ابداع فناوری جدیدی که بو را با اینترنت منتقل می‌کند
پژوهشگران می‌گویند یک بینی الکترونیکی ساخته‌اند که از حسگرهای گاز برای شناسایی ترکیبات شیمیایی مرتبط با بوهای مختلف استفاده می‌کند. به گفته آن‌ها به کمک این دستگاه‌ها می‌توان اطلاعات بو را نیز از طریق اینترنت ارسال کرد.
از زمان ظهور اینترنت، انسان‌ها به‌راحتی می‌توانند تصاویر و صداها را به‌صورت دیجیتال به اشتراک بگذارند. این کار با استفاده از میلیاردها گوشی هوشمند در سراسر جهان، سال‌‌هاست که به رویه‌ای عادی تبدیل شده و دیگر حیرت‌برانگیز به نظر نمی‌رسد.
اکنون پژوهشگران از یک فناوری جدید رونمایی کرده‌اند که از یک بینی الکترونیکی برای شناسایی بوهای مشخص، مانند عطر متمایز قهوه، استفاده می‌کند و سپس به دستگاهی کوچک و پوشیدنی در مکانی دیگر فرمان می‌دهد تا مولکول‌های معطر متناسب با آن بو را آزاد کند.
این ارتباط دیجیتال می‌تواند در هر فاصله‌ای، از دو سوی یک اتاق گرفته تا دو نقطه در دو سوی جهان، برقرار شود.
چونیو یانگ، دانشجوی دکتری علوم و مهندسی مواد در دانشگاه ایالتی اوهایو به خبرگزاری رویترز می‌گوید که ایده پشت این فناوری این است که بو را به اطلاعات تصویری و صوتی که هم‌اکنون از راه دور به اشتراک می‌گذاریم اضافه کنیم تا این تجربه‌ها جذاب‌تر شوند.
پژوهشگران این دستاورد جدید در حوزه فناوری دیجیتال بو را "سنترونیک" نامیده‌اند.
در این فناوری که اطلاعات آن در مقاله‌ای در مجله ساینس ادونسز منتشر شده است، یک مدل یادگیری ماشینی، بوهایی را که بینی الکترونیکی برای شناسایی آن‌ها آموزش دیده است، طبقه‌بندی می‌کند: آبجو، کیک، قهوه، پرتقال و شراب قرمز.
این فناوری در واقع از یک بستر آنلاین برای انتقال اطلاعات مربوط به بو به یک دستگاه تولیدکننده بو استفاده می‌کند. این دستگاه سپس مواد معطر را آزاد می‌کند تا بو را در محل دریافت بازآفرینی کند. با این حال به گفته دانشمندان، خود مولکول‌های معطر از طریق اینترنت منتقل نمی‌شوند.
به گفته آن‌ها قطر این دستگاه بینی الکترونیکی حدود ۱۵ سانتی‌متر است و می‌توان آن را حمل کرد، هرچند این دستگاه برای پوشیدن طراحی نشده است.
در حال حاضر، بینی الکترونیکی تنها همین پنج بو را تشخیص می‌دهد. یانگ می‌گوید: «ما این بوها را انتخاب کردیم، زیرا بوهای آشنای روزمره با ویژگی‌های بویایی متفاوت هستند و به همین دلیل نمونه‌های مناسبی برای نمایش عملکرد سامانه به شمار می‌روند. ما هنوز دامنه شناسایی را فراتر از این دسته‌ها گسترش نداده‌ایم.»
او می‌افزاید: «در اصل، ایجاد مجموعه گسترده‌تری از بوها امکان‌پذیر است، اما مجموعه‌ای نامحدود از بوها بسیار فراتر از چیزی است که ما نشان داده‌ایم. شناسایی یک بو و بازتولید دقیق آن دو چالش جداگانه هستند. پوشش‌دادن طیفی کاربردی از بوهای روزمره هدف واقع‌بینانه‌تری است، هرچند تحقق آن نیز همچنان به توسعه قابل‌توجهی نیاز دارد.»
او بیان این که دستگاه دریافت‌کننده نمی‌تواند هر بویی را که سنترونیک با آن مواجه می‌شود بازآفرینی کند می‌گوید: «برای پشتیبانی از بوهای بیشتر، باید بینی الکترونیکی را برای شناسایی آن‌ها آموزش دهیم و مایعات معطر متناظر با آن‌ها را در دستگاه تولیدکننده بو فراهم کنیم.»
او همچنین با بیان این که پژوهشگران کاربردهای بالقوه مختلفی برای این فناوری در نظر دارند می‌افزاید: «برای مثال، کسی می‌تواند بوی غذایی را با اعضای خانواده یا دوستانی که دور از او زندگی می‌کنند به اشتراک بگذارد. از دیگر کاربردهای بالقوه می‌توان به تجربه‌های فراگیرتر واقعیت مجازی و واقعیت افزوده و خرید آنلاین اشاره کرد که به مشتریان امکان می‌دهد بوهای انتخاب‌شده را از راه دور امتحان کنند.»
برخی از پژوهشگران با اشاره به این که گوشی‌های هوشمند روزبه‌روز توانمندتر می‌شوند این ایده را مطرح می‌کنند که در آینده ممکن است فناوری انتقال بو نیز در آن‌ها گنجانده شود.
اگر این فناوری روزی محقق شود و به قدر کافی توسعه پیدا کند، در آن صورت برای مثال فردی می‌تواند با دوست خود تماس بگیرد و علاوه بر تصویر و صدا، بوی هات‌داگ‌های در حال کباب‌شدن روی گریل را نیز با او به اشتراک بگذارد.