اتاق‌های خبری اسلایم صورتی، عملیات‌های اخبار جعلی هستند که باید در مورد آنها صحبت کنیم

ما در نقطه تلاقی دو رویداد نگران کننده هستیم. اولین مورد این است که اخبار محلی تنها شکلی است که رای‌دهندگان روزنامه‌نگاری هنوز تا حد زیادی به آن اعتماد دارند، که در تضاد شدید با نظر بسیار ضعیف مردم در مورد گزارش‌های روزنامه و تلویزیون است. این برای روزنامه نگاری محلی خوب است، به ویژه در میان روده ملی آن. اما این که به مطبوعات ملی - که ظاهرا قدرتمندترین دیده بان ما هستند - به طور گسترده ای مورد بی اعتمادی قرار می گیرند، چندان سالم نیست. دومین مورد، گسترش اندک در دو دهه اخیر اقتصاد لجن صورتی است.

روی هم رفته، این دو نشان می‌دهند که ما به سمت یک بحران اطلاعات واقعی پیش می‌رویم. برای افراد ناآشنا، NewsGuard "اسلایم صورتی" را به عنوان "سایت هایی توصیف می کند که خود را به عنوان رسانه های خبری حرفه ای معرفی می کنند، اما به طور مخفیانه توسط گروه های حزبی با برنامه ای روشن و البته نامشخص حمایت می شوند." همراه با داستان‌های ساختگی و وب‌سایت‌ها، اپراتورهای پشت این طرح‌ها اغلب مبالغ هنگفتی به متا می‌پردازند تا «گزارش‌های» خود را در فیدهای خبری کاربران تبلیغ کنند و میلیون‌ها میلیون برداشت ایجاد کنند.

داستان‌ها - عموما با کیفیت پایین، کم تلاش، و اغلب گمراه‌کننده، مستقیم یا با حذف - برای هدف قرار دادن جمعیت‌شناختی رأی‌دهندگان خاص، ایالت‌های نوسانی و نامزدها وجود دارد. نتیجه این است که مخاطبی فریب خورده و تبلیغات سیاسی را با گزارش صادقانه اشتباه گرفته و ترجیحات رای دهندگان را به طور نامحسوس تحت تأثیر قرار می دهد. رسانه‌های اجتماعی با این گزارش‌ها به طرز مثبتی ضعیف هستند. و متأسفانه، طبق مطالعه اخیر دانشگاه کارنگی ملون، این مشکل در سال‌های اخیر بدتر شده است.

تعداد این سایت های لجن صورتی از تقریبا تعداد انگشت شماری در سال 2006 به 1200 عدد امروزی افزایش یافت. این رویه حداقل به اولین دوره ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش، با ظهور مدیسون کانتی رکورد در ایلینوی باز می گردد، که علیرغم روابط نامعلومش با اتاق بازرگانی ایالات متحده، خود را به عنوان یک سازمان خبری واقعی معرفی کرد. و منظور من از "کراوات" است که رکورد به طور کامل توسط اتاق ایجاد شده است. سپس، در سال 2018، اتاق خبر جناح چپ ایالات متحده راه اندازی شد و در نهایت در تمام 50 ایالت فعالیت خود را آغاز کرد و نام اسلایم صورتی را از NewsGuard به دست آورد.

اتاق خبر ایالات متحده با این برچسب مخالفت می کند. بر اساس گزارش Columbia Journalism Review، تا سال 2019 حدود 450 سایت از این دست وجود داشت که "هر کدام هزاران مقاله تولید شده به صورت الگوریتمی و تعداد کمتری داستان گزارش شده را توزیع می کردند". از این سایت‌ها، حداقل 42 درصد متعلق به رسانه راست‌گرای متریک بود که در همان سال راه‌اندازی شده بود. اتاق خبری پیک متمایل به چپ نیز در سال 2019 راه اندازی شد که توسط تارا مک گوان، کارمند سابق CBS News و 60 Minutes تأسیس شد.

مک گوان که شعار دوران اوباما «بله، ما می‌توانیم» را روی بازوی چپش خالکوبی کرده است، پس از اولین انتخاب پرزیدنت ترامپ، حدود 25 میلیون دلار از کمک‌کنندگان چپ جمع‌آوری کرد تا چندین تا از این وب‌سایت‌های خبری جعلی را تولید کند. هدف صریح این بود که تبلیغات حزب دموکرات را به عنوان گزارش واقعی به اشتراک بگذارند. سازمان غیرانتفاعی خروج از رأی مک‌گاوان، مخفف، تا آوریل 2021 از «Courier Newsroom» حمایت مالی کرد. از زمان نگارش این مقاله، بزرگترین شبکه اسلایم صورتی متعلق به Metric Media است.

تخمین زده می شود که این سایت دارای 1100 وب سایت مستقل است که در مقایسه با 130 سایت ترکیبی جناح چپ که توسط گروه هایی مانند Courier و States Newsroom اداره می شوند، فاصله دارد. اما مزیت اعداد لزوما به معنای مزیت هزینه نیست. از آنجایی که Metric Media در سایت‌های مستقل از عملیات لجن صورتی متمایل به چپ در سایت‌های مستقل بیشتر است، Courier از نظر پولی که برای تبلیغ محتوا در فیس‌بوک خرج می‌شود پیشی می‌گیرد و میلیون‌ها بازدید را به خود اختصاص می‌دهد. طبق مطالعه CMU، از زمان تأسیس، Courier Newsroom در مجموع 8 میلیون دلار برای تبلیغات فیس بوک خرج کرده است - بیشترین میزان از هر شبکه ای با اختلاف زیاد.

