribe Called Quest's The Low End Theory و Pixies Trompe Le Monde. هر چهار احساس فوری، به شوک صنعت، تغییر شکل همه چیز برای دهه آینده بود. انقلاب به سرعت اتفاق افتاد - اوت 1991 یک دوره بود، اما پس از آن در اکتبر یک بازی توپ کاملا جدید بود.

اگر به دنبال دلایل نمادینی هستید که چرا موسیقی برای یک انقلاب دیر شده است، به بزرگترین گروه پاپ سال یعنی C&C Music Factory نگاه نکنید. فقط چند هفته قبل از آن، در 23 آگوست، Factory (آنطور که هیچ کس تا به حال آنها را صدا نکرد) به عنوان بخشی از تور کلاب MTV، یک برنامه زنده در توسان اجرا می کردند. سایر عوامل روی این صورت‌حساب: Color Me Badd، جراردو از شهرت "Rico Suave"، Bell Biv DeVoe. اما فریدوم ویلیامز خواننده رپ C&C روی صحنه از هوش رفت و روی صورتش افتاد و تمام جمعیت تماشاگر بودند.

توضیح رسمی «کم آبی» و «خستگی» معمول بود. (شاید او هم مرتکب این اشتباه شد که به یک باسن بزرگ و لبخند اعتماد کرد؟)

با این حال، چیز خنده‌داری است - در حالی که فریدوم ویلیامز بیهوش آنجا دراز کشیده بود، صدای او از بلندگوها بلند می‌شد. اوف این بدترین کابوس هر هوسبازی بود. اما همچنین سنگ قبری برای یک دوره کامل موسیقی پاپ بود. کارخانه موسیقی که رادیو دهه هشتاد را با همه‌ی هیاهو، رنگ‌آمیزی، اسپری‌های مو و هنرهای بی‌شرمانه‌اش ساخته بود، بالاخره بنزینش تمام شد. رسمی بود: حتی آن شخص از کارخانه موسیقی C&C نمی توانست با آهنگ های خود بیدار بماند. همانطور که خود Freedom می گوید، این فقط یکی از آن چیزهایی بود که شما را وادار به رفتن کرد هومممم.

ناگهان، برای طرفداران، همه اینها دیگر به اندازه کافی خوب نبود. پاسخ تماشاگران بلند و واضح بود: اکنون اینجا هستیم. ما را سرگرم کن

تغییر در هوا بود. و به همین دلیل بود که دنیا برای این آلبوم‌ها به محض انتشار آن‌قدر آماده بود، و نوار زرد را دور همه چیز امن، قابل پیش‌بینی و کسل‌کننده می‌پیچید. قرار نبود هیچ کدام از این شورشیان به موفقیت بزرگی دست پیدا کنند - اگر روی آلبوم‌هایی که در 24 سپتامبر منتشر شدند شرط بندی می‌کردید، پول هوشمندانه نصیب برایان آدامز می‌شد که Waking Up The Neighbors را منتشر کرد که بزرگترین موفقیت تابستان، "(هر کاری که انجام می‌دهم) I Do It For You" را به نمایش گذاشت. یک رکورد برایان آ کوچولوی کاملا خوب، اگر امتیاز را حفظ کنید. اما دقیقا چیزی نیست که فرمون ها را 35 سال (یا حتی هفته ها) در خط تولید کند.

انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

پاییز 1991 لحظه ای فوق العاده برای موسیقی بود، زیرا تغییرات هر هفته به سرعت اتفاق می افتاد. دوران SoundScan تازه شروع شده بود و نمودارها را وادار کرد تا منعکس کنند که مردم واقعا چه چیزی می‌خریدند، بنابراین آلبوم‌های کانتری و رپ و متال برای اولین بار در فهرست ده‌های برتر ظاهر شدند. (جهنم، حتی راش در همان سپتامبر در شماره سه با Roll the Bones شروع به کار کرد).

سپتامبر 1991 همچنین یکی از بهترین جوایز موسیقی ویدیوی MTV در تاریخ را داشت، سال R.E.M. همه چیز را برای «از دست دادن دینم» به دست آورد، یک مشعل نسل. پرینس در لایو خود «Gett Off»، خواننده های بی الاغ خود را تکان داد. اما نمایش توسط بازکننده غافلگیرکننده دزدیده شد: پی وی هرمان، تنها چند هفته پس از اینکه در یک تئاتر پورنو متلاشی شد. پی وی برنامه را با این سؤال آغاز کرد: "این اواخر جوک خوبی شنیده اید؟" پس از تشویق ایستاده‌های محبت‌آمیز، او پاسخ داد: «خیلی خنده‌دار بود که فراموش کردم بخندم!»

