آیا TSA در واقع به AirTag اجازه می دهد تا در چمدان شما باشد؟ در اینجا قوانین می گویند

مقررات خطوط هوایی در مورد باتری ها سختگیرانه است، اما خوشبختانه AirTags یک مورد ساده است.

از سطل های کثیف TSA گرفته تا تاخیرهای فوق العاده، پرواز می تواند یک تجربه دلخراش باشد. و چمدان گمشده بدون شک در صدر فهرست عوامل استرس زا قرار دارد. پیگیری چمدان خود با راه‌اندازی AirTag به شما این امکان را می‌دهد که بدانید دارایی‌های شما با خیال راحت سفر را طی کرده‌اند، یا حداقل بفهمید کجا در طول مسیر گم شده‌اند.

البته، حتی استفاده از AirTag نیز سیستم بی عیب و نقصی نیست، به خصوص اگر در مکانی با درصد کمتری از کاربران آیفون مانند اروپای شرقی یا آمریکای جنوبی پرواز می کنید، زیرا AirTag برای عملکرد به وجود دستگاه های اپل متکی است. و در حالی که چندین شرکت هواپیمایی ویژگی Share Item Location Apple را برای مکان یابی بهتر چمدان گمشده می پذیرند، این ویژگی جهانی نیست، به این معنی که ممکن است از سیستم ردیابی بهره چندانی نبرید به جز اینکه ببینید چمدان شما در جایی که قرار است نیست باشد.

با این حال، با وجود بسیاری از قوانین باتری محور برای پرواز، آیا واقعا توسط TSA مجاز است؟

TSA محدودیت های بسیار خاصی در مورد باتری های لیتیومی در پروازها دارد. باتری‌های غیرقابل شارژ لیتیوم فلزی به 2 گرم محتوای لیتیوم محدود می‌شوند و باتری‌های لیتیوم یونی قابل شارژ باید حداکثر توان 100 وات ساعت (Wh) داشته باشند، در حالی که دستگاه‌های وات ساعت بالاتر نیاز به مجوز هواپیمایی خاص دارند. یک AirTag از یک باتری سکه ای کوچک CR2032 استفاده می کند که حاوی کمتر از 0.1 گرم لیتیوم است که بسیار پایین تر از این حد است. از آنجایی که AirTag ها قابل شارژ نیستند، محدودیت ساعت وات از نظر فنی اعمال نمی شود.

اما حتی اگر چنین شد، AirTag یک بار دیگر مطابقت دارد، با آستانه قدرتی که کمتر از 0.7 وات ساعت است.

در خارج از ایالات متحده، همین قانونمندی برای AirTags تقریبا جهانی است. سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی، آژانس هواپیمایی سازمان ملل، اصلاحیه‌ای را در سال 2023 تصویب کرد که به منظور کاهش ممنوعیت‌های AirTag اعمال شده توسط برخی از خطوط هوایی انجام شد. این قانون اصلاح شده بیان می‌کند که دستگاه‌های باتری لیتیومی در چمدان‌های تحویل‌شده می‌توانند در طول پرواز روشن بمانند تا زمانی که محتوای لیتیوم آن‌ها کمتر از ۰.۳ گرم باشد یا اگر خروجی باتری لیتیوم یون کمتر از ۲.۷ وات ساعت باشد. بنابراین صرف نظر از جایی که می روید، AirTag شما می تواند همراه باشد.

خطر اصلی ناشی از باتری های لیتیوم یون پدیده ای به نام فرار حرارتی است. این یک واکنش زنجیره‌ای است که باعث می‌شود دستگاه‌های لیتیوم یون به‌طور غیرقابل کنترلی بیش از حد گرم شوند و منجر به دود، آتش و حتی پرتاب ترکش شود – که همه این‌ها بدیهی است که در یک فضای بسته مانند هواپیما بسیار خطرناک هستند.

این می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از آسیب به بسته بندی نامناسب تا نقص سازنده. این مشکل ممکن است برای هر باتری لیتیوم یونی مانند باتری‌های لپ‌تاپ یا تلفن شما اتفاق بیفتد، اما در شارژرهای قابل حمل رایج‌تر است. از زمانی که اداره هوانوردی فدرال شروع به ردیابی حوادث لیتیوم یونی در سال 2006 کرد، بیش از 700 مورد وجود داشته است که تقریبا از هر 10 مورد، چهار مورد مربوط به بسته‌های باتری قابل حمل بوده است.

علیرغم خطر، ممنوعیت کامل باتری‌های لیتیوم یونی زمانی که دستگاه‌های زیادی از آن‌ها استفاده می‌کنند غیرممکن است، به همین دلیل است که شاهد اضافه شدن قوانین بیشتری در این زمینه هستیم. TSA حکم داده است که هر وسیله ای که حاوی باتری های لیتیوم فلزی یا لیتیوم یونی است باید در چمدان دستی شما باشد، نه چمدان بازرسی شده، زیرا یک حادثه فرار حرارتی که در محفظه بار رخ می دهد می تواند به راحتی قبل از اینکه کسی متوجه شود از کنترل خارج شود. از آنجایی که شارژرهای قابل حمل متخلفان خاصی هستند، شاهد افزایش متمرکز مقررات بوده‌اند و خطوط هوایی مختلف سیاست‌های خاصی را در مورد آنها اعمال می‌کنند.

بسیاری از ایرلاین‌ها می‌خواهند شارژر شما در طول پرواز در معرض دید شما باشد، در صورتی که مشکلی پیش نیاید، و برخی (مانند خطوط هوایی Southwest) مسافران را به یک شارژر برای هر نفر محدود می‌کنند. برای سفرهای بین المللی، این می تواند کمی سختگیرانه تر باشد. اداره هوانوردی غیرنظامی بریتانیا اعلام کرده است که برای مثال هنگام سوار شدن به هواپیما نباید از شارژرهای قابل حمل برای شارژ دستگاه های دیگر استفاده کرد و اداره هوانوردی غیرنظامی هنگ کنگ نیز در پی آتش گرفتن پاوربانک ممنوعیت استفاده را اعلام کرد.

برخی از خطوط هوایی مانند ویرجین استرالیا، کانتاس و جت استار حتی استفاده از شارژرهای قابل حمل را به طور کامل ممنوع کرده اند. بنابراین بهتر است قبل از حرکت، قوانین مربوط به دستگاه های باتری لیتیومی خود را برای هر شرکت هواپیمایی و کشوری بررسی کنید.