ابزارهای پوشیدنی بدون صفحه، آینده ای حداقلی برای ردیابی سلامت را پیش بینی می کنند

شرکت‌های بزرگ لوازم الکترونیکی مصرفی متوجه نوعی بازار استفاده نشده (یا با بهره‌برداری ناکافی) در فضای پوشیدنی شده‌اند. خواندن این نسخه ها به عنوان یک رفراندوم در ساعت هوشمند آسان است. اما آنچه باعث علاقه به پوشیدنی‌های بدون صفحه‌نمایش می‌شود، کمتر به کیفیت ساعت‌های هوشمند مربوط می‌شود تا ارتباط ما با صفحه‌نمایش، وضعیت فعلی حسگرها، و به طور کلی راحتی رو به رشد با ابزارهای پوشیدنی.

در روزهای اولیه Pebble، تازه بودن رابط حتی با بخشی از عملکرد تلفن شما از مچ دست کافی بود. وعده ها با ظهور اپل واچ و معرفی Android Wear بزرگتر شدند. شاید ساعت های هوشمند بتوانند جایگزین گوشی هوشمند شوند. شاید حتی باید اما بیش از یک دهه بعد، اگر آنها تمرینات ورزشی را ردیابی نمی‌کنند، ساعت‌های هوشمند بیشتر راه دیگری برای گوشی هوشمند شما هستند تا با اعلان‌ها حواس شما را پرت کنند.

و اگر داستان‌های بی‌شماری از جوانانی که گوشی‌های هوشمند خود را کنار گذاشتند و گوشی‌های دمدمی‌شان را کنار گذاشتند یا اعلام Light Phone Flip سرنخ‌های کافی نبود، این چیزی است که مردم می‌خواهند تغییر دهند.

تعویض اپل واچ با هوپ، فیت بیت یا اورا می‌تواند یکی از راه‌های کاهش نویز صفحه روی مچ دست شما باشد، بدون اینکه توانایی ردیابی خواب یا قدم‌هایتان را از دست بدهید. یک نوار پارچه ای متصل به یک جنس پر از حسگرها نسبت به یک صفحه نمایش OLED روشن نیاز به توجه کمتری دارد. همچنین به طور بالقوه نشان می دهد که شما فردی هستید که زندگی شما به طور کلی کمتر تحت سلطه فناوری است.

ظاهر نقش مهمی در واکنش به صفحه‌نمایش دارد: بخشی از دلیل اینکه لایت گوشی هوشمند Light Phone 3 را با Flip دنبال کرد این است که کاربران حتی نمی‌خواستند با دستگاهی حتی شبیه گوشی هوشمند دیده شوند. Kaiwei Tang یکی از بنیانگذاران Light به The Verge گفت: "ما کاربرانی داریم که به ما می گویند: "هی، من از گوشی های هوشمند متنفرم. نمی خواهم با استفاده از تلفن هوشمند دیده شوم."

به طور متناقض، فقدان صفحه نمایش در ابزارهای پوشیدنی مانند Whoop 5.0 به این معنی است که شما باید زمان بیشتری را در گوشی هوشمند خود صرف کنید تا واقعا داده هایی را که جمع آوری می کند مشاهده کنید. این نشان می‌دهد که در حالی که به صفحه‌نمایش‌ها به دیده تحقیر نگاه می‌شود، نبود آن‌ها تنها دلیلی نیست که مردم یک پوشیدنی بدون صفحه را انتخاب می‌کنند. کاملا ممکن است که در واقع برابری در توانایی بین باندها یا حلقه‌های بدون صفحه نمایش و ساعت‌های هوشمند است که باعث شده مردم اکنون آنها را انتخاب کنند.

جیتش اوبرانی، مدیر ردیاب‌های دستگاه IDC در سراسر جهان به Gizmodo می‌گوید: «در چند سال گذشته تغییر قابل‌توجهی در کیفیت سنسور ایجاد نشده است، عمدتا به این دلیل که کوچک‌سازی انواع سنسورهای جدید پرهزینه است و تعداد کمی از سنسورهای جدید به تولید انبوه رسیده‌اند.

این بدان معناست که انواع حسگرهایی که روی پوشیدنی‌ها قرار دارند - شتاب‌سنج‌های حرکت و حسگرهای فتوپلتیسموگرام (PPG) برای ضربان قلب، سطح اکسیژن خون و تنفس - به‌طور موثر کوچک‌سازی شده‌اند و الگوریتم‌هایی که آنها را اجرا می‌کنند مهم‌ترین پیشرفت‌ها در طول سال هستند. اعلان‌های آپنه خواب که اپل در کنار اپل واچ سری 10 معرفی کرد، دقیقا همان ثمره‌ای است که کار می‌تواند به بار آورد. کار شایعه شده این شرکت بر روی یک مانیتور غیرتهاجمی گلوکز نمونه ای از فضای زیادی برای رشد است.