نیروانا در این لحظه مانند سقوط مانا در صحرا برخورد کرد - این سه دلقک سیاتل همه چیزهایی بودند که بچه های دهه نود جدید هوس می کردند. "Smells Like Teen Spirit" در رادیو و ام تی وی پخش شد، همراه با زمزمه های پرشور کرت کوبین و آن ریف گیتار هوایی احمقانه و مسری. و به دلیل SoundScan، هیچ‌کس نمی‌توانست نادیده بگیرد که چه تعداد از مراکز خرید آن بیرون آنجا بودند که آن را می‌خریدند. (مثلا در فروشگاه‌ها. با پول واقعی.) ناگهان سال 1991 دوران گرانج بود، که با سه موفقیت که در عرض چند هفته از یکدیگر منتشر شدند رهبری شد: Ten Pearl Jam در 27 اوت، Soundgarden's Badmotorfinger در 8 اکتبر، Nirvana در میان.

همانطور که Sonic Youth معروف اعلام کرد، سال شکست پانک بود. محتوای مرتبط Red Hot Chili Peppers، Dave Grohl، Vince Staples کنسرواتوار موسیقی Silverlake را رهبری می‌کنند تا Nirvana در کنسرواتوار موسیقی Silverlake جایزه پیشتاز ویدیویی را در VMAs دریافت کند. در نمایشگاه لندن

Nevermind در آن هفته اولین حضور متوسطی را در جدول داشت، در رتبه 144، تنها چهار پله عقب تر از پای گیلاس وارانت یک ساله - دلیلی بر این که خدایان طنز راک اند رول حس شوخ طبعی دارند. این آخرین هفته در تاریخ بود که مشتریان بیشتری نسبت به نیروانا برای Warrant رفتند. تمام آن کلون های فلز مو یک شبه از بین رفتند. لعنتی، لذت بردن از قبر گروه‌های استفراغ سگ مانند تسلا، که صدای Warrant را شبیه موتورهد می‌کرد، یا Firehouse، که صدای آقای Big را مانند Voivoid می‌داد، لذت بخش بود.

در آن هفته اول، Nevermind توسط جودز، فیل کالینز، زیگی مارلی، استینگ و موسیقی متن The Pretty Woman محاصره شد. اما چند هفته بعد، Nevermind در شماره یک بود. قرار نبود این اتفاق بیفتد به نوعی، همانطور که فیلسوف بزرگی به نام یخ وانیلی می‌خواست بگوید، در فیلم کلاسیک خود در ماه اکتبر خود به‌عنوان یخ سرد، تماشاگران تصمیم گرفتند این صفر را رها کنند و با قهرمان همراه شوند.

24 سپتامبر تنها یک هفته پس از انتشار دو آلبوم Guns 'N Roses در همان شب رخ داد، Use Your Illusion I و II. آن آلبوم‌ها در نیمه‌شب 17 سپتامبر منتشر شدند - مانند بسیاری از دوستانم، من در صف بیرون از پلان 9 رکوردز منتظر ماندم تا آن را در نیمه‌شب، روی وینیل بخرم. (هی، دوشنبه شب در شارلوتزویل، ویرجینیا چه کار دیگری می‌توانید انجام دهید؟) آگهی تمام صفحه در بیلبورد اعلام کرد: «گانز ان رز هیچ آلبومی را قبل از زمانش منتشر نخواهد کرد.

وقتش است.» هر دو Illusions یک سفر بودند، مخصوصا سمت دو دیسک یک از Illusion II، با «Get In The Ring»، «Shotgun Blues» و «Breakdown» دست کم گرفته شده - حالا این یک طرف وینیل بی عیب و نقص است.

فلفل‌های چیلی تا قبل از Blood Sugar Sex Magik به‌عنوان یک چیز محلی در لس‌آنجلس شناخته می‌شدند، با «Give It Away» و «Under the Bridge» که ثابت کردند آن‌ها تازه یاد می‌گیرند چگونه آهنگ بنویسند، با کمک آهنگساز جدید گیتار جان فروسیانته. ترومپ لوموند Pixies نوع متفاوتی از بیانیه راک بود، زیرا گروه یک گروه شناخته شده بود (به علاوه علاقه مندان به کرت کوبین که به الهام بخشیدن به Nevermind کمک کردند). اما پس از پرداخت دولیتل و بوسانووا، در عین حال ساینده، تازه و پاپ بود، با موج "U-Mass" و "Subbacultcha"، فقط برای لگد زدن و نیشخند.

