آیا Cop31 می تواند در برابر شانس موفقیت آمیز باشد؟
بحران آب و هوا: "هیچ سناریوهای خوش خیم وجود ندارد ... چالش از اجتناب از بیش از حد 1.5 درجه به هدایت آن تغییر کرده است."
امسال سالی است که بحران آب و هوا جنبه غیرقابل پیشبینی تکاندهندهاش را نشان داد، اما آشفتگیهای ژئوپلیتیکی و بحران انرژی مرتبط با منابع سوخت فسیلی اولویتها را برای مقابله با گرم شدن سریع جهان کاهش داده است.
کربن زدایی در بهترین حالت نامنظم بوده است. انتشارات دروغ نمی گویند آلودگی شدید کربن ناشی از جنگ و درگیری اوکراین در خاورمیانه ناشناخته باقی مانده است.
بادهای خاموشی آب و هوا به شدت می وزد زیرا بسیاری از سیاستمداران، سیاست گذاران و رهبران تجاری از ذکر تغییرات آب و هوا یا انتشار کربن در گفتمان عمومی اجتناب می کنند. در برخی از گوشه ها، صفر خالص به دروغ به عنوان دیوانگی اقتصادی محکوم می شود. همه اینها به کنار، تغییر به انرژی پاک با چنان سرعتی است که می توان آن را انقلاب توصیف کرد.
هنگامی که رهبران جهان و مذاکره کنندگان از تقریبا 200 کشور در ماه نوامبر برای Cop31 در ترکیه گرد هم می آیند، فرصتی برای تأکید بر اجرا و تحویل، به جای مشخصه بارز اکثر پلیس های قبلی - مذاکرات پر پیچ و خم و نتایج ضعیف وجود دارد.
با توجه به سنگ اندازی احتمالی از سوی دولت های نفتی از جمله روسیه – و ایالات متحده از راه دور، این امر مستلزم میزان نادری از وحدت و عمل گرایی در میان کسانی است که در اردوگاه مایل هستند. اما پلتفرمی برای انجام این کار از Cop30 و Cop28 پدید آمده است.
اگر Cop31 به سمت انفعال حرکت کند، گزارش برنامه محیط زیست سازمان ملل در مورد "بیش از حد" دما - بیش از 1.5 درجه - باید تلاش های جمعی را به مسیر خود بازگرداند. ما در حال حرکت به سمت جایی هستیم که "هیچ سناریوهای خوش خیم وجود ندارد ... چالش از اجتناب از بیش از حد به ناوبری آن تغییر کرده است".
همانطور که توسط آیاانا الیزابت جانسون بیان شده است، "ما به سمت گرمایش 2.0 درجه به اضافه، بدون تغییرات رادیکال پیش می رویم." او میافزاید که این گزارش با آنچه که دانشمندان بارها درباره آن هشدار دادهاند، در حالی که پیوسته نقشههای راه برای جلوگیری از فاجعه ارائه میدهد، عمل میکند.
حذف دی اکسید کربن ما را نجات نخواهد داد. جانسون میافزاید: «کاشت درختان و برخی چیزهای با فناوری بسیار بالاتر که هنوز در مقیاس ثابت نشدهاند» مورد نیاز است، اما یک گلوله نقرهای نیست.
او میگوید: ما باید کشاورزی را اصلاح کنیم - متان را که آلاینده گازهای گلخانهای کوتاهمدت فوقالعاده قوی است، کاهش دهیم. اما نتیجهگیری صریح این برنامه در مورد سوختهای فسیلی، مسلما برای یک نهاد سازمان ملل بیسابقه است: «بنابراین، گذار از سوختهای فسیلی سرمایهگذاری کلیدی در انعطافپذیری و رفاه عمومی است... اجتناب از زیرساختهای محدود کربن در این امر مرکزی است.» راه رو به جلو در بلم در Cop30 تعیین شد و در اولین کنفرانس جهانی انتقال به دور از سوخت های فسیلی (Taff) در سانتا ماریا، کلمبیا، شتاب بیشتری گرفت.
امید این است که پیشرفت کشورهایی که مایل به حرکت سریعتر در خلاصی از سوختهای فسیلی جهان هستند - که ایرلند به آن متعهد شده است - به روند گستردهتر پلیس کمک کند. در همین حال، هدف برق رسانی "35 در 35" روی میز است. هدف جهانی 35 درصد برق رسانی تقاضای نهایی انرژی تا سال 2035 است.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در آخرین سخنرانی خود در مجمع عمومی در سپتامبر گفت که حذف تدریجی سوختهای فسیلی بیش از هر زمان دیگری محتملتر است، زیرا مسیر دیگری برای کشورها وجود دارد: «جایگزینهای سوختهای فسیلی اکنون به طور گسترده در دسترس هستند، و آنها آلودگی کربن را کاهش میدهند و در عین حال امنیت و مقرون به صرفه بودن را افزایش میدهند... ما اولین نسلی هستیم که ابزار سوختسیل را برای پایان دادن به سوختهای فسیلی داریم.»
