ابوت باید 25000 یورو به دانشمند مبتلا به آندومتریوز که با اخراج "تحقیر" شده است بپردازد.

دانشمندی که می‌گوید سعی می‌کند در حین رانندگی روزانه چهار ساعت برای کار برای غول داروسازی ابوت، درد «طاقت‌آور» آندومتریوز را از بین ببرد - اما زمانی که در دوره آزمایشی‌اش اخراج شد، «تحقیر» شد، ۲۵۰۰۰ یورو برنده شد.

این کارگر که بیش از یک دهه تجربه در صنعت و مدارک تحصیلات تکمیلی پیشرفته دارد، سال گذشته به کمیسیون روابط با محل کار (WRC) گفت که به او فقط 10 دقیقه فرصت داده شد تا وسایل خود را بردارد و پس از اینکه به او گفته شد که در دوره آزمایشی خود شکست خورده است، از محل خارج شود.

او گفت که در حین رانندگی به خانه در آغوش همکارش به «گریه کردن تمام راه» خلاصه شده است.

ابوت ایرلند با مسئولیت محدود به پرداخت 25000 یورو به عنوان غرامت برای اخراج تبعیض آمیز به دلیل ناتوانی در نقض قانون برابری استخدامی 1998 به کارگر پرداخته است.

این کارگر، X، در سال 2024 توسط ابوت استخدام شد و تنها 6 ماه در دفتری در یکی از سایت‌های ابوت در یکی از شهرستان‌های شهرستان مشغول به کار شد و به تجزیه و تحلیل داده‌های آزمایشی پرداخت، اما به نظر می‌رسد که در دوره آزمایشی خود شکست خورده و در پاییز همان سال مرخص شد.

نماینده این شرکت، فیونا ایگان از کنفدراسیون تجارت و کارفرمایان ایرلند (Ibec)، اظهار داشت که X به دلیل "رفتار و عملکرد" ​​به دنبال تعدادی از موارد تأخیر و غیبت بدون گواهی از کار، از مشروطیت خود رد شد.

او گفت: "هیچ ربطی به وضعیت او نداشت."

Shaun Boylan که در X با دستور Sean Ormonde & Co Solicitors حضور داشت، گفت که سیاست شرکت مبنی بر امتناع از اجازه دادن به کارمندان آزمایشی از کار کردن از خانه "به طور ضمنی تبعیض آمیز" علیه موکلش است، زیرا تسهیلات برای معلولیت او را "به مدت شش ماه به حالت تعلیق در می آورد".

X که در جلسه استماع سال گذشته WRC نامش را فاش کرد، گفت که در سال 2022 به آندومتریوز مرحله 2 مبتلا شده است، وضعیتی که بر اندام های تناسلی زنان تأثیر می گذارد.

او گفت که این باعث "درد ناتوان کننده" او می شود، همراه با "تهوع، غش و سرگیجه" که در طی هفت تا هشت روز پریود او بدترین حالت خود را داشت و برای کنترل به داروهای ضد درد کدئین و مواد مخدر فقط با نسخه نیاز داشت.

برایان دولان افسر قضاوت در طول جلسات رسیدگی به پرونده او اظهار داشت: رانندگی روزانه از خانه ایکس به سایت ابوت "هر روز با یک رفت و آمد چهار ساعته به محل کارش می آمد."

X گفت که او در ابتدا فکر می کرد که باید "فقط" رفت و آمد را تحمل کند. شواهد او این بود که "در مصاحبه به او قول داده شده بود که این یک نقش ترکیبی خواهد بود" و به همین دلیل با تعهد پنج روز در هفته در محل، نقش را در جای دیگری رد کرد.

او گفت که شش هفته پس از شروع کار او، یک جلسه "ناگهانی" در سراسر بخش برگزار شد و یک مدیر اعلام کرد "دیگر امکان کار از خانه وجود ندارد" در سایت، و "امکان" یک روز در هفته را ممنوع کرد.