The Low End Theory یک حرکت نوآورانه وحشیانه در مسیرهای ریتم بین جاز و هیپ هاپ بود، با A Tribe Called Quest که زیبایی شناسی زبان های بومی را در آهنگ هایی مانند «Check the Rhime» به روز می کرد. پس از یک سال که برخی فکر می‌کردند gangsta تنها بازی در شهر است، تنوع خلاقانه هیپ‌هاپ را ثابت کرد. (مخصوصا با سرکوب قانونی فاجعه‌بار ضد نمونه‌برداری علیه De La Soul و Biz Markie.) یک هفته بعد، Public Enemy به سختی در Apocalypse 91... The Enemy Strikes Black قرار گرفت و به مایکل جردن و اسپایک لی در یکی از بهترین قسمت‌های SNL پیوست.

در ساحل غربی، Cypress Hill با «زبان لاتین» اولین بازی فوق‌العاده‌اش در ماه آگوست، ذهن‌ها را برانگیخت. KMD جواهر آزمایشی زیرزمینی آقای هود را ساخت - اولین باری که بسیاری از سران نبوغ MF Doom را شنیدند.

روح نوآوری در سراسر نقشه وجود داشت، در صداهای رقص Screamadelica از Primal Scream، اولین بازی Orbital و Massive Attack's Blue Lines (یکی از ماه آوریل که به تازگی در ایالات متحده منتشر شده است). پاییز 1991 همچنین قسمت افسانه‌ای بورلی هیلز، 90210 را در 14 نوامبر داشت - بله، قسمتی که باند در یک مهمانی انبار غیرقانونی که برای ورود به آن نیاز به تخم مرغ دارید، می‌آید. از U4EA دوری کنید، براندون!

40 تای برتر در آن پاییز دیوانه کننده بودند - انفجار باشکوهی از شگفتی های یک ضربه ای، تصادفات، کلاهبرداری ها، دیوانگی های رقص، مزخرفات جدید که از ناکجاآباد بیرون آمدند تا رادیو را خراب کنند. خواننده های رپ مانند "O.P.P" از Naughty By Nature. یا Salt N Pepa "Let's Talk About Sex" در حال انفجار بودند. سبک آزاد با آثار کلاسیک لیزت ملندز («یک روز از زندگی من بدون تو») و کورینا («وسوسه») پررونق بود. متالیکا با "Enter Sandman" بسیار خوب بود، به حدی که حتی پاکسازان متالیکا هم نتوانستند راهی برای نفرت از آن پیدا کنند. سیوکسی موفق شد با «آنها را برای من ببوس»، از Schoolly D.

بسیاری از گروه‌های پسرانه R&B نیو جک سوئینگ برخاستند - شمعی را برای Hi-Five روشن کنید، با آهنگ آهسته و باشکوه خود «I Can't Wait Another Minute» یا Mint Condition با «Breakin' My Heart (Pretty Young Eyes)».

موفقیت شماره یک آن هفته یک گودال واقعی از پوک بچه گربه های پاستلی بود: "I Dore Mi Amor" از Color Me Badd. اما چیزهای خوبی در ده بالا وجود داشت، مانند Boyz II Men ("Motownphilly")، یا Marky Mark and the Funky Bunch ("Good Vibrations"، که من از آنها به عنوان یک آهنگ خوب واقعی دفاع خواهم کرد). «عشق… اراده تو انجام خواهد شد» مارتیکا بهترین ضربه شاهزاده پاییز بود (او در واقع آن را نوشت)، تا اینکه خود بنفش برگشت و با «کرم» به شماره یک رسید. اما هیچ‌کس نمی‌توانست نچرال سلکشن را بی‌اهمیت جلوه دهد، یک دوتایی تک‌شات که بی‌شرمانه‌ترین ریپ‌آف ساختگی شاهزاده تمام دوران را به ثمر رساند، «هر کاری انجام بده».

" [https://www.youtube.com/watch?v=0vGAqK6VA1o] دیوینیل‌ها در رادیو با جملات جنسی خوداروتیک با انگشت چسبناک خود «I Touch Myself» را ادامه دادند. ("من صادقانه دوووو!") "Mind Playing Tricks On Me" گروه Geto Boys تازه شروع به ایجاد کابوس برای مردم کرده بود - درست در زمان هالووین.

ستاره های پاپ جدید مورد علاقه همه در پاییز، دو نفره نیوجرسی P.M. داون، که رپ به سبک زبان‌های بومی، سنت‌پاپ جدید رمانتیک، و ملودرام گوث را با صدای عجیب خود ترکیب کرد و از Spandau Ballet در آهنگ شماره یک خود «Set Adrift on Memory Bliss» استفاده کرد. آنها اکنون به طرز عجیبی فراموش شده اند، که مایه شرمساری است - وقتی شاهزاده بی ده سال پیش درگذشت، او حتی مونتاژ گرمی "In Memoriam" را هم نساخته بود. دوتای رپ Midwest K.M.C. KRU با «شیطان به میشیگان آمد» موفق شد، کلاسیک کانتری را با یک عکس مهمان از چارلی دانیلز به‌روزرسانی کند. چنین سالی بود.