مت وب از اندیشکده سبز E3G خاطرنشان کرده است که انرژی های تجدیدپذیر با سرعت فوق العاده ای به رشد خود ادامه می دهند، زیرا جهان در سال 2025 رکورد 693 گیگاوات (GW) ظرفیت تجدیدپذیر را اضافه کرد - "تقریبا معادل افزودن کل سیستم های برق هند و کره جنوبی به شبکه جهان در تنها 112 ماه".
با این حال، استقرار انرژیهای تجدیدپذیر نامتعادل است و 85 درصد آن به اقتصادهای پیشرفته و چین اختصاص دارد. بهبودهای بهره وری انرژی در کمتر از نصف مقدار مورد نیاز متوقف شده است. او پیشنهاد کرد که باید از شتاب پشت برقرسانی برای تضمین یک تغییر گامی در تحویل به سمت «معامله اصلی که در Cop28 حاصل شد» استفاده شود: سهبرابر ظرفیت تجدیدپذیر و دو برابر شدن نرخ افزایش بهرهوری تا سال 2030 و در عین حال دور شدن از سوختهای فسیلی.
وب افزود: برای از بین بردن این شکاف، استقرار سالانه انرژی های تجدیدپذیر باید تا سال 2030 تقریبا دو برابر شود و نوسازی شبکه باید به یک اولویت سیاسی تبدیل شود، نه یک فکر بعدی. "رشد در هوش مصنوعی و مراکز داده باید عرضه انرژی های تجدیدپذیر جدید را افزایش دهد و به تعهدات خود بدون خطر قفل شدن بیشتر سوخت فسیلی کمک کند... ما باید با اقدامات و نوآوری های بیشتر برای فعال کردن و کاهش ریسک سرمایه گذاری در اقتصادهای در حال توسعه و نوظهور، تعادل در استقرار مجدد انرژی پاک به ویژه در آفریقا را دو چندان کنیم." ایرلند که شورای اتحادیه اروپا را تا پایان سال رهبری میکند
"پیش نویس نتیجه گیری" جدیدی برای Cop31 در سپتامبر به کشورهای عضو ارائه کرد.
این موارد بر اهمیت ارائه یک نتیجه «که به جاهطلبی کاهش سرعت و اجرای همسو با مسیرهای 1.5 درجه کمک میکند» تأکید میکند. این سند خواستار دور شدن از سوختهای فسیلی به شیوهای عادلانه، منظم و عادلانه است و به نیاز به سه برابر کردن انرژیهای تجدیدپذیر و بهبود دو برابری بهرهوری انرژی، همانطور که در سال 2023 متعهد شد، اشاره میکند. همچنین بر نیاز به بازنگری در قالب مذاکرات جهانی آب و هوا تأکید میکند.
انرژی پاک سال گذشته بیش از 2 تریلیون دلار سرمایه گذاری جذب کرد. هند زودتر از موعد مقرر از 50 درصد ظرفیت انرژی غیرفسیلی عبور کرد. جنوب جهانی با وجود این سیستم عمل می کند، نه به خاطر آن.
دیردر دافی، دوستان زمین ایرلند
دراگ اوبراین، وزیر آب و هوا، انرژی و محیط زیست، که نقش مذاکره کننده اصلی را خواهد داشت، با کمیسر اتحادیه اروپا برای آب و هوا، خالص صفر و رشد پاک Wopke Hoekstra در Cop31 دیدار کرده است.
پنج حوزه اصلی تمرکز تأیید شد: «اجرای موضوعات؛ توافق پاریس چارچوب اصلی باقی میماند؛ چندجانبهگرایی و همکاری حیاتی هستند؛ پیشرفت انباشته است و در چندین پلیس به دست میآید؛ و برقرسانی پاک باید در راس برنامه جهانی قرار گیرد - برای اقلیم، امنیت انرژی و رقابت.»
اوبراین پس از آن گفت: «پیشرفت را نباید با جزئیات در متون مذاکره سنجید، بلکه باید با تأثیرات واقعی روی زمین سنجید...»
به گفته دیر دافی، مدیر اجرایی دوستان زمین ایرلند: "Cop31 کار مهمی برای مذاکره ندارد. دوران وعده های آب و هوایی به پایان رسیده است و این نشست بر اساس یک چیز مورد قضاوت قرار خواهد گرفت: تحویل. زمان مذاکره به پایان رسیده است، با توجه به اینکه جهان قبلا 1.5 درجه را نقض کرده است."
او میافزاید که آزمون کلیدی این است که آیا Cop31 میتواند از سوختهای فسیلی دور شود یا خیر، او میافزاید، از زبان تکراری به «برنامههای تحویل مالی، تاریخگذاریشده و نظارتشده» تبدیل شود.
با میزبانی مشترک ایرلند در کنفرانس Taff در سال 2027 با تووالو، "این یک نمایش خوشایند از رهبری در جهانی است که در آن هیچ کس جدی بحث نمی کند که آیا انتقال دیگر اتفاق می افتد یا خیر - فقط چگونه و با چه سرعتی".