X گفت که در آن روز «درد طاقت‌آوری» داشت و دریافت پیام «سخت است». او به کمیسیون گفت که مستقیما به سراغ رهبر تیمش رفت "در حالی که اشک در چشمانم جمع شده بود" و به او گفت که آندومتریوز دارد.

او گفت که رهبر تیمش در آن مرحله "همدل" و "حمایت کننده" بود و به او اطمینان داد که کار "یک هفته در، یک هفته بیرون" از خانه امکان پذیر خواهد بود - اما فقط زمانی که دوره آزمایشی او تمام شد.

X گفت که حضور در یک جلسه تیم در محل در ساعت 9:30 صبح به این معنی بود که در ساعت 6:30 صبح یا 6:45 صبح از خانه خارج شوید.

بیش از هفت هفته قبل از صدور اخطار آزمایشی در هفته‌های آخر کار، خانم ایکس هشت بار تأخیر کرد و در سه نوبت بدون گواهی پزشکی غیبت کرد که منجر به ارجاع بهداشت حرفه‌ای شد.

X گفت که یک مدیر ارشد در یک مرحله به او گفت: "شرکت نمی تواند بیش از یک روز کار از خانه را پس از دوره آزمایشی شما ارائه دهد" و از او خواست جایی برای زندگی نزدیکتر به سایت پیدا کند.

دادگاه خاطرنشان کرد، یک گزارش بهداشت حرفه ای که دو هفته قبل از از دست دادن شغلش به مدیر خط او رفت، بیان کرد که شاکی یک بیماری مزمن دارد و خواستار یک ترتیب دو روزه در هفته از راه دور بود.

او گفت که بررسی آزمایشی تا ماه بعد ادامه یافت و زمانی که رهبر تیمش او را به اتاق کنفرانس فراخواند و نامه‌ای را خواند که در آن اعلام شده بود کارش در حال پایان است، پایان یافت.

تنها دلیل ذکر شده این بود: "استاندارد عملکرد شما انتظارات شرکت را برآورده نکرده است."

X گفت: "من پرسیدم چرا. [رهبر تیم من] گفت: "همه چیز در نامه است."

پس از گفتن اینکه نمی تواند به جلسه ادامه دهد، یک افسر منابع انسانی شرکت (HR) به او گفت که موضوع پرداخت معوقه را می توان از طریق ایمیل انجام داد و به او «ده دقیقه فرصت داد تا آنجا را ترک کند، وسایل [من] را بگیرد و محل را ترک کند».

او گفت: «همه در ماشین گریه می کردند. او افزود: «همکارم [خانم Y] را در ماشین در آغوش گرفتم و در تمام مسیر برگشت به دوبلین گریه کردم.

X در پاسخ به این سوال که چرا وضعیت خود را در یک پرسشنامه پیش از استخدام فاش نکرده است، X گفت که با پس گرفتن پیشنهاد شغلی "از تبعیض می ترسد".

او گفت که 10 روز پس از استخدامش در یک ارزیابی جداگانه، تشخیص خود را به یک پرستار شرکت فاش کرده است، اما صریحا گفت که برای کار در آزمایشگاه نیازی به اقامت ندارد.

قاضی برایان دولان در تصمیم خود به این نتیجه رسید که ابوت با ناتوانی در انطباق با ناتوانی ایکس در طول کارش تبعیض قائل نشد.

با این حال، علی‌رغم گزارش بهداشت حرفه‌ای که غیبت‌های او را به سلامتی‌اش مرتبط می‌کرد، شرکت داروسازی او را بدون «مطالعه بیشتر» در مورد ناتوانی‌اش یا نحوه حل این موضوع بدون فسخ، اخراج کرد.

او نوشت: «من متوجه شدم که اخراج شاکی یک اقدام تبعیض آمیز به دلیل ناتوانی است.

او به ابوت دستور داد 25000 یورو به عنوان غرامت X بپردازد.