Metric Media در همین مدت تنها 2 میلیون دلار برای تبلیغات متا هزینه کرده است. یک نهاد چپ‌گرای جدیدتر، ایندیپندنت آمریکایی، از زمان راه‌اندازی خود در سال 2022، حدود 813000 دلار برای حضور خود در فیس‌بوک هزینه کرده است. این وب‌سایت‌ها و ارقام هزینه‌ها حتی برای پاپ‌آپ‌های کوچک‌تر صورتی اسلایم هم به حساب نمی‌آیند - نهادهایی که عملا یک شبه ظاهر می‌شوند تا بر یک چرخه انتخاباتی تأثیر بگذارند و سپس ناپدید شوند. این شامل Main Street Sentinel با گرایش چپ است که در فوریه 2022 ایجاد شد و بعد از فوریه 2023 پس از صرف حدود 1.4 میلیون دلار برای تبلیغات متا در طول انتخابات میان دوره ای غیرفعال شد.

این همچنین شامل آینه صبح با گرایش چپ است که به طور ناگهانی برای انتشار تبلیغات طرفدار دموکرات در پنسیلوانیا، فلوریدا، میشیگان و ویسکانسین تحقق یافت. تا 381000 دلار برای تبلیغات متا هزینه کرد و بلافاصله پس از انتخابات ریاست جمهوری 2024 فعالیت معنی دار خود را متوقف کرد. صرف نظر از اینکه کدام گروه ایدئولوژیک بیشتر هزینه می‌کند، یک چیز در داده‌های CMU واضح است: هزینه‌های تبلیغاتی صورتی اسلایم به طور پیوسته در سراسر جهان افزایش یافته است، با جهش‌های کوتاه اما شدید در سال‌های انتخابات. مجموع هزینه تبلیغات فیس بوک برای همه سازمان های اسلایم صورتی در سال 2018 فقط 21713 دلار بود.

در سال 2024 مجموع مجموع 7.9 میلیون دلار بود. بنابراین، اقتصاد روزنامه نگاری لجن صورتی، در 20 سال گذشته به طور تصاعدی رشد کرده است، نه تنها از نظر تعداد و هزینه، بلکه از نظر دسترسی فراتر از رسانه های اجتماعی. میوه های آن حتی در حال حاضر در مسیر کمپین 2026 قابل مشاهده است، با داستان های لجن صورتی که در تبلیغات کمپین خاصی ظاهر می شوند. برای مثال، در اوهایو، یک PAC تبلیغی را علیه Sen اجرا کرد.

جان هاستد (آر-اوهایو)، به نقل از توصیف منفی اوهایو کپیتال ژورنال از او به عنوان "پسر طلایی" شرکت های انرژی. چیزی که در این آگهی فاش نمی شود این است که اوهایو کپیتال ژورنال یک سازمان خبری مستقل نیست، بلکه بخشی از شبکه اسلایم صورتی اتاق خبری ایالت ها با گرایش چپ است. در منطقه دوم کنگره آلاباما، یک آگهی در حمایت از کاندیدای جمهوری خواه رت مارکز (راست) به استناد Yellowhammer News به نامزد برای ایجاد «1.5 میلیارد دلار تخفیف مالیاتی» اشاره کرد. در آگهی ذکر نشده است که Yellowhammer متعلق به یک مشاور سیاسی محافظه‌کار است که مشتریانش I

شامل کمپین مارکز. دلیلی وجود دارد که این گروه‌ها خود را به‌عنوان سازمان‌های خبری محلی قانونی و نه رسانه‌های خبری ملی پنهان می‌کنند. اگرچه رسانه های اصلی همچنان از بحران اعتبار وجودی رنج می برند، رای دهندگان هنوز تا حد زیادی به روزنامه نگاری محلی اعتماد دارند. به طور خاص، طبق گزارش پیو، 70 درصد از بزرگسالان ایالات متحده می گویند که به اخبار محلی «تا حد زیادی» یا «اعتماد زیادی» دارند. پیو همچنین دریافت که 88 درصد از بزرگسالان ایالات متحده اکنون می گویند که اخبار خود را «اغلب» یا «حداقل گاهی» از دستگاه های دیجیتال دریافت می کنند.

در همین حال، ترجیح برای آنلاین شدن روزنامه نگاری محلی در مقابل تلویزیون در سال های اخیر افزایش یافته است. به عبارت دیگر، جایی که رای دهندگان به طور فزاینده ای اخبار خود را دریافت می کنند، آلوده به تبلیغات هوشمندانه ای است که برای تقلید از فضای کوچکی در روزنامه نگاری که هنوز به آن اعتماد دارند، طراحی شده است. به همین سادگی و به همین سادگی است. وقتی از تبلیغات انتخاباتی و ترفندهای کثیف صحبت می کنیم، این در درجه اول مربوط به ربات های آنلاین خارجی نیست. اسلایم صورتی بسیار باهوش‌تر، هدفمندتر، اختصاصی‌تر، پیچیده‌تر، و با توجه به آنچه می‌دانیم، از هر میم مسخره‌ای با بودجه بهتری برخوردار است.

بسیار خطرناک‌تر از میم‌ها یا پادکست‌های کم‌هوش، شبکه‌های پیچیده گیتی‌پروپ حزبی هستند که راه خود را به فیدهای خبری رای‌دهندگان نامطمئن وارد می‌کنند - شبکه‌هایی که دانش روزنامه‌نگاری بنیان‌گذاران خود را با ابزارهای الگوریتمی دقیق برای بازی کردن فیدهای رسانه‌های اجتماعی و حمایت یا حمله به کاندیداهای سیاسی ترکیب می‌کنند. بکت آدامز روزنامه نگار و منتقد رسانه ای در واشنگتن است.