دافی با وجود سرعت آهسته مذاکرات به پیشرفت قابل توجهی اشاره می کند: "انرژی پاک سال گذشته بیش از 2 تریلیون دلار سرمایه جذب کرد. هند زودتر از موعد مقرر از 50 درصد ظرفیت انرژی غیرفسیلی عبور کرد. جنوب جهانی برخلاف سیستم عمل می کند، نه به دلیل آن. اقتصاد حرکت کرده است. وظیفه Cop31 این است که سیاست را جبران کند."
دافی میگوید برای ایرلند، این به معنای تولید یک طرح ملی Taff و تطبیق موضع بینالمللی ما در مورد سوختهای فسیلی با اقدامات داخلی است، «از جمله پایان دادن به برنامهها برای پایانه LNG جدید، و توقف گسترش کنترل نشده مراکز داده که سوختهای فسیلی بیشتری را برای مدت طولانیتری در سیستم انرژی ایرلند قفل میکند».
او می افزاید که فرآیند پلیس برای مذاکره ساخته شده است، نه برای ارائه، و پس از 30 نشست، چیزی برای مذاکره باقی نمانده است. وعده آنتالیا این است که عمل و تحویل در نهایت نتایجی است که می بینیم.
او میگوید ایرلند اقداماتی را برای اصلاح فرآیند پلیس نشان داده است، هرچند که آیا پهنای باند لازم برای انجام این کار را دارد یا خیر، او میگوید.
مارک آبود، شریک مشاوره و پایداری BDO می گوید که به دلیل عقب نشینی و عامل ترامپ، نگاه پایداری تغییر کرده است. اما تعدیل زیاد موجه بود. امنیت انرژی خود را در دستور کار قرار داده است و نه فقط به دلیل رویدادهای اوکراین و خاورمیانه - "هرجا تنش های ژئوپلیتیکی وجود داشته باشد، عنصر انرژی زیربنایی در آن وجود دارد." مسائل دیگر عبارتند از: اختلال در زنجیره تامین، همانطور که در نقطه تنگه هرمزچوک بر آن تاکید شده است، و عدم انعطاف پذیری در سازگاری با جهان بیش از حد گرما.
او اضافه می کند که برای اطمینان از موفقیت آمیز Cop31، باید در این جبهه ها پیشرفت کرد. این باید شامل حمایت از سازگاری در قالب تامین مالی آب و هوا برای کشورهای در حال توسعه باشد. Taff "باید به این سه چیز گره خورده باشد" و سه گانه انرژی مقرون به صرفه، ایمن و پاک اعمال شود.
عبود اضافه می کند که تعریف پایداری در تجارت بیشتر بر ریسک متمرکز شده است. این میتواند شامل مدیریت اتکا به سوختهای فسیلی در میان نوسانات قیمتها، و ایجاد مشکلات و آسیبپذیری در برابر رویدادهای آب و هوایی شدید، مانند کارخانهای واقع در دشت سیلزده باشد.
نکته مثبت تر، استفاده از فرصت های دوران گذار است. او میگوید اگر اینها توسط Cop31 تسهیل شود، از جمله در دسترس بودن اوراق قرضه سبز برای حمایت از سرمایهگذاری، نتیجه خوبی خواهد بود.
O'Brien پیشینه Cop31 را برجسته کرده است: "بحران انرژی فعلی که ما در حال تجربه آن هستیم به وضوح اهمیت انتقال انرژی پاک را برای همه کشورها نشان می دهد. این فقط مربوط به انتشار گازهای گلخانه ای نیست - البته این یک اولویت واضح است - بلکه در مورد تضمین امنیت انرژی، حاکمیت انرژی و مقرون به صرفه بودن انرژی است."
با این حال، کشورهای میزبان مشترک ترکیه و استرالیا، اگر به شرط بندی روی سوخت های فسیلی در خانه ادامه دهند، اعتبار خود را از دست خواهند داد. Carbon Action Tracker دریافته است که هر دو به دنبال توسعه سوخت های فسیلی هستند "بدون جدول زمانی ملی برای حذف تدریجی استفاده از آنها".
ایرلند با آزمون اعتبار مشابهی روبرو است. برای تقویت اعتبار بینالمللی خود - بهویژه از آنجایی که در راس اتحادیه اروپا قرار دارد - به یک نقشه راه در مورد اینکه چگونه کشور قصد دارد از سوختهای فسیلی دور شود، نیاز دارد. علیرغم چالش های ژئوپلیتیکی، «چگونه» و «چه زمانی» تاف بر دستور کار جهانی بسیار فراتر از Cop31 مسلط خواهد شد.
متن اصلی (انگلیسی)
Can Cop31 be a success against the odds?
Climate crisis: ‘There are no benign scenarios … the challenge has shifted from avoiding 1.5-degree overshoot to navigating it’