با حسگرهایی که در دسترس هستند، برای دریافت اطلاعات مشابه در مورد سلامت خود، لزوما نیازی به ساعت هوشمند ندارید. چندین تحلیلگر به Gizmodo اشاره کردند که نداشتن صفحه نمایش باعث افزایش عمر باتری می شود، که همچنین می تواند پوشیدنی های بدون صفحه نمایش را جذاب تر از همتایان ساعت هوشمند خود کند. به عنوان مثال، Oura Ring 5 می تواند حدود یک هفته باتری داشته باشد، در حالی که اپل واچ سری 11 فقط کمی بیش از یک روز دوام می آورد.

با سنسورهای کوچکتر و کمتر قابل توجه و عمر باتری طولانی تر، ناگهان پوشیدن یک پوشیدنی بدون صفحه نمایش برای مدت زمان طولانی یا حتی چندین پوشیدنی به طور همزمان بسیار خوشایندتر شد.

این، شاید جای تعجب نباشد، امید فعلی شرکت هایی مانند گوگل، سامسونگ و اپل است. در دنیای ایده‌آل خود، مشتریان ترکیبی از دستگاه‌ها را برای پوشیدن هر روز پیدا می‌کنند، و شاید حتی برخی از آن‌ها برای استفاده از آن‌ها مایل به پرداخت اشتراک باشند. فراتر از اتصال به تلفن هوشمند، این دستگاه ها می توانند به روش های جدیدی با یکدیگر همکاری کنند. به عنوان مثال، گوگل قبلا نشان داده است که چگونه یک پیکسل واچ می تواند به عنوان منظره یاب برای عینک های هوشمند آینده خود عمل کند. و حتی بدون این ادغام‌های مستقیم، مردم در حال حاضر راه‌هایی برای استفاده از پوشیدنی‌های بدون صفحه نمایش با ساعت‌های هوشمندی که از قبل دارند پیدا می‌کنند.

یک مورد رایج برای دستگاه‌هایی مانند Oura Ring و Whoop، همراهی با ساعت‌های هوشمند است که ردیابی خواب در شب را به عهده می‌گیرند، زیرا پوشیدن آنها در رختخواب راحت‌تر است.

Avi Greengart، رئیس و تحلیلگر ارشد Techsponential، با Gizmodo به اشتراک گذاشت: «مردم می‌خواهند نمایشگرهای کمتری حواسشان پرت شود و حسگرها و الگوریتم‌های یادگیری ماشین بهتر شده‌اند، اما بزرگترین تغییر اهمیت خواب است. "تحقیقات گسترده نشان داده است که خواب بر بهره وری، انرژی و سلامت قلب و عروق ما تأثیر می گذارد. و اگر بتوانید خواب خود را ردیابی کنید، نرم افزار - و به طور فزاینده ای هوش مصنوعی - می تواند به شما در درک آن کمک کند و پیشنهاداتی در مورد چگونگی بهبود و ایجاد اثرات مثبت واقعی بر سلامت کلی شما ارائه دهد.

خوابیدن با پوشیدنی‌های بدون صفحه‌نمایش مانند حلقه‌ها و نوارهای تناسب اندام، راحت‌تر از ساعت‌های هوشمند ضخیم‌تر با نمایشگر است.

انتخاب اضافه کردن یک پوشیدنی دیگر برای حل مشکل ردیابی خواب به جای هر چیز دیگری، به همان اندازه شواهد خوبی است که نشان می‌دهد افراد با استفاده از وسایل الکترونیکی راحت‌تر از همیشه هستند، مشروط بر اینکه با نیازهایشان مطابقت داشته باشند. ابزارهای پوشیدنی بدون صفحه نمایش، اعم از حلقه یا مچ بند، این کار را حتی بهتر از یک ساعت هوشمند انجام می دهند.

طنز بزرگ این است که ما قبلا اینجا بوده ایم. The Jawbone Up، یکی از اولین ردیاب های تناسب اندام شناخته شده، در سال 2011 منتشر شد. The Up فقط می توانست فعالیت، مراحل و خواب کاربر را ردیابی کند، اما از نظر اینکه یک بند بدون ویژگی است که می توانید فراموش کنید که پوشیده اید، شباهت های زیادی با پوشیدنی های بدون صفحه نمایش سال 2026 دارد. می توانید همان چیزی را که Flex F12+ F2 و FuelB را راه اندازی کرد F2 و F202+ منتشر کرد. در سال 2013

سنسورها، نرم‌افزارها و استقبال عمومی از بستن ابزارها به بدن شما بهبود یافته است، اما سادگی این دستگاه‌ها همچنان بهترین ایده آنهاست. اکنون سؤال این است که آیا آنها به عنوان یک برادر رقیب و مکمل ساعت هوشمند به حیات خود ادامه می دهند یا روزی به طور کامل صفحه نمایش های مچ خورده را جایگزین خواهند کرد.